Share

ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadara

ಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ… ಈ ಹಾಡು ನನ್ನಂಥ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ನನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನ ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಸಿನೇಮಾ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಘಂಟಸಾಲ ಹಾಡಿದ ಈ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೇ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಊರಿನವರು ಅಥವಾ ಸುತ್ತಲ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಈ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಟೆಂಟಿನತ್ತ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ ಶೋಗೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ ಅದೂ ಇದೂ ಕೆಲಸವಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಟೆಂಟಿನ ತೂತುಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಕಿನಿಂದಾಗಿ ಕೊಂಚ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಟೆಂಟುಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೆಂಗಿನ ಹರಟೆ ಚಾಪೆಗಳಿಂದ ಕವುಚಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅವು, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಕಳಿತು ತಾತತೂತಾ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಳೆಗಾಲವಾದರೆ ಕೇವಲ ಬೆಳಕನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಅವು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನೂ ಒಳಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜನ ಎದ್ದು ಸೋರದ ಕಡೆ ನಿಂತು ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆ ನಿಲ್ಲಲೂ ಆಗದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರುಗಳು ಕೈಕೊಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ನಾಳೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಪಾಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನಾಲ್ಕೈದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಒಂದೊಂದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಒಂದೊಂದು ಸೀನು ಎಗರಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇವತ್ತು ಒಂದು ಫೈಟಿಂಗ್ ಶುರುವಾಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ಆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಸೀನು ಮುಗಿದು ಮುಂದಿನಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿನೇಮಾದ ಉದ್ದ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ನಡುವೆ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದ ಅಸಾಧ್ಯ ಕಿರಿಕಿರಿ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ನಮಗಾಗ ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡುವುದೆಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಸು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾದರೂ, ಎಂಥ ಸುಳ್ಳಿಗಾದರೂ, ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಾದರೂ ತಯಾರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಅನೇಕ ಸಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಜೊತೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಕೂಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಅದು ಕದ್ದು, ದೊಡ್ಡವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ.

ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದು ತೋಟದ ಮನೆ. ಟೆಂಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿ ಶೆಟ್ಟೀಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋದರೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಕಿ.ಮೀ.ನಷ್ಟಿದ್ದು, ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಕಿ.ಮೀ.ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುವ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇಡೀ ಸಿನೇಮಾದ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಲೇ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಿದ್ದವರು, ನೋಡು ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಬರುತ್ತೆ, ಹಾಡು ಬರುತ್ತೆ, ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯಾಕೆ ಬಂತು, ಅಂತ ಕಾಮೆಂಟರಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಉಂಟು. ಹಾಗಾಗಿ, ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ್ದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆಯೂ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮೆದುರಿಗಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಾವು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಬೇಕಂತಲೇ ಆ ಹಾಡು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಮನೆಯವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಂತು ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಕಾಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಟೆಂಟನ್ನು ತಲುಪಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ಲ್ಯಾನು ಸುಮಾರು ಸಲ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಾ ಮುರುಗಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಲ ಟೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ದೇವರು ಅನ್ನುವ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮನೆಯವರು ಒಂಚೂರು ಓದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗದರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಅವತ್ತು ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಗೆಳೆಯರು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ತಿರ್ಮಾನವಾಯ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಕಾಡಿಬೇಡಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಲು ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಎಂಟಾಣೆಯನ್ನು ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಬಂದವನೇ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೀಗೆ ಕದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು ಅಂತ ಭಾಷೆ ತಗಂಡಿದ್ದೆ. ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕೂಡ.
ಸಂಜೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ( ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಶೋಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ, ಸಂಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಶೋ.) ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲಸಿನ ಮರದಡಿ ಬಂದಿರಬೇಕೆಂದೂ, ನಾನು ಸಮಯ ನೋಡಿ ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ಅವತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಪೀಕಲಾಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದದು ಅಜ್ಜಿಯ ಪಕ್ಕ. ಅಜ್ಜಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ.

