Share

‘ನಿನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಚಿರಾಯುವಾಗಲಿ ಎಂದ’
ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಸ್ಟೋರಿ | ಅನು: ಡಾ. ಕೆ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಭಟ್

IMG-20160516-WA0001

ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣ | dhvani mudrana

 

 

 

 

 

ನಾನು ಈತನಲ್ಲಿ ಅರ್ಬುದದಂತೆ ಹಬ್ಬಲು ಬಯಸಿದೆ.
ಗುಣವಾಗದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈತ ನರಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡೆ.
ಈ ತೆರನಾದ ಕ್ರೂರತೆ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿರುವುದು.
ನೀನೊಂದು ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ನಿನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಚಿರಾಯುವಾಗಲಿ ಎಂದ.

ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ನೀತಿವಂತರೇ,
ನಾನು ಪಾಪಿಷ್ಠೆಯೇ ಆದರೆ ನನ್ನ ಪಾಪ ಕ್ಷಮಿಸಬೇಡಿ.
ಮುಗ್ದೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮುಗ್ಧತನ ಕ್ಷಮಿಸದಿರಿ.
ರಕ್ತ ವರ್ಣದ ಉರಿಯಿರುವ ಕೊಳ್ಳಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಸುಟ್ಟುಬಿಡಿ.
ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯ ದ್ರಾವಿಡ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲಗಳ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿಯಿಡಿ.
ಮುಂಬಯಿಯ ಕೆಂಪು ಧೂಳಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಿ ನನ್ನ ಉದರದ ಮೇಲೆ ಸಸಿಗಳನ್ನು ನೆಡಿ.
ಏಕೆಂದರೆ,
ನಾನು ಮತ್ತು ಈತ ಭೇಟಿಯಾದದ್ದು ತುಂಬಾ ತಡವಾಗಿ…
ನನ್ನ ಮತ್ತು ಈತನ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಗರದ ಮೇಲಿನ ಬರಹದಂತೆ… ಗಾಳಿ ಹೊತ್ತು ತರುವ ಹಾಡಿನಂತೆ…

ಮುಂಬಯಿಗೆ ಮರಳಿದ ನಂತರ ನನ್ನಲ್ಲಿನ ಅಸಮಾಧಾನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು.
ಮನೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಾ, ನಡೆಯುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನ ಅಂಚನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
ಹಾಗೆ ಹೊರಟ ಪ್ರತೀ ಪಥಿಕನೂ ಮತ್ತೆ ತಾನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಜಾಗವನ್ನೇ ತಲುಪುವನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೊನೆಗೆ ವಾಸ್ತವ ಗುರಿಗಳು ನಮ್ಮ ಆರಂಭಗಳೇ ಎಂದು ಆಗ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಿಜಕ್ಕೂ ಈತ ಯಾರು ? ನಾನ್ಯಾರು ? ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಮೂವರು ಹುಡುಗರು ಯಾರು ?
ನಾವು ನಶ್ವರ ದೇಹದ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಶ್ವರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ದೇವರೊಡನೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ. ದೇವರೇ ನನ್ನ ಗಂಡ. ಅನೇಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಈತ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬರುವನು. ಅನೇಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ಈತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವೆ.
ಈತನಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ, ವಂಚಿಸಲ್ಪಡುವೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಹಾದಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾರನ್ನೂ ದೂಷಿಸದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅರಿತು ಹಾದು ಕೊನೆಗೆ ಈತನಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾಗುವೆ.
ಆಗ ನನಗೆ ಮರುಪಯಣವಿರದು.

