Share

ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ನನ್ನಮ್ಮನೇ!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

IMG-20160516-WA0001

ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ | chitte banna

 

 

 

usha

ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವ ವಾಸು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಳೆರೋಗಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ ಅಂತ ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ನಲ್ಲಿ ‘ಅಗ್ರಿಕಲ್ಚರಿಸ್ಟ್’ ಎಂಬ ತುಂಬಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಗ್ರೂಪ್ ಇದೆ.  ಕೃಷಿಕರು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಸಾವಿರ ಸದಸ್ಯರು ಇದರಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸದಸ್ಯರೊಬ್ಬರು ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವ ತಂಡವೊಂದರ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದರು. ನಾನವರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಅವರು ಮದ್ದು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು.

ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲಾ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯವರೇ. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಾಕೆ. ಇಲ್ಲಿ ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅದೆನೋ ಜಮೀನು ತೋಟ ಅಂತ ಒದ್ದಾಡುತ್ತೆ ಅಂತ ಕನಿಕರಪಟ್ಟು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಗತ್ತು ಗೈರತ್ತು ತೋರಿಸಿದರೋ ಜಪ್ಪಯ್ಯ ಅಂದ್ರೂ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡೊಲ್ಲ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಎಲೆಯಡಿಕೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಜಗಿದುಬಿಡ್ತಾರೆ. ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಹಣವಂತರಾದರೂ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಸ್ಥಾನ-ಮಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ ಇವರಿಗದು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲ.

ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಂತೆಯೇ ಮೊನ್ನೆ ಮಂಗಳವಾರ ತಮ್ಮದೇ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಸಲಕರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದರು. ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ಘಂಟೆಗೆ ತೋಟ ಹೊಕ್ಕವರು ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಇಡೀ ತೋಟಕ್ಕೆ ರಕ್ತನಾಳಗಳಂತೆ ಪೈಪ್‌ಗಳನ್ನು ಹರಡಿದರು. ಎರಡು ಜನ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಲು ಪ್ರಯಾಸಪಟ್ಟು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇವರು ಕೇವಲ ಮೂರು ಘಂಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅವರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಮಾಂಸದೂಟ ಉಂಡು ಪುರ್ರಂತ ತಮ್ಮ ರಥವೇರಿ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟರು.

ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಸಿಲು ಬಂದರೂ ಆರು ಜನರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದು ದಿನವಾದ್ರೂ ಬೇಕಾದೀತು ಅಂತ ಪೂರ್ವ ಸಿದ್ಧತೆಯೊಡನೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ತವರು ಮನೆಗೊಂದು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಡೋಣ ಅಂತ ಅಣ್ಣನೊಡನೆ ಹೊರಟೆ. ಹಾಂ, ಹೇಳಲು ಮರೆತಿದ್ದೆ. ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವುದರ ಉಸ್ತುವಾರಿಯೆಲ್ಲಾ ಆತನದೆ. ನನ್ಗೇನು ಗೊತ್ತು ಮಣ್ಣಾಂಗಟ್ಟಿ!

ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು. ಮದ್ದು ಎಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಆಗಿದೆಯಾಂತ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಮ್ಮ ಆಗಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮದ್ದು ಬಿಟ್ಟು ಆಯ್ತು, ಈಗ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದಾಗಿಯೂ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಖುಷಿಯೂ ಆಯ್ತು.

ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಹಬ್ಬದಡುಗೆ ರೆಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಮ್ಮನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರುಚಿ.

ಅಮ್ಮ ತನ್ನ ನಿಡಿದಾದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ನೋವು ಸಂಕಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಎಲ್ಲಾ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಅವುಡುಗಚ್ಚಿ ಬದುಕನ್ನು ಎದುರಿಸಿದವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಅನೇಕ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮಂತೆ ಆಗಬಾರದೆಂದು ಬದುಕಿನ ಕೊನೆ ತನಕ ಮನೆ ಮಠಕ್ಕಾಗಿ ರಕ್ತ ಬಸಿದವರೇ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.

