Share

ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಪದ್ಯಗಳು
ರೇಣುಕಾ ರಮಾನಂದ

IMG-20160516-WA0001

ಕವಿಸಾಲು | KAVISALU

 

ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ

ತ್ಯ ಸುಳ್ಳು
ಎರಡನ್ನೂ ಬೆರೆಸಿ
ಒಂದಿಷ್ಟು ಪದ್ಯ ಬರೆದೆ
ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ…..
ನೀನಾಗ ಊರುಬಿಟ್ಟು
ಓಡಿಹೋಗಿದ್ದೆ

ಚಿನ್ನಿದಾಂಡು ಮರಕೋತಿ
ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡುವಾಗ
ಇಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ
ನೀನೆಲ್ಲೋ ದೇಶಾಂತರಕ್ಕೆ
ಹೋದಮೇಲೆ ಅಂಕುರಿಸಿ
ಚಂದ್ರ ತಾರೆ ಎಂದೆಲ್ಲ
ಕನವರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ
ನನ್ನ ತಲೆಕೆಡಿಸಿತೆಂದು
ಊರವರೆಲ್ಲ ನಗಾಡಿಕೊಂಡರು

reತಂಗಾಳಿ ಬೆಳದಿಂಗಳು
ಎಂದೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳುಸುಳ್ಳೇ
ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಬರೆದು
ರಾಶಿಹಾಕಿಕೊಂಡೆ
‘ವೆರೈಟಿ ಅಡುಗೆಗಳೆಲ್ಲ ಈಗೀಗ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿ ಬರೀ ಅನ್ನ ಸಾರು?
ಓಡಿಹೋದವನ ಬಗ್ಗೆ ಪದ್ಯ
ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಬಿಡು’
ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಮುಖಗಂಟಿಕ್ಕಿ ಮಾತುಬಿಟ್ಟರು
reಒಂದೇಹೊತ್ತು ಒಂದಿಷ್ಟು ಊಟಹಾಕಿದರು

ತರಹೇವಾರಿ ಕುದುರೆಜುಟ್ಟಿನ ಹೆಣ್ಣುಗಳ ಹಿಂದೆ ನೀ ಖಾನೇಸುಮಾರಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೀ
ಎಂಬ ಸುದ್ಧಿ ಬಂತು
ನಾ ನಂಬಲಿಲ್ಲ
ಉಪ್ಪುಮೂಟೆ ಆಡುವಾಗ
ತಪ್ಪಿಯೂ ನೀ ನನಗೆ
ಒಂದಾದರೂ ಮುತ್ತುಕೊಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದ
reನೆನಪಿಲ್ಲ

ಪದ್ಯವನ್ನೇ ತಿಂದು ಕುಡಿದು ಉಸಿರಾಡಿ
ಒಂದಷ್ಟುದಿನ ಚನ್ನಾಗಿರೋಣವೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ
ಎಲ್ಲೂ ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೇ ನಿನ್ನ ಊರಿಗೇ
ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ
ವಾತೆ೯ ಬಂತು
ದಿನ ಎಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನಂತೆ
ಇಂದೋ ನಾಳೆಯೋ ಅಂತೆ
ಜನ ನನ್ನೆದುರಿಗೇ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು
ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತ ..ನಡುಗುತ್ತ ..ನಡುರಾತ್ರಿ
ಹೋಗಿ ಗಲ್ಲ ಹೊಕ್ಕಿದ ನಿನ್ನ ನೋಡಿಬಂದೆ

ಒಟ್ಟೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತಹ ಉಲ್ಕೆಗಳಂತಹ
ಪದ್ಯಗಳನ್ನೊಯ್ದು ನಿನ್ನ ದಿಂಬಿನಡಿಗಿಟ್ಟು
ಬಂದದ್ದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ
ವೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ

ನಿಮ್ಮವು ಒಳ್ಳೆಯ ಪದ್ಯಗಳು
ಹೊತ್ತಿಗೊದಗಿದವು
ಕೀವು ಒರೆಸಲು, ವಾಂತಿ ಬಳಿಯಲು
ತುಂಬಾ ಲಾಗೂ ಬಿದ್ದವು ಎನ್ನುತ್ತ
ಆಸ್ಪತ್ರೆಯವರು ಮನೆಗೇ ಬಂದು
ಫಲತಾಂಬೂಲ ನೀಡಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಿದರು
ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸುದ್ಧಿಮಾಡಿದರು

reತಿಂದು, ಕುಡಿದು ಉಸಿರಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದರೆ
ಪದ್ಯಗಳೂ ಇಲ್ಲ ಈಗ
ಎರಡ್ಹೊತ್ತಿನ ಊಟದ ಷರತ್ತು ಹಾಕಿ ರಾಜಿಯಾದೆ
ನಿನ್ನ ಶವಯಾತ್ರೆ
ಮನೆಯಮುಂದೆ ಹೊರಟದಿನ
ಮತ್ತೆ ತರತರದ ನಳಪಾಕಗಳೆಲ್ಲ
ಆರಂಭವಾದವು

*

ನೀನು

ಲೈ ಹುಚ್ಚಿ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕುಬಿಡು ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿ ನೀನು
ನಕ್ಕು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದರೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ ನೀನು

