Share

ಬೆಚ್ಚಗೆ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ
ಶಮ, ನಂದಿಬೆಟ್ಟ

ವರ ಮೈತ್ರಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ.

ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕನಸು ಕಂಡವಳು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಬರೆಯಲು ಶುರುವಿಟ್ಟಿದ್ದಳು.

ಅವನು ಅವಳ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದವನು. ಒಂದಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

ಒಂದಿನ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ ಬರಹ ಓದಿದವನು ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗದೇ ಅವಳ ಟೈಮ್‌ಲೈನ್ ಪೂರ ಜಾಲಾಡಿದ್ದ.

“ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಡಿಫರೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಹಾಂಟಿಂಗ್. ಎಲ್ಲ ಬರಹಗಳನ್ನ ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ಸಂಕಲನ ಹೊರತನ್ನಿ” ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸಿದ್ದ ಇನ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ.

ಅಂಥ ಬರಹಗಾರನಿಂದ ಈ ಸಂದೇಶ ಹುಡುಗಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ, ಖುಷಿಯೇ.

ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದಳು “Am honored to get such a comment from YOU. ಆದರೆ ಸಂಕಲನ ಹೊರತರುವಷ್ಟು ಬಹಳ ಬರೆದವಳಲ್ಲ ನಾನು. ಬರೆಯಬೇಕು ಅಂತ ಬರೆದವಳೂ ಅಲ್ಲ… ಇನ್ನು ಬರೆಯದೇ ಇರಲಾಗದು ಅನ್ನುವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಭಾವ ಕಾಡಿದಾಗ ಬರೆದೆ ಅಷ್ಟೇ… ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಮುಖಗಳು ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದಂತೆ ನನ್ನ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗೆ ಬಂದ ಭಾವಗಳಷ್ಟೇ ಅವು” ಬದುಕನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹುಡುಗಿ ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದು ಸಾಕಿತ್ತು.

“Off recent only I am seeing u have that kind of intensity. What I liked in your writings is u don’t use even a single word unnecessarily. I love it. ನೀ ಬರೀತಿರು ಪಬ್ಲಿಷರ್ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನಗಿರಲಿ” ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದ.

ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ R & D  ಮಾಡಿಯೇ ಇಷ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಒಂದಷ್ಟು ಕವನಗಳ ವಿನಿಮಯದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಎಂಬ ಮಾಯಾವಿ ಸೇತುವೆ. ಸುಮಾರಷ್ಟು ತಿಳಕೊಂಡಿದ್ದರು ಪರಸ್ಪರ. ಹರಟದಿದ್ದ ವಿಚಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚಂದಮಾಮ ಕಥೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುಕ್ತ ಕಾಮದ ವರೆಗೂ. “ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಬರೆದರೂ ಭಾಳ reserved ಆಗಿರೋ ಹುಡುಗಿ ನನ್ನ ಜತೆ ಹೇಗಿಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಟುತ್ತಾಳೆ ?” ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವನಿಗೆ. ಇವಳಿಗೂ ಸಣ್ಣಗೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಭಾವ. “ಒಮ್ಮೆಯೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ ಹೇಗಿಷ್ಟು ಹರಟೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯ್ತು?”  ಬರ್ತಾ ಬರ್ತಾ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೂ; ಹುಡುಗಿಯ ಬದುಕಿನ ಹರಹು ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಜೀವನ. ತೀರ ಹತ್ತಿರಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಅನಿಸಿದರೂ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಅಂತರ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲೆ ಕರಗತ. ಅವಳ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಭಾಷಣಗಳನ್ನ, ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದವನಿಗೆ “ಈ ಹುಡುಗಿ ಕಣ್ಣಗೆ ಬೀಳದ್ದು ಹೇಗೆ?” ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಗಟು. ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಮೊದಲೇ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅನ್ನಿಸದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳೂ ಹೇಳಿದ್ದಳು “Journalism ಜತೆ ನಾನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂಥ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, Journalism ನಿಂದ ನಾನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ಒಂದೇ ದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನೀವು ಒಬ್ಬ ಗುರುವಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ್ದರೂ ನಾನಿವತ್ತು ‘ಒಳ್ಳೆಯ’ journalist ಆಗಿರ್ತಾ ಇದ್ದೆ !!!!!” ಮನಸ್ಸು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿತ್ತು “ನೀ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಬರೀ ಗುರುವಾಗಿರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕಣೇ ಹುಡುಗೀ ನಿನ್ನ ಗುರಿಯೂ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ” ಹೇಳಲು ಸಣ್ಣ ಬಿಗುಮಾನ ಅಡ್ಡ.  ಅವಳೋ ಹೇಳದೆಯೇ ಎದೆ ಬಗೆಯಬಲ್ಲ ಸುಳಿಗಾಳಿ. ಭಾವ, ಬೌದ್ಧಿಕತೆ, ರುಚಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟೇ ತುಂಟತನ, ಹಿತವೆನಿಸುವ ಸಾಂಗತ್ಯ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅನೂಹ್ಯವಾದೊಂದು ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಹಳಷ್ಟು ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಕಂಡ ಅವನಿಗೂ ‘ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರಂತಲ್ಲವೀ ಬೆಡಗಿ’ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು.

