Share

ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೇ ಚಳ್ಳೇ ಹಣ್ಣು
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಸ್ವಗತ | SVAGATHA

 

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadaraನಾನು ಪ್ರೈಮರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳೆಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನ ತುಂಬಾ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರುಗಳೂ ಅಷ್ಟೆ ಹಳ್ಳಿಯವರ ಜೊತೆ ತುಂಬಾ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ದೂರದ ಊರಿನಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರು ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕರೇವು ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹಾಲು ಮಜ್ಜಿಗೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದು, ಹಣ್ಣುಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣು ಹಂಪಲುಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸುವುದು, ಧರ್ಮದ ಕಾರ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಕಾಲ ಅದು. ಹೀಗೆ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಕೆಲ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಕಡ್ಡಾಯದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಾನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮೂರಿನ ಪಕ್ಕದ ಶೆಟ್ಟೀಕೆರೆಯಿಂದ ನಮಗೊಬ್ಬರು ಮೇಷ್ಟ್ರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊಂಚ ಮೂಗಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಊರಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವರು ‘ಕೊಯ್ಕ್ ಮೇಷ್ಟ್ರು’ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಓದಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟೋ ಅಷ್ಟೇ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮನೋಸ್ಥಿತಿಯವರಾಗಿದ್ದರು. ಆಗ ಒಂದನೆಯ ತರಗತಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಇಡೀ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಒಬ್ಬರೇ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಇದ್ದುದ್ದರಿಂದ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಲಾಸಿನವರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದನೆಯ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ತಿದ್ದುವ ಕೆಲಸ, ಎರಡನೆಯ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಕಾಗುಣಿತ, ಪಾಠ ಓದಿಸುವುದು ಹೀಗೆ ಓದಿಸುವುದನ್ನೂ ಬರೆಸುವುದನ್ನೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಗಲಾಟೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನಿಸಿದಾಗ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕ್ಲಾಸನ್ನು ಆಟ ಆಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಯಾರ ಮನೆಯಿಂದ ಏನನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು, ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದರೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಇವರ ಮನೆಯವರೆಗೆ ತಲುಪಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ನಾನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಇವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದುಂಟು.ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಳಿಯ ಪಂಚೆ ಮತ್ತು ಬಿಳಿಯ ತುಂಬು ತೋಳಿನ ಶರ್ಟಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಇವರು ಒಳ್ಳೆ ಕಡ್ಡಿ ಪೈಲ್ವಾನನ ಥರ ಸಣ್ಣಕ್ಕಿದ್ದರು. ಇವರು ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಓಡಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು, ಅಷ್ಟು ವೇಗವಿರುತ್ತಿತ್ತು ಇವರ ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ.

