Share

‘ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ…’

IMG-20160516-WA0001

ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣ | DHVANI MUDRANA

 

ಅಮೃತಾ:

ಝುಲ್ಪಿ, ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರವೇ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಟಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಋತುಮಾನಗಳಿಂದ, ಸತತವಾಗಿ, ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಬರೆಯುತ್ತ ಬಂದಿರುವ ಈ ಉದ್ದುದ್ದ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಕಾಗದಗಳೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಶಾಪವಾಗಿದೆ. ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಾನಲ್ಲ ಝುಲ್ಪಿ, ಅವನನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ಡೆಹರಾಡೂನಿಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇದ್ದುಹೋದ ಝುಲ್ಪಿಯ ಪರಿಚಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ನಿನ್ನ ಆಚೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಝುಲ್ಪಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಯೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾರೆ. ತುಂಬಾನೇ ಖುಷಿಯಾಯಿತು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು. Handsome ಇದ್ದೀ. ಚೆಂದಾಗಿ dress ಮಾಡುತ್ತಿ. ಅಷ್ಟೇ ಚೆಲುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೀ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತೀ. ಆಲಿಸುತ್ತಾ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುತ್ತೀ. ನೀನೊಬ್ಬ ಶಾನ್‌ದಾರ್ ವ್ಯಕ್ತಿ ಝುಲ್ಪಿ. I am proud of you. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕನಸು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದ್ದೀ ನೋಡು, ಹಾಗೆ ನೀನಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ.. ನಾವು ಪತ್ರ ಬರೆಯೋದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡೋಣ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅಸಲೀ ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ಅಸಲೀ ನನ್ನ ಭೆಟ್ಟಿ ಆಗದೇನೇ ಹೋಗಬಹುದು…

dhvaniಝುಲ್ಪಿ:

ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಡ… ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡದಿದ್ದರೆ ಹುಚ್ಚನಾಗಿ ಹೋದೇನು…

ಅಮೃತಾ:

ಹಾಗಾದ್ರೆ ಟೆಲಿಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡೋಣ! ಜೀವಂತ ಸ್ವರ ಕೇಳೋಕೆ ಕಷ್ಟಾನಾ ನಿನಗೆ?

ಝುಲ್ಪಿ:

ಫೋನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ ನಾನು. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರು ಕಿವಿ ಹಚ್ಚೇ ಕೂತಿರ್ತಾರೆ ಇಲ್ಲಿ. ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಾರು. ಅಲ್ಲದೆ ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆ line cut ಆಗೋದು, ಅದೆಲ್ಲ ನನಗಿಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಮೃತಾ:

ಕಾಗದ ಕೂಡ ಹರಿದು ಹೋಗಬಹುದು. ಅಥವಾ ಸಿಗದೇನೂ ಹೋಗಬಹುದು. ನಾನಂತೂ ಪತ್ರ ಬರೆಯೋದಿಲ್ಲ. ಮಾಡೋದಿದ್ರೆ ಫೋನ್ ಮಾಡು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬಿಡು.

ಝುಲ್ಪಿ:

ಬರೆಯೋದೊಂದೇ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗುಳಿದಿರುವ ನೆಮ್ಮದಿ, ಅಮೃತಾ. ಅದರಲ್ಲೂ ಖಾಸ್ ನಿನಗೆ ಬರೆಯೋದು. ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಬರೆದರೂ ಸಾಕು, ವಿಲಕ್ಷಣ ಆನಂದ. ಸಹರಾದ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ಲೈಲಾ’ ಎಂದು ಕೂಗಿ ಕರೆದಂತೆ. ಇದು ಬರೇ ಕಾಗದ ಅಲ್ಲ ಅಮೃತಾ, ಇದು ನಾನು. ಖುದ್ದು ನಾನು. ನೀನಿದನ್ನು ಹರಿದುಹಾಕಬಹುದು. ಅಥವಾ ಮೆಲ್ಲ ಬಿಡಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು ಓದಲೂಬಹುದು. ಪದೇಪದೇ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿರುವ ತನಕ. ನಾನು ಬದಲಾಗಲಾರೆ ಅಮೃತಾ, ಮಾಸಿದರೂ ಹಳದಿಗಟ್ಟಿದರೂ ಒಕ್ಕಣಿಕೆ ಹಾಗೇ ಇರುವ ಹಳೆಯ ಪತ್ರಗಳಂತೆ.

ಅಮೃತಾ:

ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಮನುಷ್ಯ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ, ಸಮುದ್ರದ ಮರ್ಜಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ತೀರ ಬದಲಾದಂತೆ. ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ನಾನೂ ಸಾಯಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಝುಲ್ಪಿ. ಸಾವು ಇಷ್ಟ ಅಂತಲ್ಲ. ಬದುಕಿಗೊಂದು ಉದ್ದೇಶವೇ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀನಿನ್ನು, ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಜನ್ಮದ ದಾರಿ ನೋಡು.

ಇತಿ ನಿನ್ನ ಅಮೃತಾ.dhvani2

————-

ಇತಿ ನಿನ್ನ ಅಮೃತಾ

ಮೂಲ ಹಿಂದಿ ನಾಟಕ: ಜಾವೇದ್ ಸಿಧ್ಧಿಕಿ

ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ

 

(ಆರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು: ಶಿವಶಂಕರ್‌ ಜಿ)

Share

One Comment For "‘ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ…’"

  1. Renuka Ramanand
    22nd May 2016

    ಓ….ಚಂದ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...