Share

ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಗೊರಕೆ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

 ಕಲರವ | kalaravaIMG-20160516-WA0001

 

 

 

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadaraಗೊರಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನನ್ನು ಮೀರಿಸುವವರನ್ನು ನಾನು ಈವರೆಗೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ರಂಗೇರುತ್ತಾ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ರಾಗಗಳಾಗುತ್ತಾ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಗೊರಕೆಯ ಎದುರು ಎಂಥಾ ಕುಂಭ ಕರ್ಣ ನಿದ್ದೆಯೂ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಇವನನ್ನು ಗೊರಕೆ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ಅಂತ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈತ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿ. ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೋ ಏನೋ ತನ್ನ ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಸುಮಾರು ವರ್ಷ ಇದ್ದರು. ಗೋವಿಂದಪ್ಪನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಿದ್ದರೂ ಇವನ ಗೊರಕೆಯ ಭರಾಟೆಗೆ ಅವಳು ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಅಂತ ನನ್ನ ಅಜ್ಜ ಆಗಾಗ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಉರುಟು ಮುಖ, ಅಗಲವಾದ ಹಣೆ, ಆ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ವೀಭೂತಿಯ ಮೂರು ಗೆರೆಗಳು. ಮಾರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆಯ ಬನಿಯನ್ನು, ಖಾಕಿ ಚೆಡ್ಡಿ, ಹೆಗಲ ಮೇಲೊಂದು ಟವೆಲ್ಲು ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ನಿತ್ಯದ ದಿರಿಸು. ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇವನ ಚೆಡ್ಡಿಯ ಮೇಲೊಂದು ಲುಂಗಿ, ಬನಿಯನ್ನಿನ ಮೇಲೊಂದು ಅಂಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ನಾನಾಗ ಮಿಡ್ಲ್ ಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ತಾನೇ ನಮ್ಮ ಭೌತ ಕುಟುಂಬ ಭಾಗವಾಗಿ ಊರೊಳಗಡೆ ಇದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಅಪ್ಪನ ನಾಲ್ಕೂ ಮಂದಿ ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಪ್ಪ ತನ್ನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಗೋಡೆಗಳೆದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಂಚುಗಳನ್ನೂ ಕವುಚಿ ಇನ್ನು ಗಾರೆ ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಮನೆಯೊಳಗಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಕಾಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಾಯಿ ಕಳ್ಳರ ಕಾಟ ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದುದರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿನ ತೋಟದ ಪಹರೆಗಾಗಿ ನನ್ನ ಕಿರಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತು ಈ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ಸಂಜೆ ಊಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹೆಗಲ ಮೇಲೊಂದು ಕಂಬಳಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಕುರುಡು ಲಾಟೀನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗಿನ್ನೂ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಕರೆಂಟು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಎಣ್ಣೆ ದೀಪಗಳು, ಲಾಟೀನುಗಳೇ ಬೆಳಕಿನ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದವು.

