Share

ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ನನ್ನಮ್ಮನೇ!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ | chitte banna

 

 

 

usha

ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವ ವಾಸು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆರೋಗಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ ಅಂತ ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ‘ಅಗ್ರಿಕಲ್ಚರಿಸ್ಟ್’ ಎಂಬ ತುಂಬಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಗ್ರೂಪ್ ಇದೆ.  ಕೃಷಿಕರು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಸಾವಿರ ಸದಸ್ಯರು ಇದರಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸದಸ್ಯರೊಬ್ಬರು ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವ ತಂಡವೊಂದರ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ನಾನವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಅವರು ಮದ್ದು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು.

ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲಾ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯವರೇ. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಾಕೆ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅದೆನೋ ಜಮೀನು ತೋಟ ಅಂತ ಒದ್ದಾಡುತ್ತೆ ಅಂತ ಕನಿಕರಪಟ್ಟು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಗತ್ತು ಗೈರತ್ತು ತೋರಿಸಿದರೋ ಜಪ್ಪಯ್ಯ ಅಂದ್ರೂ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡೊಲ್ಲ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಎಲೆಯಡಿಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಜಗಿದುಬಿಡ್ತಾರೆ. ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಹಣವಂತರಾದರೂ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಸ್ಥಾನ-ಮಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಇವರಿಗದು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲ.

ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಂತೆಯೇ ಮೊನ್ನೆ ಮಂಗಳವಾರ ತಮ್ಮದೇ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಸಲಕರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದರು. ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ಘಂಟೆಗೆ ತೋಟ ಹೊಕ್ಕವರು ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಇಡೀ ತೋಟಕ್ಕೆ ರಕ್ತನಾಳಗಳಂತೆ ಪೈಪ್‌ಗಳನ್ನು ಹರಡಿದರು. ಎರಡು ಜನ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಲು ಪ್ರಯಾಸಪಟ್ಟು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇವರು ಕೇವಲ ಮೂರು ಘಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಮಾಂಸದೂಟ ಉಂಡು ಪುರ್ರಂತ ತಮ್ಮ ರಥವೇರಿ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟರು.

ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಸಿಲು ಬಂದರೂ ಆರು ಜನರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದು ದಿನವಾದ್ರೂ ಬೇಕಾದೀತು ಅಂತ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆಯೊಡನೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ತವರು ಮನೆಗೊಂದು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಡೋಣ ಅಂತ ಅಣ್ಣನೊಡನೆ ಹೊರಟೆ. ಹಾಂ, ಹೇಳಲು ಮರೆತಿದ್ದೆ. ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವುದರ ಉಸ್ತುವಾರಿಯೆಲ್ಲಾ ಆತನದೆ. ನನ್ಗೇನು ಗೊತ್ತು ಮಣ್ಣಾಂಗಟ್ಟಿ!

ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು. ಮದ್ದು ಎಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಆಗಿದೆಯಾಂತ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಮ್ಮ ಆಗಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮದ್ದು ಬಿಟ್ಟು ಆಯ್ತು, ಈಗ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಖುಷಿಯೂ ಆಯ್ತು.

ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಹಬ್ಬದಡುಗೆ ರೆಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರುಚಿ.

ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ನಿಡಿದಾದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ನೋವು ಸಂಕಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಬದುಕನ್ನು ಎದುರಿಸಿದವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮಂತೆ ಆಗಬಾರದೆಂದು ಬದುಕಿನ ಕೊನೆ ತನಕ ಮನೆ ಮಠಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ತ ಬಸಿದವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

DSC04779

ಇಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೀಗ ಎಪ್ಪತೈದು ವರ್ಷ. ಆದರೂ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲ. ಗದ್ದೆ ತೋಟಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಡಿಕೆ ಹೆಕ್ಕುತ್ತಾರೆ. ದನಕರುಗಳಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ಹೊಂಬಾಳೆ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಹಟ್ಟಿಗೆ ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಲಸದವರು ಸೊಪ್ಪು ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಮ್ಮ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ದನಕರುಗಳಿಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಹಾಸುಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗಿದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಅಮ್ಮಾ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿನಲ್ಲೇ ಇವೆಲ್ಲಾ ಹಾಳು ಬೀಳುವುದನ್ನು ನನಗೆ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಅನ್ನುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಹಟ್ಟಿ ತುಂಬಾ ದನಕರುಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲವೂ ನಾಟಿ ದನಗಳೇ. ಗದ್ದೆಗೆ ಅಡಿಕೆ ಗಿಡ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಬ್ಬರಕ್ಕಾದೀತು ಎಂದು ಮುದಿ ದನಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಎರಡು ಹಸುಗಳಿವೆ.

ಒಂದು ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿಜವೇ. ಈಗ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ತೀವ್ರ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಮನೆ ಮಂದಿ ಆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡೋಣ ಅಂದರೆ ಯುವ ಜನತೆ ಪಟ್ಟಣ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮುದಿ ಜೀವಗಳೇ  ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕಿನ ರಥ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾವಂತೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಪಟ್ಟೆದಾರ್ತಿ. ಅಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯಿದೆ. ಅಜ್ಜಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮಾರಿ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಅಡಿಕೆ ತೋಟವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದು ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಅವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ಞಾನ ಇದೆ. ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಾವೇ ಹೊತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯನ್ನು ತಾವೇ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ಉಳಿಸಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮಕ್ಕಳ ಕಷ್ಟ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

3 Comments For "ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ನನ್ನಮ್ಮನೇ!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. 24th July 2016

    ನಿಮ್ಮ ಪಟ್ಟೆದಾರ್ತಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ನೀವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಕೆನ್ನೆ ಹಿಂಡಿ, ಹಗ್ ಮಾಡಿ.
    ನಿಮ್ಮ ಚೈತನ್ಯದ ಮೂಲಸಿರಿ ಅವರು.

    Reply
  2. ಉಷಾಕಟ್ಟೆಮನೆ
    26th July 2016

    ಇದು ನನ್ನ ಬರಹದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯಲ್ಲ,
    ನನ್ನಮ್ಮನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀವಿದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರೆಂದು ನನಗೊತ್ತು.
    ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನಮ್ಮನ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ವಂದನೆಗಳು.

    Reply
  3. ರವಿಶಂಕರ್
    26th July 2016

    ಉಷಾ ರವರೆ, ಶ್ರಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಂದರೆ ಇದೇ ಇರಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ನಾನು ಕಂಡಂತೆ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು ಅಂದರೆ, ಆಗಲೇಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದರೆ, ಬಟ್ಟೆಬರೆ, ಪಾತ್ರೆ, ತಿಂಡಿ, ಅಡಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳು …. ಅದರಲ್ಲೂ ದುಡಿಯುವ ಹೆಣ್ಣಾದರೆ ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟ. ಖಾಸಗಿ ಆಫೀಸ್ ಗಳಾದರೆ ಮತ್ತೂ ಕಷ್ಟ. ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಣಿವಾದರೂ, ಹಿಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಜ್ಞಾವರ್ತಿಗಳು. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ಪಟ್ಟಣದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನೂರೆಂಟು ಚಿಂತೆಗಳು, ತಾಪತ್ರಯಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಯಿಲೆಗಳು. ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಪಟ್ಟಣವಾಸಿ ಅಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ, ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರು ಪಟ್ಟಣದ tension ಇಲ್ಲದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣಂತೆ ಶ್ರಮಜೀವಿಯೇ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...