DSC04779

ಇಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೀಗ ಎಪ್ಪತೈದು ವರ್ಷ. ಆದರೂ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳುವವರಲ್ಲ. ಗದ್ದೆ ತೋಟಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಡಿಕೆ ಹೆಕ್ಕುತ್ತಾರೆ. ದನಕರುಗಳಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ಹೊಂಬಾಳೆ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಹಟ್ಟಿಗೆ ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಕೆಲಸದವರು ಸೊಪ್ಪು ತಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಮ್ಮ ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ದನಕರುಗಳಿಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಹಾಸುಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗಿದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಅಮ್ಮಾ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿನಲ್ಲೇ ಇವೆಲ್ಲಾ ಹಾಳು ಬೀಳುವುದನ್ನು ನನಗೆ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಅನ್ನುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಹಟ್ಟಿ ತುಂಬಾ ದನಕರುಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲವೂ ನಾಟಿ ದನಗಳೇ. ಗದ್ದೆಗೆ ಅಡಿಕೆ ಗಿಡ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಬ್ಬರಕ್ಕಾದೀತು ಎಂದು ಮುದಿ ದನಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಎರಡು ಹಸುಗಳಿವೆ.

ಒಂದು ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿಜವೇ. ಈಗ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ತೀವ್ರ ಕೊರತೆಯಿದೆ. ಮನೆ ಮಂದಿ ಆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡೋಣ ಅಂದರೆ ಯುವ ಜನತೆ ಪಟ್ಟಣ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಮುದಿ ಜೀವಗಳೇ  ಹಳ್ಳಿ ಬದುಕಿನ ರಥ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾವಂತೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಪಟ್ಟೆದಾರ್ತಿ. ಅಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯಿದೆ. ಅಜ್ಜಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಮಾರಿ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಅಡಿಕೆ ತೋಟವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದು ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಅವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ಞಾನ ಇದೆ. ತಮ್ಮ ಜಮೀನಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ತಾವೇ ಹೊತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯನ್ನು ತಾವೇ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ದುಡ್ಡು ಉಳಿಸಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮಕ್ಕಳ ಕಷ್ಟ ಕಾಲಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

3 Comments For "ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ನನ್ನಮ್ಮನೇ!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. 24th July 2016

    ನಿಮ್ಮ ಪಟ್ಟೆದಾರ್ತಿ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ನಮಸ್ಕಾರ. ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ನೀವೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಕೆನ್ನೆ ಹಿಂಡಿ, ಹಗ್ ಮಾಡಿ.
    ನಿಮ್ಮ ಚೈತನ್ಯದ ಮೂಲಸಿರಿ ಅವರು.

    Reply
  2. ಉಷಾಕಟ್ಟೆಮನೆ
    26th July 2016

    ಇದು ನನ್ನ ಬರಹದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯಲ್ಲ,
    ನನ್ನಮ್ಮನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೀವಿದನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರೆಂದು ನನಗೊತ್ತು.
    ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನಮ್ಮನ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ವಂದನೆಗಳು.

    Reply
  3. ರವಿಶಂಕರ್
    26th July 2016

    ಉಷಾ ರವರೆ, ಶ್ರಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಂದರೆ ಇದೇ ಇರಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ನಾನು ಕಂಡಂತೆ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು ಅಂದರೆ, ಆಗಲೇಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದರೆ, ಬಟ್ಟೆಬರೆ, ಪಾತ್ರೆ, ತಿಂಡಿ, ಅಡಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳು …. ಅದರಲ್ಲೂ ದುಡಿಯುವ ಹೆಣ್ಣಾದರೆ ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟ. ಖಾಸಗಿ ಆಫೀಸ್ ಗಳಾದರೆ ಮತ್ತೂ ಕಷ್ಟ. ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ದಣಿವಾದರೂ, ಹಿಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಜ್ಞಾವರ್ತಿಗಳು. ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ಪಟ್ಟಣದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ನೂರೆಂಟು ಚಿಂತೆಗಳು, ತಾಪತ್ರಯಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾಯಿಲೆಗಳು. ಅಂದ ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಪಟ್ಟಣವಾಸಿ ಅಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ, ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರು ಪಟ್ಟಣದ tension ಇಲ್ಲದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣಂತೆ ಶ್ರಮಜೀವಿಯೇ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...