Share

ದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆಯೂ ಚೊಟ್ಟೆ ರಮ್ಮೂ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001ಕಲರವ | kalarava

 

 

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadaraಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕುಡಿದದ್ದು ರಮ್ಮು. ಅದೂ ಚೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ! ಕುಡಿತ ಅಂದರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನ ಉಮೇದಿಗೆ ಹೂಂಗುಟ್ಟಿ, ಕುಡಿದದ್ದು ಅರ್ಧ ಚೊಟ್ಟೆಯಷ್ಟು. ಆಗ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಕುಡಿಯುವವರು ಕೆಲವರಿದ್ದರೂ, ರಾಜಾರಷ್ಟಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕುಡುಕನೊಬ್ಬ ಹುಡುಗರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುದುಕರವರೆಗೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಯದ, ಸೋಜಿಗದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದ್ದ. ಪಕ್ಕದ ಶೆಟ್ಟೀಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಜೆಗೇ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದು ಬಂದು, ನಿಶೆ ಇಳಿಯುವವರೆಗೂ ಅವತ್ತಿನ ಮೂಡು ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಗಲಾಟೆಯನ್ನೋ, ಇಲ್ಲಾ ತಮಾಷೆಯನ್ನೋ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಜಗಲಿಯಲ್ಲೇ ಮಲಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಮ್ಮಂಥ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಕುಡಿದಾಗ ಅದು ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಬಿಡುವುದು, ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಲಾರದೆ ತಟ್ಟಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ಹಾಗೆ ಕುಡಿಯಬೇಕೆಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಾಕುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂಥ ಆಸೆಯೇ ಅವತ್ತು ಗೆಳೆಯ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಯುಗಾದಿ ಹಬ್ಬ ಬಂತೆಂದರೆ ನನ್ನೂರಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗಳ ಸುಗ್ಗಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತೀ ಜಾತ್ರೆಗೂ ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಟಕ ಅಥವಾ ಮೇಳ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕವನ್ನೇ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ನಾಟಕವೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಪೌರಾಣಿಕ ನಾಟಕವೆಂದರೆ ಬಹುತೇಕ ಅದು ದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ ಮೇಳವೇ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ದುಷ್ಠರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ, ಶಿಷ್ಠರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕಥೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ದೇವಿ ಮತ್ತು ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರನ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಮೈದುಂಬಿಕೊಂಡು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರತ್ನಯ್ಯ ಮತ್ತು ರುದ್ರಪ್ಪ ಎಂಬ ಖಾಯಂ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು.

ದೇವಿ ಮತ್ತು ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರರ ನಡುವಿನ ಯುಧ್ದದ ಈ ದೃಶ್ಯ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದು ಮೇಳದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ. ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರನ ವಧೆಯಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಕೂತು ಮೇಳವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾತರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವಾಗ ಆರ್ಭಟಿಸಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿ, ಈ ನಡುವೆ ಹಲವು ಸರ್ತಿ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಅವಳನ್ನು ಆತು ಹಿಡಿದು ಮಂಗಳಾರತಿ ಎತ್ತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ಮತ್ತೆ ಆರ್ಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಆರ್ಭಟಕ್ಕೆ ಒಂಚೂರು ನೋಡುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂಚೂರು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೂ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಂಥದೋ ಸಂಚಾರವಾದವರಂತೆ ಇಡೀ ಸಭಿಕ ಸಮೂಹವೇ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಕುಣಿತಕ್ಕೆ ಮರದ ಹಲಗೆಗಳಿಂದ ಹಾಕಿರುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟೆಜಿನಲ್ಲಿ ಮುರಿದು ಬೀಳುವಂಥ ಸದ್ದಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಲ ಎಂದಿನಂತೆ ದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ ಮೇಳ. ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಬಂದಿದ್ದ ಸೀನರಿಯವರು ರೆಡಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಜಗ ಜಗಿಸುವ ಸ್ಟೇಜು, ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಳಗಿನಿಂದಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಊಟ, ತಿಂಡಿಗೆಂದು ಮಾತ್ರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ವಾಪಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಜೆಯಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಲ್ಲದೆ, ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಹೊದೆಯಲೊಂದು ಕಂಬಳಿ ಅಥವಾ ರಗ್ಗು, ಹಾಸಲೊಂದು ಚಾಪೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮೇಳ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಸೇರ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಮುಂಚೆ ಬಂದವರು ತಮ್ಮವರುಗಳಿಗಾಗಿ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ರಿಸರ್ವ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಜನರೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಮೇಳ ನಡೆಯುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಗೆಳೆಯ ಶಂಕರ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು, ಆಡಿಟ್ಟ ಮತ್ತು ತಪಲನನ್ನು ಸ್ಟೇಜಿನ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ರಮ್ಮಿನ ಪುಟ್ಟ ಬಾಟಲನ್ನು ಜೇಬಿನಿಂದ ತೆಗೆದು ತೋರಿಸಿ, ಆಸೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಜಾಗ ಹಾಗೂ ಸಮಯವನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡಿದ್ದ. ಅದು ಹೇಗೆ ತಂದ, ಅದಕ್ಕೆಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಅಂತ ನಾವು ಕೇಳಲೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನು ಹೇಳಲೂ ಇಲ್ಲ.

