Share

ಈರುಳ್ಳಿ ಸಿಪ್ಪೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

sudhaಕಲರವ | kalarava

 

 

ಶ್ವರ್ಯ ಇನ್ನೂ 24 ತುಂಬದ, ಐಟಿ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ತುಂಬ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವ, ಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಹೊಸ ಹುರುಪು ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗಿ. ಅವಳೊಳಗೆ ಯಾಕೋ ಅತೃಪ್ತಿ, ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ವಿನಾಕಾರಣ ಬಂದಡರುವ ಅತೃಪ್ತಿಯೂ ಅದೃಷ್ಟವೇನೋ. ಐಶ್ವರ್ಯ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಟೀಚ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರು ನೊಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಕೈ ತುಂಬ ಸಂಬಳ ಬರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬೈ ಹೇಳಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾದಳು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜೀವನವನ್ನೇ ಅರಿಯದ ನಗರದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಆ ಹುಡುಗಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಾಳೊ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಯೋಚಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವಳು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಅವರಂತೆ ಬೆರೆತು ಇರುವ ಫೋಟೋಗಳು ಬರತೊಡಗಿದವು. ಈಗ ನನಗೆ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖುಷಿ ಇದೆ. ಸಾರ್ಥಕತೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು. ಇದು ಕೇವಲ ಐಶ್ವರ್ಯ ಒಬ್ಬಳ ಉದಾಹರಣೆ ಅಲ್ಲ. ಈಗಂತೂ ಎಳೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುವ ಸಂಪಾದನೆಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ನಿಜ ಸುಖ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೂ ಹೊಸದಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೊರಟವರೇ ಇಂದು ಬದುಕು ತೆರೆದಿಡುವ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ್ನು ಅರಸಿ ಹೊರಟ ಅಕ್ಕನಿಗೇನು ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು? ಅವಳು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನಾಗಿತ್ತು?

ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದೆಡೆಗೆ ತುಡಿಯುವುದೇ ಜೀವನ ಎಂದು ಅಡಿಗರು ಹೇಳಿರುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುವುದು ಏನನ್ನು ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಇದೇ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಪಡೆಯುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾದರೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಕಾಲು ಸೋತಿರುತ್ತದೆ. ನಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂದಾಗ ನಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ ? ಆಗ ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿರುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಗೆ ತಿಂದರೆ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೂ ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾದರೆ ಗುರಿ ಎನ್ನುವುದು ಏನು? ಯಾವುದು? ನಿಜ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ, ಸ್ವಂತದ್ದಾದ ಮನೆ, ಗಂಡ/ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕೇ ಸಾಕು ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ಇವಿಷ್ಟರ ಈಡೇರಿಕೆಗಾಗಿ ಕೋಣ ಗಾಣ ಸುತ್ತಿದ ಹಾಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸುತ್ತಿದ್ದಾಯಿತು. ಆದರೂ ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮ ಸುಖ ಇದೆಯಾ ? ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಲೇ ಮನೆ, ಮಡದಿ ಮುಂದಿನ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಕನಸೂ ಕೈ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪೂರೈಕೆ ಆಗಿ ಹೋದ ನಂತರ ಮುಂದೇನು? ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಬೋರಾಗಿದೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೂ ಬೇಜಾರು, ದುಖ: ಅಸಮಾಧಾನ. ಕೊನೆ ಮೊದಲಿರದ ಅತೃಪ್ತಿ. ಈ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಮೂಲ ಇರುವುದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ? ಅದು ಹೊರಗಲ್ಲ ಒಳಗೇ ಇದೆ. ಹೊರಗೆ ಏನೇ ಕೊಂಡರೂ ಖಾಲಿತನವನ್ನು ತುಂಬುವುದಕ್ಕೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ಏನೋ ಹುಡುಕಾಟ ನಿರಂತರವಾಗಿದೆ. ಆಂತಹ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಅಕ್ಕ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಎಂದಳು. ಮೀರಾ ಅದನ್ನೇ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೊರಿಸಿದಳು. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಳಗಿನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಹೊರ ಆಕಾರ ಕೊಟ್ಟರು. ಹೊರಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು ಒಳಗಿನ ಬೇಕುಗಳನ್ನೇ.

ನಿರಾಕಾರನೆನ್ನುವ ಅದೇ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನಿಗೆ ಅಕ್ಕ ಆಕಾರವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಳು. ಅವನನ್ನು ಪರಮಾಪ್ತನಂತೆ ಬೈದಳು, ಬೇಡಿದಳು, ಆನಂದ ಬಾಷ್ಪದಲ್ಲಿ ತೋಯಿಸಿದಳು ಕೊನೆಗೂ ಅಕ್ಕ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸುಖವನ್ನೇ. ಇದನ್ನೇ ಮೀರಾಳ ಭಕ್ತಿಯೂ ಮಾಡಿದ್ದು.

ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಒಳಗಿಳಿದು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಧಾನದಿಂದ ಆಗಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ. ಒಮ್ಮೆ ನಮಗೆ ನಾವು ಪರಿಚಿತರಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದದ್ದು ಅತೀ ಸುಲಭ. ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಸಿಗುವುದು ಗುರಿ ಸಿಕ್ಕಾಗ. ಆದರೆ ಗುರಿಯೆಡೆಗೆ ಓಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ. ನಡಿಗೆಯೇ ಗುರಿ ಆದರಾಯಿತು. ಹಿಮಾಲಯ ಹತ್ತಬೇಕು. ಶಿಖರವೇರುವುದು ಬೇಗ ಬೇಗ ಹತ್ತುವುದು ಹತ್ತಿ ಮೇಲೇರಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ಗುರಿ ಅಲ್ಲ. ಹತ್ತುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಗುರಿ. ಹತ್ತುವ ಖುಷಿಯೇ ಏರಿದ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಏರುವ ಬಯಕೆಯಾದರೂ ಬಂದಿದ್ದೆಲ್ಲಿ? ಬದುಕನ್ನು ಇಷ್ಟೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೇ ಇರುವಲ್ಲಿ. ಮತ್ತದೇ ಚಕ್ರದೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗದೇ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ತಹ ತಹ ಇದೆಯಲ್ಲ; ಆ ತಹತಹವೇ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತು ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಶಕ್ತಿ ಆಗಿದೆಯಾ?

ಹೊರ ಕವಚಗಳನ್ನು ಕಳಚುತ್ತ ಕಳಚುತ್ತ ಒಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸತ್ವವಾಗುವ ಈರುಳ್ಳಿ ಹೊರ ಕವಚದಿಂದ ಒಳ ಕವಚಕ್ಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಒಂದರೊಳಗೊಂದು ಮಿಳಿತವಾದರೂ ಸುಲಿಯುತ್ತ ಸುಲಿಯುತ್ತ ಸಣ್ಣದಾಗುತ್ತಲೂ ತೀವ್ರವಾಗುವ ಈರುಳ್ಳಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದ ಒಳ ತುಡಿತ ಇರಬಹುದೆ? ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿಯಬೇಕಾದ ಈರುಳ್ಳಿಗಳಾ?

—————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

2 Comments For "ಈರುಳ್ಳಿ ಸಿಪ್ಪೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    8th September 2016

    ಹತ್ತು ವ ಖುಷಿಯೇ ಏರುವ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸಿತು.

    Reply
  2. sudha sharma chavathi
    24th September 2016

    thanks vimala

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 1 day ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...


Editor's Wall

  • 25 February 2018
    9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...