Share

ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ ಒಡೆದ ಮಡಿಕೆ ಕುಡಿಕೆಗಳು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ಪ್ರಸ್ತಾಪ | prastapa

 

 

usha

ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ ನಾನು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದೊಂದು ವಜ್ರಕವಚ, ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಲು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಎಂಟೆದೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಾಗೋಲ್ಲ. ಧೀಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಉದ್ದೀಪನಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾನಿರುವುದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ. ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದಂಚಿನ ನದಿ ದಡವೊಂದರಲ್ಲಿ ನನ್ನದೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಜಮೀನಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಾಗ ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಬಸ್ಸು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಾಲ್ಕೂವರೆಯಿಂದ ಐದೂವರೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊಕ್ಕಡವೆಂಬ ಚಿಕ್ಕ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಜನ ಬೀದಿ. ಮನುಷ್ಯರ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಬಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಕ್ರೋಲ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿರುತ್ತೇನೆ. ಆರುಕಾಲು ಘಂಟೆಗೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಹಾಲಿನ ವ್ಯಾನ್ ಬರುತ್ತದೆ. ಆರು ಮೈಲಿ ದೂರವಿರುವ ಜಮೀನಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ಕೊಕ್ಕಡದಲ್ಲಿ ಇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆ ಬಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮುದುಕ ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಕುಡಿದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಆತ ಏನೇನೋ ಮುಲುಗುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ದಿನ ಆತ ಮಲಗಿದ್ದಲ್ಲೇ ‘ಐವ ರೂಪ್ಯಾ ಕೊರ್ಪೆ ಬರ್ಪನಾ?’ (ಐವತ್ತು ರೂಪ್ಯಾ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಬರ್ತೀಯಾ?) ಅಂದದ್ದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ಭ್ರಮೆ ಇರಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನೇ ರಿಪೀಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬಂದ ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ನಾನವನನ್ನು ಕಾಲಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೊಂದು ಆಗಲೋ ಈಗಲೋ ಸಾಯುವಂತಿದ್ದ ಮುದುಕ. ಅದು ಇನ್ನೂ ಗೊಣಗಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಇನ್ನು ನಾನಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಹೆಣ ಉರುಳುವುದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗಿ ರೋಡ್ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೆ.

ಇದನ್ನು ಯಾಕೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದೆ ಅಂದರೆ ಅದು ಪುರುಷನೋಟ. ‘ನೀನು ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಲಾಯಾಕ್ಕಾದವಳು’ ಎಂದು ಲಕ್ಷಣ ರೇಖೆಯನ್ನೆಳೆಯುವ ವಂಶವಾಹಿನಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆ ಯಾಕೆ ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ರಿಯೋ ಒಲಂಪಿಕ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಭಾರತದಿಂದ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರೀಡಾಳುಗಳು ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದವರು ಮೂವರು ಮಹಿಳೆಯರು ಎಂಬುದು ಗಮನಿಸತಕ್ಕ ವಿಷಯ. ಅವರು ತಂದ ಪದಕಗಳು ನೂರು ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿರುವ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಮಾನ ಕಾದವು ಎಂಬುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ.

ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ತೊತ್ತಾಗಿಯೋ, ವಂಶಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಸಾಧನವಾಗಿಯೋ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಳಶವನ್ನು ಹೊತ್ತ ದೇವದಾಸಿಯಾಗಿಯೋ, ಶೋಕೇಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ ಬೊಂಬೆಯಾಗಿಯೋ ನೋಡಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚು. ಹೆಣ್ಣು ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಅದು ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಕುಲಕ್ಕೆ ಹೊರಗಾಗಿ ನಡೆಯುವವಳು ಜೊತೆಗೆ ಅದೊಂದು ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬ್ತು ಎಂದು ಭಾರತೀಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮನಸು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಏನೋ ಮದುವೆಗೂ ಮುನ್ನ ಹುಡುಗಿ ಋತುಮತಿಯಾದರೆ ಅವಳನ್ನು ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡುವ ಪದ್ಧತಿಯೂ ಈ ನಾಡಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಹಣ ವ್ಯಯಿಸುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗಿನವರೆಗೂ ಹಲವು ಹೆತ್ತವರಲ್ಲಿತ್ತು. ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಮುಂದುವರೆದಂತೆಲ್ಲಾ ಭ್ರೂಣದಲ್ಲೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದಂತೆ ನಡೆಯಿತು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಅಸಮತೋಲನ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಎಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಕೆಲವು ಧೀರ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು, ಕರ್ತೃತ್ವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಲೋಕದೆದುರು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಛಲದಿಂದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಪುರುಷ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಬರಿಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಈ ಮೂವರು ಮಹಿಳೆಯರು ದೇಶದ ಮಾನ ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇನೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಇಂಚು ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದಾಳೆ!

ಹೌದು, ಭಾರತದ ಮಾನ ಕಾದ ಆ ಮೂವರು ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಇಡೀ ದೇಶ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದೆ. ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಭ್ರೂಣದಲ್ಲೇ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿರಬಹುದು?

ಇತಿಹಾಸ ಕೆದಕಿದರೆ ಬಹುತೇಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಡೆದ ಮಡಿಕೆ ಕುಡಿಕೆಗಳೇ ದೊರೆಯುವುದು. ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಭವಿಷ್ಯದೆಡೆಗೇ ಇರಲಿ.

ಕಳೆದ ಮಳೆಗಾಲದಿಂದ ಆ ಮುದುಕ ಕೊಕ್ಕಡದ ಬಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಸತ್ತಿರಬೇಕು!

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

2 Comments For "ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ ಒಡೆದ ಮಡಿಕೆ ಕುಡಿಕೆಗಳು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. Renuka Ramanand
    9th September 2016

    ಬಾ ಅಂದದ್ದು ಅವನ ಹೆಣ ಸುಡಲು

    Reply
  2. ವಿಮಲಾ ನಾವಡ
    10th September 2016

    ಬರೀ ಕನವರಿಕೆ ಆಗಿರಲೂ ಸಾಕು,ನೀವು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ?.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...