Share

ಬೆಚ್ಚಗೆ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ
ಶಮ, ನಂದಿಬೆಟ್ಟ

  • Page Views 1986
  • ವರ ಮೈತ್ರಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ.

    ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕನಸು ಕಂಡವಳು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಬರೆಯಲು ಶುರುವಿಟ್ಟಿದ್ದಳು.

    ಅವನು ಅವಳ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದವನು. ಒಂದಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಅವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ.

    ಒಂದಿನ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳ ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ ಬರಹ ಓದಿದವನು ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗದೇ ಅವಳ ಟೈಮ್‌ಲೈನ್ ಪೂರ ಜಾಲಾಡಿದ್ದ.

    “ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಡಿಫರೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಹಾಂಟಿಂಗ್. ಎಲ್ಲ ಬರಹಗಳನ್ನ ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ಸಂಕಲನ ಹೊರತನ್ನಿ” ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸಿದ್ದ ಇನ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ.

    ಅಂಥ ಬರಹಗಾರನಿಂದ ಈ ಸಂದೇಶ ಹುಡುಗಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ, ಖುಷಿಯೇ.

    ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದಳು “Am honored to get such a comment from YOU. ಆದರೆ ಸಂಕಲನ ಹೊರತರುವಷ್ಟು ಬಹಳ ಬರೆದವಳಲ್ಲ ನಾನು. ಬರೆಯಬೇಕು ಅಂತ ಬರೆದವಳೂ ಅಲ್ಲ… ಇನ್ನು ಬರೆಯದೇ ಇರಲಾಗದು ಅನ್ನುವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಭಾವ ಕಾಡಿದಾಗ ಬರೆದೆ ಅಷ್ಟೇ… ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಮುಖಗಳು ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದಂತೆ ನನ್ನ ಸುತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗೆ ಬಂದ ಭಾವಗಳಷ್ಟೇ ಅವು” ಬದುಕನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹುಡುಗಿ ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದು ಸಾಕಿತ್ತು.

    “Off recent only I am seeing u have that kind of intensity. What I liked in your writings is u don’t use even a single word unnecessarily. I love it. ನೀ ಬರೀತಿರು ಪಬ್ಲಿಷರ್ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನಗಿರಲಿ” ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದ.

    ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ R & D  ಮಾಡಿಯೇ ಇಷ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

    ಒಂದಷ್ಟು ಕವನಗಳ ವಿನಿಮಯದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಎಂಬ ಮಾಯಾವಿ ಸೇತುವೆ. ಸುಮಾರಷ್ಟು ತಿಳಕೊಂಡಿದ್ದರು ಪರಸ್ಪರ. ಹರಟದಿದ್ದ ವಿಚಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚಂದಮಾಮ ಕಥೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುಕ್ತ ಕಾಮದ ವರೆಗೂ. “ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಬರೆದರೂ ಭಾಳ reserved ಆಗಿರೋ ಹುಡುಗಿ ನನ್ನ ಜತೆ ಹೇಗಿಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಟುತ್ತಾಳೆ ?” ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವನಿಗೆ. ಇವಳಿಗೂ ಸಣ್ಣಗೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಭಾವ. “ಒಮ್ಮೆಯೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ ಹೇಗಿಷ್ಟು ಹರಟೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯ್ತು?”  ಬರ್ತಾ ಬರ್ತಾ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೂ; ಹುಡುಗಿಯ ಬದುಕಿನ ಹರಹು ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಜೀವನ. ತೀರ ಹತ್ತಿರಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಅನಿಸಿದರೂ ನಾಜೂಕಾಗಿ ಅಂತರ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಲೆ ಕರಗತ. ಅವಳ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲೇ ಬಹಳಷ್ಟು ಭಾಷಣಗಳನ್ನ, ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳನ್ನ ಮಾಡಿದ್ದವನಿಗೆ “ಈ ಹುಡುಗಿ ಕಣ್ಣಗೆ ಬೀಳದ್ದು ಹೇಗೆ?” ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಗಟು. ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಮೊದಲೇ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅನ್ನಿಸದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳೂ ಹೇಳಿದ್ದಳು “Journalism ಜತೆ ನಾನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂಥ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, Journalism ನಿಂದ ನಾನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವ ಒಂದೇ ದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ನೀವು ಒಬ್ಬ ಗುರುವಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ್ದರೂ ನಾನಿವತ್ತು ‘ಒಳ್ಳೆಯ’ journalist ಆಗಿರ್ತಾ ಇದ್ದೆ !!!!!” ಮನಸ್ಸು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿತ್ತು “ನೀ ಮುಂಚೆಯೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಬರೀ ಗುರುವಾಗಿರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕಣೇ ಹುಡುಗೀ ನಿನ್ನ ಗುರಿಯೂ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದೆ” ಹೇಳಲು ಸಣ್ಣ ಬಿಗುಮಾನ ಅಡ್ಡ.  ಅವಳೋ ಹೇಳದೆಯೇ ಎದೆ ಬಗೆಯಬಲ್ಲ ಸುಳಿಗಾಳಿ. ಭಾವ, ಬೌದ್ಧಿಕತೆ, ರುಚಿಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟೇ ತುಂಟತನ, ಹಿತವೆನಿಸುವ ಸಾಂಗತ್ಯ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅನೂಹ್ಯವಾದೊಂದು ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಹಳಷ್ಟು ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಕಂಡ ಅವನಿಗೂ ‘ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗಿಯರಂತಲ್ಲವೀ ಬೆಡಗಿ’ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು.

