Share

ಯಾವ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿರಬೇಕು?
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ಚಿಟ್ಟೆ ಬಣ್ಣ | chitte banna

 

 

usha

‘ಈಗ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ.’

ರಿಯೋ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪುರುಷ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮೆರೆದು, ಭಾರತದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ ಇವು.

ನಿನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕೆಲಸದ ಪುಷ್ಪಾ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿದು. ಇಂತಹದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೋ ನೀವು ಕೇಳಿದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಹೌದು ಕನ್ನಡದ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾದಂಬರಿಕಾರರಾದ ಎಸ್.ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪನವರು ‘ಓದಿದ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲ ಎಂಗಸರಾಗ್ತಾರೆ. ಓದಿದ ಎಂಗಸರೆಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರಾಗ್ತಾರೆ. ಗಂಡಸರು ಗಂಡಸರಾಗಿ ಎಂಗಸರು ಎಂಗಸರಾಗಿ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಯಾರೂ ಓದಕೂಡದು’ ಎಂದು ಪೋಲಿಸ್ ಕಾನ್ಸ್ ಟೇಬಲ್ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಸಿದ್ದರು.

ಭೈರಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲು ಈ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸೃಸ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪುಷ್ಪಳದು ಬುದುಕಿನ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ನೊಂದು ಬೆಂದು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಅಂದರೆ ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಆಕೆಗೆ ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಆಕೆಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತಾ ಆಕೆಯ ಗಂಡನಿಗೆ ಆಕೆಗ್ಯಾಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿಯಾ ಎಂದು ದಬಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅನಂತರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಮನೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆವು. ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬೇರೊಬ್ಬಳು ಸಿಕ್ಕಳು. ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಆಕೆ ಕೆಲಸ ಬಿಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದೆರಡು ಆಭರಣಗಳು ಕಾಣೆಯಾದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತವಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಅರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮನೆಗೆಲಸಕ್ಕೆ ಯಾರನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ ನಾನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದೇ ವರ್ಷ ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಪ್ರವಾಸ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿಯಿದೆ. ನನ್ನ ಪತಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಪೀಸಿಗೆ ಹೋದರೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ತಡರಾತ್ರಿಯೇ. ಅದು ಪಗ್ ನಾಯಿ ಆದ ಕಾರಣ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಯದು. ಐದು ಗಂಟೆಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಅದನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಜಾರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಯಾರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಆಗ ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಬೆಳಗಿನ ವಾಕ್ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಲಿರುವಾಗ ಎದುರಿಗೆ ಈ ಪುಷ್ಪ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗಬೇಕೆ? ಅವಳ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ‘ನಮ್ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿಯಾ?’ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಆಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಆದ್ರೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊರತಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಎಂಗೇಜ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದಳು. ನನಗೆ ಆ ಸಮಯವೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ನಮ್ಮ ನಾಯಿಯ ಸಲುವಾಗಿ. ಉಳಿದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಸಂಬಳಕ್ಕಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಸಂಬಳ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಕುಶಿಯಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಪ್ರವಾಸ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಿತು.

ಇಂತಿಪ್ಪ ನಮ್ಮ ಪುಷ್ಪನಿಗೆ ಕಳೆದವಾರ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಆಪತ್ತು ಎದುರಾಯ್ತು. ಅವಳ ತಂಗಿ ಗಂಡನಿಗೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆಯಿತು. ಮೈಸೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಯಾವುದೋ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂಚೂರು ಹೊಲ ಗದ್ದೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಮನೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದ. ಇವಳು ಬೇಗ ಬೇಗನೇ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಚಂದ್ರಾ ಲೇಔಟ್ನಿಂದ ಮಾರ್ಕೇಟ್ ಸಮೀಪವಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಚೇತರಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದರು.ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ತೋರಿಸಲೆಂದು ಅಣ್ಣನ ಬ್ಲಡ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸರ್ಕಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಿ.ಎಂಟಿಸಿ ಬಸ್ಸೊಂದು ಅವನ ಕಾಲು ಮೇಲೆ ಹರಿದಿದೆ. ಅಲ್ಲೇ ಕಾಲು ತುಂಡಾಗಿ ಅದು ಚಕ್ರದಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಎಳೆದೊಯ್ದಿದೆ. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕಾಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಪುಷ್ಪ ಎರಡು ಜನರಿಗೆ ಊಟ ಹೊರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಅವರಿಬ್ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ನಾನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಸ್ವಗತವೆಂಬಂತೆ ‘ಈಗ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಸುರುಳಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಳು.