ಅದರಂತೆ ನಾವು ಮೂವರು ಶಂಕರನೊಂದಿಗೆ ಊರಾಚೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪೌಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಜನರೆಲ್ಲಾ ಮೇಳದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಶಂಕರ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಒಂದೆರಡು ಸಾರ್ತಿ ಕುಡಿದಿದ್ದರೂ, ಹೇಗೆ ಕುಡಿಯ ಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಮನೆಯಿಂದ ಲೋಟಗಳನ್ನು ತಂದರೆ ಅನುಮಾನ ಬರಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ತೆಂಗಿನ ಚೊಟ್ಟೆಗಳೇ ನಮಗವತ್ತು ಲೋಟಗಳಾಗಿದ್ದವು. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹಿಂದಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಕೆರೆಯ ನೀರೇ ನಮಗೆ ಸೋಡಾ, ಸೆವೆನ್‍ಅಪ್‍ಗಳು. ಪೌಳಿ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ನಮಗಾಗಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಚೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಶಂಕರ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟ. ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ತಂತಮ್ಮ ಚೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬರುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಕೆರೆಯತ್ತ ಹೊರೆಟವು. ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ನೀರು ನಾವು ಪೌಳಿಯನ್ನು ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಆ ಉಳಿದ ನೀರಿಗೆ ಶಂಕರ ಬಾಟಲಿನಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮನಾಗಿ ರಮ್ಮನ್ನು ಸುರಿದ. ಅದರ ಘಾಟಿಗೇ ನನಗೆ ತಲೆ ತಿರುಗಿ ಬಂದ ಹಾಗಾಯ್ತು. ನನ್ನಂತೆ ಉಳಿದವರಿಗೂ ಆದರೂ, ಇದೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲಿ, ಕುಡಿದರೆ ಸರಿಯಾಗುತ್ತೆ, ಕುಡಿಯಿರಿ ಅಂತ ಶಂಕರ ಚೊಟ್ಟೆಯನ್ನೆತ್ತಿ ಒಂದು ಗುಕ್ಕು ಕುಡಿದ. ನಾನು ಕುಡಿದ ಗುಕ್ಕಿನ ರಮ್ಮು ನನ್ನ ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಳಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ಜೊತೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ ವಾಕರಿಕೆ ಬಂದಂತಾಗಿ ಬಾಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಚೆ ಉಗಿದು ಬಿಟ್ಟೆ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಕಣ್ಣುಗಳ ತುಂಬಾ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ನಂಗಂತೂ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ, ಅಂತ ಚೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಂಡ ಶಂಕರ,’ಒಂದೇ ಉಸ್ರಿಗೆ ಹಂಗೆ ಕುಡುದ್ರೆ ಇನ್ನೇನಾಗುತ್ತೆ, ನೋಡು ಹಿಂಗೆ ಇಷ್ಟಷ್ಟೇ ಕುಡಿಯ ಬೇಕು’ ಅಂತ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಟುಕನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸಿದ. ನಾನು ಚೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ರಮ್ಮು ಸಣ್ಣಗೆ ಬೆಚ್ಚಗಾಗುತ್ತಾ, ಒಂಥರಾ ಸಂಕಟವನ್ನೂ, ಹೊಟ್ಟೆ ಪೂರಾ ತೊಳಿಸಿದಂಥ ಅನುಭವವನ್ನೂ ದೂಡುತ್ತಿತ್ತು.

ತಿರುಗಿ ಮೇಳದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ದೇವಿಗೂ ರಕ್ತ ಬೀಜಾಸುರನಿಗೂ ಯುದ್ಧ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ದೇವಿ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿರುವ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಜಳಪಿಸುತ್ತಾ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ ನೆಗೆನೆಗೆದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ರಕ್ತಬಿಜಾಸುರನೂ ಅಷ್ಟೇ ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಗಲ ಮೇಲಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆಯ ಗದೆಯನ್ನು ಆಗಾಗ ಮೇಲೆತ್ತಿ ತಿರುವುತ್ತಾ ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ಟೇಜಿನಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಹಾಸಿದ್ದ ಚಾಪೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತಲೆಯೂ ಸುತ್ತಿ ಬಂದಂತಾಗತೊಡಗಿತು. ದೇವಿ ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರರ ಅಬ್ಬರದ ದನಿ ಕೇಳಿದಂತೆಲ್ಲಾ ತಲೆ ಸುತ್ತು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ, ಮೊದಲೇ ತೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚು ತೊಳಿಸತೊಡಗಿತು. ಕೂರಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿ ಚಾಪೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ, ತಲೆಯಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸುತ್ತಿದಂತೆ…

ಚಾಪೆಯ ಯಜಮಾನರು ಏಳಿಸಿದಾಗ, ಮೇಳದಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಬೀಜಾಸುರನ ಸಂಹಾರವಾಗಿ, ಬೆಳಕು ಹರಿದಿತ್ತು. ಆ ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಡಲಾರದೆ, ಎದ್ದು ನಿಂತರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಲಾರದೆ, ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಮನೆ ತಲುಪಿ ಮಲಗಿದವನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ ತಲೆ ನೋವು, ಮೈಪೂರಾ ಭಾರ. ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಹಿಂಗಾಗೈತೆ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಅಜ್ಜನ ಮಾತುಗಳು.

ಅದು ನಾನು ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ. ಎಕ್ಸಾಂ ಬರೆದ ವರ್ಷ.

( ಚೊಟ್ಟೆ- ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿಯ ಚಿಪ್ಪು ಅಥವಾ ಕರಟ. )

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...