Share

ಈರುಳ್ಳಿ ಸಿಪ್ಪೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

sudhaಕಲರವ | kalarava

 

 

ಶ್ವರ್ಯ ಇನ್ನೂ 24 ತುಂಬದ, ಐಟಿ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ತುಂಬ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ, ಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಹೊಸ ಹುರುಪು ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿ. ಅವಳೊಳಗೆ ಯಾಕೋ ಅತೃಪ್ತಿ, ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ವಿನಾಕಾರಣ ಬಂದಡರುವ ಅತೃಪ್ತಿಯೂ ಅದೃಷ್ಟವೇನೋ. ಐಶ್ವರ್ಯ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಟೀಚ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರು ನೊಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಕೈ ತುಂಬ ಸಂಬಳ ಬರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬೈ ಹೇಳಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾದಳು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನವನ್ನೇ ಅರಿಯದ ನಗರದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಆ ಹುಡುಗಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಾಳೊ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಚಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಅವರಂತೆ ಬೆರೆತು ಇರುವ ಫೋಟೋಗಳು ಬರತೊಡಗಿದವು. ಈಗ ನನಗೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖುಷಿ ಇದೆ. ಸಾರ್ಥಕತೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು. ಇದು ಕೇವಲ ಐಶ್ವರ್ಯ ಒಬ್ಬಳ ಉದಾಹರಣೆ ಅಲ್ಲ. ಈಗಂತೂ ಎಳೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವ ಸಂಪಾದನೆಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ನಿಜ ಸುಖ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೂ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೊರಟವರೇ ಇಂದು ಬದುಕು ತೆರೆದಿಡುವ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ್ನು ಅರಸಿ ಹೊರಟ ಅಕ್ಕನಿಗೇನು ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು? ಅವಳು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನಾಗಿತ್ತು?

ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದೆಡೆಗೆ ತುಡಿಯುವುದೇ ಜೀವನ ಎಂದು ಅಡಿಗರು ಹೇಳಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುವುದು ಏನನ್ನು ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಇದೇ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಪಡೆಯುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾದರೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಕಾಲು ಸೋತಿರುತ್ತದೆ. ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂದಾಗ ನಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ? ಆಗ ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿರುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಗೆ ತಿಂದರೆ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾದರೆ ಗುರಿ ಎನ್ನುವುದು ಏನು? ಯಾವುದು? ನಿಜ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ, ಸ್ವಂತದ್ದಾದ ಮನೆ, ಗಂಡ/ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕೇ ಸಾಕು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ಇವಿಷ್ಟರ ಈಡೇರಿಕೆಗಾಗಿ ಕೋಣ ಗಾಣ ಸುತ್ತಿದ ಹಾಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸುತ್ತಿದ್ದಾಯಿತು. ಆದರೂ ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮ ಸುಖ ಇದೆಯಾ ? ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಲೇ ಮನೆ, ಮಡದಿ ಮುಂದಿನ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಕನಸೂ ಕೈ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪೂರೈಕೆ ಆಗಿ ಹೋದ ನಂತರ ಮುಂದೇನು? ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಬೋರಾಗಿದೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ಬೇಜಾರು, ದುಖ: ಅಸಮಾಧಾನ. ಕೊನೆ ಮೊದಲಿರದ ಅತೃಪ್ತಿ. ಈ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಮೂಲ ಇರುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ? ಅದು ಹೊರಗಲ್ಲ ಒಳಗೇ ಇದೆ. ಹೊರಗೆ ಏನೇ ಕೊಂಡರೂ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ತುಂಬುವುದಕ್ಕೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಏನೋ ಹುಡುಕಾಟ ನಿರಂತರವಾಗಿದೆ. ಆಂತಹ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಅಕ್ಕ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಎಂದಳು. ಮೀರಾ ಅದನ್ನೇ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೊರಿಸಿದಳು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಳಗಿನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಹೊರ ಆಕಾರ ಕೊಟ್ಟರು. ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು ಒಳಗಿನ ಬೇಕುಗಳನ್ನೇ.

ನಿರಾಕಾರನೆನ್ನುವ ಅದೇ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನಿಗೆ ಅಕ್ಕ ಆಕಾರವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಳು. ಅವನನ್ನು ಪರಮಾಪ್ತನಂತೆ ಬೈದಳು, ಬೇಡಿದಳು, ಆನಂದ ಬಾಷ್ಪದಲ್ಲಿ ತೋಯಿಸಿದಳು ಕೊನೆಗೂ ಅಕ್ಕ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸುಖವನ್ನೇ. ಇದನ್ನೇ ಮೀರಾಳ ಭಕ್ತಿಯೂ ಮಾಡಿದ್ದು.

ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಒಳಗಿಳಿದು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಧಾನದಿಂದ ಆಗಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ. ಒಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ನಾವು ಪರಿಚಿತರಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದದ್ದು ಅತೀ ಸುಲಭ. ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಸಿಗುವುದು ಗುರಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ. ಆದರೆ ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ಓಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ. ನಡಿಗೆಯೇ ಗುರಿ ಆದರಾಯಿತು. ಹಿಮಾಲಯ ಹತ್ತಬೇಕು. ಶಿಖರವೇರುವುದು ಬೇಗ ಬೇಗ ಹತ್ತುವುದು ಹತ್ತಿ ಮೇಲೇರಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಗುರಿ ಅಲ್ಲ. ಹತ್ತುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಗುರಿ. ಹತ್ತುವ ಖುಷಿಯೇ ಏರಿದ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಏರುವ ಬಯಕೆಯಾದರೂ ಬಂದಿದ್ದೆಲ್ಲಿ? ಬದುಕನ್ನು ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೇ ಇರುವಲ್ಲಿ. ಮತ್ತದೇ ಚಕ್ರದೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗದೇ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ತಹ ತಹ ಇದೆಯಲ್ಲ; ಆ ತಹತಹವೇ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತು ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಶಕ್ತಿ ಆಗಿದೆಯಾ?

ಹೊರ ಕವಚಗಳನ್ನು ಕಳಚುತ್ತ ಕಳಚುತ್ತ ಒಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸತ್ವವಾಗುವ ಈರುಳ್ಳಿ ಹೊರ ಕವಚದಿಂದ ಒಳ ಕವಚಕ್ಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಒಂದರೊಳಗೊಂದು ಮಿಳಿತವಾದರೂ ಸುಲಿಯುತ್ತ ಸುಲಿಯುತ್ತ ಸಣ್ಣದಾಗುತ್ತಲೂ ತೀವ್ರವಾಗುವ ಈರುಳ್ಳಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದ ಒಳ ತುಡಿತ ಇರಬಹುದೆ? ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿಯಬೇಕಾದ ಈರುಳ್ಳಿಗಳಾ?

—————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

2 Comments For "ಈರುಳ್ಳಿ ಸಿಪ್ಪೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    8th September 2016

    ಹತ್ತು ವ ಖುಷಿಯೇ ಏರುವ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸಿತು.

    Reply
  2. sudha sharma chavathi
    24th September 2016

    thanks vimala

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...