Share

ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ತಗಬೇಕಂತೆ
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

ಚಿಟ್ಟೆ ಬಣ್ಣ | chitte banna

 

 

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadara

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಹೊಲಮಾಳಗಳೆಂದರೆ ಬರೀ ಹೊಲಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮಾಳದಲ್ಲಿ ಬದುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಹೊಲಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಲಸು, ಮಾವು, ಬೆಲವತ್ತ ಮುಂತಾದ ಮರಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಲದ ಕಡೆ ಹೋದರೆ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಂಥ ಪುಟ್ಟ ಹಿಡುವಳಿಯ ರೈತನ ಹೊಲವೂ ಇದರಿಂದ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ಹೊಲಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಹಲಸಿನ ಮರಗಳಿದ್ದವು. ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮೂರು ನಾಟಿ ಮಾವಿನ ಮರಗಳು,ಒಂದೇ ಒಂದು ಬೆಲವತ್ತದ ಮರವಿತ್ತು.ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲ ಬಂದರೆ ಸಾಕು, ಇಡೀ ಹೊಲಮಾಳವೆಲ್ಲಾ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣುಗಳ ಘಮಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಕರಡಿಗಳು ಇರುಳಿನಲ್ಲಿ ಹೊಲಮಾಳಗಳಿಗೆ ಮುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು.

ಕಲ್ಲು ಹೊಲ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಹೊಲದ ಮುಡುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಲಸಿನ ಮರವಿತ್ತು. ಅದರ ಒಂದು ಕೊಂಬೆ ಯಾವುದೋ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದ ಮಳೆಗಾಳಿಗೆ ಮುರಿದು ಹೋಗಿತ್ತು.ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮುರುಕಲಸಿನ ಮರ ಅಂತಲೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಹಲಸಿನ ಮರಕ್ಕೆ ಜೋಪಾನ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಈ ಮರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೀಚಾಗಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅದರ ಬುಡದ ಸುತ್ತಲೂ ಯಾರೂ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಒಳ ನುಗ್ಗಲಾಗದಂತೆ ಥರಾವರಿ ಮುಳ್ಳಿನ ದಡಿ ಬೇಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಅದು ಚಂದ್ರ ಹಲಸಿನ, ಕೆಂಪು ತೊಳೆಯ ಹಣ್ಣಿನ ಮರವಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ತುಂಬಾ ಸಿಹಿಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ಮರಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ ಮನುಷ್ಯರು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಉಂಟು. ಇಂಥ ಕಳ್ಳರುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕರಡಿಗಳೂ ದಾಳಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇರುಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹೊಲಮಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕರಡಿಗಳು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕರಡಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಅವು ಪೇರಿ ಕಿತ್ತು ಬಿಡುತ್ತವೆಂದು, ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೊಲದ ಕಡೆ ಹೋಗುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ನಮ್ಮ ಜೇಬುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ಟಣವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಕದ್ದು ಬೀಡಿ ಸೇದಲು ಇದು ವರದಾನವೂ ಆಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಂಪ್ಲಿಂಗಜ್ಜ ಅನ್ನುವವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಾಲ.ಅವತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕೆಂಪ್ಲಿಂಗಜ್ಜ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ತಪಾಸಣೆಗಾಗಿ ಮುರಕಲಸಿನ ಮರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಬೇಲಿಯನ್ನು ವಾರೆ ಮಾಡಿ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬುಡದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ,ಬುಡದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಯಿಗಳಾವುವೂ ಬಲಿತಿಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು,ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ ನೋಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ಒಂದೆರಡು ಮಾರು ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಗ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮೇಲಿಂದ ಏನೋ ಗೊರಗುಡುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿದೆ. ಮರದ ಎಲೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕತ್ರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮೇಲೆ ನೋಡಿದರೂ ಏನೂ ಕಾಣದೆ, ಮತ್ತೊಂದೆರಡು ಮಾರು ಹತ್ತುವುದರೊಳಗೆ ಆ ಗೊರಗುಡುವ ಸದ್ದು ಕೊಂಚ ಜೋರಾಗಿದೆ. ಕೆಂಪ್ಲಿಂಗಜ್ಜನಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದು, ನಿಂತಲ್ಲಿಯೇ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಅವರ ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಕೈಯ್ಯಳತೆಯ ಕೊಂಬೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ದಡಿ ಕರಡಿಯೊಂದು ಕೂತಿದೆ! ಕೆಂಪ್ಲಿಂಗಜ್ಜನಿಗೇ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೆ, ಇಳಿಯಲು ಕಾಲು ಬರದೆ, ಅರಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಯಿ ಬರದೆ ಭಯಕ್ಕೆ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕರಡಿಯೂ ಸಹ ಎಂದಿನಂತೆ ಪುಕ್ಕಲಿನಿಂದಾಗಲಿ, ರೋಷದಿಂದಾಗಲಿ ವರ್ತಿಸದೆ, ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಕೂತಿದೆ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ದಾರಿಹೋಕರೊಬ್ಬರು ಆ ಹಲಸಿನ ಮರದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದರಿಂದ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು,ಬೇಲಿಯ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದವನಿಗೂ ಮೇಲೆ ಕರಡಿ ಕೂತಿರುವುದನ್ನು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಮನೆಯತ್ತ ಓಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾದ ಎರಡು ದಿನ ಜ್ವರ ಹಿಡಿದು ಮಲಗಿದ್ದರಂತೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಹಲಸಿನ ಮರಗಳು ಒಂದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಯಿ ಬಿಡುವುದರಿಂದ, ಆ ಕಾಲ ಬಂದರೆ ಸಾಕು, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ತರಲು ಗಾಡಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೊಲಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಮುರಿದವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಾಗಲೇ ಹಣ್ಣಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲಿತಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಷ್ಟೊಂದು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಂದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟನ್ನೂ ಖಾಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಈಗಿನಂತೆ ಸಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಕೀಳುವಾಗ ಹಾಗೂ ಗಾಡಿಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬರುವಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಡಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೊಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿ ಉಳಿದರೆ,ಜಾಸ್ತಿಯಾದವುಗಳನ್ನು ಕೆಲವರ ಮನೆಗಳಿಗೇ ತಲುಪಿಸುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳಾದ ನಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಂತೆ ನಾವು ಒಂದೊಂದೇ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮನೆಗಳ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಗ ಅವರು ನಮ್ಮ ಮನೇಲೇ ಇದಾವೆ,ಇದನ್ನ ಏನು ಮಾಡಲಿ, ಅಂತ ಹೇಳಿದರೆ, ‘ನಂಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ತಗಬೇಕಂತೆ’ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಈಗ ಹೊಲಮಾಳಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮರಗಿಡಗಳಿಲ್ಲ. ಹೊಲಮಾಳಗಳನ್ನು ಬೇಲಿಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದರೊಳಗೆ ಬರೀ ಅಡಕೆ,ತೆಂಗುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಾಗಿದೆ.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...