ಏಳಾಯ್ತು. ಟೆಂಟಿನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡೂ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆದರೂ ಅಪ್ಪನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಲಸಿನ ಮರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಗೆಳೆಯರ ಗುಪ್ತ ಸಂಕೇತಗಳು ಎಡಬಿಡದೆ ರವಾನೆಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ಸಿನೇಮಾದ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮೋಹ ಅಪ್ಪನ ಹೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಂಚದ ಮೇಲಿದ್ದ ಟವೆಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಸರಿ, ಆದದ್ದು ಆಯ್ತು ಅಂತ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಓಡಿ ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯ್ತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. ಅದು ಸರಿಯಾಗುವ ತನಕ ಲೈಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದವರು(ಆಗ ಕುರ್ಚಿ ಮತ್ತು ನೆಲ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.ಕುರ್ಚಿಗೆ ನೆಲದ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಕಾಸಿರುತ್ತಿತ್ತು.) ಜೋರಾಗಿ ‘ಇವುಂದು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇದ್ದುದ್ದೆಯಾ, ಸರಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ…’ ಅಂತ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟ ಬೈಗುಳಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಂಟಿನ ಯಜಮಾನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಣ್ಣ ನಿರಾಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಆಡಿಟ್ಟ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರತ್ತ ನೋಡಿದ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದವನೇ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ ದುಬುಕ್ಕನೆ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟ. ಅವನು ಕೂರುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಪಕ್ಕ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಅವನ ಅಪ್ಪ ಆಡಿಟ್ಟನನ್ನು ನೋಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಿದ್ದೆವು. ಅವತ್ತು ಆಡಿಟ್ಟನಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಿನೇಮಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದುಗಳು ಬಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಯಾಕೋ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುವುದಾಗಲಿ ಹೊಡೆಯುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾದ ಮರುದಿನದಿಂದ ನನ್ನ ಮಲಗುವ ಜಾಗ ಬದಲಾಯ್ತು. ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ್ಗುಲಿನಿಂದ ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಹಂಗೂ ಹಿಂಗೂ ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಪೂರಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಅಪ್ಪನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಗಲು ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.

ಆದರೂ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

One Comment For "ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ
"

  1. ಹರೀಶ್ ಬೇದ್ರೆ
    15th September 2016

    ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ತಾಜಾ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು .

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಕೊನಾರ್ಕ್ ‘ಕಾಲ ದೇಗುಲ’

      ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಅಳಿದುಳಿದ ಊರಿನ ಹೂದೋಟದೊಳಗೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಯಾವ ಕತ್ತಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸದಿರಲಿ! ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಬಿಗಿ ಉರಿಯುವ ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯದ ಕಂಪನ ಬಿಸಿಯುಸಿರೂ ಧಗೆಯಾಗಿ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲೆಹೂಗಳು ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ರಕ್ಕಸ ಗಣಕೊ ಭಾರೀ ಭೋಜನದೌತಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಚುಕಿ ಭ್ರೂಣಗಳ ಕಲೆಸಿಹಾಕಿ ಕಟ್ಟಬಯಸಿದ ಭವ್ಯ ಸೌಧಗಳ ಬುನಾದಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳ ರಾಶಿ ಒರೆಯಲ್ಲವಿತ ಕತ್ತಿಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಳಕೋಣೆಯ ಸಂಚುಗಳು ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲುವ ...

  • 7 days ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

                      ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಸಂವೇದನೆ..!? ಹಾಗಂದ್ರೆ ಏನ್ರೀ..!? ಅದ್ಯಾವ ಆ್ಯಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಆ್ಯಪ್..!?

      ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ       ಹಾಗೊಂದು, ಸುಮಾರು ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ. ಅಂದು ಅಪ್ಪ ಕಿವಿಗೆ ಫೋನನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, “ಹಲೋ, ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ..!? ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸುದ್ದಿ ಇದೆ ಮಾರಾಯ್ರೇ. ರಾಯರ ಮನೆಯವರು ನಮ್ಮ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆ ತಡರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರುವಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆಸರೆ ‘ಅಮ್ಮ’

    ಯಾವಾಗ ಹೂ ಕೊಂಡರೂ ಮೊಳ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಹೂವಮ್ಮ, ಯಾವತ್ತೋ ಒಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಾದರೂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ‘ಸಂದಾಕಿರು ಮಗಾ’ ಅನ್ನುವ ಅಜ್ಜಿ, ಸುಸ್ತಿನ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆ ಕಂಡರೂ ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ತಂಪೆರೆವ ಗೆಳೆಯ, ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುವ ಗೆಳತಿ, ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನೋವು, ಅಳು ಮರೆಸಲು ನಕ್ಕರೆ ತಲೆ ಮ್ಯಾಲೆ ಮೊಟಕಿ ‘ಅತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ನಗುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ’ ಸಣ್ಣಗೆ ಗದರಿ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 week ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...