ಇಂಥ ಇವರಿಗೆ ಇದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಚಟವೆಂದರೆ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣಿನದು. ಎರದೆ ಹಣ್ಣಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಅಂಟಂಟಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಣ್ಣೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಈ ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲ ಬಂದರೆ ಸಾಕು, ಅವುಗಳಿಗಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಇವರಿಗೆ ‘ಚೊಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಮೇಷ್ಟ್ರು’ ಅನ್ನುವ ಮತ್ತೊಂದು ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು ಕೂಡ ಇತ್ತು. ಊರಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಹೊಲದ ಬದುವಿನಲ್ಲೊಂದು ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಮರವಿತ್ತು. ಅದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಪೈರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದರ ಕೆಳಗಿನ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಆಗಾಗ ಸರವಿದ್ದರಿಂದ, ಕೈಯ್ಯಳತೆಗೆ ಅದರ ಒಂದೂ ಕೊನೆಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಎರಡಾಳು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಛತ್ರಿಯಂತೆ ಹರವಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅದರ ಹಣ್ಣು ಬೇಕೆಂದರೆ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅದರ ಹಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪರಮ ಇಷ್ಟದ ಹಣ್ಣಾಗಿರದ ಪ್ರಯುಕ್ತ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾರೆ, ಮಾವು, ಹಲಸು ಮುಂತಾದ ಹಣ್ಣುಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕೀಳಬೇಕಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಈ ಹಣ್ಣಿನ ಗೊಡವೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆ ವರ್ಷ ಈ ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ವಾರಿಗೆಯವರಾದ ದಿವಾಕರ ಮತ್ತು ಹಟ್ಟಿಯ ಶಿವನಿಗೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಇನ್ನೇನು ಊಟದ ಹೊತ್ತು ಹತ್ತಿರ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಕಳಿಸುವಾಗ ದಿವಾಕರ ಮತ್ತು ನಾನು ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಕೀಳಬೇಕೆಂದೂ, ಶಿವನನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮರ ಹತ್ತಿಸಕೂಡದು, ಜೊತೆಗೆ ಅವನ ಕೈಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಕೂಡದು ಎಂಬ ಆಜ್ಞೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮಗಿಂತಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮರ ಹತ್ತಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೂ ನಮಗಿಂತಲೂ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿದ್ದ ಶಿವನನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮರ ಹತ್ತಿಸ ಕೂಡದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವುದು ನನಗೂ ದಿವಾಕರನಿಗೂ ಯಕ್ಷ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವು ದಿನ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದೆವು. ಶಿವ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬಂದರೂ ಯಾಪು ಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದ ಶಿವ ಹೀಗೆ ಬೇಸರದಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದುದು ನನಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಒಂಥರಾ ಸಂಕಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಯಾಕೋ ಶಿವನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಶಿವನನ್ನೇ ಮರಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿಸಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೀಳಿಸುವುದು, ಆ ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಅನ್ನುವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ನಾನೂ ದಿವಾಕರ ಬಂದೆವು. ಈ ನಮ್ಮ ಪ್ಲ್ಯಾನಿಗೆ ಶಿವ ಮೊದಮೊದಲು ಹೆದರಿದ. ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಂತ ಹಠ ಮಾಡಿದ. ನಾವು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಆಣೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವೂನೇ ಹತ್ತಿ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೀಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಹೀಗೆ ಇದು ಹತ್ತಿರತ್ತಿರ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಡೆಯಿತು. ಮರದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಕಾಲವೂ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿತ್ತು. ಈ ನಡುವೆ ಶಿವ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ಕೆಲವು ದಿನ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಹೋಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದಷ್ಟನ್ನು ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅವತ್ತು ಶನಿವಾರ. ಮಾರ್ನಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು. ಶಿವ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಂದ. ಪುಸ್ತಕಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬರೀ ಸ್ಲೇಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಂದಿದ್ದಕ್ಕೋ ಇಲ್ಲಾ ಒಂದು ವಾರ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೋ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ ಕೋಪ ಬಂದು, ಬಿದಿರು ಕೋಲಿನಿಂದ ಬಾರಿಸ ತೊಡಗಿದರು. ಅಷ್ಟಾಗಿ ಎಂದೂ ಹೊಡೆಯದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಹೀಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ರುಬ್ಬತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಗಪ್ಪಾಗಿ ಹೋದ ಶಿವನಿಗೆ, ತಾನು ದಿನವೂ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗತಿ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೀಗೆ ರೌದ್ರಾವತಾರ ತಾಳಿದ್ದಾರೆ ಅನಿಸಿ, ಎದುರಿಗೆ ಬೆಂಚುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ ನಮ್ಮತ್ತ ನೋಡಿದ. ನಾವೂ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ದೈನೇಶಿ ನೋಟದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾದವನಂತೆ, ‘ಸಾ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಬ್ಯಾಡ ಅಂದ್ರು ಅವ್ರು ಮರ ಹತ್ತುಸ್ತಿದ್ರು, ದಿನಾಲೂ ನಾನೇ ಹಣ್ಣು ಕಿತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ…’ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅಳುವಿನ ರಾಗ ಹಾಡುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮತ್ತ ನೋಡತೊಡಗಿದ. ಇದರಿಂದ ಆಗಬಹುದಾದ ಅನಾಹುತದ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಅರಿತ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ದಿವಾಕರ ಒದೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಶಿವನಿಗಿಂತಲೂ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಎದ್ದವನೇ ಹಿಂದಿನ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಮನೆಯತ್ತ ಓಡಿ ಬಿಟ್ಟ. ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೆ, ಎದ್ದು ಓಡಲು ಧೈರ್ಯ ಬಾರದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟೆ. ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೋಲನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತು ಮೌನವಾಗಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟರು.

(ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸಿದ ಅಂದರೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯಾಮಾರಿಸಿದ ಅಂಥ ಅರ್ಥ.)

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...