Share

ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ

ಎ ವಿಲೇಜ್ ಡೈರಿ

s gangadara

ಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ… ಈ ಹಾಡು ನನ್ನಂಥ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ನನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನ ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ರೋಮಾಂಚನವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಸಿನೇಮಾ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಘಂಟಸಾಲ ಹಾಡಿದ ಈ ಹಾಡಿನೊಂದಿಗೇ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ಊರಿನವರು ಅಥವಾ ಸುತ್ತಲ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಈ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಟೆಂಟಿನತ್ತ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ ಶೋಗೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ ಅದೂ ಇದೂ ಕೆಲಸವಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಟೆಂಟಿನ ತೂತುಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಕಿನಿಂದಾಗಿ ಕೊಂಚ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಟೆಂಟುಗಳ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೆಂಗಿನ ಹರಟೆ ಚಾಪೆಗಳಿಂದ ಕವುಚಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅವು, ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಕಳಿತು ತಾತತೂತಾ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಳೆಗಾಲವಾದರೆ ಕೇವಲ ಬೆಳಕನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ ಅವು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನೂ ಒಳಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜನ ಎದ್ದು ಸೋರದ ಕಡೆ ನಿಂತು ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮಳೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆ ನಿಲ್ಲಲೂ ಆಗದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರುಗಳು ಕೈಕೊಟ್ಟ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕರು ನಾಳೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಪಾಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಸಿನೆಮಾವನ್ನು ನಾಲ್ಕೈದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಆದರೆ ಒಂದೊಂದು ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಒಂದೊಂದು ಸೀನು ಎಗರಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇವತ್ತು ಒಂದು ಫೈಟಿಂಗ್ ಶುರುವಾಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ಆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಸೀನು ಮುಗಿದು ಮುಂದಿನಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿನೇಮಾದ ಉದ್ದ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರ ನಡುವೆ ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದ ಅಸಾಧ್ಯ ಕಿರಿಕಿರಿ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ನಮಗಾಗ ಈ ಟೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡುವುದೆಂದರೆ ಪಂಚಪ್ರಾಣ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಸು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾದರೂ, ಎಂಥ ಸುಳ್ಳಿಗಾದರೂ, ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಾದರೂ ತಯಾರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಅನೇಕ ಸಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಜೊತೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಕೂಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಅದು ಕದ್ದು, ದೊಡ್ಡವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳದಂತೆ.

ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದು ತೋಟದ ಮನೆ. ಟೆಂಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿ ಶೆಟ್ಟೀಕೆರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋದರೆ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಕಿ.ಮೀ.ನಷ್ಟಿದ್ದು, ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಕಿ.ಮೀ.ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗುವ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶನಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇಡೀ ಸಿನೇಮಾದ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆಗಲೇ ಸಿನೇಮಾ ನೋಡಿದ್ದವರು, ನೋಡು ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಫೈಟಿಂಗ್ ಬರುತ್ತೆ, ಹಾಡು ಬರುತ್ತೆ, ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯಾಕೆ ಬಂತು, ಅಂತ ಕಾಮೆಂಟರಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಉಂಟು. ಹಾಗಾಗಿ, ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಶುರುವಾದ್ದು ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೇಲೆಯೂ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮೆದುರಿಗಿದ್ದರೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನಾವು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಬೇಕಂತಲೇ ಆ ಹಾಡು ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಮನೆಯವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಂತು ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಕಾಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಟೆಂಟನ್ನು ತಲುಪಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ಲ್ಯಾನು ಸುಮಾರು ಸಲ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಿರುಗಾ ಮುರುಗಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಆ ಸಲ ಟೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ದೇವರು ಅನ್ನುವ ಸಿನೇಮಾವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮನೆಯವರು ಒಂಚೂರು ಓದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗದರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಅವತ್ತು ನಾವು ನಾಲ್ವರು ಗೆಳೆಯರು ಕದ್ದು ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ತಿರ್ಮಾನವಾಯ್ತು. ರಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಭಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಕಾಡಿಬೇಡಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಲು ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಎಂಟಾಣೆಯನ್ನು ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಬಂದವನೇ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಹೀಗೆ ಕದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು ಅಂತ ಭಾಷೆ ತಗಂಡಿದ್ದೆ. ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಕೂಡ.
ಸಂಜೆ ಏಳು ಗಂಟೆಗೆ ( ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಶೋಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಮ್ಯಾಟ್ನಿ, ಸಂಜೆ ಏಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಶೋ.) ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲಸಿನ ಮರದಡಿ ಬಂದಿರಬೇಕೆಂದೂ, ನಾನು ಸಮಯ ನೋಡಿ ಬರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ, ಅವತ್ತು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಪೀಕಲಾಟಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದದು ಅಜ್ಜಿಯ ಪಕ್ಕ. ಅಜ್ಜಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ.

