Share

‘ಬ್ರಾಮಣ್ರ ಹೆಣ್ಣು ಪ್ರೀತ್ಸೋಕಲ್ಲ’
ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಸ್ವಗತ | swagata

 

 

 

chatena 01

ಛೆ! ಆ ಡುಮ್ಮ ನಾಯಿ ಗಂಡಾ, ಹೆಣ್ಣಾ, ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು…

ಚೈತ್ರದ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹಪ್ಪಳದಿಟ್ಟಿನ ಘಮ. ನಾನು ದಿನಾಲೂ ಈ ದಾರಿಯುದ್ದ ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಸೋಮಾರಿ ಕಾಲುಗಳನ್ನ ಉಡಾಫೆಯಲ್ಲಿ ಎಸೆಯುತ್ತ ನಡೆಯುವುದೊಂದು ಆರಾಮ. ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಏಕಾಂತ ಸುಖ. ದಿನಾ ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀಟಾಗಿ ಸೀರೆಯುಟ್ಟ ಆ ಹೆಂಗಸು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂತಿರುತ್ತಾಳೆ, ಈ ಕಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ. ಅವಳ ಬದಿಯಲ್ಲೊಂದು ಬುಟ್ಟಿ. ಅದರ ತುಂಬ ಏನೋ ತುಂಬಿಕೊಡಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳದರಿಂದ ಎಳೆ ಸೌತೆಕಾಯಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು ಒಮ್ಮೆ. ಇವತ್ತು ಆ ಬುಟ್ಟಿಯೊಳಗಿಂದ ಒಂದು ಕಂದು ಕವರಿನ ಆಲ್ಬಮ್ ಹಣಕುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ನಾಲ್ಕೂ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಬಳ್ಳಿಯ ಚಿತ್ತಾರ. ಅದನ್ನ ಯಾರೋ ಹೊಸ ನೀಲಿ ಇಂಕಿನಿಂದ ತಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಅದರಿಂದಾಗೇ ಈ ಹೆಂಗಸು ಇವತ್ತು ಆಲ್ಬಮ್ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದಿರಬೇಕು. ನಾನು ಅವಳನ್ನ ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗೆಲ್ಲ ಅವಳು ಕಣ್ಣು ಕೂಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನೂರು ಬಯಕೆಗಳಿವೆಯೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ದುಂಡು ಕುಂಕುಮ, ಒಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆಯಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ಜಡೆ. ವಯಸ್ಸು ಅರವತ್ತಿರಬಹುದೇನೋ. ಅಮ್ಮನ ಹಾಗೇ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಚೂರು ಮುಂದೆ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಎಳನೀರು ಕೊಚ್ಚುವ ಪುಟ್ಟ ಹೆಂಗಸು. ಮಚ್ಚು ಎತ್ತೆತ್ತಿ ಸೀಯಾಳದ ತಲೆ ಕೆತ್ತುವಾಗೆಲ್ಲ ಅವಳು ನಿಸೂರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತಲೇ ಅನ್ನಿಸಿದೆ.

ಕೈಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ನಿತ್ಯ ವ್ಯಾಯಾಮದಿಂದಲೋ ಏನೋ ಅವಳ ತೋಳುಗಳು ಕಸುವಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಒಳ್ಳೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿವೆ. ಅವಳ ದೇಹವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮಾಟ. ಬಿಸಿಲಿನ ಬೆಳಕು, ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ ಕೂದಲು, ಅವಳ ಮೂಗಿನ ತುದಿ ಮತ್ತು ಕೆನ್ನೆಯಂಚಿನ ಬೆವರು, ಅವಳ ಒದ್ದೆ ಕಂಕುಳು – ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಅವಳಿಗೊಂದು ಮಾದಕತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆ. ನನ್ನ ಪರ್ಫ್ಯೂಮ್, ನೀಟಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಜುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳನೆ ಮುಖ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನಗೆ ರುಚಿಹೀನ ಅನ್ನಿಸಿದವು. ‘ಬ್ರಾಮಣರ ಹೆಣ್ಣುಗಳು ಸಂಸಾರ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಪರ್ಫೆಕ್ಟು ಹೊರತು ಪ್ರೀತಿಸೋಕಲ್ಲ!’ ಅವನ ಮಾತು ನೆನಪಾಗಿ ಯಾಕೋ ಮೊದಲ ಸಲ ದುಃಖವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದಿನಾ ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಅದೊಂದು ಬಟ್ಟೆಯಂಗಡಿಯವ ಕಾದು ಕೂತವನಂತೆ ತಲೆಯೆತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನ ನೋಡುವಾಗೆಲ್ಲ ಅರವತ್ತರ ಹೆಂಗಸಿನ ಮಗ ಇವನೇ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿ ಸಿಟ್ಟೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅವನೆಷ್ಟು ನಿರುಪದ್ರವಿಯಾಗಿ ಕೂತಿರುತ್ತಾನೆಂದರೆ, ಇಂಥಾ ನಾಲಾಯಕ್ಕುಗಳೇ ಅಮ್ಮಂದಿರನ್ನ ಹಾಗೆ ದಾರಿ ಅಲೆಸೋದು ಅಂತ ರೇಗಿಬೀಳುವಷ್ಟು…

