Share

ಕೃಷ್ಣ ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದವನೇ?
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ಪ್ರಸ್ತಾಪ | prastapa

 

 

usha

ಡಿಕೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಹೊಡೆಸಲೆಂದು ಧರ್ಮಸ್ಥಳ ಸಮೀಪವಿರುವ ನನ್ನ ಜಮೀನಿಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಮೀನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಬೆಳ್ಯಪ್ಪಣ್ಣ ನನ್ನ ಕೈಗೊಂದು ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನಿಟ್ಟರು. ಊರು ಅಂದಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿನ ದೈವ –ದೇವರು, ಭೂತ- ಕೋಲಗಳಿಗಾಗಿ ಊರಿನಲ್ಲಿ ವಂತಿಗೆ ಎತ್ತುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಹೋದಾಗ ಅಂತಹ ಅಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ, ವಂತಿಗೆ ರಶೀದಿಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದಿಡುವುದು ವಾಡಿಕೆ.

ಹಾಗೆ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ ಭಾನುವಾರ [ಅಗಸ್ಟ್ ೨೮] ಕೊಕ್ಕಡದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ  ‘೨ನೇ ವರ್ಷದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಮೊಸರು ಕುಡಿಕೆ ಉತ್ಸವ’ದ ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಓದಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ದಂಗಾದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿತ್ತು: ‘ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶವಿರುವುದು.’ ಅದನ್ನು ಓದಿದವಳೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸಿದವರು ಯಾರು ಅಂತ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮೊದಲ ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದೆ. ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಕೊಕ್ಕಡ. ಭಜರಂಗದಳ ಕೊಕ್ಕಡ. ಹಿಂದೂ ಜಾಗರಣ ವೇದಿಕೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿ ಆಚರಣಾ ಸಮಿತಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದವು.

DSCN3909ಮೊಸರು ಕುಡಿಕೆ ಉತ್ಸವ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯುವುದು. ಎತ್ತರದ ಜಾರುಕಂಬವನ್ನು ಒಳಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನೆಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಬರಬೇಡಿರೆಂದು ಕಾಗದದಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಿಂಟ್ ಹಾಕಿಸುವುದೆಂದರೆ ಇವರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವುದಾದರೂ ಏನು?

ಕೃಷ್ಣ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದವನಲ್ಲ, ಆತ ಸಮಸ್ತ ಹಿಂದುಸ್ತಾನಕ್ಕೆ, ಅಷ್ಟೇಕೆ ಇಡೀ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನು. ನಿಮಗೆ ಸಂಶಯವಿದ್ದರೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಕಲಾವಿದರನ್ನು, ಸೂಫಿ ಸಂತರನ್ನು, ಸಂಗೀತಗಾರರನ್ನು, ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದರನ್ನು ಹೋಗಲಿ ಇವರ್ಯಾರೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಸಿನೆಮಾ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣ ನಮ್ಮವನು, ಮಹಾಭಾರತ, ರಾಮಾಯಾಣಗಳು ಈ ನೆಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ನಾವು ಈ ನೆಲದವರು, ಹಾಗಾಗಿ ಇದು ನಮ್ಮದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದು ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲೋ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ನುಡಿಯಬಹುದು. ಅವರು ಈ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಸೇರಿದವರಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಅಂತವರು ಹಿಂದೆಯೂ ಇದ್ದರು. ಈಗಲೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಮುಂದೆಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮತ ಧರ್ಮದ ಹಿರಿಯ ಮುಖಂಡರು ಕಿರಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಜಾತ್ರೆ, ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ಊರಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಜಾತಿ ಮತ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಈಗೇಕೆ ಹೀಗಾಯ್ತು?

ಅಸ್ತಮಿಸಂಘಟನೆಯೀಗ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಶಿಶು ಅಲ್ಲವೇ? ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಆಶಾವಾದಿಯಾಗುತ್ತಾ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವ ಕೊಡದೆ ಆ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆ. ಮಳೆಗಾಲ ಅಲ್ವಾ, ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದರೆ ಓದಲೆಂದು ಪುಸ್ತಕ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಮಳೆ ಬರುತ್ತಲಿತ್ತು. ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರರ ‘ಮುಕ್ತಧಾರ’ ನಾಟಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದವಳು ಮಳೆ ನಿಂತಾಗ ಪುಟದ ಗುರುತಿಗೆಂದು ಈ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಪುಸ್ತಕದೊಳಗಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ನನ್ನೊಡನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂತು. ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ನಾನೀ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಒಂದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು.

