Share

ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಿದವನ ಇದಿರು…
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ

ಬ್ಬ ರಾಜ ಇದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಕಥೆಗಳ ಹುಚ್ಚು. ಕಥೆ ಹೇಳುವವರು ಬೇಕು. ಬರೀ ಹೇಳಿದರೆ ಸಾಲದು; ಅವನನ್ನು ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂತುಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಳಿಸಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅವರ ತಲೆ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಸಾಕು ಎನ್ನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿ ಕೊಡಲು ತಯಾರಿರುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವನು ಕಥಾನುರಾಗಿ ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ನಟಿಸುವವನು.

ಯಾವ ಕಥಾ ಪ್ರವೀಣನೂ ಅರ್ಧ ರಾಜ್ಯ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟವಂತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಕಥೆ ಹೇಳಬಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಾಕತ್ತು ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋದವರೆಲ್ಲ ಆ ರಾಜನ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ತಲೆಕೊಡಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಬಂದವರು ಸಾವಿನ ಮನೆಯ ಪಾಲಾಗುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನ ಕಥೆಗಳ ಹಸಿವು ಮಾತ್ರ ಇಂಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಕಥೆ ಹೇಳಿ ತನ್ನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬಲ್ಲವರಿಗಾಗಿ ಆತ ಡಂಗುರ ಸಾರುತ್ತಾನೆ. ಒಂದಿನ ಒಬ್ಬ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಯಾವುದೋ ಹಳ್ಳಿಯ ರೈತ. ಹರಕು ಬಟ್ಟೆಯ, ಹೆಗಲ ಮೇಲೊಂದು ಕಂಬಳಿ ಹೇರಿಕೊಂಡ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ನಕ್ಕುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ರಾಜ. “ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕಥೆ ಹೇಳಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಿಯೇನೋ ಹೆಡ್ಡ?” ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. “ಎಂಥೆಂಥವರೋ ಬಂದು ಸತ್ತುಹೋದರು. ನಿನಗೂ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಸಾವಿನ ಮನೆ ಕದ ತಟ್ಟುವ ಉಸಾಬರಿ? ಹೋಗಿ ಬದುಕಿಕೋ ಮಗನೆ” ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ. ರೈತ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ, ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ದೃಢತೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: “ನಿಮಗಾಗಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ಕಥೆ ಹೇಳಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ”. “ಸರಿ ಬಿಡಪ್ಪಾ. ನಿನಗೇ ಸಾಯಲು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅವಸರವಿದ್ದರೆ ನಾನಾದರೂ ಏನು ಮಾಡಲಿ?” ಎಂದು ರಾಜ ಮತ್ತೂ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿ ಅವನ ಕಥೆ ಕೇಳಲು ತಯಾರಾಗುತ್ತಾನೆ.

ರೈತ ಕಥೆ ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: “ದೊರೆಯೆ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಣಜ. ಅದರ ತುಂಬಾ ರಾಗಿ. ಒಂದು ಇರುವೆ ಬಂತು; ಒಂದು ರಾಗಿ ಕಾಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು. ಇನ್ನೊಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಇನ್ನೊಂದು ರಾಗಿಕಾಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು. ಮತ್ತೊಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಮತ್ತೊಂದು ರಾಗಿಕಾಳು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಯ್ತು…” ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳಿ ಸೋಲದಿರುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನಿಗೆ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ. “ಮುಂದೆ ಹೇಳಪ್ಪಾ” ಅನ್ನುತ್ತಾನೆ. “ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀನಲ್ಲ ದೊರೆಯೆ. ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಣಜ. ಅದರ ತುಂಬಾ ರಾಗಿ. ಆ ಇರುವೆ ದಂಡು ಅದಷ್ಟನ್ನೂ ಸಾಗಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ ದೊರೆಯೇ?” ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾನೆ: “ಒಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಒಂದು ರಾಗಿಕಾಳು ತಗೊಂಡು ಹೋಯ್ತು. ಮತ್ತೊಂದಿರುವೆ ಬಂತು; ಮತ್ತೊಂದು….” ರಾಜನಿಗೆ ಒಂದಂತೂ ಅರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಮುಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಶುರುವಾಗಿರೋ ಕಥೆಯಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು.