ಸದಾ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುವ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಡಿದುಕೊಂಡವನ ಹಾಗೆ ಕೂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಚೆಂದದ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನೂ ನೋಡದ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಾನು ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ ತಲೆಯೆತ್ತುವಂತೆಯೇ ಆತ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ನೆರಳು ಮುಂಗಟ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗಲೂ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆಂದು ತಿಳಿದಾಗಿಂದ ಅಸಹನೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿದೆ! ಅದೊಂದು ಡುಮ್ಮ ನಾಯಿ ದಿನಾ ಪ್ಲೇಹೋಮಿನೆದುರು ಬಾಲ ಆಡಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ದಿನ ಯಾರೋ ಅದರ ಬಾಲಕ್ಕೊಂದು ರಿಬ್ಬನ್ ಕಟ್ಟಿ ಚೆಂದ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿ ಇರಬಹುದಾ? ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ತಿರುಗಿ ಅದರ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಣಕಲು ಮುಜುಗರವಾಯಿತು. ಚಿಕ್ಕವಳಿರುವಾಗ ಸಹಪಾಠಿ ‘ಅದು ಹೆಣ್ಣು ನಾಯಿ’ ಅಂದಿದ್ದ. ಅವನೊಬ್ಬ ಮೇಧಾವಿ, ಅವನಿಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತು ಅನ್ನುವ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ಅವನ ಪಕ್ಕವೇ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನೊಂದು ದಿನ ನಾಯಿಗಳ, ಆಕಳಿನ ಗಂಡು – ಹೆಣ್ಣು ಪತ್ತೆ ಮಾಡೋದು ಹೇಗೆ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಮೊದಲ ಸಲ ಹುಡುಗಿ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯೋದನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವನೂ ಅವನೇ. ಈಗಲೂ ಚಿತ್ರ ಬರೆದು ಎರಡು ಚುಕ್ಕಿ ಇಡುವಾಗ ಆ ಮೇಧಾವಿಯ ನೆನಪು. ನನ್ನ ಪೆದ್ದುತನ ಕಾಡತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ಸೇರಬೇಕಿರುವ ತಾಣ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ತಿರುವು. ಆ ದಾರಿ ಬಳಸಿದರೆ ಕೊಂಕಣ ಸುತ್ತಿ ಬಂದಂತೆ ಆ ಜಾಗ ತಲುಪಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯೊತ್ತದೆ ನಡೆಯುತ್ತ ಅಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು ನನ್ನ ಜತೆ ನಾನಿರಬಹುದು… ಕಾಲು ಮೊಂಡು ಕುದುರೆ. ನನ್ನ ಐದಡಿಗೆ ಒಂದಿಂಚು ಕಡಿಮೆ ದೇಹವನ್ನ ಸೀದಾ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಮೆಟ್ಟಿಲ ಕೆಳಗೆ ಅವಳು ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ. ಫೋನಲ್ಲಿ ಜಗಳ. ಹೆಚ್ಚೂಕಡಿಮೆ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಅವಳನ್ನ ಕಿವಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ‘ನನ್ನಲ್ಲೇನು ಕೊರತೆ ಇತ್ತೋ ಹಾಳಾದವನೇ!’ ಅನ್ನುವವಳ ದನಿ ಗಂಟಲು ಸೀಳಿ ಹೊರಟಂತಿದೆ. ಹೆಜ್ಜೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದೆ…. ಭೂಮಿ ನಿಂತಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ನಿಯಮ ಮರೆತು ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ, ‘ಹುಡುಗೀ, ಕೊರತೆ ಇಲ್ಲದ ಯಾವುದೂ ಗಂಡಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗೋಲ್ಲ… ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ…’ ಅಂತೇನೋ ಹೇಳುವಾಗ ಶಾಪ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ; ನಡುವೆ ಮಾತಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲ…. ಆಡಿದರೆ ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ನಡೆಯದಂತೆ ಚಲನೆಯನ್ನೆ ಬಂಧಿಸಲಾಗುವುದು. ನೀಟು ಸೀರೆಯ ಹೆಂಗಸು, ಸೀಯಾಳದವಳು, ಬಟ್ಟೆಯಂಗಡಿಯವ…. ಛೆ! ಆ ಡುಮ್ಮ ನಾಯಿ ಗಂಡಾ, ಹೆಣ್ಣಾ, ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು.

————-

che1ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ. ಅಲಾವಿಕಾ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾವ್ಯನಾಮ. ಫ್ರೀಲಾನ್ಸ್ ಪತ್ರಕರ್ತೆ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರ್ತಿ. ಪ್ರಕಟಿತ ಪುಸ್ತಕಗಳು: ‘ಉಫೀಟ್’, ‘ಗುಟ್ಟು ಬಚ್ಚಿಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ’, ‘ಶಬರಿಯ ಅವಸರ’ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು; ‘ಸೂರ್ಯನೆದೆಯ ನೀರ ಬೀಜ’ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿದೆ. ‘ಭಾಮಿನಿ ಷಟ್ಪದಿ’ ಮತ್ತು ‘ಬಿಸಿಲ ಚೂರಿನ ಬೆನ್ನು’ ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳ ಸಂಗ್ರಹ; ‘ಲಾ ಕಾಲಮ್’ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿದೆ. ‘ಬ್ಲಾಗಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ’ ಸಂಪಾದಿತ ಕೃತಿ. ಕಾಸ್ಮಿಕ್ ಜೋಕ್, ಕ್ಲೌಡ್ ನೈನ್ ಮತ್ತು ಐ ಆಮ್ ಅನದರ್ ಯು ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಿದ ಕೃತಿಗಳು. ‘ನೀಲಿ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಸೂರ್ಯ: ಜೆ ಎನ್ ಯು ಭಾಷಣಗಳ ಸಂಗ್ರಹಾನುವಾದ’ ಅವರ ಹೊಸ ಕೃತಿ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...