Share

ಸ್ವಂತ ಮನೆಯ ಗೋಡೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

sudhaಕಲರವ | kalarava

 

ಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಲೆ, ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಹೀಗೆ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆಸಕ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿ ಇರುವ; ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ; ಅಷ್ಟೇ ಸಜ್ಜನರೂ ಆಗಿರುವ ಮಾಧವ ರಾಯರು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಗಳು ಖಾಲಿ ಇವೆ. ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸಾಲ ಪಡೆದು ಮನೆ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಡುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಗೂ ಈಗ ಮನೆ ಖಾಲಿ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು. ಈಗ ಬಾಡಿಗೆಯವರ ಕಾಲ. ಇದು ಒಂಥರಾ ಎಲ್ಲರೂ ಟೊಮೆಟೋ ಬೆಳೆದ ಹಾಗೆ. ಒಬ್ಬರು ಕಟ್ಟಿಸಿದರು ಅಂತಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು. ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುವ ಸಂದರ್ಭ ನಿಮಗೆ ಎದುರಾಗದಿದ್ದರೆ ನೀವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದೃಷ್ಟ ವಂಚಿತರೇ. ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋದಾಗ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡುವವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ಇದೊಂದು ಥರಾ ಕಾಗಣ್ಣ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಕಥೆ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ಆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ ಕಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನೀರಿಲ್ಲ. ನೀರಿದ್ದರೆ ಕಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ. ಎರಡು ಬೆಡ್ ರೂಂ ಮನೆ ಅಂದರೆ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಎರಡು ರೂಮಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಬಳಸುವ ಹಾಗಿದೆಯಾ ಇಲ್ಲವಾ? ಅದು ಅವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುವುದು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವ ಆಯಿತು. ಅಬ್ಬಾ ಒಂದಿದ್ದರೆ ಒಂದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೂ ಸರಿ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಸರಿ ಇದೆ ಎಂದಾಗ ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರು ಸರಿ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ಮನೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇದು ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಅಲ್ಲವಲ್ಲಾ. ಸ್ವಂತ ಮನೆಯನ್ನ ನಮಗೆ ಹೇಗೆ ಬೇಕೋ ಹಾಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರಾಯಿತು. ಈ ರೀತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಸಮಾಧಾನಿಸುವುದು. ಕನಸನ್ನು ಎದುರಿಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸುಖಿಸುವುದು. ಇವತ್ತಿನ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ದಾಟುವುದು.

ಮಾಧವರಾಯರ ಮನೆ ಹುಡುಕುವ ಕೆಲಸ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು. ಒಂದಿನ ಮಾಧವ ರಾಯರು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ “ನಾನು ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಬದಲು ಈಗ ಲೀಸ್ ಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದರು. ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕೊಡಬೇಕಲ್ಲಾ, ಕೊಟ್ಟ ಹಣ ಹರಿದು ಹೋಗುವ ನೀರಿನಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಭೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಮನೆ ಪಡೆದರೆ ನಾವು ಮನೆ ಬಿಡುವಾಗ ಹಣ ಇರತ್ತಲ್ಲಾ? ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಮಾಧವ ರಾಯರೇ. ಆದರೆ 10 -15 ಲಕ್ಷ ಇಲ್ಲದೇ ಲೀಸ್ ಗಾದರೂ ಮನೆ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗತ್ತೆ? ಓ ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ ಸಾಲ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ನೋಡಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಡುವ ಬದಲು ಸಾಲಕ್ಕೆ ಕಂತು ಅಂತಾ ಕಟ್ಟತೀನಿ ಅಂದರು. ಅಬ್ಬಾ ಏನ್ ಸರ್ ನಿಮ್ಮ ಐಡಿಯಾ ಅಂತಾ ಮೆಚ್ಚಿದ್ದೂ ಆಯಿತು ಈಗ ಅವರು ಲೀಸ್ ಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕಿದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಆದರೂ ಲೀಸ್ ಗೆ ಮನೆ ಕೊಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯೇ. ಸರಿಯಾದ ಮನೆ ಆಗಲೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಮಾಧವ ರಾಯರು ಮತ್ತೊಂದು ಐಡಿಯಾ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದರು. ನಾನು ಮನೆ ಹುಡುಕಿ ಸೋತುಹೋದೆ. ಯಾಕೆ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್‍ ತಗೋಬಾರದು ಅಂತಿದೀನಿ ಅಂದರು. ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದು ಸರ್. ಖಂಡಿತ ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ತಗೋಳಿ ಆದರೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ದುಡ್ಡು. ಏನಿಲ್ಲ ಲೀಸ್ ಗೆ ಕೊಡೋಕೆ ಸಾಲ ಮಾಡತೀನಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ಅವರು ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಅದರ ಗೃಹಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಓಡಾಡಿದಂತೆ, ಗೃಹಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಯಾರ್ಯಾರನ್ನು ಕರೆಯಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟಿಮಾಡೊದು ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿತ್ತು! ಸರಿ ಊರ ತುಂಬ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜನಪ್ರಿಯರೂ ಆಗಿದ್ದ ಮಾಧವ ರಾಯರಿಗೆ ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೆ ಹಲವರಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಡೆವಲಪರ್ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಇದ್ದ. ಅವನು ಒಂದು ಅಪಾರ್ಟಮೆಂಟ್ ತೋರಿಸಿ ನಿಮಗಾಗಿರೋದಕ್ಕೆ 50 ಲಕ್ಷಕ್ಕೇ ಮಾಡಿಕೊಡ್ತೀನಿ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ 60 ಲಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ ಅಂದ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನದೇನೂ ನಾನು ತಗೋಳ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಉಳಿದದ್ದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯವರ ವೆಚ್ಚ ನೋಡಿ ಎಂದು 200 ರೂಪಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು ಹಣ ಸಾಲ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಲವನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮಾಧವರಾಯರು ಮುಂದಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮನೆ ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ “ಏನೇ ಆಗಲಿ ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ಹೋಗುವುದು ಸ್ವಂತ ಮನೆಗೇ ಎಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ”.