    ಓದನ್ನು ತುಂಬ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವುದೆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತಿಗೆ ಶುರುವಿಟ್ಟರೂ, ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಅಂತ್ಯವಾಗುವುದು ಒಂದು ಹಾಡಿನ, ಪುಸ್ತಕದ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ, ಬರಹಗಾರರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ; ಚೆಂದದೊಂದು ಹಾಡಿನ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ. “ಇಷ್ಟು ಓದಿಕೊಂಡವರ ಬಳಿ ಅದೆಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳಿದ್ದಾವು, ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಒಂದಷ್ಟು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು”  ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳವಳು. ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೇನೋ ಯೋಚನೆ ಶಾಯಿಯ ಬದಲು ಪೆನ್ನಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೇ ತುಂಬಿದಂತೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದರೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರಬಹುದಾ ? ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಇಂಥ ಭಾವಕೋಶ ಹೆಣೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತೆ ಅವನ ಜೀವನಾನುಭವ. ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಕೇಳಲಾರ. ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೊಂಕಣ ಸುತ್ತಿ ಮೈಲಾರಕ್ಕವನು ಹೋದರೆ “ಕೃಷ್ಣ ನನ್ನ ಹುಡುಗ” ಅಂತಾಳೆ. “ನಿನ್ನ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರೇನು?” ಪ್ರಶ್ನೆ ನಾಲಗೆಯ ತುದಿವರೆಗೆ ಬಂದರೂ ಹಾಗೇ ಒಳಗಿಳಿದಿದೆ. ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷವನ್ನೂ ಹೊನ್ನಂತೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುವ ತನ್ನಂಥ ಪತ್ರಕರ್ತನ ಬಳಿ ಕೂಡ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಸಮಯ ಕದಿಯುವವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯ ಜತೆಗೇ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಕೂಡ.

    ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾರೆ ಇಬ್ಬರೂ. ಒಂದು ‘ಚಾಯ್ ಪೆ ಚರ್ಚಾ’ ಆಗೇ ಹೋಗಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವನೋ ನೋಡಬೆಕೆನ್ನಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಸಿಗುವವನಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನೋಡದಿರಲಾಗದು ಎನ್ನಿಸಿದಾಗಷ್ಟೇ ಬರುವ. ಇವಳು ಹಾಗಲ್ಲ; ಚಹಾಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಓದುಬಾಕನ ಸ್ನೇಹದ ಸೇತು ಕಟ್ಟುವ ಸೆಳೆತ.

