Share

ಕಿರುಬನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಭೈರ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಕಲರವ | KALARAVA

 

 

 

s gangadaraಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಲದ ಕೊಯ್ಲುಗಳು ಮುಗಿದು, ಕೊಯ್ದ ರಾಗಿಯ ಹುಲ್ಲನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಣವೆ ಒಟ್ಟಿ, ಮಳೆಯ ಕಾಲ ಮುಗಿಯಿತು ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಣಗಾಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಟಾವು ಮಾಡಿದ್ದ ಬೆಳೆಯ ಕೂಳೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆತ್ತಿ, ಆ ಕೆತ್ತಿದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ನಾಳೆ ಕಣ ಮಾಡುವುದು ಅಂದಾದರೆ, ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಕೈತೂಕದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತ ನೀರಿನಿಂದ ನೀರುಣಿಸಿ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಣ ತುಳಿಸಲೆಂದು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ದನಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರ ದನ, ಜನಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹದವಾಗಿ ನೆಂದಿರುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ದನಗಳನ್ನು ಸಾಲಾಗಿ ಕಟ್ಟಿ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ತುಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನೆಲ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದೆ ಅಂತಾದ ಮೇಲೆ, ದನಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ನಂತರ ಹಸಿ ಸೋಗೆಯ ಗರಿಗಳು ಅಥವಾ ಕಾಡು ಗಿಡದ ಸೊಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅಗಲಕ್ಕೆ, ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಪೊರಕೆಯಂತೆ ಕಟ್ಟಿ, ಅದನ್ನು ದನದ ಗೊರಸುಗಳು ಮಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕುಳಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಟ್ಟವಾಗಿ ಕೂರುವವರೆಗೂ ಕಣದಗಲಕೂ ಎಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಒಣಗಲು ಬಿಟ್ಟು, ಆಮೇಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ತೋಡಿರುತ್ತಿದ್ದ ಬಗ್ಗಡದ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿನ ಸಗಣಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಣಗಾಲ ಬಂತೆಂದರೆ, ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಸಗಣಿಯನ್ನು ನಮ್ಮಂಥ ಹುಡುಗರು ತಿಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಹಾಕುವ ಬದಲು, ಕಣದ ಬದಿಯ ಬಗ್ಗಡದ ಗುಂಡಿಗೆ ಹೊತ್ತು ಹಾಕಬೇಕಿತ್ತು.

ರಾಗಿ ಬಣವೆಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಹುಚ್ಚೆಳ್ಳು, ಹುರುಳಿ, ತೊಗರಿ, ಸಾವೆ, ನವಣೆ ಮುಂತಾದ ರಾಗಿ ಹೊಲದ ಅಕ್ಕಡಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗಳ ಹೊರೆಗಳು. ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ರೈತರುಗಳು ಕೂಡ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯೇ ಕಣ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ದನಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಯೋ, ಇಲ್ಲಾ ರೋಣನ್ನು ಹೊಡೆದು ಹುಲ್ಲು ತುಳಿಸಿ, ಕಾಳುಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಸನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಹೀಗೆ ಹಸನಾದವುಗಳನ್ನು ರಾಶಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ‘ರಾಶಿ ಪೂಜೆ’ ಮಾಡಿ ಮನೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೊಲಮಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದ ತೇರು ಉರುಳುತ್ತಿತ್ತು.

ಇಂಥ ಕಣಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಣಗಳನ್ನು ಕಾಯಲು ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ಈ ಕಾಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಣಕ್ಕೆ ಹುಲ್ಲು ಹಾಕಿದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದ ‘ಕಡೆಕಣ’ ಮಾಡುವವರೆಗೂ ನಾನು ಕೂಡ ಸಂಜೆಗೇ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ  ಜೊತೆ ಹೊದೆಯುವ ಕಂಬಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭೈರ(ನಾನು ಸಾಕಿದ್ದ ನಾಯಿ) ಕೂಡ ತಪ್ಪದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಕಣಗಾಲ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಬಹುತೇಕ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ. ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಮಕ್ಕೆ  ಹೊದೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಬಳಿಯೆಲ್ಲಾ ತೋಯ್ದು ತೊಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮಲಗಲು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ನನಗಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆಯೇ ಮಜವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊದಲು ಈಚಲು ಚಾಪೆಯೊಂದನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವತ್ತು ತುಳಿಸಿದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಚಾಪೆಯಗಲಕ್ಕೂ ಹರಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಂಬಳಿಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಇನ್ನರ್ಧವನ್ನು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದರೆ, ಮೇಲೊಂದು ಚಾಪೆಯನ್ನು ಹೊದಿಸಿ,ಅದರ ಮೇಲೆ ತೆಳ್ಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಹರವುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ನೆನೆದರೆ, ಉಸಿರು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾ ಅಂತ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಚಳಿಯೆಂಬುದು ನಾನು ಹೊದ್ದ ಸಕಲ ಪರಿಕರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಾಟಿ ಕೊರೆಯ ತೊಡಗಿದರೂ, ಮಗ್ಗಲು ಬದಲಿಸುತ್ತಾ ಸುರುಟಿ ಸುರುಟಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು… ಹಾಗೆ ಬಟಾ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ, ಆ ಅನಂತ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಕೆಳಗೆ… ಇನ್ನೇನು ಬೆಳಕು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವಾಗ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ನಿದ್ದೆ… ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಎದ್ದು ಮಾತಿಗಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳು…

