Share

ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಮ್ಮಣ್ ಜೀರಿಂಬೆ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

 

ಕಲರವ | KALARAVA

 

 

s gangadaraರಿನಿಂದ ಫರ್ಲಾಂಗಿನಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಹೊಲ ಅಂತ ಕರೆಯುವ ನಮ್ಮದೊಂದು ಹೊಲವಿತ್ತು. ನಾನು ನೋಡುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಕರೆಯಬಹುದಾದಂತಹ ಕಲ್ಲುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ತಾತನೋ, ಇಲ್ಲಾ ಮುತ್ತಾತನೋ ಅದನ್ನು ಸಾಗು ಮಾಡುವಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ದುಂಡಿಗಳಿದ್ದವಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಆ ಹೆಸರು ಬಂದಿತ್ತು. ಇದರ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಗ್ಗಿನ ಭಾಗವೊಂದಿದ್ದು,ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಯುದ್ದದ ನೀರು ನಿಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಗುಂಡಿಯ ತಡುವಿಗೆ ಅಗಲವಾದ ಬದುವೊಂದಿತ್ತು. ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಬದುವೆಂದರೆ,ನಾವು ಹುಡುಗರು ದನಗಳನ್ನೋ, ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನೋ ಮೇಯಿಸಲೆಂದು ಹೋದಾಗ ಎರಡೆರಡು ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂಡಿಸಿ ಗಂಟು ಹಾಕಿ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಗಿಡದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದರೂ, ಹೊಲದ ಫಸಲನ್ನು ಅವುಗಳು ನಿಟುಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಇಂಥ ಈ ಬದುವಿನಲ್ಲಿ ದನಕರುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಮೇವಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂಗೆ, ಬೇವು, ಬ್ಯಾಟೆ, ಕಾರೆ, ಎಕ್ಕ, ತಂಗಡೆ ಮುಂತಾದ ಹತ್ತು ಹಲವು ಗಿಡ ಮರಗಳಿದ್ದವು.ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಕೆತ್ತಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ, ಅಂಗಾತ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಹನುಮಂತನ ವಿಗ್ರಹವೊಂದಿತ್ತು. ರಜೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಈ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ರೋಜಾಲ,ತಂಗಡೆ ಮುಂತಾದ ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜೆಯ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ಹನುಮಂತನನ್ನು ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿಕ್ಕೇ ಎಂಬಂತೆ, ವಿಗ್ರಹದ ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡಾಳೆತ್ತರಕ್ಕೆ,ಮೇಲೆ ಛತ್ರಿಯಂತೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಬ್ಯಾಟೆಯ ಗಿಡವೊಂದಿತ್ತು. ಇದರ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು, ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೈತುಂಬಾ ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ ಹಳದಿಯ ಹೂಗಳು, ಜೊತೆಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಆಗಾಗ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಜೀರಿಂಬೆಗಳು, ನನ್ನಂಥ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಈ ಗಿಡದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಆಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಮಗ್ಗಲು ಸೊಪ್ಪು ತರಲು ಹೋದಾಗ ಬ್ಯಾಟೆ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

