Share

ಸತ್ತುಹೋಗುವಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

sudha

ಕಲರವ | kalarava

ಹೆಡ್ಡಿಂಗ್ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೆನಪಾಗುವದು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೇಲಿನಿಂದ ಹಾರಿಯೋ, ಟ್ರೇನಿಗೆ ತಲೆ ಕೊಟ್ಟೋ ಸಾಯಲು ಯತ್ನಿಸುವುದು. ಇದೆಲ್ಲ ಸಿನಿಮಾ ಬಿಡಿ ಎಂದು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕೋಣ ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ ತೆರೆದರೆ ಬರುವ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳದ್ದೇ ಮೇಲುಗೈ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹುಡುಗಿ ಕೈ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹುಡುಗ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ಯತ್ನ. ಪ್ರೇಮಿಯಿಂದಲೇ ಪ್ರೇಯಸಿ ಕೊಲೆ, ಪ್ರೀತಿಸಿದವನಿಂದಲೇ ಮೋಸ… ಬೇಡ ಬಿಡಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಆಶಯ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಿತ್ಯವೂ ಓದುವ ಇಂತಹ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಭಾವನೆಗೆ ಬನಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವರು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎನ್ನುವಾಗ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದಷ್ಟು. ಹಾಗಾದರೆ ಬಿಟ್ಟಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರುವುದು ಪ್ರೀತಿಯಾ? ಅವಲಂಬನೆಯಾ? ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನೇ ನಾವು ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇವಾ?

ಮದುವೆಯಾಗದ ಆ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದ 8 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವರ ದಿನಚರಿ ಆರಂಭವಾದದ್ದೇ ತಾಯಿ ಬೇಕೆಂಬ ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ. ತಾಯಿ ಸತ್ತ ದಿನ ಅವರು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಿದ್ದು ನಾಳೆಯಿಂದ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಮತ್ತದೇ ಅವಲಂಬನೆ. ನಾವು ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಉದ್ಯಮಿ ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುವ ಮಾತು “ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಎಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಿತಿ ಎಂದರೆ ನಾನು ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿಯ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ದಣಿವೇ ಇಲ್ಲ.” ಅಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುವಂತಹದ್ದು ಎಂದೋ ಮುಗಿದು ಹೋಗುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಭಾ ನಂದಕುಮಾರ್ ಅವರ ಕವಿತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. “ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗ ಮದುವೆಯಾದ ಮಾರನೇ ದಿನವೇ ಗಂಡನಾದ”. ಪ್ರೀತಿ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊರಗೂ ಇಲ್ಲ. ಒಳಗೇ ಇದೆ. ಒಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಒರತೆಯಂತೆ ಉಕ್ಕುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು, ಒರತೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿ ಇವನಿಗೆ ಹೇಳದೇ ಬೇರೆಯವನೊಂದಿಗೆ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ ನಾನೂ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸುತ್ತ “ಯೋಚಿಸಬೇಡ್ವೋ ನಿನಗೆ ಅವಳಿಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅವಳನ್ನು ನಿವಾಳಿಸುವವಳು ಸಿಗ್ತಾಳೆ” ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳತೊಡಗಿದೆ. ಅವನೂ ಜೀವನದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಲಿತಿದ್ದ. ಅವನ ಅನುಭವದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನನಗೂ ಹೇಳಿದ. “ನನಗೆ ಬೇಸರ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬಲ್ಲೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಅವಳು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು. ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬರತ್ತೆ ಅಂತಾನೆ ಮೊದಲು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಜಾ ಅಂದರೆ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವ ಸುಮಾರು 2 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿರುವಾಗ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರತ್ತೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ನಾನು ಈಗ ಯಾರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಸಬಲ್ಲೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನೊಳಗಿನದು. ನಾನು ಕೊಡಬಹುದಾದದ್ದು. ಕೇವಲ ಪಡೆಯುವ ಬಗೆಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಸೋದು ನನಗೆ ಸುಖ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು….” ಅವನ ಮಾತು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಖುಷಿಯೇ ಬೇರೆ.

ಚಳಿಗಾಲದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೊಂಗೆ ಮತ್ತು ಬೇವಿನ ಮರಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಪೂರ್ಣ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಒಣ ಕಾಷ್ಠ. ಕೇವಲ ಕೋಲಿನಂತೆ ನಿಂತು ಬಿಡುವ ಈ ಮರಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗ ವಸಂತ ಬಂದಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೋ.. ಮೈ ತುಂಬ ಮುತ್ತು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುವ ಎಲೆಗಳ ಹೊಳೆವ ಸಂಭ್ರಮ ನೋಡಿದಾಗ ಜೀವ ಚೈತನ್ಯದ ಸೆಲೆಯೊಂದು ಹುಟ್ಟುವುದು ಪ್ರೇಮ ಮೊಳೆಯುವ ಈ ಹೊತ್ತು ವಸಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಣ ಕಾಷ್ಠದಂತಹ ಮರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಚಿಗುರುವ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ವಸಂತನೊಬ್ಬ ನೆಪವಾದನೇ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಅಡಗಿರುವ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯ ರಸವನ್ನು ಬತ್ತಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವುದು. ಮಣ್ಣಿನೊಳಗಿನ ಬೀಜದಂತೆ ಮರದಲಡಗಿದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನಮ್ಮೊಳಡಗಿದ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ಜೀವ ಸೆಲೆಗೆ ತಡೆ ಒಡ್ಡಿದ್ದು ಯಾವುದು. ಯಾರೂ ಕೈ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೂ ನಮ್ಮ ಕೈ ಆಚೆಗೂ ಇಲ್ಲ. ಒಳಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನಾವು ಕುರುಡಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ.

ನಾನು, ನನ್ನದು, ನನಗೆ ಮುಗಿಯಲಾರದ “ನಾನು”ವಿನ ರಾಕ್ಷಸ ಕುಣಿತದ ಭಸ್ಮಾಸುರರು ನಾವು. ಮೋಹಿನಿಯ ವೇಷದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯದ ಆಮಿಷವೆಲ್ಲವೂ ಎದುರಿಗಿದೆ. ಯಾಕೆ ಉತ್ಕಟತೆ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಹೀಗೆ ಇರಬಾರದಿತ್ತು, ನನಗೆ ಇಷ್ಟೇನಾ, ಏನನ್ನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡುವುದು, ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಮರೆಯುವಷ್ಟು ತನ್ಮಯವಾಗುವುದು ಯಾಕಿಲ್ಲ? ನಿದ್ದೆಗೊಮ್ಮೆ ನಿತ್ಯ ಮರಣ ಎದ್ದಸಲ ನವೀನ ಜನನ. ಶಿಶುಭಾವ ಬರುವುದೆಂತು? ಸುಮ್ಮನೇ ಇರುವುದೆಂದರೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಮೌನವಾಗುವುದು. ನಮಗೋ ಮುಗಿಯದ ನಿತ್ಯ ಗದ್ದಲ. ಒಳ ಹೊರಗಿನ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಕಳೆದು ಹೋದವರು. ಇದನ್ನೇ ಒತ್ತಡ ಒತ್ತಡ ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವಾ? ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ತನ್ನೊಳಗೇ ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪರೂಪದ ಕ್ಷಣವೊಂದು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗಿದೆಯಾ?

ಅದ್ಕಕೇ “ನಾನು” ಸತ್ತು ಹೋಗುವಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ನಾನು ಕರಗಬೇಕು. ಭಕ್ತ ಕುಂಬಾರ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲೊಂದು ಸಂಭಾಷಣೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಯಾರು ಹೋಗಬಹುದು. “ನಾನು” ಹೋದರೆ ಹೋದೇನು. ಹಾಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ ನಾನು ಸಾಯಬೇಕು ಸ್ವರ್ಗ ಕಾಣಬೇಕು. ಅವರವರ ದರ್ಶನದ ಬೆಳಕು.

—————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

6 Comments For "ಸತ್ತುಹೋಗುವಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ಬಿ.ಜಿ.ಹರೀಶ್
    25th August 2016

    ಪ್ರೀತಿ ಮೊಳೆತ ಮೊದಲ ಕ್ಷಣವೆ ನಾನು, ನನ್ನದೆಂಬುದ ಅಳಿದು ನಾವು, ನಮ್ಮದೆಂಬುದರ ಜನನ…..

    Reply
    • sudha sharma chavathi
      24th September 2016

      ನಾನು ಕರಗಿ ನಾವು ಹುಟ್ಟಬೇಕಲ್ಲ . ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಕಷ್ಟ

      Reply
  2. ಆನಂದ್ ಋಗ್ವೇದಿ
    26th August 2016

    ನಿಜ ಹರೀಶ್, ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೂ ಅದೇ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮೊಳೆತ ಕ್ಷಣ ನಾನು ಕಳೆದು ಎಲ್ಲದರೊಳಗೆ ಒಂದಾಗುವ, ಪರಿಭಾವಿಸುವ ರೀತಿಯೊಂದು ಮೂಡುತ್ತದಲ್ಲ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ. ಚಂದದ ಬರಹ

    Reply
    • sudha sharma chavathi
      24th September 2016

      thanks sir. ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ನಾನು ಅಭಾರಿ

      Reply
  3. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    27th August 2016

    ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ತೋರಿಸಿದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಗಳು.

    Reply
  4. sudha sharma chavathi
    24th September 2016

    ಬರೆಯೋದು ಸುಲಭ ವಿಮಲಾ ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಬದುಕೋದು ಸುಲಭ ಅಲ್ಲ . ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ನಮನ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...