ಅರೇಬಿಯನ್ ನೈಟ್ಸ್ ಕಥೆಗಳ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ ಕೂಡ ದೊರೆಯೊಬ್ಬನ ಭ್ರಮೆ, ಹುಂಬತನ ಮತ್ತು ಅವಿವೇಕವನ್ನು ತನ್ನ ಕಥೆಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಭೆಯಿಂದಲೇ ಕಳಚಿಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಅತ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಳಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಅಂತಲೂ, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿದಳು ಅಂತಲೂ ಷಹರ್ಯಾರ್ ಇಡೀ ಹೆಣ್ಣುಕುಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಳೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಮರುದಿನ ಅವಳ ಶಿರಚ್ಛೇದ ಮಾಡಿಸುವುದು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅವನ ವಿಕಾರ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವನ ಅರಮನೆಗೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಲು ಹೋಗುವವಳೇ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾದರೆ ತನ್ನ ವಧೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತು ಅವಳಿಗೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಅವಳೊಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ದೊರೆ. ಆದರೆ ಬೆಳಗಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈಗ ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಜಾಣೆ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ. ಅವನಿಗೆ ಕುತೂಹಲಕರ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯ ತಿಳಿಯುವ ಕಾತರ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವಳು ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆ ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅದನ್ನೂ ಬೆಳಗಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕುತೂಹಲದ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯ ತಿಳಿಯಲು ಅವಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೆನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಹೀಗೆ ಸಾವಿರದೊಂದು ರಾತ್ರಿಗಳು. ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಥೆ ಮುಗಿಸಿದ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ, ಇನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿ ಹೇಳಲು ಕಥೆಗಳಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಳ ಪ್ರೇಮಪಾಷದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಷಹರ್ಯಾರ್. ಅವಳ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ ಅವನನ್ನು ಬದಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅವಳನ್ನು ರಾಣಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಂತತಿಯನ್ನೇ ದ್ವೇಷಿಸತೊಡಗಿದ್ದವನು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಳೇ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕೊಲ್ಲತೊಡಗಿದ್ದವನು ಅದರಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗುವಂತಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂಥ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆಯ ಕಥಾ ಸೌಂದರ್ಯ ದೊಡ್ಡದು; ಒಂದು ಕ್ರೂರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಮಣಿಸಿದ ಕಲೆಗಾರಿಕೆ ಅವಳದು.

ಆದರೆ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆಯ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಗಿಂತ ಮೊದಲ ಕಥೆಯ ರೈತನ ಭಂಡತನ ಹೆಚ್ಚಿನದು ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ನನಗೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಹಲವು ಹತ್ಯೆಗಳ ರಕ್ತ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕ್ರೂರಿ ದೊರೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವರಂತೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದವರೇ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಲೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ತಂತ್ರದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದ್ದುದೂ ನಿಜ. ಆದರೆ, ಶೆಹೆರಾಜಾದೆಗೆ ಇದ್ದ ಅನುಕೂಲವೆಂದರೆ, ಬೇರೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕ್ರೂರಿಯಾದವನ ಮುಂದೆ ಕಥೆಯನ್ನು ಒಂದು ತಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಂಡಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಅವಳ ಸ್ವೋಪಜ್ಞತೆ. ಆದರೆ, ಕಥೆಯೆಂದರೇ ಕಾಲಕಸ ಎಂಬಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಲಾಕಾರರನ್ನು ಕೊಂದು ಮುಗಿಸಿದ್ದವನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದ ರೈತನದ್ದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದ ದಾರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಷಹರ್ಯಾರ್ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತದಿಂದ ಕ್ರೂರಿಯಾದವನಾದರೂ, ಕಥೆಗೆ ಪರವಶನಾಗಬಲ್ಲ ಸಹಜ ದೌರ್ಬಲ್ಯವುಳ್ಳವ. ಆದರೆ ಕಥೆ ಹೇಳಿ ತನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಇಲ್ಲವೇ ತಲೆ ಕೊಡಲು ತಯಾರಾಗಿ ಎಂದು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಹೊರಟವನಂತೆ ಇದ್ದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ರಾಜ ಮೂಲತಃ ಕ್ರೂರಿ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಅಂಥವನ ಮುಂದೆ ಕಥೆಯ ಮರ್ಮ ತೆರೆಯುತ್ತ ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತಾ? ಅಂಥ ಸವಾಲು ರೈತನ ಎದುರಿಗಿತ್ತು.

ಗೊತ್ತಿರದ ಕುತೂಹಲಗಳ ಕೊನೆಗಾಣದ ವರ್ತುಳಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ ತೋರಿದರೆ, ಗೊತ್ತಿರುವ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಸಂಗತಿಗಳ ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ದೊರೆಯನ್ನು ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಸುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ರೈತ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ.

ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಿದವನ ಇದಿರು ಇದು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಒಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಹೌದು. ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದವನನ್ನು, ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿಯೇ ಇರದ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಸೆಗೊಳಿಸುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವು. ಹೀಗೆ ಗೆದ್ದ ಆ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತನನ್ನು, ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಳುವವರನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ವರ್ಗ ತನ್ನೊಳಗೆ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜರೂರು ಇದೆ.

Share

One Comment For "ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಪಂದ್ಯ ಕಟ್ಟಿದವನ ಇದಿರು…
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ
"

  1. ನಾಗರಾಜ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ
    22nd August 2016

    ಇವತ್ತಿನ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ನಮ್ಮ ಜನ ಶೆಹೆರಾಜಾದೆ ತರಹ ಬಗ್ಗಿಸಿದರೆ ಸಾಕು.ಈ ದೇಶ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...