ಓದನ್ನು ತುಂಬ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವುದೆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತಿಗೆ ಶುರುವಿಟ್ಟರೂ, ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದು ಒಂದು ಹಾಡಿನ, ಪುಸ್ತಕದ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ, ಬರಹಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ; ಚೆಂದದೊಂದು ಹಾಡಿನ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ. “ಇಷ್ಟು ಓದಿಕೊಂಡವರ ಬಳಿ ಅದೆಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳಿದ್ದಾವು, ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು”  ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳವಳು. ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೇನೋ ಯೋಚನೆ ಶಾಯಿಯ ಬದಲು ಪೆನ್ನಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೇ ತುಂಬಿದಂತೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದರೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರಬಹುದಾ ? ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಇಂಥ ಭಾವಕೋಶ ಹೆಣೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತೆ ಅವನ ಜೀವನಾನುಭವ. ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಕೇಳಲಾರ. ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೊಂಕಣ ಸುತ್ತಿ ಮೈಲಾರಕ್ಕವನು ಹೋದರೆ “ಕೃಷ್ಣ ನನ್ನ ಹುಡುಗ” ಅಂತಾಳೆ. “ನಿನ್ನ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರೇನು?” ಪ್ರಶ್ನೆ ನಾಲಗೆಯ ತುದಿವರೆಗೆ ಬಂದರೂ ಹಾಗೇ ಒಳಗಿಳಿದಿದೆ. ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷವನ್ನೂ ಹೊನ್ನಂತೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ತನ್ನಂಥ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಬಳಿ ಕೂಡ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಸಮಯ ಕದಿಯುವವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯ ಜತೆಗೇ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಕೂಡ.

ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ ಇಬ್ಬರೂ. ಒಂದು ‘ಚಾಯ್ ಪೆ ಚರ್ಚಾ’ ಆಗೇ ಹೋಗಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವನೋ ನೋಡಬೆಕೆನ್ನಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಸಿಗುವವನಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನೋಡದಿರಲಾಗದು ಎನ್ನಿಸಿದಾಗಷ್ಟೇ ಬರುವ. ಇವಳು ಹಾಗಲ್ಲ; ಚಹಾಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಓದುಬಾಕನ ಸ್ನೇಹದ ಸೇತು ಕಟ್ಟುವ ಸೆಳೆತ.

ಹೀಗೇ ಅರ್ಧ ವರ್ಷ ಸರಿದು ಹೋದಾಗ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಕೇಳೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು “ಈಗೇನು ಭೇಟಿ ಆಗ್ತೀವೋ ಇಲ್ವೋ?” ಹುಡುಗಿಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿದೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸಿದ “ನೀ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ನಾನು ಸತ್ತೇ ಹೋದೇನು; ನಗುವಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲುವವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗೋಕೆ ಭಯ.”

ತಣ್ಣಗೆ ಉತ್ತರ ಬಂದಿತ್ತು “ಮಾಸ್ಕ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ ಬಿಡು.”

“ಮಾಸ್ಕ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಬಂದರೆ ಭೇಟಿಯಾದರೂ ಯಾಕೆ ಬೇಕು” ಮನದ ಮಾತು ದಾಟಿಸಲಾರದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ.

ಮೌನದಲ್ಲಿಯೂ ನೂರು ಮಾತಿದೆ ಗೊತ್ತು ಅವಳಿಗೆ; ಮರು ಮಾತಾಡದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು ವಾರ ಪೂರ್ತಿ. ಎಂಟನೇ ದಿನ ನಸುಕಿನ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಅವಳ ಮೊಬೈಲು ಗುಬ್ಬಿ ಚಿಂವ್ ಚಿಂವ್ ಅಂದಿತ್ತು. ಭೇಟಿಯ ದಿನ, ಸ್ಥಳ, ಸಮಯ; ಎಲ್ಲಿ ಪಿಕ್ ಮಾಡ್ಕೋತಾನೆ ಅನ್ನೋ ವಿವರದ ಜತೆಗೇ.