ಅವಳಿಗೀಗ ವಯಸ್ಸು ನಲ್ವತ್ತು. ಮದುವೆಯಾದಾಗ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ವರ್ಷ ಒಮ್ಮೆ ಗರ್ಭಪಾತವಾಯ್ತು. ಮರುವರ್ಷ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿತು. ಈಗ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಿಗೂ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳಾಗಿವೆ. ಅಂದರೆ ಪುಷ್ಪ ಈಗ ಅಜ್ಜಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಎರಡನೇ ಮಗು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವಳನ್ನು ಗಂಡ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪರಂಗಿ ಪೇಟೆಯ ಸಮೀಪ ಉಪ್ಗಲ್ ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗಂಡ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತವರುಮನೆಗೆ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟಾಗುವಾಗ ಗಂಡನೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಜತೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೇ ಅವಲಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ರಶರ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ದಾಸನಾದ ಮನುಷ್ಯ ಸುಧಾರಿಸುವುದು ಇದೆಯಾ? ಪುನಃ ಆತ ಹೆಂಡ್ತಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವಳಿಗೆ ಬದುಕು ಸಾಕೆನಿಸಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಸಾಯಲೆಂದು ರೈಲ್ ಹಳಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳಂತೆ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಇವಳ ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಕರುಣೆಯುಕ್ಕಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕರೆತಂದು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪೂರ್ಣಿಮಾಳ ಮನವೊಲಿಸಿ ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರಂತೆ. ಅವರನ್ನು ಈಗಲೂ ಆಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಪೂರ್ಣಿಮಾಳ ಕಥೆಯೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಏನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಗಂಡನೂ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಬೇಕು. ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶುದ್ಧ ಸೋಂಬೇರಿ ಇಲ್ಲವೆ ಕುಡುಕರಾದ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ ಕಾಳಜಿಯಿಲ್ಲದ ಗಂಡಂದಿರಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದಲ್ಲೂ ಸರ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವತಂತ್ರರು. ಚೀಟಿ ಹಾಕಿ, ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಓದಿಸಿ ಬದುಕನ್ನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯರು ಇವರು.

ನಮ್ಮ ಪುಷ್ಪಾ ಕೂಡಾ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಗಂಡನೊಡನೆ ಏಗಿದಳು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಸಹಾಯದಿಂದ ಏಳೆಂಟು ಮನೆಗೆಲಸದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಬದುಕನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆರೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಗುಡಿಸಲನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದಳು. ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಮೂವತ್ತಾರನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅಜ್ಜಿಯಾದಳು. ಈಗ ಮಗನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಅವನಿಗೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗ ನೋಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಚೀಟಿ ಹಣ ಲೆಖ್ಖ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ನನ್ನಿಂದಲೂ ಒಂದಷ್ಟು ಸಾಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೆ. ಕಮ್ಮಿ ಬಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕಕ್ಕಾ ಅಂತ ಮುಂಗಡ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.

ಮೂಲತಃ ತೆಲುಗಿನವಳಾದ ಪುಷ್ಪಾ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷವಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ ಸಂದರ್ಭ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವಳು ಗಂಡನ ಮುಖವನ್ನು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಆರು ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ‘ಚಿಕ್ಕ ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲಗ್ನ ಮಂಟಪದಲ್ಲೇ ಅವನ ಮುಸುಡಿಗೆ ಎತ್ತಿ ಬಾರಿಸಿದ್ದೆ’ ಅಂತ ಅವಳು ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ದೊಡ್ಡ ಅಳಿಯ ದೇವರಂತವನು, ಚಿಕ್ಕ ಅಳಿಯ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಗಂಡನಂತವನೇ ಕುಡುಕ, ಹೆಂಡಿಗೆ ಹೊಡೀತಾನೆ. ಈಗ ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ’ ಅಂದಾಗ ಮುಂದೇನು ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕವಳು ‘ಎಷ್ಟು ದುಡಿದರೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಲ್ಲಾ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಅವನೇಕಿರಬೇಕು. ಅವನ ಹಿಂಸೆ ತಡಿಲಿಕ್ಕಾಗದಿದ್ರೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ್ಬಿಡು. ಕೂಲಿ ನಾಲಿ ಮಾಡಿ ಬದುಕ್ಬಹುದು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಾ ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಕೊಂಡು ತಿನ್ನಿ ಅಂತ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳ್ಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ’ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ತಾಯ್ತಂದೆಯವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?

ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಛಲ ನೋಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕಿದರೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನ ಎಂದು ಆಗಾಗ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

2 Comments For "ಯಾವ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿರಬೇಕು?
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. Suresh k
    23rd August 2016

    Good one madam

    Reply
  2. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    23rd August 2016

    ಯಾವ ಸುಖಕಾಗಿ ,ಓದಿ ಕಂಣು ತೇವವಾದವು.ಕೆಲವು ಕಡೆ ವಿದ್ಯಾವಂತರೆಂಬುವವರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುವರು .

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...