DSCN4385ಜೀರಿಂಬೆಗಳ ಕಾಲ ಬಂತೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗರ ಜೇಬುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಜೀರಿಂಬೆಗಳು ಬಂಧಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಖಾಲಿ ಬೆಂಕಿ ಪೊಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಜೀರಿಂಬೆಗಳ ಕೊರಳಿಗೆ ಮಾರುದ್ದದ ದಾರವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ನಮಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಜೀರಿಂಬೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಆಚೆ ತೆಗೆದು ಹಾರಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾರದಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳ ಕಡ್ಡಿಯಂಥ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಿವುಟಿ ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಎಷ್ಟು ಚಿವುಟಿದರೂ ಹಾರದ ಕೆಲ ಜೀರಿಂಬೆಗಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಬಂಧಿಯಾದ ಸುಮಾರು ಜೀರಿಂಬೆಗಳು ನಮ್ಮ ಬೆಂಕಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳೊಳಗೇ ಅಸು ನೀಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಸಿರು ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಜೀರಿಂಬೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜಾಲಿ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಬಣ್ಣದ ದಪ್ಪ ಜೀರಿಂಬೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಅಪರೂಪವೇ. ಸಿಕ್ಕರಂತೂ ನಮ್ಮ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಒಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಈ ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಜೀರಿಂಬೆ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇತ್ತು. ಸೂರ್ಯ ಮಾರ್ಕಿನ ಬೆಂಕಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಾಕಿ,ಅದರೊಳಗೆ ಜಾಲಿ ಮರದ ಚಿಗುರು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಆಹಾರವಾಗಿ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದರ ಕೊರಳಿಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ದಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ, ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಬಂದ ನಂತರ, ಸಾಕಷ್ಟು ಹಾರಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.ನಂತರ ಬೆಂಕಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ದೀಪದ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅವತ್ತು ಒಂದಿನ, ಈ ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಜೀರಿಂಬೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಡಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೆ, ಚಡ್ಡಿ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋದೆ. ಪ್ರೇಯರ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಚಡ್ಡಿ ಜೇಬಿನಿಂದ ಅಂಗಿ ಜೇಬಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂತೆ. ಅದು ಹಿಂದಿ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಕ್ಲಾಸು. ಇನ್ನೇನು ಮೊದಲ ಪೀರಿಯಡ್ ಮುಗಿಯಬೇಕು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಅಂಗಿನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಕೆಮಣ್ಣು ಜೀರಿಂಬೆ, ಅದು ಹೆಂಗೋ ಹೊರ ಬಂದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಾರುತ್ತಾ ಆ ಹಿಂದಿ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಇಡೀ ಕ್ಲಾಸು ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಇದರಿಂದ ಕೊಂಚ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡ ಆ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಅದರ ದಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ‘ಯಾವನೋ ಇದನ್ನ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ತಂದಿದ್ದೋನು’ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಬಿದಿರು ಕೋಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಇಡೀ ಕ್ಲಾಸನ್ನು ಒಂದು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿದರು. ‘ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ…’ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅದನ್ನೊಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಸಂಗತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು.

ನಾನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ರೇಗಿ ಹೋದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಹುಡುಗರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಬ್ಯಾಗು ಮತ್ತು ಜೇಬುಗಳನ್ನು ಚೆಕ್ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು. ಮೂರನೆಯ ಬೇಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ನನಗೆ ಎದೆ ಹೊಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಇದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮೊದಲ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಬಸವ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಆಡಿಟ್ಟರ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಬೆಂಕಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಜೀರಿಂಬೆಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟವು. ಮೇಷ್ಟ್ರು ಇದ್ದ ಬದ್ದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕೈಗಳಿಗೂ ಆರಾರು ಏಟುಗಳನ್ನು ಬಿಡತೊಡಗಿದರು. ಹಾಗೆ ಬಿಡುತ್ತಲೇ, ‘ಇನ್ನೂ ಯಾವ್ಯಾವನು ತಂದಿದೀರೋ ನಿಂತ್ಕಳಿ’ ಅಂತ ಗುಡುಗಿದರು.

ಮೂರನೆಯ ಬೆಂಚಿನಿಂದ ನಾನು, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ ರುದ್ರ ಚಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ನಿಂತೆವು. ಮತ್ತೂ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಕೊಟ್ಟ ಏಟುಗಳು ಸುಮಾರು ಒಂದು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಅಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಜೀರಿಂಬೆಗಳ ಬೇಟೆಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ್ದವು.

ಈಗ ಆ ಹೊಲ ನಮ್ಮದಲ್ಲ. ಅದರ ಬದುವಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಟೆ ಗಿಡವಿಲ್ಲ. ಅನಾಥವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಆ ಹಮನುಂತನ ವಿಗ್ರಹದ ಹತ್ತಿರ ಆಟ ಆಡುವ ಮಕ್ಕಳೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

One Comment For "ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಮ್ಮಣ್ ಜೀರಿಂಬೆ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ
"

  1. Piggyparamesh
    29th May 2016

    Nostalgic gangi spelling correction need is astonishing

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...