Share

ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadara

ಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ… ಈ ಹಾಡು ನನ್ನಂಥ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ನನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನ ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಸಿನೇಮಾ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಘಂಟಸಾಲ ಹಾಡಿದ ಈ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೇ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಊರಿನವರು ಅಥವಾ ಸುತ್ತಲ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಈ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಟೆಂಟಿನತ್ತ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ ಶೋಗೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ ಅದೂ ಇದೂ ಕೆಲಸವಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಟೆಂಟಿನ ತೂತುಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಕಿನಿಂದಾಗಿ ಕೊಂಚ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಟೆಂಟುಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೆಂಗಿನ ಹರಟೆ ಚಾಪೆಗಳಿಂದ ಕವುಚಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅವು, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಕಳಿತು ತಾತತೂತಾ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಳೆಗಾಲವಾದರೆ ಕೇವಲ ಬೆಳಕನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಅವು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನೂ ಒಳಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜನ ಎದ್ದು ಸೋರದ ಕಡೆ ನಿಂತು ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆ ನಿಲ್ಲಲೂ ಆಗದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರುಗಳು ಕೈಕೊಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ನಾಳೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಪಾಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನಾಲ್ಕೈದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಒಂದೊಂದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಒಂದೊಂದು ಸೀನು ಎಗರಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇವತ್ತು ಒಂದು ಫೈಟಿಂಗ್ ಶುರುವಾಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ಆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಸೀನು ಮುಗಿದು ಮುಂದಿನಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿನೇಮಾದ ಉದ್ದ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ನಡುವೆ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದ ಅಸಾಧ್ಯ ಕಿರಿಕಿರಿ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ನಮಗಾಗ ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡುವುದೆಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಸು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾದರೂ, ಎಂಥ ಸುಳ್ಳಿಗಾದರೂ, ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಾದರೂ ತಯಾರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಅನೇಕ ಸಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಜೊತೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಕೂಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಅದು ಕದ್ದು, ದೊಡ್ಡವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ.

ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದು ತೋಟದ ಮನೆ. ಟೆಂಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿ ಶೆಟ್ಟೀಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋದರೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಕಿ.ಮೀ.ನಷ್ಟಿದ್ದು, ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಕಿ.ಮೀ.ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುವ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇಡೀ ಸಿನೇಮಾದ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಲೇ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಿದ್ದವರು, ನೋಡು ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಬರುತ್ತೆ, ಹಾಡು ಬರುತ್ತೆ, ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯಾಕೆ ಬಂತು, ಅಂತ ಕಾಮೆಂಟರಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಉಂಟು. ಹಾಗಾಗಿ, ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ್ದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆಯೂ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮೆದುರಿಗಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಾವು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಬೇಕಂತಲೇ ಆ ಹಾಡು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಮನೆಯವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಂತು ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಕಾಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಟೆಂಟನ್ನು ತಲುಪಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ಲ್ಯಾನು ಸುಮಾರು ಸಲ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಾ ಮುರುಗಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಲ ಟೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ದೇವರು ಅನ್ನುವ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮನೆಯವರು ಒಂಚೂರು ಓದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗದರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಅವತ್ತು ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಗೆಳೆಯರು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ತಿರ್ಮಾನವಾಯ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಕಾಡಿಬೇಡಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಲು ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಎಂಟಾಣೆಯನ್ನು ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಬಂದವನೇ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೀಗೆ ಕದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು ಅಂತ ಭಾಷೆ ತಗಂಡಿದ್ದೆ. ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕೂಡ.
ಸಂಜೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ( ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಶೋಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ, ಸಂಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಶೋ.) ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲಸಿನ ಮರದಡಿ ಬಂದಿರಬೇಕೆಂದೂ, ನಾನು ಸಮಯ ನೋಡಿ ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ಅವತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಪೀಕಲಾಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದದು ಅಜ್ಜಿಯ ಪಕ್ಕ. ಅಜ್ಜಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ.

ಏಳಾಯ್ತು. ಟೆಂಟಿನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡೂ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆದರೂ ಅಪ್ಪನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಲಸಿನ ಮರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಗೆಳೆಯರ ಗುಪ್ತ ಸಂಕೇತಗಳು ಎಡಬಿಡದೆ ರವಾನೆಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ಸಿನೇಮಾದ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮೋಹ ಅಪ್ಪನ ಹೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಂಚದ ಮೇಲಿದ್ದ ಟವೆಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಸರಿ, ಆದದ್ದು ಆಯ್ತು ಅಂತ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಓಡಿ ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯ್ತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. ಅದು ಸರಿಯಾಗುವ ತನಕ ಲೈಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದವರು(ಆಗ ಕುರ್ಚಿ ಮತ್ತು ನೆಲ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.ಕುರ್ಚಿಗೆ ನೆಲದ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಕಾಸಿರುತ್ತಿತ್ತು.) ಜೋರಾಗಿ ‘ಇವುಂದು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇದ್ದುದ್ದೆಯಾ, ಸರಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ…’ ಅಂತ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟ ಬೈಗುಳಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಂಟಿನ ಯಜಮಾನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಣ್ಣ ನಿರಾಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಆಡಿಟ್ಟ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರತ್ತ ನೋಡಿದ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದವನೇ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ ದುಬುಕ್ಕನೆ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟ. ಅವನು ಕೂರುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಪಕ್ಕ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಅವನ ಅಪ್ಪ ಆಡಿಟ್ಟನನ್ನು ನೋಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಿದ್ದೆವು. ಅವತ್ತು ಆಡಿಟ್ಟನಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಿನೇಮಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದುಗಳು ಬಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಯಾಕೋ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುವುದಾಗಲಿ ಹೊಡೆಯುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾದ ಮರುದಿನದಿಂದ ನನ್ನ ಮಲಗುವ ಜಾಗ ಬದಲಾಯ್ತು. ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ್ಗುಲಿನಿಂದ ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಹಂಗೂ ಹಿಂಗೂ ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಪೂರಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಅಪ್ಪನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಗಲು ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.

ಆದರೂ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

One Comment For "ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ
"

  1. ಹರೀಶ್ ಬೇದ್ರೆ
    15th September 2016

    ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ತಾಜಾ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು .

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 1 day ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...


Editor's Wall

  • 25 February 2018
    9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...