ನಾವು ನರಮನುಷ್ಯರು ಚಂದದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ, ಹಿತವಾದ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡೂ ಅಸಾಧ್ಯ ಚಳಿಗೆ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಭೈರ ಕಣದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಕುನಿಯ ರಾಶಿಯೊಳಗೆ(ಅರ್ಧಂಬರ್ದ ಹಸನಾದ ರಾಗಿಯ ಗುಪ್ಪೆ) ಮೈ ಹುದುಗಿಸಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸುಳಿದರೆ ಸಾಕು, ಸಣ್ಣಗೆ ಬೊಗಳುತ್ತಾ, ಕುಂಯ್‍ಗುಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಗಾಗ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಚಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೆ, ಕೇಳಿದ್ದ ದೆವ್ವದ ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು, ಚಳಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ ಭಯವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹೂಗುಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೊರಕೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಇರುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾದರೂ, ಮತ್ತೂ ಭಯವಾಗಿ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಭೈರ ಅಂದರೆ ಸಾಕು, ಚಕ್ಕನೆ ಓಡಿ ಬಂದು, ನನ್ನ ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂಸುತ್ತಾ, ಒಂದೆರಡು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ, ಹೋಗಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಧೈರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ಏಳುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಹುಚ್ಚೆಳ್ಳಿನ ಅಥವಾ ತೊಗರಿ ಪುಳ್ಳೆಗಳ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಿ, ಅದು ಆರಿದಂತೆ ಒಂದೆರಡು ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಾಕುತ್ತಾ, ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಎದ್ದವನೇ ಬೆಂಕಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ದೌಡಾಯಿಸಿ, ಚುರುಗುಡುವಂತೆ ಸುತ್ತ ತಿರುತಿರುಗಿ ಕುಳಿತು ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ…

ಅವತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಣದ ಕಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಯಾವುದೋ ಸದ್ದಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯ್ತು. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏನೇನೋ ನೆನಪುಗಳ ಕಾಟ ಶುರುವಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಚಿಕ್ಕಪನ್ಪನ್ನು ಕೂಗಿದೆ. ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೂಗುಡುವಿಕೆ ಇರಲಿ, ಗೊರಕೆಯ ಸದ್ದೂ ಕೇಳದಾಗಿ, ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗಿನಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈಯ್ಯನ್ನು ಹೊರಗಾಕಿ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮಲಗಿದ್ದ ಜಾಗವನ್ನು ತಡವಿದೆ. ಅದು ಪೂರಾ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಂಡು, ಭಯ ಮತ್ತೂ ಇಟ್ಟಾಡತೊಡಗಿ, ಭೈರನನ್ನು ಕೂಗಿದೆ. ಭೈರನೂ ನನ್ನತ್ತ ಬಾರದಿರಲು ಅಳುವೇ ಬಂದು, ಎದ್ದು ನೋಡಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದೆ, ಅಳುತ್ತಲೇ ಜೋರಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಅಂತ ಕೂಗಿದೆ. ದೂರದಿಂದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಬಂದೆ ಬಂದೆ ಅಂತ ಅಂದಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಬೇಗ ಬರುವಂತೆ ಕೂಗಿಕೊಂಡೆ. ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ತನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೇ ಕತ್ತೆ ಕಿರುಬ ಭೈರನನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದು, ಆ ಕಿರುಬನನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಲು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ತೊಡಗಿದರು. ಮಹಾ ಚುರುಕು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿದ್ದ, ಸಣ್ಣದೊಂದು ಸದ್ದಿಗೂ ಹುಷಾರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ, ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭೈರ ಹೀಗೆ ಕಿರುಬನ ಪಾಲಾಗಿದ್ದು, ನನ್ನೊಳಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟವಾಗಿ, ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಲು ಹೋಗದೆ ಹಾಗೇ ಕಂಬಳಿಯೊಳಗೆ ಮುದುರಿಕೊಂಡೆ.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...