Share

ಹೊಸ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಣುವ ಬಿಂದು
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ

ಕಥೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಕ್ಕಿಬಿಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆತುರವಾಗಲಿ, ಸುಲಭದಲ್ಲೇ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಾಗಲಿ ಮಂಜುನಾಥ್ ಚಾಂದ್ ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಕಥನದ ಹೊಳಹುಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಚಾಂದ್, ಕಥೆ ಹೇಳಲು ತುಸು ದುರ್ಗಮವೆನ್ನಿಸುವಂಥ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲ. ಎಂಥ ಅಬ್ಬರವನ್ನೂ ತಣ್ಣಗಿನ ತನ್ಮಯತೆಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡುವ ಅವರ ಧಾಟಿಗೆ ಕಡಲಿನೆದುರು ನಿಂತವನ ದೃಢತೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಡುವ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಗುಣ ಇದೆ.

1

ತೀವ್ರ ತಲ್ಲಣದ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮನುಷ್ಯನ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯಲಾರದೆ ನಿಂತವನು ಭಾಷಣವನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡಬಲ್ಲ.ಮಾನುಷ ಚಹರೆಗಳ ಮೃದುತ್ವ ಮತ್ತು ಒರಟುತನವೆರಡನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿದವನು ಮಾತ್ರವೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ತಲ್ಲಣ ಮತ್ತು ಮುಗ್ಧ ತನ್ಮಯತೆಯ ಇದಿರಿನಲ್ಲಿ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ನಿರುತ್ತರಿಯಂತೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲನೆಯವನದು ವರದಿಗಾರಿಕೆ; ಎರಡನೆಯವನದು ಕಥೆಗಾರಿಕೆ. ಪತ್ರಕರ್ತ ಮಂಜುನಾಥ್ ಚಾಂದ್ ಅವರ ಕಥೆಗಳು ಫಲಿಸುವುದು, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ಕಂಡಿರಿಸುವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿನ ಮೀರುವಿಕೆ ಹಲವು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ, ಹಲವು ನೆಲೆಗಳಿಂದ ಕ್ರಮಿಸುತ್ತ, ನಿಜದ ರೂಹಿನೊಳಗೆ ಪ್ರಾಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಮಾಡುವುದೆಂಬುದರ ನಿರೂಪಗಳಾಗುವ ಮೂಲಕ.

“ಕದ ತೆರೆದ ಆಕಾಶ” ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ 2005ರಿಂದ ಚಾಂದ್ ಅವರು ಬರೆದ ಒಂಬತ್ತು ಕಥೆಗಳಿವೆ. ಈ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತೇ ಕಥೆಗಳು ಎಂಬುದು ಚಾಂದ್ ಅವರ ಸಂಯಮಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಪರವಶವಾಗದ ನೋಡುವಿಕೆಗೂ ಸಾಕ್ಷಿ. ಪತ್ರಕರ್ತನ ವೃತ್ತಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಪುರುಸೊತ್ತಾದಾಗ ಹವ್ಯಾಸದಂತೆ ಬರೆದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲ ಇವು. ಬದಲಾಗಿ, ಕಥನದ ಗಾಂಭೀರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹಂಗಿಲ್ಲದ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡದ್ದರ ಮಾರ್ನುಡಿಯಂತಿವೆ. ಈ ಕಥೆಗಳ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಜಗತ್ತು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಹೊಳೆಗಳಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹೊಳೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವ ಬೆರಗನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ.