ಹಾವು ಪೊರೆ ಕಳಚುವಂತೆ ನಾನು ಲೈಂಗಿಕಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊರೆದೆ. ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ನಟಿಸಲು ಕೂಡ ಆಗಲಾರದವಳಾಗಿದ್ದೆ.
ನಾನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಲು ಯೋಗ್ಯೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಮಾಸಕ್ತರನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸುವವಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕವನಗಳು ಬಹಳ ಜನಗಳಿಂದ ಓದಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.
ನನ್ನ ‘ಮುಕ್ತ ಪ್ರೇಮದ ಬರಹಗಳು’ ಜನಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿ ಫೋನುಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು.
ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಬೇರೊಂದು ತೆರನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಂಬುದು ನನಗೆ ವಿದಿತವಾಯಿತು.
ನಾನು ಎಂದೂ ಕಾಮೋನ್ಮತ್ತೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ…

ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಲು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಬಂದಿದ್ದ. ಆತನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಹಿ ಬೇಕಂತೆ – ಎಂದು ಕೆಲಸದಾಕೆ ಹೇಳಿದಳು.
‘ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು ?’
‘ನಾನು ಮೋಹನ, ಶಬ್ದಗಳಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಲು.. ‘
‘ನಿನ್ನ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರು ಮೋಹನ’ – ಎಂದು ಅವನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದೆ.
ಆತನ ಮೌನ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಸೂಯೆಪಟ್ಟೆ. ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಬದುಕನ್ನೇ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
ನಾನು ಮಾತನ್ನು ಖಡ್ಗದಂತೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ಕೆಂಬಂತೆ ಬಳಸಿದ್ದೆ. ರಕ್ತವು ಅರಿವಿಲ್ಲದೇನೆ ಹರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು…

ಮೊದಲನೆಯ ಬಾರಿ ನಾನು ಚೈತನ್ಯವ್ಯಯದಲ್ಲಿ ಜಿಪುಣಿಯಾದೆ.
ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬರೀ ಬರವಣಿಗೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಿಟ್ಟೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಸಂತೋಷ ಇದರಿಂದ ದೊರೆಯಿತು.
ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ದಿಂಬಿಗೊರಗಿ ಕುಳಿತು ನಾನು ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಅನೇಕ ಪಾಠಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನ ಅಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ನನ್ನ ಓದುಗರೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬಾಸೆ ನನಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಓದುಗರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಬೇರಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಅರಿವಾಗಿತ್ತು.
ಲೇಖಕಿ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಕೊಡುವಳು ಏಕೆಂದರೆ, ಲೇಖಕಿಯು ಬೆಳಕು ತುಂಬಿದ ಗಾಜಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ಮೀನಿನಂತೆ.
ಏನನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಲಾರಳು…

ನಾನು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದಷ್ಟು ದೂರ ತಲುಪಿದ್ದೆ. ದೇಹ ಜಡವಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಮನಸ್ಸು ಎಚ್ಚರಾದ ‘ಗ್ರೇ ಹೌಂಡ್ ‘ನಂತೆ ಹಾರಿ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ದೆಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿತ್ತು. ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಹಸಿವೆಗಳು ತೃಪ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವ ಸ್ಫುರದ್ರೂಪಿಯೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ತಹತಹ ಕುದುರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಬದುಕಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜ್ಞಾನ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನಂಬುಗೆ. ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ನಾನು ಎಂದೂ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳ ಆಧಾರಕ್ಕೆ ನೇತುಹಾಕಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತೀರಾ ಕ್ಷುಲ್ಲಕವಾದ ಕವಿ ಕೂಡ ಬೇರೆ ಸಾಧಾರಣ ಜನಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನನಾದವನು. ಕವಿಗಳಿಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ನೋವು ಅನಿವಾರ್ಯ.
ಕವಿಯತ್ರಿಗೆ ಕಚ್ಚಾಮಾಲು ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಜೇಡಿಮಣ್ಣಲ್ಲ – ಅದು ಅವಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ.
ಬರಹಗಾರರಲ್ಲದವರು ಬರಹಗಾರರನ್ನು ನಂಬರು. ಈರ್ವರೂ ಬಾಹ್ಯ ರೂಪದ ಹೋಲಿಕೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಭಿನ್ನರು. ಕಾಣದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದು.
ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಹಾರಾಟದ ಎತ್ತರವಿರುತ್ತವೆ.
ಬರಹಗಾರನ ಸತ್ವ ಬರೆಯಲಾರದವನಿಗೆ ಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗದು. ಇಂತಹವರೆದುರು ಬರಹಗಾರ್ತಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಉಡುಪಿನ ವೈಚಿತ್ರ್ಯದಿಂದ
ಹಾಗೂ ಭಾವನೆಯ ಅತಿರೇಕಗಳಿಂದ. ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಬರಹಗಾರ್ತಿ ಬೇರೆಯವರ ಗುಪ್ತ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆದಾಗ ವಿಮುಖಳಾಗಿ
ತನ್ನಂತೆಯೇ ಹಗಲುಗನಸನ್ನು ಕಾಣುವವರ ಜತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬರೆದಂತೆ ನಾನು ಜೀವಿಸಲೇ ಬೇಕಿದ್ದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋದೆ…
ಒಂಟಿತನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಒಂಟಿತನ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದೇನೂ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಇದೆ.

