Share

ಕಿರುಬನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಭೈರ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಕಲರವ | KALARAVA

 

 

 

s gangadaraಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಲದ ಕೊಯ್ಲುಗಳು ಮುಗಿದು, ಕೊಯ್ದ ರಾಗಿಯ ಹುಲ್ಲನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಣವೆ ಒಟ್ಟಿ, ಮಳೆಯ ಕಾಲ ಮುಗಿಯಿತು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಣಗಾಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟಾವು ಮಾಡಿದ್ದ ಬೆಳೆಯ ಕೂಳೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆತ್ತಿ, ಆ ಕೆತ್ತಿದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ನಾಳೆ ಕಣ ಮಾಡುವುದು ಅಂದಾದರೆ, ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಕೈತೂಕದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತ ನೀರಿನಿಂದ ನೀರುಣಿಸಿ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಣ ತುಳಿಸಲೆಂದು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ದನಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರ ದನ, ಜನಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹದವಾಗಿ ನೆಂದಿರುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ದನಗಳನ್ನು ಸಾಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ತುಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೆಲ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದೆ ಅಂತಾದ ಮೇಲೆ, ದನಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ನಂತರ ಹಸಿ ಸೋಗೆಯ ಗರಿಗಳು ಅಥವಾ ಕಾಡು ಗಿಡದ ಸೊಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅಗಲಕ್ಕೆ, ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಪೊರಕೆಯಂತೆ ಕಟ್ಟಿ, ಅದನ್ನು ದನದ ಗೊರಸುಗಳು ಮಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕುಳಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟವಾಗಿ ಕೂರುವವರೆಗೂ ಕಣದಗಲಕೂ ಎಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಒಣಗಲು ಬಿಟ್ಟು, ಆಮೇಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ತೋಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಬಗ್ಗಡದ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿನ ಸಗಣಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣಗಾಲ ಬಂತೆಂದರೆ, ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಸಗಣಿಯನ್ನು ನಮ್ಮಂಥ ಹುಡುಗರು ತಿಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಹಾಕುವ ಬದಲು, ಕಣದ ಬದಿಯ ಬಗ್ಗಡದ ಗುಂಡಿಗೆ ಹೊತ್ತು ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು.

ರಾಗಿ ಬಣವೆಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಹುಚ್ಚೆಳ್ಳು, ಹುರುಳಿ, ತೊಗರಿ, ಸಾವೆ, ನವಣೆ ಮುಂತಾದ ರಾಗಿ ಹೊಲದ ಅಕ್ಕಡಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗಳ ಹೊರೆಗಳು. ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ರೈತರುಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಕಣ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ದನಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಯೋ, ಇಲ್ಲಾ ರೋಣನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹುಲ್ಲು ತುಳಿಸಿ, ಕಾಳುಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಸನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಹೀಗೆ ಹಸನಾದವುಗಳನ್ನು ರಾಶಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ‘ರಾಶಿ ಪೂಜೆ’ ಮಾಡಿ ಮನೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೊಲಮಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದ ತೇರು ಉರುಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಂಥ ಕಣಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಣಗಳನ್ನು ಕಾಯಲು ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ಈ ಕಾಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಣಕ್ಕೆ ಹುಲ್ಲು ಹಾಕಿದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದ ‘ಕಡೆಕಣ’ ಮಾಡುವವರೆಗೂ ನಾನು ಕೂಡ ಸಂಜೆಗೇ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ  ಜೊತೆ ಹೊದೆಯುವ ಕಂಬಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭೈರ(ನಾನು ಸಾಕಿದ್ದ ನಾಯಿ) ಕೂಡ ತಪ್ಪದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಕಣಗಾಲ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಬಹುತೇಕ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ. ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಮಕ್ಕೆ  ಹೊದೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಬಳಿಯೆಲ್ಲಾ ತೋಯ್ದು ತೊಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮಲಗಲು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ನನಗಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆಯೇ ಮಜವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಲು ಈಚಲು ಚಾಪೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವತ್ತು ತುಳಿಸಿದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಚಾಪೆಯಗಲಕ್ಕೂ ಹರಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಂಬಳಿಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಇನ್ನರ್ಧವನ್ನು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದರೆ, ಮೇಲೊಂದು ಚಾಪೆಯನ್ನು ಹೊದಿಸಿ,ಅದರ ಮೇಲೆ ತೆಳ್ಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಹರವುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ನೆನೆದರೆ, ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾ ಅಂತ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಚಳಿಯೆಂಬುದು ನಾನು ಹೊದ್ದ ಸಕಲ ಪರಿಕರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಾಟಿ ಕೊರೆಯ ತೊಡಗಿದರೂ, ಮಗ್ಗಲು ಬದಲಿಸುತ್ತಾ ಸುರುಟಿ ಸುರುಟಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು… ಹಾಗೆ ಬಟಾ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಅನಂತ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕೆಳಗೆ… ಇನ್ನೇನು ಬೆಳಕು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವಾಗ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನಿದ್ದೆ… ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಎದ್ದು ಮಾತಿಗಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳು…

