Share

ಸಬಾಟಿನಾ ಬರೆದಳು!
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ

ದಿನೈದು ವರ್ಷದ ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ, ತನ್ನ ಜೊತೆ ಓದುತ್ತಿರೋ ಇತರ ಹುಡುಗಿಯರ ಹಾಗೇ ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅವರ ಹಾಗೆಯೇ ಜೀನ್ಸ್ ತೊಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅಷ್ಟೆ; ಅವಳ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಕೆಂಡಾಮಂಡಲವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಹದಿಹರೆಯದ ಹುಡುಗನನ್ನು ಚುಂಬಿಸಿದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅದನ್ನೋದಿದ ಅವಳ ತಾಯಿ, ಅವಳನ್ನು ಒದೆದಳು, ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದಳು. ಸೂಳೆ ಎಂದು ಬೆಂಕಿ ಕಾರಿದಳು.

ಅವಳೊಮ್ಮೆ ಬಿಗಿಯಾದ ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವಳ ತಾಯಿ ಚಪ್ಪಲಿಯಿಂದ ಮಗಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದಳು – ತುಟಿ ಸೀಳಿ ಹೋಗುವ ಹಾಗೆ.

ಹೆತ್ತವರಿಂದಲೇ ಅಂಥ ರಾಕ್ಷಸ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಹುಡುಗಿ ಸಬಾಟಿನಾ. ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗಿ, ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬೆಳಕಿನ ಎಳೆಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳಬಯಸಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕುಟುಂಬದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಮಹಾಪರಾಧ ಮಾಡಹೊರಟಿದ್ದಳು.

1ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಮೀಪದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಅವಳು, ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾಕ್ಕೆ ಹೋದದ್ದು ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷದವಳಿದ್ದಾಗ. ಅವಳ ಕುಟುಂಬ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಲಾಹೋರಿನಿಂದ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅವಳ ಪಾಲಿಗೆ ಬದುಕು ನರಕವಾದದ್ದು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ. ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹೊಸ ಕನಸು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದ್ದರೆ, ಅವಳ ಕುಟುಂಬ ಮಾತ್ರ, ಅವಳನ್ನು ಸೆರಗಿನ ಕೆಂಡವೆಂಬಂತೆ ನೋಡಿತ್ತು.

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉಡುಪನ್ನು ಮಗಳು ಧಿಕ್ಕರಿಸತೊಡಗಿದ್ದು ಅವಳ ತಂದೆತಾಯಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸಂಬಂಧಿಯೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರಾಗಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಅದನ್ನೂ ಆಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವೇಶ್ಯಾವೃತ್ತಿ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯಾ ಅಂತಲೂ ಯೋಚಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅವಳಪ್ಪ ಇಳಿದ. ಮಗಳ ಕನ್ಯತ್ವವನ್ನೇ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿ ನೋಡುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅವಳ ತಾಯಿ ಹೋದಳು.

ಹದಿಹರೆಯದವಳ ಮನಸ್ಸು ಒಡೆದುಹೋಗಿತ್ತು.

ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೋದಾಗಲಂತೂ ಅವಳು ಭಯಂಕರ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳೋ ಹಾಗಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಬಿಗಿಯುಡುಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಗಳು ಪುರುಷರ ಕಣ್ಣಿನ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾದದ್ದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಗಳ ಎದುರೇ ಅವಳ ತಾಯಿ ದನ ಬಡಿಯುವ ಹಾಗೆ ಅವಳನ್ನು ಬಡಿದುಬಿಟ್ಟಳು. ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾ ಶಾಲೆಯ ಸಹವಾಸ ಸಾಕೆಂದು, ಮಗಳನ್ನು ಮದರಸಾಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರವೂ ಆಗಿಹೋಯಿತು. ಆಕೆಗೆ ಆಗ ಹದಿನಾರು. ಮದರಸಾದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಹುಡುಗಿಯರಿರುವ ಕೋಣೆಯ ಪಾಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ದಿನವಿಡೀ ಕುರಾನ್ ಅಧ್ಯಯನ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಚನ ಆಲಿಸುವುದು. ಸಾಕುಸಾಕಾಗಿಹೋಯಿತು. ಎಷ್ಟು ರೋಸಿಹೋಗಿದ್ದಳೆಂದರೆ, ಊಟವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಳು. ಮದರಸಾ ಅವಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿತು. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನರಕ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾಕ್ಕೆ ಮರಳಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಆಸೆ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ತಂದೆ ತಾಯಿ ತೋರಿಸಿದ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ಮದುವೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಕಡೆಗೂ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗೋಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಆ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ದಿನದವರೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು.

ಮರಳಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದವಳಿಗೆ, ಆ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ಮದುವೆಯಾಗೋ ಮನಸ್ಸಂತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಆಲೋಚನೆ ಬಗ್ಗೆ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಮಣಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರು, ಅವಳನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡುವ ಮಾತಾಡಿದರು. ಮನೆಯ ಮರ್ಯಾದೆಗಿಂತ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ, ಹುಷಾರ್ ಎಂದು ಸಿಡಿದುಬಿಟ್ಟರು. ಅದರ ಕ್ರೌರ್ಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದಳು. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು. ಅಲ್ಲಿಗೂ ಕುಟುಂಬದ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂತು. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೆಲಸವೂ ಹೋಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದಲು ಓಡಿಹೋಗಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂತು. ಗೆಳೆಯರ ನೆರವು ಪಡೆದು ವಿಯೆನ್ನಾಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.

ವಿಯೆನ್ನಾ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಸ ಬದುಕು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದಳು. ಆಕೆ ಸಬಾಟಿನಾ ಜೇಮ್ಸ್ ಆದದ್ದು ಆಗ.

ಇವತ್ತು  ಸಬಾಟಿನಾ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲೊಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ತಾನು ಎದುರಿಸಿದಂಥದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮನೆಬಿಟ್ಟು ಓಡಬಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೆಲೆ ಮತ್ತು ನೆರಳು ಕಲ್ಪಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆ ಅದು.

~

ಮರ್ಯಾದಾ ಹತ್ಯೆಯ ಕರಾಳತೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಳಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸಬಾಟಿನಾ ಜೇಮ್ಸ್ ಕಥೆ ಒಂದು ನಿರಾಳತೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಹಾದುಬಂದ ಕಡುಭಯಂಕರ ದಾರಿ ತಲ್ಲಣ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ‘ಸಬಾಟಿನಾ – ಫ್ರಮ್ ಇಸ್ಲಾಂ ಟು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ – ಎ ಡೆತ್ ಸೆಂಟೆನ್ಸ್’ ಎಂದು ಆಕೆ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಮನೆಬಿಟ್ಟ ಬಳಿಕ ವಿಯೆನ್ನಾಕ್ಕೆ ಬಂದವಳನ್ನು ಫೊಟೋಗ್ರಾಫರನೊಬ್ಬ, ಮಾಡೆಲ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡ್ತೀನಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬೆತ್ತಲೆ ಪೋಸು ಕೊಡಲು ಅವಳನ್ನೊಪ್ಪಿಸಿ ವಂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳ ಸಮ್ಮತಿಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಆ ಚಿತ್ರಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಸಹಾಯಕಳೊಬ್ಬಳನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಅದೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅವೆಲ್ಲ ವಂಚನೆ, ಸಂಚುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಸಬಾಟಿನಾ ಇವತ್ತು ನಮ್ಮೆದುರು ದಿಟ್ಟೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆಂದರೆ, ಅದು ಅವಳ ಸ್ವಂತ ಬಲದಿಂದ ಮಾತ್ರ.

ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಹುಡುಗಿಯರ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ತಾನು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಸಬಾಟಿನಾಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ: ಎಷ್ಟೊಂದು ಹುಡುಗಿಯರು ತಾನು ಕಂಡಂಥದೇ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವುದು.

ಸಬಾಟಿನಾ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಪಾಲಿನ ಸಂಕಲ್ಪ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...