Share

ಯಾವ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿರಬೇಕು?
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ಚಿಟ್ಟೆ ಬಣ್ಣ | chitte banna

 

 

usha

‘ಈಗ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ.’

ರಿಯೋ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪುರುಷ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಮೆರೆದು, ಭಾರತದ ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲ ಇವು.

ನಿನ್ನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಕೆಲಸದ ಪುಷ್ಪಾ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿದು. ಇಂತಹದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೋ ನೀವು ಕೇಳಿದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಹೌದು ಕನ್ನಡದ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಾದಂಬರಿಕಾರರಾದ ಎಸ್.ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪನವರು ‘ಓದಿದ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲ ಎಂಗಸರಾಗ್ತಾರೆ. ಓದಿದ ಎಂಗಸರೆಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರಾಗ್ತಾರೆ. ಗಂಡಸರು ಗಂಡಸರಾಗಿ ಎಂಗಸರು ಎಂಗಸರಾಗಿ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಯಾರೂ ಓದಕೂಡದು’ ಎಂದು ಪೋಲಿಸ್ ಕಾನ್ಸ್ ಟೇಬಲ್ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಸಿದ್ದರು.

ಭೈರಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲು ಈ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸೃಸ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪುಷ್ಪಳದು ಬುದುಕಿನ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ನೊಂದು ಬೆಂದು ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಅಂದರೆ ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಆಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಆಕೆಗೆ ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಆಕೆಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತಾ ಆಕೆಯ ಗಂಡನಿಗೆ ಆಕೆಗ್ಯಾಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿಯಾ ಎಂದು ದಬಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅನಂತರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಮನೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆವು. ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬೇರೊಬ್ಬಳು ಸಿಕ್ಕಳು. ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಆಕೆ ಕೆಲಸ ಬಿಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದೆರಡು ಆಭರಣಗಳು ಕಾಣೆಯಾದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತವಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಮನದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಅರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷ ಕಾಲ ಮನೆಗೆಲಸಕ್ಕೆ ಯಾರನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ ನಾನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಕಾಲಿಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದೇ ವರ್ಷ ಮಾರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಪ್ರವಾಸ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿಯಿದೆ. ನನ್ನ ಪತಿ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಪೀಸಿಗೆ ಹೋದರೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು ತಡರಾತ್ರಿಯೇ. ಅದು ಪಗ್ ನಾಯಿ ಆದ ಕಾರಣ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಯದು. ಐದು ಗಂಟೆಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಅದನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಜಾರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಯಾರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಆಗ ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಬೆಳಗಿನ ವಾಕ್ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಲಿರುವಾಗ ಎದುರಿಗೆ ಈ ಪುಷ್ಪ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾಗಬೇಕೆ? ಅವಳ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ‘ನಮ್ಮನೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿಯಾ?’ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಆಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ಆದ್ರೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊರತಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಎಂಗೇಜ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದಳು. ನನಗೆ ಆ ಸಮಯವೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ನಮ್ಮ ನಾಯಿಯ ಸಲುವಾಗಿ. ಉಳಿದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಸಂಬಳಕ್ಕಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಸಂಬಳ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಕುಶಿಯಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಪ್ರವಾಸ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಿತು.

ಇಂತಿಪ್ಪ ನಮ್ಮ ಪುಷ್ಪನಿಗೆ ಕಳೆದವಾರ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಆಪತ್ತು ಎದುರಾಯ್ತು. ಅವಳ ತಂಗಿ ಗಂಡನಿಗೆ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆಯಿತು. ಮೈಸೂರಿನ ಸಮೀಪದ ಯಾವುದೋ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂಚೂರು ಹೊಲ ಗದ್ದೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಮನೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬಂದ. ಇವಳು ಬೇಗ ಬೇಗನೇ ಮನೆಗೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಚಂದ್ರಾ ಲೇಔಟ್ನಿಂದ ಮಾರ್ಕೇಟ್ ಸಮೀಪವಿರುವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಿ ಚೇತರಿಕೆ ಕಂಡುಬಂದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದರು.ಡಾಕ್ಟರಿಗೆ ತೋರಿಸಲೆಂದು ಅಣ್ಣನ ಬ್ಲಡ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸರ್ಕಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಿ.ಎಂಟಿಸಿ ಬಸ್ಸೊಂದು ಅವನ ಕಾಲು ಮೇಲೆ ಹರಿದಿದೆ. ಅಲ್ಲೇ ಕಾಲು ತುಂಡಾಗಿ ಅದು ಚಕ್ರದಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಎಳೆದೊಯ್ದಿದೆ. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಕಾಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಪುಷ್ಪ ಎರಡು ಜನರಿಗೆ ಊಟ ಹೊರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಅವರಿಬ್ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ನಾನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಸ್ವಗತವೆಂಬಂತೆ ‘ಈಗ ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲಾ ಗಂಡಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂದು ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಸುರುಳಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಳು.