ನನಗೆ ಕಿರಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಜೊತೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಒಡನಾಟವಿದ್ದುದರಿಂದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಾನೂ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು ಹಠ ಮಾಡಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಹೋಗತೊಡಗಿದೆ. ನಾನು ನೆಪಕ್ಕೆ ಸ್ಕೂಲಿನ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ನೇತಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಎಂದೂ ಓದುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ಊರಿನ ಸುದ್ದಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ನೆಂಟರಿಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ನಾನು ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ಈ ನಿದ್ದೆಗೆ ಅದಾವುದೋ ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನಾಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಭಂಗ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಎಚ್ಚರವಾದರೆ ಗೊವಿಂದಪ್ಪನ ಅಸಾಧ್ಯ ಗೊರಕೆಗಳು ಇಡೀ ಮನೆಯಂಥಾ ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿದು ಆಡಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ‘ಅಯ್ಯೊ ಇವನ ಮನೆ ಹಾಳಾಗ ಈ ಗೊರಕೇಲಿ ಅದೆಂಗಪ್ಪ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋದು’ ಅಂತ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಎದ್ದು ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೊಣಗಿಕೊಂಡೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಅಲುಗಾಡಿಸಿದಾಗ ಎಚ್ಚರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ‘ಇದ್ಯಾಕಲ ಮಗಾ ಈಟೊತ್ನಾಗೆ ಎದ್ದು ಕೂತಿದ್ದೀಯಾ’ ಅಂತ ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಅಗಾ ಇಗಾ ಅನ್ನುವುದರೊಳಗೆ ನನಗೆ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತುವ ಮುನ್ನವೇ ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಗೋ ಮರು ಕ್ಷಣಕ್ಕೇ ಗೊರಕೆಯ ಗಾಣವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ರೇಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ತಿವಿದು ಎಬ್ಬಿಸಿ,’ನೀನು ಅಂತರನಾಗಿ ಮಲೀಕಬೇಡ,ಹೊಟ್ಟೆ ಮಕಾಡೆ ಮಲೀಕ’ ಅಂತ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ‘ಆಯ್ತು ತಗಾಳಪ್ಪಾ’ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಮಕಾಡೆ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಮತ್ತೆ ಅಂತರನಾಗಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದುದಲ್ಲದೆ, ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಗೊರಕೆಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ದಿನವೂ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಇಂಥ ಗೊರಕೆಗಳಿಂದ ರೋಸಿ ಹೋದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಉಪಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅದೆಂದರೆ, ತೆಂಗಿನ ಚಿಪ್ಪೊಂದಕ್ಕೆ ತೂತು ಹಾಕಿ ಆ ತೂತಿನಿಂದ ದಾರವೊಂದನ್ನು ಏರಿಸಿ ಆ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟುವುದಾಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನನ್ನು ಅಂತರನಾಗಿ ಮಲಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಆ ಮೂಲಕ ಅವನ ಗೊರಕೆಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ಮಕಾಡೆ ಮಲಗಬೇಕಿತ್ತು, ಇಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹೊರಳಿ ಮಲಗಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂಗಾತ ಮಲಗಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಚಿಪ್ಪು ಒತ್ತತೊಡಗಿ ತಕ್ಷಣ ಮುಂಚಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆ ಪ್ರಕಾರ ಚಿಪ್ಪೊಂದು ರೆಡಿಯಾಯ್ತು. ಅದನ್ನು ಗೋವಿಂದಪ್ಪನಿಗೂ ತಿಳಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಾಯ್ತು. ದಿನವೂ ಮಲಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಯೋಗ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಯ್ತು. ಇದರಿಂದ ಕೆಲ ದಿನ ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ನಿದ್ದೆಗೆಡುವುದೂ ತಪ್ಪಿತು. ಆದರದು ತುಂಬಾ ದಿನ ಮುಂದುವರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವತ್ತೊಂದು ದಿನ ಎಂದಿನಂತೆ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ದಾರದ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನಾಗೆ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಚೀರಾಟ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಗಿದ್ದಿಷ್ಟು. ಮಕಾಡೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಂತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅಂತರನಾಗಿ ಮಲಗಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಗ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಚಿಪ್ಪು ಬೆನ್ನುರಿಯ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು, ಇತ್ತ ಏಳಲೂ ಆಗದೆ ಅತ್ತ ಹೊರಳಲೂ ಆಗದಂತೆ ವಿಪರೀತ ನೋವಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ನಾನು ಸತ್ತೆ ಕಣ್ರಪ್ಪೋ ಅಂತ ಕಿರುಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವನತ್ತ ಚಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ಹೋದ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಅವರನ್ನು ಅನಾಮತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸೊಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಎಸೆದರೂ, ನರಳಾಟ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತೇ ಬೇಕಾಯ್ತು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆದರಿದ್ದರು. ಅದಾದ ಮರು ದಿನದಿಂದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚಿಪ್ಪು ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯ್ತು.ಅದರಂತೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಗೋವಿಂದಪ್ಪನ ಗೊರಕೆಗಳನ್ನು ಸಹ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಯ್ತು.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...