ನಿನ್ನ ಭುಜಕ್ಕೆ ತಲೆಯಾನಿಸಿ ನಡೆಯಬೇಕು ದಂಡೆಗುಂಟ
ಹೆಗಲು ಕೊಡು ಹತ್ತಾರು ಮೈಲಿ ಎಂದರೆ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಿ ನೀನು

ಬೇಲಿ ಮೇಲಿನ ಹೂ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗಿನ ಕರು ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ ನಿನ್ನ,
ಮುಟ್ಟಿ ಮುದ್ದಿಸಿದೆ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಂದರೆ ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿ ನೀನು

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸಲಾಮು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೀ, ಚಿರಋಣಿ ಎನ್ನುತ್ತಿ,ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟು ಕರಗಿ ನೀರಾಗುತ್ತಿ                    
ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಗುಲಾಬಿ ಮುಡಿಸಲು ಬೆವರಿ ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿ ನೀನು

ಏನು ಮಾಡಲಿ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿಯ ಹೂ ತುಂಬ ಸುಂದರ, ನವಿರು ಚಿತ್ತಾರ

ಕೊಯ್ದು ಕೊಡು ಎಂದರೆ ಮುದುಡೀತು  ಬೇಡ ಗೆಳತಿ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತಿ ನೀನು

———–

2016-05-23_17.32.24ರೇಣುಕಾ ರಮಾನಂದ, ಅಂಕೋಲೆಯ ಶೆಟಗೇರಿಯವರು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಹೊಸ ಕವಿಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ಧ್ವನಿ ಅವರದು.

Share

17 Comments For "ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಪದ್ಯಗಳು
ರೇಣುಕಾ ರಮಾನಂದ
"

  1. ಎರಡೂ ಪದ್ಯಗಳು ಹೃದ್ಯವಾಗಿವೆ ಅಕ್ಕಾ, ಯಾವುದೇ ಆಡಂಬರವಿಲ್ಲದೇ ಎದೆಯ ದನಿ ಸೀದಾ ಇನ್ನೊಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿ ದಾಟಿಸುವಂತಿದೆ:)

    Reply
    • umesh mundalli
      29th May 2016

      Nice

      Reply
    • Renuka Ramanand
      31st May 2016

      Thank u putti

      Reply
  2. ಆನಂದ್ ಋಗ್ವೇದಿ
    30th May 2016

    ಮೊದಲ ಪದ್ಯದ ತಣ್ಣಗಿನ ವಿಷಾದ ಮನ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ, ಮೋಡ ಮುಸುಕಿದ ಮುಗಿಲಿನಂತೆ!!

    Reply
    • Renuka Ramanand
      31st May 2016

      Thank u umesh

      Reply
    • Renuka Ramanand
      31st May 2016

      Thank u anand sir

      Reply
  3. Deepa hiregutti
    7th June 2016

    Liked first poem a lot . Keep going! !

    Reply
    • Renuka Ramanand
      26th June 2016

      Thank u deepa

      Reply
  4. 9th June 2016

    ಒಳ್ಳೆಯ ಕವಿತೆಗಳು. ಅಭಿನ೦ದನೆ

    Reply
    • Renuka Ramanand
      26th June 2016

      Thank u pakkann

      Reply
  5. ಬಾನಿ
    3rd July 2016

    Aha!! Chanda

    Reply
    • Renuka Ramanand
      4th July 2016

      Thank u

      Reply
  6. ನಾಗರಾಜ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ
    17th July 2016

    ಒಂದು ಕವಿತೆ ಬೆಳೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದು ಮಣ್ಣಿಂದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಸಹಜ ಸಸಿಯಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ ರೇಣುಕಾ ಅವರ ಕವಿತೆ “ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ”

    Reply
    • Renuka Ramanand
      17th August 2016

      Thank u nagraj

      Reply
  7. ಪ್ರವೀಣ್ ಕುಮಾರ್ .ಆರ್
    29th November 2016

    ಕವಿತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ …. ಉತ್ತಮ ಬರಹ…..

    Reply
  8. 20th February 2017

    ತುಂಭಾ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ ಕವಿತೆಗಳು.ನೈಜತೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಇವೆ.

    Reply
  9. Nagraj Harapanahalli
    31st May 2017

    ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಷ್ಟು ಹರವು ಹೊಂದಿದ, ವಸ್ತುವುಳ್ಳದ್ದನ್ನು ಒಂದು ಕವಿತೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಅಂದರೆ ಅದು ಕಾವ್ಯದ ಕಸುವು. ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ ಎಂಬ ರೇಣುಕಾ ಅವರ ಕವಿತೆ(ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಪದ್ಯಗಳು) ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದೇ ಅಲ್ಲಿ. ನೀನು ಎಂಬ ಅವರ ಕವಿತೆ ಸಹ “ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವುದು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ “ಎಂಬ ಕವಿತೆಯ ಯೊಳಗಿನ ನಡುವಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಂತಿದೆ. ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಕಾವ್ಯ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲುವಂತಹದ್ದು. ರೇಣುಕಾ ಅವರ ಚೆಂದ ಪದ್ಯಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇವು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...