ನಾವು ನರಮನುಷ್ಯರು ಚಂದದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ, ಹಿತವಾದ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡೂ ಅಸಾಧ್ಯ ಚಳಿಗೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಭೈರ ಕಣದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಕುನಿಯ ರಾಶಿಯೊಳಗೆ(ಅರ್ಧಂಬರ್ದ ಹಸನಾದ ರಾಗಿಯ ಗುಪ್ಪೆ) ಮೈ ಹುದುಗಿಸಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸುಳಿದರೆ ಸಾಕು, ಸಣ್ಣಗೆ ಬೊಗಳುತ್ತಾ, ಕುಂಯ್‍ಗುಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಗಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಚಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೆ, ಕೇಳಿದ್ದ ದೆವ್ವದ ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು, ಚಳಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ ಭಯವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹೂಗುಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೊರಕೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇರುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾದರೂ, ಮತ್ತೂ ಭಯವಾಗಿ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಭೈರ ಅಂದರೆ ಸಾಕು, ಚಕ್ಕನೆ ಓಡಿ ಬಂದು, ನನ್ನ ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂಸುತ್ತಾ, ಒಂದೆರಡು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ, ಹೋಗಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಧೈರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ಏಳುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹುಚ್ಚೆಳ್ಳಿನ ಅಥವಾ ತೊಗರಿ ಪುಳ್ಳೆಗಳ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಿ, ಅದು ಆರಿದಂತೆ ಒಂದೆರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಾಕುತ್ತಾ, ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಎದ್ದವನೇ ಬೆಂಕಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ದೌಡಾಯಿಸಿ, ಚುರುಗುಡುವಂತೆ ಸುತ್ತ ತಿರುತಿರುಗಿ ಕುಳಿತು ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ…

ಅವತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಣದ ಕಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಯಾವುದೋ ಸದ್ದಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯ್ತು. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏನೇನೋ ನೆನಪುಗಳ ಕಾಟ ಶುರುವಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಚಿಕ್ಕಪನ್ಪನ್ನು ಕೂಗಿದೆ. ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೂಗುಡುವಿಕೆ ಇರಲಿ, ಗೊರಕೆಯ ಸದ್ದೂ ಕೇಳದಾಗಿ, ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗಿನಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈಯ್ಯನ್ನು ಹೊರಗಾಕಿ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮಲಗಿದ್ದ ಜಾಗವನ್ನು ತಡವಿದೆ. ಅದು ಪೂರಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಂಡು, ಭಯ ಮತ್ತೂ ಇಟ್ಟಾಡತೊಡಗಿ, ಭೈರನನ್ನು ಕೂಗಿದೆ. ಭೈರನೂ ನನ್ನತ್ತ ಬಾರದಿರಲು ಅಳುವೇ ಬಂದು, ಎದ್ದು ನೋಡಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದೆ, ಅಳುತ್ತಲೇ ಜೋರಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅಂತ ಕೂಗಿದೆ. ದೂರದಿಂದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಬಂದೆ ಬಂದೆ ಅಂತ ಅಂದಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಬೇಗ ಬರುವಂತೆ ಕೂಗಿಕೊಂಡೆ. ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ತನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ಕತ್ತೆ ಕಿರುಬ ಭೈರನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದು, ಆ ಕಿರುಬನನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಲು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ತೊಡಗಿದರು. ಮಹಾ ಚುರುಕು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದ, ಸಣ್ಣದೊಂದು ಸದ್ದಿಗೂ ಹುಷಾರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭೈರ ಹೀಗೆ ಕಿರುಬನ ಪಾಲಾಗಿದ್ದು, ನನ್ನೊಳಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟವಾಗಿ, ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಲು ಹೋಗದೆ ಹಾಗೇ ಕಂಬಳಿಯೊಳಗೆ ಮುದುರಿಕೊಂಡೆ.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 1 day ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...


Editor's Wall

  • 25 February 2018
    9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...