Share

‘ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ…’

IMG-20160516-WA0001

ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣ | DHVANI MUDRANA

 

ಅಮೃತಾ:

ಝುಲ್ಪಿ, ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರವೇ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಟಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಋತುಮಾನಗಳಿಂದ, ಸತತವಾಗಿ, ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಬರೆಯುತ್ತ ಬಂದಿರುವ ಈ ಉದ್ದುದ್ದ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಕಾಗದಗಳೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಶಾಪವಾಗಿದೆ. ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಾನಲ್ಲ ಝುಲ್ಪಿ, ಅವನನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ಡೆಹರಾಡೂನಿಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದುಹೋದ ಝುಲ್ಪಿಯ ಪರಿಚಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಚೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಝುಲ್ಪಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಯೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾರೆ. ತುಂಬಾನೇ ಖುಷಿಯಾಯಿತು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು. Handsome ಇದ್ದೀ. ಚೆಂದಾಗಿ dress ಮಾಡುತ್ತಿ. ಅಷ್ಟೇ ಚೆಲುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತೀ. ಆಲಿಸುತ್ತಾ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುತ್ತೀ. ನೀನೊಬ್ಬ ಶಾನ್‌ದಾರ್ ವ್ಯಕ್ತಿ ಝುಲ್ಪಿ. I am proud of you. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕನಸು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದ್ದೀ ನೋಡು, ಹಾಗೆ ನೀನಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ.. ನಾವು ಪತ್ರ ಬರೆಯೋದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡೋಣ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅಸಲೀ ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅಸಲೀ ನನ್ನ ಭೆಟ್ಟಿ ಆಗದೇನೇ ಹೋಗಬಹುದು…

dhvaniಝುಲ್ಪಿ:

ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ… ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡದಿದ್ದರೆ ಹುಚ್ಚನಾಗಿ ಹೋದೇನು…

ಅಮೃತಾ:

ಹಾಗಾದ್ರೆ ಟೆಲಿಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡೋಣ! ಜೀವಂತ ಸ್ವರ ಕೇಳೋಕೆ ಕಷ್ಟಾನಾ ನಿನಗೆ?

ಝುಲ್ಪಿ:

ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ ನಾನು. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರು ಕಿವಿ ಹಚ್ಚೇ ಕೂತಿರ್ತಾರೆ ಇಲ್ಲಿ. ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಾರು. ಅಲ್ಲದೆ ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ line cut ಆಗೋದು, ಅದೆಲ್ಲ ನನಗಿಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಮೃತಾ:

ಕಾಗದ ಕೂಡ ಹರಿದು ಹೋಗಬಹುದು. ಅಥವಾ ಸಿಗದೇನೂ ಹೋಗಬಹುದು. ನಾನಂತೂ ಪತ್ರ ಬರೆಯೋದಿಲ್ಲ. ಮಾಡೋದಿದ್ರೆ ಫೋನ್ ಮಾಡು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬಿಡು.

ಝುಲ್ಪಿ:

ಬರೆಯೋದೊಂದೇ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗುಳಿದಿರುವ ನೆಮ್ಮದಿ, ಅಮೃತಾ. ಅದರಲ್ಲೂ ಖಾಸ್ ನಿನಗೆ ಬರೆಯೋದು. ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಬರೆದರೂ ಸಾಕು, ವಿಲಕ್ಷಣ ಆನಂದ. ಸಹರಾದ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ಲೈಲಾ’ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಕರೆದಂತೆ. ಇದು ಬರೇ ಕಾಗದ ಅಲ್ಲ ಅಮೃತಾ, ಇದು ನಾನು. ಖುದ್ದು ನಾನು. ನೀನಿದನ್ನು ಹರಿದುಹಾಕಬಹುದು. ಅಥವಾ ಮೆಲ್ಲ ಬಿಡಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು ಓದಲೂಬಹುದು. ಪದೇಪದೇ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿರುವ ತನಕ. ನಾನು ಬದಲಾಗಲಾರೆ ಅಮೃತಾ, ಮಾಸಿದರೂ ಹಳದಿಗಟ್ಟಿದರೂ ಒಕ್ಕಣಿಕೆ ಹಾಗೇ ಇರುವ ಹಳೆಯ ಪತ್ರಗಳಂತೆ.

ಅಮೃತಾ:

ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಮನುಷ್ಯ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸಮುದ್ರದ ಮರ್ಜಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ತೀರ ಬದಲಾದಂತೆ. ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನಾನೂ ಸಾಯಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಝುಲ್ಪಿ. ಸಾವು ಇಷ್ಟ ಅಂತಲ್ಲ. ಬದುಕಿಗೊಂದು ಉದ್ದೇಶವೇ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀನಿನ್ನು, ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಜನ್ಮದ ದಾರಿ ನೋಡು.

ಇತಿ ನಿನ್ನ ಅಮೃತಾ.dhvani2

————-

ಇತಿ ನಿನ್ನ ಅಮೃತಾ

ಮೂಲ ಹಿಂದಿ ನಾಟಕ: ಜಾವೇದ್ ಸಿಧ್ಧಿಕಿ

ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ

 

(ಆರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು: ಶಿವಶಂಕರ್‌ ಜಿ)

Share

One Comment For "‘ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ…’"

  1. Renuka Ramanand
    22nd May 2016

    ಓ….ಚಂದ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...