    ಹೀಗೇ ಅರ್ಧ ವರ್ಷ ಸರಿದು ಹೋದಾಗ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಕೇಳೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು “ಈಗೇನು ಭೇಟಿ ಆಗ್ತೀವೋ ಇಲ್ವೋ?” ಹುಡುಗಿಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕೋಪ ಬಂದಿದೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸಿದ “ನೀ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ನಾನು ಸತ್ತೇ ಹೋದೇನು; ನಗುವಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲುವವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗೋಕೆ ಭಯ.”

    ತಣ್ಣಗೆ ಉತ್ತರ ಬಂದಿತ್ತು “ಮಾಸ್ಕ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ ಬಿಡು.”

    “ಮಾಸ್ಕ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಬಂದರೆ ಭೇಟಿಯಾದರೂ ಯಾಕೆ ಬೇಕು” ಮನದ ಮಾತು ದಾಟಿಸಲಾರದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ.

    ಮೌನದಲ್ಲಿಯೂ ನೂರು ಮಾತಿದೆ ಗೊತ್ತು ಅವಳಿಗೆ; ಮರು ಮಾತಾಡದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಳು ವಾರ ಪೂರ್ತಿ. ಎಂಟನೇ ದಿನ ನಸುಕಿನ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಅವಳ ಮೊಬೈಲು ಗುಬ್ಬಿ ಚಿಂವ್ ಚಿಂವ್ ಅಂದಿತ್ತು. ಭೇಟಿಯ ದಿನ, ಸ್ಥಳ, ಸಮಯ; ಎಲ್ಲಿ ಪಿಕ್ ಮಾಡ್ಕೋತಾನೆ ಅನ್ನೋ ವಿವರದ ಜತೆಗೇ.

    ಅದೇ ಗುಂಗಲ್ಲಿ ಹೊರ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಹಾಕಿದ ಕೆಂಡ ಸಂಪಿಗೆ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

    (ಚಿತ್ರ: ಡಿ ಎಂ ಹೆಗಡೆ)

    ———-

    DSC_0285 (2)ಶಮ ನಂದಿಬೆಟ್ಟ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಂದಿಬೆಟ್ಟ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯವರು. ಇದು ಅವರೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಹೆಸರು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಂ. ಉಜಿರೆಯ ಎಸ್.ಡಿ.ಎಂ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಪೂರ್ವ ಬಾಲ್ಯಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ಬರೆಯುವುದು ಖುಷಿಗೆ. ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಬಲ್ಲೆ; ಅಕ್ಷರವಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಲಾರೆ ಎಂಬಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ವ್ಯಾಮೋಹಿ.

    Share

    Related Post

    Related Blogpost

    10 Comments For "ಬೆಚ್ಚಗೆ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ
    ಶಮ, ನಂದಿಬೆಟ್ಟ
    "

    1. Shree Talageri
      22nd March 2016

      bhaavagaLanna sogasaagi heNeyuvike ninage modalinindaloo karagata shamakkaa 🙂 ninna barehagaLu ishTavaaguvudakke mukhya kaaraNa adarallina saraLate 🙂 ninna barehada paatradante, neenoo kooDa anavashyaka padagaLanna baLasadavaLu ; yaakandre ninage gottu, padagaLa hada 🙂 🙂 🙂 chenda chenda bhaava 🙂 🙂 🙂

      Reply
      • Shama, Nandibetta
        23rd March 2016

        Thanks Shree Puttanna.

        ಇಂಥ ನಿರ್ಮಮ ಪ್ರೀತಿಗಳೇ ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವ ಶಕ್ತಿ.

        Reply
    2. ಪರಸ್ಪರ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ನಡೆಯುವಂತಹ ಇಂದಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಸಂಬಂಧಗಳ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟುವ ಹತ್ತಾರು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆಯೇ ‘ಆಡದೆ ಉಳಿಯುವ ನೂರಾರು ಮಾತುಗಳಿಗೆ’ ಸ್ವರೂಪ ಕೊಡುವ ನಿಮ್ಮ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವಂತದ್ದು.

      Reply
      • Shama, Nandibetta
        23rd March 2016

        Thanks

        ನನ್ನ ಪ್ರತಿ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದರ ತಿರುಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಮುಂದಿಡುವವರಲ್ಲಿ ನೀವು ಮೊದಲಿಗರು. ‘ಆಡದೆ ಉಳಿಯುವ ನೂರಾರು ಮಾತುಗಳಿಗೆ’ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಥ ಬೆಲೆ ಎರಡೂ ಇರುತ್ತದಲ್ವಾ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ?