ಕೇವಲ ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ರೂಮಿನ ಫರ್ನಿಚರ್ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಮತ್ತು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕು ಸವೆಸಿದ್ದು ಅರಿವಾಯಿತು.
ನನ್ನ ಪ್ರಪಂಚ ಅದೆಷ್ಟು ವಿಶಾಲ ?
ನನ್ನ ದುಃಖ ಕರಿನಾಯಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲೋ ಚಿಕ್ಕ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತ್ತು. ನಾನು ನನ್ನನು ‘ಕಮಲಾ’ ಎಂದೂ, ಇತರರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನಳೆಂದು, ಇವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದ ವಿಧಿ ನನಗಿದೆಯೆಂದೂ ನಂಬಿದ ಮೂರ್ಖತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು.
ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾವು ಭೂತ – ಭವಿಷ್ಯ – ವರ್ತಮಾನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ಜೀವನವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ನಾವು ಸತ್ತವರಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದನ್ನು,
ಇರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೊರಗುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ಶೇಖರಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಮನುಷ್ಯನ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಪಂಚ ಅವನ ಹೊರಗಿಲ್ಲ. ಅಂತರಂಗದೊಳಗಿನ ಅಳೆಯಲಾರದ ಪ್ರಪಂಚವೇ ನಿಜವಾದದ್ದು.
ಅಂತರ್ಮುಖಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ದಾರಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿರುವ ಹಸಿವೆಯುಂಟು.
ಈ ಹಸಿವೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಸಿವೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಅಮರರೆಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.
ನಶ್ವರವಾಗಿರುವುದು ಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ.

~

“ಮೈ ಸ್ಟೋರಿ – ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಕಥೆ, ಮೊದಲ ಗಂಭೀರ ಹೃದಯಬೇನೆಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ ಇದನ್ನು ಬರೆಯತೊಡಗಿದೆ…
ಆಕರ್ಷಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವುಳ್ಳ ಗಂಡುಗಳನ್ನು ನಾನು ಸತತವಾಗಿ ಮೋಹಿಸಿದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
ಈ ಕೃತಿಗಾಗಿ ನಾನು ತೆತ್ತ ಬೆಲೆ ಅಪಾರ. ಆದರೂ ನಾನು ಬರೆದುದ್ದಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿಲ್ಲ.
ನಾನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಈ ಕೃತಿ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಆನಂದ ಬೇರಾವುದೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ –
ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.
ಈ ಬರವಣಿಗೆ ನಾನು ಸಂಪಾದಕರಿಗಿತ್ತ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಪೂರೈಸಲಷ್ಟೇ ಬರೆದುದಲ್ಲ ;
ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬಯಲಾಗಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು,
ನನ್ನ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಪರಿಶುದ್ಧ ಅಂತರಂಗ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.”

  • ಕಮಲಾ ದಾಸ್

———

ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಅವರ “ಮೈ ಸ್ಟೋರಿ”ಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿರುವವರು ಡಾ. ಕೆ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಭಟ್ . ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಆರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟವರು ಶಿವಶಂಕರ್ ಜಿ.

Share

One Comment For "‘ನಿನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಚಿರಾಯುವಾಗಲಿ ಎಂದ’
ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಸ್ಟೋರಿ | ಅನು: ಡಾ. ಕೆ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಭಟ್
"

  1. nagraj harapanahalli
    23rd August 2016

    ಬಯಲು ಬಯಲಾಗುವುದು ಎಂದರೆ ಇದೇ…

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...