ಅವಳಿಗೀಗ ವಯಸ್ಸು ನಲ್ವತ್ತು. ಮದುವೆಯಾದಾಗ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ವರ್ಷ ಒಮ್ಮೆ ಗರ್ಭಪಾತವಾಯ್ತು. ಮರುವರ್ಷ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿತು. ಈಗ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಿಗೂ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳಾಗಿವೆ. ಅಂದರೆ ಪುಷ್ಪ ಈಗ ಅಜ್ಜಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಎರಡನೇ ಮಗು ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವಳನ್ನು ಗಂಡ ಮಂಗಳೂರಿನ ಪರಂಗಿ ಪೇಟೆಯ ಸಮೀಪ ಉಪ್ಗಲ್ ಎಂಬಲ್ಲಿಗೆ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗಂಡ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸೀದಾ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತವರುಮನೆಗೆ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಹುಟ್ಟುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟಾಗುವಾಗ ಗಂಡನೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಜತೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೇ ಅವಲಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ರಶರ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ದಾಸನಾದ ಮನುಷ್ಯ ಸುಧಾರಿಸುವುದು ಇದೆಯಾ? ಪುನಃ ಆತ ಹೆಂಡ್ತಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವಳಿಗೆ ಬದುಕು ಸಾಕೆನಿಸಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಸಾಯಲೆಂದು ರೈಲ್ ಹಳಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳಂತೆ. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಇವಳ ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಕರುಣೆಯುಕ್ಕಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕರೆತಂದು ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪೂರ್ಣಿಮಾಳ ಮನವೊಲಿಸಿ ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರಂತೆ. ಅವರನ್ನು ಈಗಲೂ ಆಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಪೂರ್ಣಿಮಾಳ ಕಥೆಯೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಏನೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಗಂಡನೂ ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಬೇಕು. ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶುದ್ಧ ಸೋಂಬೇರಿ ಇಲ್ಲವೆ ಕುಡುಕರಾದ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ ಕಾಳಜಿಯಿಲ್ಲದ ಗಂಡಂದಿರಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದಲ್ಲೂ ಸರ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವತಂತ್ರರು. ಚೀಟಿ ಹಾಕಿ, ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಓದಿಸಿ ಬದುಕನ್ನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯರು ಇವರು.

ನಮ್ಮ ಪುಷ್ಪಾ ಕೂಡಾ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಗಂಡನೊಡನೆ ಏಗಿದಳು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಸಹಾಯದಿಂದ ಏಳೆಂಟು ಮನೆಗೆಲಸದ ಮನೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಳು. ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಬದುಕನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಆರೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಗುಡಿಸಲನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪಡೆದಳು. ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಮೂವತ್ತಾರನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅಜ್ಜಿಯಾದಳು. ಈಗ ಮಗನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ಅವನಿಗೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗ ನೋಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಚೀಟಿ ಹಣ ಲೆಖ್ಖ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ನನ್ನಿಂದಲೂ ಒಂದಷ್ಟು ಸಾಲ ಪಡೆದಿದ್ದಾಳೆ. ಕಮ್ಮಿ ಬಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕಕ್ಕಾ ಅಂತ ಮುಂಗಡ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.

ಮೂಲತಃ ತೆಲುಗಿನವಳಾದ ಪುಷ್ಪಾ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಹದಿನಾರು ವರ್ಷವಾಗಿದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮದುವೆ ಸಂದರ್ಭ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವಳು ಗಂಡನ ಮುಖವನ್ನು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಆರು ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ‘ಚಿಕ್ಕ ಮಗಳ ಮದುವೆಗೆ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲಗ್ನ ಮಂಟಪದಲ್ಲೇ ಅವನ ಮುಸುಡಿಗೆ ಎತ್ತಿ ಬಾರಿಸಿದ್ದೆ’ ಅಂತ ಅವಳು ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸುವಾಗ ಅವಳ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ದೊಡ್ಡ ಅಳಿಯ ದೇವರಂತವನು, ಚಿಕ್ಕ ಅಳಿಯ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಗಂಡನಂತವನೇ ಕುಡುಕ, ಹೆಂಡಿಗೆ ಹೊಡೀತಾನೆ. ಈಗ ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ’ ಅಂದಾಗ ಮುಂದೇನು ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕವಳು ‘ಎಷ್ಟು ದುಡಿದರೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಲ್ಲಾ ಎಂದ ಮೇಲೆ ಅವನೇಕಿರಬೇಕು. ಅವನ ಹಿಂಸೆ ತಡಿಲಿಕ್ಕಾಗದಿದ್ರೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ್ಬಿಡು. ಕೂಲಿ ನಾಲಿ ಮಾಡಿ ಬದುಕ್ಬಹುದು ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಾ ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಕೊಂಡು ತಿನ್ನಿ ಅಂತ ಧೈರ್ಯ ಹೇಳ್ಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ’ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ತಾಯ್ತಂದೆಯವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?

ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಛಲ ನೋಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕಿದರೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನ ಎಂದು ಆಗಾಗ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

2 Comments For "ಯಾವ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿರಬೇಕು?
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. Suresh k
    23rd August 2016

    Good one madam

    Reply
  2. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    23rd August 2016

    ಯಾವ ಸುಖಕಾಗಿ ,ಓದಿ ಕಂಣು ತೇವವಾದವು.ಕೆಲವು ಕಡೆ ವಿದ್ಯಾವಂತರೆಂಬುವವರೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುವರು .

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...