        Reply
    3. Deepa ravishankar
      23rd March 2016

      a sweet short love story, but somehow not able to imagine that it will be a happy ending. Probably that is because individuals own experiences. the length of the story is so perfect that reader feels some more should have been there to read. that is the perfect stage to end i feel. simple and soft flowing language. overall a nice feeling.

      Reply
      • Shama, Nandibetta
        23rd March 2016

        Deeps,

        You always look at things from a different angle and your comments prove it again & again. Thanks for the lovesssss showered. Yes as you said it depends on individual experiences. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಬರಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ವಾ ? ಸ್ವತಃ ಬರಹಗಾರ್ತಿಯಾದ ನಿಂಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತಿರೋದೇ !!

        Reply
    4. Suguna
      24th March 2016

      ಶಮ,
      ಭಾವನೆಗಳ ಮಹಾಪೂರವೇ ತುಂಬಿದೆ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ. ಎಷ್ಟೋ ಸ್ನೇಹಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿ ಭೇಟಿ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಆತ್ಮೀಯತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಚೆಂದದ ಲೇಖನ

      Reply
      • Shama, Nandibetta
        26th March 2016

        Suguna, ಹೌದು. ಎಲ್ಲೋ ಹೇಗೋ ಸಿಕ್ಕಿದವರು, ಭೇಟಿಯಾಗದೆಯೂ ಜತೆಗಿದ್ದವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಪ್ತತೆ ತಂದು ಕೊಡಬಲ್ಲರು ಬದುಕಿಗೆ.

        Thanks for liking

        Reply
    5. 31st March 2016

      ಅಕ್ಕೋ <3 ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಅದೆಂತಹದೋ ರಿಂಗಣ ಓದಿದ ಮೇಲೆ.. ಅದೆಷ್ಟು ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್‌ ಆಗಿ ಬರೀತಿರಿ :*

      Reply
      • Shama, Nandibetta
        31st March 2016

        ನಿನ್ನಂಥವರ ಅಂತರಂಗದ ಮೃದಂಗ ಸದ್ದು ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಖುಷಿ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳು.

        ಓದುಗರ ದನಿಯೇ ಬರೆವವರ ಪೆನ್ನಿಗೆ (ಕೀ ಬೋರ್ಡಿಗೆ) ಶಕ್ತಿ. Thanks Sushma.

        Reply

    Leave a comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    Recent Posts More

    • 4 hours ago No comment

      ಕೊಂಕಣಿ ಓದುಗರ ಮುಂದೆ ‘ಮಾಜಾರ್ ಅನಿ ಹೆರ್ ಕಥಾ’

      ಮೆಲ್ವಿನ್, ಪೆರ್ನಾಲ್ ಕಾವ್ಯನಾಮದಿಂದ ಕೊಂಕಣಿ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮೆಲ್ವಿನ್ ರಾಜೇಶ್ ಕ್ಯಾಸ್ಟೇಲಿನೊ ಅವರ ಹತ್ತು ಸಣ್ಣಕತೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹ ‘ಮಾಜಾರ್ ಆನಿ ಹೆರ್ ಕಥಾ’ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದೆ. ಗುಜರಾತ್, ಗಾಂಧಿಧಾಮ್ ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ ವಂ| ನೆಲ್ಸನ್ ಡಿ’ಸೊಜಾ ಮತ್ತು ಕೊಂಕಣಿ ಸಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರ ಸಂಘಟನೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಶ್ರೀ ರೊನಾಲ್ಡ್ ಜೆ. ಸಿಕ್ವೇರಾ ಅವರು 14 ಅಕ್ತೋಬರ್ 2017ರಂದು ಕೃತಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕ ಮೆಲ್ವಿನ್ ಪೆರ್ನಾಲ್, ಅದ್ದೂರಿ ...

