Share

ರಂಗೋಲಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬೆಂಗಳೂರು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಚಿಟ್ಟೆ ಬಣ್ಣ | chitte banna

 

 

 

ushaನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಎಂ.ಎ. ಮಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಿಸಲ್ಟ್ ಬರುವ ಮೊದಲೇ ಕುಂದಾಪುರ ತಾಲೂಕಿನ ವಂಡ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಟ್ ಟೈಮ್ ಲೆಕ್ಚರರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಬಳ ಕೇವಲ ಆರುನೂರು ರೂಪಾಯಿಗಳು.

ನಮ್ಮೂರು ಕುಕ್ಕೆಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದಿಂದ ಕುಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಇರುವ ದೂರ ಇನ್ನೂರು ಕಿ.ಮೀ. ಹಾಗಾಗಿ ರೂಂ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇನ್ನಿತರ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚ ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಅಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಆ ಜ್ಯೂನಿಯರ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಮೀ ದೂರದ ಕೋಟೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುದ್ದೆ ಖಾಲಿ ಇರುವುದಾಗಿಯೂ ಅದನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಎಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು. ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಅವರನ್ನು ಕಂಡು ಮಾತಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯಿತು. ಮರು ವರ್ಷ ನಾನು ಪಿಯುಸಿ ಓದಿದ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯದ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಖಾಲಿ ಇರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ. ನನಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ಮೇಸ್ಟ್ರುಗಳ ಜತೆ ಸ್ಟಾಪ್ ರೂಂನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಖುಷಿಯೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ…

ನನಗಾಗಲೇ ಪಾಠ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೆಳೆತವಿತ್ತು. ಸವಾಲುಗಳಿಲ್ಲದ, ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಅನ್ನಿಸದ ಬಯಲು ಸೀಮೆಯ ನದಿಯಂತೆ ತಣ್ಣಗೆ ಹರಿಯುವ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತಿಕೆಯಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಜಾಹೀರಾತು ನೋಡಿದೆ. ಒಂದು ಪೇಪರ್ ಎಂದರೆ ಆಗ ಕರಾವಳಿಯ ಏಕಮೇವಾದ್ವಿತೀಯ ಪೇಪರಾದ ಉದಯವಾಣಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ‘ಹೊಸದಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲಿರುವ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಉಪಸಂಪಾದಕರು ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಯ್ಕೆಯಾದವರಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವ ಬಸ್ ಚಾರ್ಜ್ ಕೊಡ್ಲಾಗುವುದು’ ಎಂದಿತ್ತು. ಖುಷಿಯಾಯ್ತು. ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಆರಂಭವಾಯ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದುವರೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ  ಬಿ.ಎ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ನಾಟ್ಕ ತಂಡದೊಡನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದದ್ದುಂಟು. ರಾತ್ರಿ ಹೊರಟು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿ  ಇಳಿ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ‘ನಾಳೆ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವ ನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿಯೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಕಾರಣ ಅದು ಕನಸಿನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಆಗ ನನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರಾದ ಎಮ್.ಜಿ.ಕಜೆಯವರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಅವರು ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದರು. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿಯಲು ಒಂದು ಜಾಗ ಬೇಕಲ್ಲಾ? ಮತ್ತೆ ಅಲೋಚಿಸಿದಾಗ ಹೊಳೆದವಳು ಮಮತಾ. ಅವಳಿಗೆ ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೆಳತಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವಳು ಬಿ.ಎ ಎರಡನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮುಂಬಯಿ ಸೇರಿದ್ದಳು. ನಾನು ಕಾಗದ ಬರೆಯದಿದ್ದರೂ ಅವಳು ತಪ್ಪದೆ ಕಾಗದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ, ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ಸ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಕಳುಹಿಸಿದ ಅಮಿತಾಭ್ ಪೋಟೋವೊಂದನ್ನು ಬಹಳ ವರ್ಷ ನಾನು ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ಮಮತಾಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಾಗದ ಬರೆದೆ ಅಥವಾ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದೆನಾ? ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ‘ಬಾ’ ಎಂದಳು. ಜಯನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ ಐಸಿ ಕಾಲೋನಿಗೆ ಬರುವ ಬಸ್ಸು ನಂಬರ್. ಲಾಸ್ಟ್ ಬಸ್ಸು ಸ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿಳಿದು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರೆ ಆರೋ ಏಳನೆಯದೇನೋ ಮನೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಮನೆ ನಂಬರ್ ಅವಳು ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೋ ಅಥವಾ ನಾನೇ ಮರೆತೆನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಬಸ್ಸಿಳಿದು ನೋಡಿದರೆ ಯಾವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಬೆಪ್ಪುತಕ್ಕಡಿಗಳ ಹಾಗೆ ಅಚೀಚೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟೆವು.

ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದೆ ನಿಂತಾಗ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ದಿಕ್ಕೊಂದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಮಹಾನ್ ದೈವ ಭಕ್ತೆ. ತನ್ನದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದು ಬೆಳಗಿನ ಸಮಯವಲ್ಲವೇ? ಪ್ರತಿ ಮನೆಯ ಮುಂಬಾಗಿಲನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬಂದೆ. ಒಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ  ಬಂದೊಡನೆ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕರೆಗಂಟೆ ಒತ್ತಿದೆ. ಒಬ್ಬರು ವಯಸ್ಸಾದ ಮುತ್ತೈದೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರು. ನನಗೆ ನಿರಾಶೆಯಾಯಿತಾದರೂ ‘ಮಮತಾ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಳ?’ ಅಂದೆ. ಅವರು, ಬಾಂಬೆಯಿಂದ ಟ್ರಾನ್ಸ್ಫರ್ ಆಗಿ ಬಂದವರಾ? ಅಂದರು. ಮಮತಾ ಗಂಡ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಪ್ ಬರೋಡಾದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಷ್ಟೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಟ್ರಾನ್ಸ್ಪರ್ ಆಗಿತ್ತು. ನಂಗೆ ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಜೀವ ಬಂದ ಹಾಗಿತ್ತು. ಆ ತಾಯಿಯ ನಿರ್ದೇಶನದಂತೆ ನಾವು ಮಹಡಿ ಮೇಲಿರುವ ಮಮತಾಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆವು.

ಅಮೇಲೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ? ಒಂದು ರಂಗೋಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನೊಡನೆ ಬೆಸೆದುಬಿಟ್ಟಿತು; ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನವಳಾದೆ.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

3 Comments For "ರಂಗೋಲಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬೆಂಗಳೂರು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. Bhagavathi
    11th July 2016

    Nice

    Reply
  2. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    12th July 2016

    ಹೀಗೂ ಆಗುತ್ತಾ ಎನಿಸುವಂತಿದೆ.

    Reply
    • ಉಷಾಕಟ್ಟೆಮನೆ
      15th July 2016

      ಹೀಗೂ ಆಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲ, ಆಗಿದೆ ವಿಮಲಾ.
      ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ. ಜ್ನಾನ ಭಾರತಿ ಸಮೀಪ. ಅವಳ ಗಂಡನಿಗೆ ರಿಟೈಮೆಂಟ್ ಆಗಿದೆ.
      ಅವಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷವಾದ ಮೇಲೆ ಮಗುವಾಗಿತ್ತು.
      ಇದೇ ವರ್ಷ ಆ ಹುಡುಗ ಎಸ್,ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಮುಗಿಸಿದ.
      ಅವಳು ನನ್ನ ಮೇಲಿಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಅಗಾದವಾದುದು.

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 1 day ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...


Editor's Wall

  • 25 February 2018
    9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...