ಅದೇ ಗುಂಗಲ್ಲಿ ಹೊರ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಹಾಕಿದ ಕೆಂಡ ಸಂಪಿಗೆ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

(ಚಿತ್ರ: ಡಿ ಎಂ ಹೆಗಡೆ)

———-

DSC_0285 (2)ಶಮ ನಂದಿಬೆಟ್ಟ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಂದಿಬೆಟ್ಟ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯವರು. ಇದು ಅವರೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಹೆಸರು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಂ. ಉಜಿರೆಯ ಎಸ್.ಡಿ.ಎಂ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಪೂರ್ವ ಬಾಲ್ಯಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ಬರೆಯುವುದು ಖುಷಿಗೆ. ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಬಲ್ಲೆ; ಅಕ್ಷರವಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಲಾರೆ ಎಂಬಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ವ್ಯಾಮೋಹಿ.

Share

10 Comments For "ಬೆಚ್ಚಗೆ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ
ಶಮ, ನಂದಿಬೆಟ್ಟ
"

  1. Shree Talageri
    22nd March 2016

    bhaavagaLanna sogasaagi heNeyuvike ninage modalinindaloo karagata shamakkaa 🙂 ninna barehagaLu ishTavaaguvudakke mukhya kaaraNa adarallina saraLate 🙂 ninna barehada paatradante, neenoo kooDa anavashyaka padagaLanna baLasadavaLu ; yaakandre ninage gottu, padagaLa hada 🙂 🙂 🙂 chenda chenda bhaava 🙂 🙂 🙂

    Reply
    • Shama, Nandibetta
      23rd March 2016

      Thanks Shree Puttanna.

      ಇಂಥ ನಿರ್ಮಮ ಪ್ರೀತಿಗಳೇ ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವ ಶಕ್ತಿ.

      Reply
  2. ಪರಸ್ಪರ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ನಡೆಯುವಂತಹ ಇಂದಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂಬಂಧಗಳ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟುವ ಹತ್ತಾರು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆಯೇ ‘ಆಡದೆ ಉಳಿಯುವ ನೂರಾರು ಮಾತುಗಳಿಗೆ’ ಸ್ವರೂಪ ಕೊಡುವ ನಿಮ್ಮ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವಂತದ್ದು.

    Reply
    • Shama, Nandibetta
      23rd March 2016

      Thanks

      ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ತಿರುಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಮುಂದಿಡುವವರಲ್ಲಿ ನೀವು ಮೊದಲಿಗರು. ‘ಆಡದೆ ಉಳಿಯುವ ನೂರಾರು ಮಾತುಗಳಿಗೆ’ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಥ ಬೆಲೆ ಎರಡೂ ಇರುತ್ತದಲ್ವಾ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ?

      Reply
  3. Deepa ravishankar
    23rd March 2016

    a sweet short love story, but somehow not able to imagine that it will be a happy ending. Probably that is because individuals own experiences. the length of the story is so perfect that reader feels some more should have been there to read. that is the perfect stage to end i feel. simple and soft flowing language. overall a nice feeling.

    Reply
    • Shama, Nandibetta
      23rd March 2016

      Deeps,

      You always look at things from a different angle and your comments prove it again & again. Thanks for the lovesssss showered. Yes as you said it depends on individual experiences. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಬರಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ವಾ ? ಸ್ವತಃ ಬರಹಗಾರ್ತಿಯಾದ ನಿಂಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತಿರೋದೇ !!

      Reply
  4. Suguna
    24th March 2016

    ಶಮ,
    ಭಾವನೆಗಳ ಮಹಾಪೂರವೇ ತುಂಬಿದೆ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ. ಎಷ್ಟೋ ಸ್ನೇಹಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿ ಭೇಟಿ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಚೆಂದದ ಲೇಖನ

    Reply
    • Shama, Nandibetta
      26th March 2016

      Suguna, ಹೌದು. ಎಲ್ಲೋ ಹೇಗೋ ಸಿಕ್ಕಿದವರು, ಭೇಟಿಯಾಗದೆಯೂ ಜತೆಗಿದ್ದವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಪ್ತತೆ ತಂದು ಕೊಡಬಲ್ಲರು ಬದುಕಿಗೆ.

      Thanks for liking

      Reply
  5. 31st March 2016

    ಅಕ್ಕೋ <3 ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಅದೆಂತಹದೋ ರಿಂಗಣ ಓದಿದ ಮೇಲೆ.. ಅದೆಷ್ಟು ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್‌ ಆಗಿ ಬರೀತಿರಿ :*

    Reply
    • Shama, Nandibetta
      31st March 2016

      ನಿನ್ನಂಥವರ ಅಂತರಂಗದ ಮೃದಂಗ ಸದ್ದು ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಖುಷಿ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳು.

      ಓದುಗರ ದನಿಯೇ ಬರೆವವರ ಪೆನ್ನಿಗೆ (ಕೀ ಬೋರ್ಡಿಗೆ) ಶಕ್ತಿ. Thanks Sushma.

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...