    • 18 hours ago No comment

      ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ : ಒಂದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಕಥನ

      ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಹತ್ಯೆ ಒಂದೆಡೆ ಎಂಥ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಾಜ ಸಿಲುಕಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅವರ ಆದರ್ಶವಾದ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ಅವರ ಒಡನಾಡಿಗಳಿಗೆ ಒಂದಿಡೀ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಥಾನಕವೇ ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಲಂಕೇಶ್ ಒಡನಾಡಿಯಾಗಿದ್ದು, ಗೌರಿ ಅವರೊಂದಿಗೂ ಅದೇ ಆಪ್ತತೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಎಂಎಲ್‍ಸಿ ಮೋಹನ್‍ಕುಮಾರ್ ಕೊಂಡಜ್ಜಿ ಅಂಥ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ, ಕಲ್ಮಷವಿಲ್ಲದ ಈ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಗೌರಿ ಚಿತ್ರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಬರಹ. ...

    • 1 day ago No comment

      ಒಂದು ಗಜಲ್; ಒಂದು ಗೆಜ್ಜೆ

      ಒಂದು ಗಜಲ್ ಕತ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ಮಾತಿಂದಲೇ ಇರಿಯಬಹುದೆಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಮೌನವನ್ನೂ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳೂ ಎದೆ ಕೊರೆದಾವೆಂಬ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಸುಖದ ಗಳಿಗೆಗಳೂ ಕೊರಳೊತ್ತಿ ಸಾಯಿಸುವವೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಹೊಳೆದಂಡೆಯ ಪಿಸುಮಾತೂ ಲೋಕದ ತುಂಬ ಹಬ್ಬೀತೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಗಾಳಿಯಲಿ ಹೊಯ್ದಾಡುವ ನಂದಾದೀಪವೂ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಸುಡುವುದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಜೋಡಿ ಮಂಚದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯೂ ಚುಚ್ಚುವುದೆಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಸುಖದ ಉನ್ಮಾದವಷ್ಟೇ ...

    • 1 day ago No comment

      ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು

      (ಗಜಲ್) ದಾರಿ ಹೋದ ಹಾಗೆ ಸಾಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ಹೊತ್ತು ಬಂದತ್ತ ಬಾಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ಹದ್ದುನೆರಳು ನೆನಪು ಕುಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ಹುಗಿದು ಕೂತು ತನಗೆ ತಾನೆ ಮೋಸವಾಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ  ಗಿಲೀಟು ಥಳುಕಿನ ಸಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮತನವ ಮಾರಿ ಲಾಲಿ ಹುಸಿಗೆ ತಲೆಯ ತೂಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ತುಟಿಸಿಗದ ಕನಸಹಾಡು ಉರಿದು ಉಗಿದು ಬೂದಿ ಮಾಗಿಹಿಮದಿ ಕೆಂಡ ಕರಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ಜೊತೆಜೊತೆಯಲೆ ...

    • 2 days ago One Comment

      ನಾನು ಮತ್ತು ನೀನು

      ಜಾರಿಸಿ,ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ಸುರಿಸಿ,ಹನಿಸಿ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ಬೋರ್ಗರೆದು ಜುಳುಜುಳುನೆ ನಕ್ಕು ನಲಿದ ನಿನ್ನೊಲವಿನ ಮಿಡಿತಕ್ಕೆ ರೂಪು ನಾನು *** ತೇಲಿದ್ದು, ಮುಳುಗಿದ್ದು ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುರುಣಿಸಿದ್ದು ಆಳದಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮಲಗಿದ್ದು ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಗುಟ್ಟುಗಳ ಗೌಪ್ಯದಿ ಕರಗಿಸಿ, ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಂತದಿ ಹರಿವ ನದಿಯು *** ನಿನ್ನೆ ಜಾರಿದ್ದು, ಇಂದು ಹರಿದದ್ದು, ನಾಳೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಿಗಿದಪ್ಪುವುದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲಗಮ್ಯವ ಕಡೆಗಣಿಸಿದ ಅನವರತ ಕನಸು *** ಆಳ ತಿಳಿಯದ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ನೋಟದ ಅಳತೆಗೆ ದಕ್ಕದ ನಡೆದ ...


    POPULAR IN CONNECTKANNADA

    Type in
    Details available only for Indian languages
    Settings
    Help
    Indian language typing help
    View Detailed Help