ನಾನು ಮಲಗುವ ಹಾಸಿಗೆ ಹಳತಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಕವರಿನ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು ಅಂತ ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಯಮ ಉದಾಸೀನದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ನಿನ್ನೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಊರಿಂದ ಬಂದವಳೇ ಪೇಪರ್ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಲಿದ್ದೆ. ಆಗ ರೋಡಿನಲ್ಲಿ ‘ಹಾಸಿಗೆ ರಿಪೇರಿ…ಹಾಸಿಗೆ ರಿಪೇರಿ’ ಅಂತ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಕರೆದು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಅವರ ಮುಂದಿಟ್ಟೆ. ಅವರದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರೂಪ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಪೇಪರುಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕುತ್ತಲಿದ್ದೆ. ಅವರು ‘ನಿಮ್ದು ಯಾವೂರು ಅಕ್ಕಾ’ ಅಂತ ಕೇಳಿದರು. ನಾನು ‘ಕುಕ್ಕೆ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ’ ಅಂದೆ. ಅವರು ಖುಷಿಯಾಗಿ ‘ನಾನು ಕುಕ್ಕೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ಸಮುದ್ರದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಶಿವನ ದೇವಸ್ಥಾನ ಉಂಟಲ್ಲಾ, ಮುರ್ಡೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಣ ಕನ್ನಡ ನೋಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಚಂದ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡಿದ್ದೇನೆ. ದೇವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಅಲ್ವಾ?’ ಎಂದರು. ನನಗೆ ನೀವು ಮುಸ್ಲಿಮರಾ? ಎಂದು ಕೇಳಲು ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ‘ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರೇನು?’ ಅಂದೆ. ಅವರು ‘ನನ್ನ ಹೆಸರು ಪಕ್ರುದ್ದೀನ್. ನಾವು ಮುಸ್ಲಿಮರು’ ಅಂದರು. ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಊರಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆಯ ನೆನಪಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತಡವಿ ಅದನ್ನು ತಂದು ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿ ‘ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶವಿರುವುದು’ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳಿದೆ. ಆಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಕ್ರುದ್ದಿನ್ ಸಹಾಯಕ ಹೇಳಿದ್ರು, ‘ಇದೆಲ್ಲಾ ಭಜರಂಗದವರ ಕೆಲಸ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಧ್ಯೆ ಒಡಕು ಮೂಡಿಸುವುದೇ ಅವರ ಕೆಲಸ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ತುಂಬಾ ಸಂಯಮದಿಂದಲೇ ಮಾತಾಡಿದ್ರು. ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ನನ್ನ ಅಡಿಕೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಬಿಡುವವರ ತಂಡವೂ ಹೇಳಿತ್ತು.

ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಕನ್ನಡದ ಸುದ್ದಿ ಚಾನಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಕಂಟಿಗಳ ನಡುವೆ ಜೀವ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನವಜಾತ ಶಿಶುವೊಂದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಮುಸ್ಲಿಂ ದಂಪತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಾಕುತ್ತಿರುವ ವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸರಕಾರದ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ ಈಗ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಆ ತಾಯಿ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸದಿದ್ದರೆ ಅದು ನರಿ ನಾಯಿ ಪಾಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆ ತೋರಿಸಿದ ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪಂದನೆಗೆ ಜಾತಿ ಮತದ ಸೋಂಕಿತ್ತೆ? ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಇನ್ ಇತ್ತು. ವೀಕ್ಷಕರೂ ಕೂಡಾ ಆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು, ‘ಮಗುವನ್ನು ಆಕೆಯೇ ಸಾಕಿಕೊಳ್ಳಲಿ’ ಎಂದರು. ಆ ಮಹಿಳೆ ಕೂಡಾ ಮುಂದೆಂದಾದರೂ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಮಗುವಿನ ನಿಜವಾದ ತಾಯಿ ಬಂದು ಮಗುವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಇದಲ್ಲವೇ ಅಂತಃಕರಣ?

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

One Comment For "ಕೃಷ್ಣ ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದವನೇ?
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    28th August 2016

    ಓದಿ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಬಂತು.ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹತಾಶರಾಗಿನೋಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿರುವುದು ನಮ್ಮದುರಂತ,ಅಸಹಾಯಕತೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...