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಾಧವ ರಾಯರೇ! ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕುವುದು, ಮನೆ ಮಾಲೀಕರ ಎದುರು ಅವರು ಹೇಳುವ ಕಂಡೀಷನ್‍ಗೆ ತಲೆ ದೂಗುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಿಂಸೆಯೆ. ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗತ್ತೆ? ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟುತ್ತೇವೆ. ತುಂಬ ಸೊಗಸಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ನಮಗಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯ ಕಥೆಯೂ ಇದೇ. ಮನೆ ಹುಡುಕುವಾಗ ಹೆಂಡತಿ ಗೊಣಗುತ್ತಾಳೆ. ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

“ನೋಡಿ ಯಾರ್ಯಾರೋ ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ್ರು ನೀವು ಮಾತ್ರ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೆ ಇದ್ದೀರಿ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದವರನ್ನಾ, ನೆಂಟರನ್ನಾ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗರ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನಾ ಎತ್ತಿ ಎತ್ತಿ ಹೇಳಿ ಹಂಗಿಸಿದಾಗ ಭೂಮಿ ಬಾಯಿ ಬಿಡಬಾರದೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಮಾಧವ ರಾಯರು ದಡ್ಡರಲ್ಲ. ಕೆಲಸವೂ ಇಲ್ಲದವರಲ್ಲ. ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರೂ ಅಲ್ಲ. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ 1 ಲಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೈಟ್ ಸಿಕ್ತಿತ್ತು ಆಗ ತಗೋ ಬೇಕಿತ್ತು, ಇಲ್ಲಿ ಮನೆ ಕೇವಲ 3 ಲಕ್ಷಕ್ಕೇ ಇತ್ತು ಕೇಳಿದ್ರು ಆದರೆ ನಾನು ಆಗ ತಗೊಳ್ಲಿಲ್ಲ. ದುಡ್ಡು ಇತ್ತು, ಅದರೆ ನಮ್ಮ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ ನೋಡಿ. ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳು ಕ್ಲೀಷೆ ಆಗಿದೆ. ತಪ್ಪು ನಮ್ಮದೇ. ನಮಗೆ ಖಚಿತ ಗುರಿ ಇಲ್ಲ. ಸರಿಯಾದ ಯೋಜನೆ ಯೋಚನೆಗಳಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು ವರ್ತಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವನದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರೂ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಲ್ಲುವ ಹುರುಪು ಉಮೇದಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರದಿದ್ದರೆ ಸಿಕ್ಕಬಸ್ ಹತ್ತುತ್ತೇನೆ. ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತೇನೆ. ಇಳಿದ ನಂತರ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆನಾ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದೇ ಹೀಗೆ. ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ, ನಮಗೇನು ಬೇಕೆಂಬುದರ ಖಚಿತತೆಯೇ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೂ ಹೌದು. ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹುಡುಕಿದ್ದೇ ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇವೆ. ಬ್ರೋಕರ್ ತೋರಿದ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯ ಚೆಂದಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ, ಅವನು ಹೊಗಳಿದ್ದನ್ನೇ ನಾವೂ ಹೌದೆನ್ನುತ್ತ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ನೆನಪುಗಳ, ಖುಷಿಗಳ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೇತುಬಿಡಲು ಸ್ವಂತ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತೇವೆ. ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಇಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ಮನೆ ಬದಲಿಸುವಾಗಲೂ ಒರೆಸುತ್ತೇವೆ.

ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಹುಡುಕೋದು. ಮಕ್ಕಳ ಓದಿಗೆ ಹಣ ಹೊಂದಿಸೋದು, ಈಗ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲೇ ಬೇಕೆನ್ನುವುದು, ಜೀವನವನ್ನು ದುಡಿಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಮಾಮೂಲು. ಪದೇ ಪದೇ ಬೇಸರಿಸುತ್ತ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ ಟ್ರೇನ್ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಟಿಕೇಟ್ ತಗೊಂಡೆ ಅಂತಾ. ಆದರೀಗ ಹಾಗೆ ಹೇಳುವ ಕಾಲವಲ್ಲ. ಅಯ್ಯೋ ಅದೀಗ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಮೆಟ್ರೋ ಬಂದ ನಂತರ ಟೋಕನ್ ತಗೊಂಡುಬಿಡಿ ಬೇಕಾದ ಟ್ರೇನ್ ಹತ್ತಿದರಾಯಿತು. ತಪ್ಪಿ ಹೋದ ಟ್ರೇನ್ಗೆ ಪರಿತಪಿಸುವ ಬದಲು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಟ್ರೇನ್ ಹತ್ತುವುದಕ್ಕೆ ನಿಂತರಾಯಿತು.

—————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...