Share

ಇಷ್ಟು ಸಾಕೆಂದಿದ್ದೆಯಲ್ಲೋ…
ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

ಪ್ರಸ್ತಾಪ | prastapa

sudhaವಿತೆ ಅಂತಾ ಅಲ್ಲ ಯಾವುದೇ ಕಲಾಕೃತಿ, ಸನ್ನಿವೇಶ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಘಟನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾವು ಬದಲಾದಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ನಾವು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾದಂತೆ, ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬದಲಾವಣೆ ಆದಂತೆ ನಮ್ಮೆದುರಿನ ಸಮಸ್ತವೂ ನಮಗೆ ಬೇರೆಯಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅದು ಮೌಲ್ಯವಾಗಿರಬಹುದು, ಮಾತಾಗಿರಬಹುದು, ಆಚರಣೆ ಇರಬಹುದು,ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಕಲೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಪ್ರಸ್ತುತವೇ.

ಕನ್ನಡದ ಮಹತ್ವದ ಕವಿ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಅಡಿಗರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕವಿತೆ “ಯಾವ ಮೋಹನ ಮುರಳಿ ಕರೆಯಿತು ..” ಇದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಓದಿದೆನೋ, ರತ್ನಮಾಲಾ ಪ್ರಕಾಶರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಕೇಳಿದೆನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಟ ಪ್ರೇಮ ಕಾವ್ಯದ ಹಾಗೆ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಖರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಹಾಗೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗಿನ ನಿರಂತರ ಸಂಘರ್ಷದ ಅನಾವರಣದ ಹಾಗೆ ಈ ಕವಿತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಗತಿ ಇರಬಹುದು ಹೀಗೆ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಯಾರು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಲಾರರು. ಊಟ ನೋಟ ಮಾತು ಕಥೆ ಯಾರಿಗೆ ಯಾವುದು ಸೊಗಸೋ ಅವರವರೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಸೊಗಸನ್ನು, ಸೊಬಗನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಬೇಕಿದೆ. ಕಿಟಕಿಯಾಚೆಗಿನ ಲೋಕವನ್ನು ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಹೊರಬಂದೂ ನೋಡಬಹುದೆನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿಮರ್ಶೆಯ ಪರಿಭಾಷೆಯೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಡೀ ಕೋಡಿಂಗ್ ಇದ್ದಹಾಗೆ. ಯಾವುದೂ ಇದಮಿತ್ತವಲ್ಲ.

adಹಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಲು “ಯಾವ ಮೋಹನ ಮುರಳಿ.. ” ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿವೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವೇ ಆಗಿರದ ಸಾಲುಗಳಿವು “ಒಲಿದ ಮಿದುವೆದೆ ರಕ್ತ ಮಾಂಸದ; ಬಿಸುಪು ಸೊಂಕಿನ ಪಂಜರ. ಇಷ್ಟು ಸಾಕೆಂದಿದ್ದೆಯಲ್ಲೋ ಇಂದು ಏನಿದು ಬೇಸರ.” ವಿವರಣೆಯೇ ಬೇಕಾಗದಷ್ಟು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿರುವ ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಂತರಂಗದ ತೀವ್ರ ಹುಡುಕಾಟದ, ಅತೃಪ್ತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಸಹಾಯಕ ಭಾವವೂ ಇದೆ. ಮನುಷ್ಯರೊಳಗಿನ ಅಂತರ್ಗತ ತುಡಿತವನ್ನು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುವ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಗುವ ಯಾವ ಬೃಂದಾವನವು ಸೆಳೆಯಿತು ಎಂಬುದು ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೆಳೆಯುವ ಕೈ ಚಾಚಿ ಕರೆಯುವ ಬೃಂದಾವನವಾದರೂ ಯಾವುದು.

ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸುಕನ್ಯಾ ಮಾರುತಿಯವರು ಬರೆದ “ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಕೃಷ್ಣ ಬೃಂದಾವನಕೆ” ಎನ್ನುವ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೃಷ್ಣ ಬೃಂದಾವನಕೆ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ನವ ಚೈತನ್ಯವೇ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಗೋಪಿಕೆಯರ ಸಂಭ್ರಮವಲ್ಲ ಅದು ಇಡೀ ಬೃಂದಾವನವೇ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಕೃಷ್ಣ ಬಂದು ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಸಂತಸದ ಬೆಳದಿಂಗಳಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬೃಂದಾವನವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೃಂದಾವನವು ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋವಳರ ಬದುಕನ್ನು ನಂದಗೋಕುಲವಾಗಿಸಲು ಕೃಷ್ಣ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಯೇ ಈ ಕವಿತೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಆಯಾಮವನ್ನು ಖ್ಯಾತ ಕವಿ ಎಚ್ ಎಸ್ ವೆಂಕಟೇಶಮೂರ್ತಿಯವರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಕೃಷ್ಣ ಬೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟ ಯುವ ಸಮೂಹ ಮತ್ತೆ ಹಳ್ಳಿಯತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದ ಹೊಸ ಭರವಸೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಗರದ ಸತತ ಓಟಗಳಿಂದ ದಣಿದು, ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಫರ್ಧೆಯಿಂದ ಬಳಲಿದವರಿಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೃಂದಾವನವು ಕೈ ಚಾಚಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕೈ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದು ಇದೆ.

ನಂದಗೋಪಾಲರಿಗಾಗಿ, ನವನೀತಚೋರರಿಗಾಗಿ, ಬರಿದಾದ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳೂ ಬೃಂದಾವನದ ಅಂಗಳವಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆಯೇ? ಬರುತ್ತಾನಾ ಕೃಷ್ಣ? ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬೃಂದಾವನದ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ… ಮಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಯಶೋದೆಯರ ಮಮತೆಗಳು ಅಮೃತ ಸಿಂಚನವಾಗಬಹುದೆ? ಕೈ ಚಾಚಿ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವ ಬೃಂದಾವನವ ಅರಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರಾ? ಕೇಳಿಸೀತೆ ಮುರಳಿಯ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನ ಭರವಸೆಯ ನಾದವೊಂದು, ಸೆಳೆಯೀತೆ ಮಿಂಚಿನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು, ಅನುಭವದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು. ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಇರುವ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಡುತ್ತಾರಾ? ಬರಿದಾದ ಬೃಂದಾವನದ ಅಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಕೆಯರ ಗೆಜ್ಜೆಗಳು ಮೊಳಗಬಹುದಾ?

—————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

2 Comments For "ಇಷ್ಟು ಸಾಕೆಂದಿದ್ದೆಯಲ್ಲೋ…
ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ
"

  1. Madhusudan
    15th August 2016

    Exalent

    Reply
    • sudha sharma chavathi
      24th September 2016

      thank u madhusudan

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...