1ಸುಮ್ಮನೆ ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕಥೆಗಳ ಹೆಸರು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಹೊರಳುವಿಕೆಯನ್ನು, ಅಯನವನ್ನು, ಅಂಥ ತುಡಿತವನ್ನು ಅವು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಸಂತೆಯಿಂದ ಬಂದವನು’, ‘ಹೊಳೆ ದಂಡೆಯ ಆಚೆ’, ‘ಗೋಡೆಗಳನು ದಾಟಿ’, ‘ಊರಿಗೆ ಬಂದ ದೇವರು’ ಹೀಗೆ. ಇನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅದು ತಾಕಲಾಟ. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಸಂಘರ್ಷ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ, ಆಡುನುಡಿಯೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಶರೀರವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುವ ಈ ಕಥೆಗಳು ಆಳದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೀರುವ ತಹತಹವನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆ ತಹತಹ ಮೂಲವಾದ ಪ್ರಯಾಣದ ಕೊನೆ ಕೂಡ ಕೊನೆಗಾಣದ ಕದನದ ಹತಾಶೆಯೊಂದಿಗೇ ಮಡುಗಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಅವಿರತತೆಯು ಒದಗಿದೆ. ನಾನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ‘ತಿಮಿರ’, ‘ಸಂತೆಯಿಂದ ಬಂದವನು’, ‘ಕುಬೇರ ಶಿಕಾರಿ’, ‘ಊರಿಗೆ ಬಂದ ದೇವರು’ ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು. ಗಾಢ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದು ತಣ್ಣಗೆ ಹುಸಿಹೋಗುವಲ್ಲಿ ಧುತ್ತನೆ ಎದುರಾಗುವ ಕ್ರೌರ್ಯ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಆಗದಂಥದ್ದು. ಆ ಆಘಾತವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ಬದುಕು ಮುಂದುವರಿಯಲಿರುವುದರ ಸುಳಿವಿನೊಂದಿಗೆ ತಲ್ಲಣಗಳ ತೀರದಲ್ಲಿ ಓದುಗನನ್ನು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ ಚಾಂದ್ ಅವರ ಕಥೆಗಳು.

‘ಸವೆದ ಹಾದಿಯ ಉಸಿರು’, ‘ಹೊಳೆ ದಂಡೆಯ ಆಚೆ’, ‘ಗೋಡೆಗಳನು ದಾಟಿ’ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯವು. ಹಲವು ಯಾತನೆಗಳಲ್ಲಿ ನರಳುವ ಹಂಬಲವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವುದನ್ನು ಹೇಳುವ ಈ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಜಂಜಡದ, ಸಂಕಟದ, ಅಪಸ್ವರಗಳ ಹಾದಿಯೇ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ದಾಟುವುದರೊಂದಿಗೆ ನಿಕ್ಕಿಯಾದ ನಿರಾಳತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವುದು ಜೀವನಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಭೆ.

1‘ಕದ ತೆರೆದ ಆಕಾಶ’ ಮತ್ತು ‘ಕಂಚಿಮಳ್ಳು’ ಕಥೆಗಳು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದವುಗಳಾಗಿ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಚಾಂದ್ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರೆಯಬಹುದಾದ ಕಥೆಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವೊಂದು ಈ ಎರಡು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಗೂಡಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢವಾದ ನಂಬಿಕೆ. ಇದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಬದುಕು, ಭಾವನೆ, ಭಾಷೆ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾದದ್ದರ ಪೈಪೋಟಿ, ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದಂಥದ್ದನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತೇನೋ ಒಂದು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡ ಇವತ್ತಿನ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ, ಅನಪೇಕ್ಷಿತ ತೀರ್ಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆಯಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಚೋದ್ಯವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಸ್ವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ ಮತ್ತು ಘೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇವಾವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲು ಆಸ್ಪದವಿರದ ಶರಣಾಗತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಯಸಿ ಬಯಸಿಯೇ ಸಿಲುಕುವುದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಉದ್ವೇಗ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗಳು ಅವರೊಳಗಿನ ಭ್ರಮಾಧೀನ ನಿಚ್ಚಳತೆಯ ಸೆರಗಿನಲ್ಲೇ ಅಡಗಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಭ್ರಮೆ ಒಡೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ. ಇಂಥ, ತೀರ್ಮಾನಗಳಿಗೆ ದೀರ್ಘಾಯಸ್ಸು ಇಲ್ಲದ ಅವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ, ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ತೀರ್ಮಾನಗಳ ಜೊತೆಗಿನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲೇ ಬದುಕು ದಣಿದುಬಿಡುವಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಪರ್ಶದ ಭಾವುಕ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೊಸ ಕಾಲದ ವ್ಯಂಗ್ಯವೊ ತೀವ್ರತೆಯೊ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಗೂಢವಾದಂಥ ಮತ್ತು ನಿಲುಗಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ತೋರುವ ಯಾನ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯ ಒಳಗನ್ನು ಶೋಧಿಸಲು ಹೊರಟಂತಿರುವ ಚಾಂದ್ ಅವರು, ಈ ಎರಡು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಅನುಭೂತಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದಾಗಿದೆ.

1‘ಕದ ತೆರೆದ ಆಕಾಶ’ ಕಥೆಯ ಜಾಹ್ನವಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜಾಹ್ನವಿಯಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವಳು ಜಾಹ್ನವಿಯಾಗಿಯೇ ಬದುಕಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯ, ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ‘ಕೆಲವರು ಸುಳ್ಳುಗಳ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ’ ಎಂಬ ತ್ಯಾಗರಾಜನ ತಕರಾರಿನಲ್ಲಿರುವ ಸತ್ಯ ಈ ಮುಖಾಮುಖಿ ಅಪರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿರುವ ಅವಳ ಗಂಡನ ಪರವಾಗಿ ತ್ಯಾಗರಾಜ ವಕಾಲತ್ತು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ ಅವಳೆದುರಿನಲ್ಲಿ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜಲಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿಬಿಡುವಂತೆ ಸುರಿದ ಮಳೆಯ ನಡುವೆ ಇನ್ನೇನು ಬದುಕು ಮುಗಿದೇಹೋಯಿತು ಎಂಬ ಘಟ್ಟ ಮುಟ್ಟಿ ಕಡೆಗೂ ಬದುಕುಳಿದ ದೀರ್ಘ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ಕಥೆಯೇ ಒಂದು ಅಸಾಧಾರಣ ರೂಪಕವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ‘ಕಂಚಿಮಳ್ಳು’ ಕಥೆ ಕೂಡ ಇಷ್ಟೇ ನಾಟಕೀಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇವ್ರು ಭಟ್ಟ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಾಣಿ ಅಲ್ಲಿ ಬರೀ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಗೊಂದಲ, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ, ಹುಚ್ಚುತನ, ಆದರ್ಶ ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಳದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕಾಮನೆಯ ಪ್ರವಹಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿ ದೇವ್ರು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಾಣಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಕುತೂಹಲದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ಏನೆಂದರೆ, ‘ಕದ ತೆರೆದ ಆಕಾಶ’ದಲ್ಲಿನಂತೆ ‘ಕಂಚಿಮಳ್ಳು’ ಕಥೆಯಲ್ಲೂ ಮಳೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದರಲ್ಲಿ ದುರಂತವನ್ನೇ ತರುತ್ತದೆ ಎನ್ನಿಸಿ ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದೇ ವೇಗದಲ್ಲೇ ಎದುರಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವ ಮಳೆ; ಎರಡನೆಯದರಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೇವ್ರು ಬರೆದ ಇಂದ್ರಾಣಿಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ತೀರಾ ಕೌಟುಂಬಿಕವಾದದ್ದೊಂದು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಜನರ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ಮಳೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹದಗೊಳಿಸುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಮಳೆ ವ್ಯಕ್ತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಇಲ್ಲಿ.

1ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ದಾಂಪತ್ಯದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸಶಕ್ತವಾಗಿ ಚಾಂದ್ ಕಥನಿಸಬಲ್ಲರು ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ‘ಕದ ತೆರೆದ ಆಕಾಶ’ ಮತ್ತು ‘ಕಂಚಿಮಳ್ಳು’ ಕಥೆಗಳು ಋಜುವಾತಿನಂತಿವೆ. ‘ನೀವು ಜಾಹ್ನವಿ ಅಲ್ಲ, ಅಹಲ್ಯಾ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಮಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ಈ ಎಡಗಾಲಿನ ಗೆಜ್ಜೆಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಆಕರ್ಷಕ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗೆಜ್ಜೆಗೆ ರಿದಂ ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಈಶ್ವರ ಪ್ರಸಾದ ತಪಸ್ವಿ ಆ ರಿದಂನಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಒಬ್ಬ ನೃತ್ಯಗಾತಿ ಅಹಲ್ಯಾ ಆತನ ಕೋಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ’ ಎಂಬ ತ್ಯಾಗರಾಜನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ದಾಂಪತ್ಯದ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವೇ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ‘ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾರದಷ್ಟು ದೂರ ಸರಿದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಹ್ನವಿ ಅಲಿಯಾಸ್ ಅಹಲ್ಯಾ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಘರ್ಷ ಕೂಡ ಅದೇ ದಾಂಪತ್ಯದ ಕಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಡುತ್ತಿದೆ. ‘ಸಂಬಂಜಕ್ಕಿಂತ ಬದುಕು ದೊಡ್ಡದು ದೇವ್ರು. ಸಂಬಂಜದ ಗಂಟುಗಳೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಾಕೊಂಡ್ರೆ ಅದರಾಚೆಗಿನ ಬದುಕು ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲೆ. ನೀ ಊರೊಳಗಿನ ದೇವರನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡಂವಾ. ನಾ ಅದರಾಚೆಗಿನ ಜೀವ್ನಾ ಕಾಣವು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಇಂದ್ರಾಣಿ, ಅದೇ ದೇವ್ರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ತನ್ನ ಚಿತ್ರದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ವಾಪಸಾಗುತ್ತಾಳೆ. ‘ಎಲ್ಲ ಸಂಬಂಜಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸೂ ಅಂತ ಇರ್ತಿಲ್ಲೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ದೇವ್ರು ಹಾಗೆ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಇಂದ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹೂಬೇಹೂಬು ಬರೆದದ್ದು ಒಂದು ಬೆರಗಿನಂತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೂಲಕ ಚಾಂದ್ ಅವರು ಸಂಬಂಧಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ, ನಿಗೂಢತೆ, ವೈರುದ್ಧ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇದೆಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಷ್ಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಚಾಂದ್ ಅವರು ಕಥೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿದೆ. ಕಥೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದಕ್ಕಿಬಿಡಬೇಕು ಎಂಬ ಆತುರವಾಗಲಿ, ಸುಲಭದಲ್ಲೇ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಾಗಲಿ ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಕಥನದ ಹೊಳಹುಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಚಾಂದ್, ಕಥೆ ಹೇಳಲು ತುಸು ದುರ್ಗಮವೆನ್ನಿಸುವಂಥ ಹಾದಿಯನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲ. ಎಂಥ ಅಬ್ಬರವನ್ನೂ ತಣ್ಣಗಿನ ತನ್ಮಯತೆಯಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಬಿಡುವ ಅವರ ಧಾಟಿಗೆ ಕಡಲಿನೆದುರು ನಿಂತವನ ದೃಢತೆ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಡುವ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯ ಗುಣ ಇದೆ. ಹೊಸ ಕಾಲವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಲ್ಲ ಬಿಂದುವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅವರು.

Share

One Comment For "ಹೊಸ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಣುವ ಬಿಂದು
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ
"

  1. ಮಂಜುನಾಥ್ ಚಾಂದ್
    14th September 2016

    ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡರ ವಿಮರ್ಶೆ ನನ್ನ ಕಥೆಗಳಿಗಿಂತ ಗಟ್ಟಿಯಿದೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ…. ಏನಿದ್ದರೂ ಅವರೂ ಕಥೆಗಾರರಲ್ಲವೇ…? ಗೌಡರಿಗೊಂದು ಧನ್ಯವಾದ್… ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಬೆಳೀಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು…. ಚಾಂದ್

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...