ಏಳಾಯ್ತು. ಟೆಂಟಿನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡೂ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆದರೂ ಅಪ್ಪನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹೋಗಲು ಹೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಲಸಿನ ಮರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಗೆಳೆಯರ ಗುಪ್ತ ಸಂಕೇತಗಳು ಎಡಬಿಡದೆ ರವಾನೆಯಾಗ ತೊಡಗಿದವು. ಆಗ ಸಿನೇಮಾದ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಮೋಹ ಅಪ್ಪನ ಹೆದರಿಕೆಯನ್ನೂ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿದ್ದರಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮಂಚದ ಮೇಲಿದ್ದ ಟವೆಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು.

ಸರಿ, ಆದದ್ದು ಆಯ್ತು ಅಂತ ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಓಡಿ ಟಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಿನೇಮಾ ಶುರುವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಯ್ತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. ಅದು ಸರಿಯಾಗುವ ತನಕ ಲೈಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದವರು(ಆಗ ಕುರ್ಚಿ ಮತ್ತು ನೆಲ ಎಂಬ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.ಕುರ್ಚಿಗೆ ನೆಲದ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಕಾಸಿರುತ್ತಿತ್ತು.) ಜೋರಾಗಿ ‘ಇವುಂದು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇದ್ದುದ್ದೆಯಾ, ಸರಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ…’ ಅಂತ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟ ಬೈಗುಳಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಂಟಿನ ಯಜಮಾನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಣ್ಣ ನಿರಾಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಆಡಿಟ್ಟ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರತ್ತ ನೋಡಿದ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದವನೇ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ ದುಬುಕ್ಕನೆ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟ. ಅವನು ಕೂರುವ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಪಕ್ಕ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಅವನ ಅಪ್ಪ ಆಡಿಟ್ಟನನ್ನು ನೋಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಿದ್ದೆವು. ಅವತ್ತು ಆಡಿಟ್ಟನಿಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಸಿನೇಮಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಗುದ್ದುಗಳು ಬಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಯಾಕೋ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯ್ಯುವುದಾಗಲಿ ಹೊಡೆಯುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಇದಾದ ಮರುದಿನದಿಂದ ನನ್ನ ಮಲಗುವ ಜಾಗ ಬದಲಾಯ್ತು. ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ್ಗುಲಿನಿಂದ ಹೊಸ ಮನೆಯ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಹಂಗೂ ಹಿಂಗೂ ಸಿನೇಮಾಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಪೂರಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಅಪ್ಪನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಬದಲಾಗಲು ಸುಮಾರು ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಬೇಕಾದವು.

ಆದರೂ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ ಹಾಡು ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

———–

sgangadharaiahಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ, ತುಮಕೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಚಿಕ್ಕನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಮಾಕಳ್ಳಿಯವರು. ಕಥೆಗಾರರಾಗಿ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದವರು. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪದವಿ, ಮಾನಸಗಂಗೋತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎಂಎ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಮತಿಘಟ್ಟದ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು. ತಿಪಟೂರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ. ನವಿಲ ನೆಲ, ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು, ಲೋರ್ಕಾ ನಾಟಕ-ಎರ್ಮಾ, ಚರಮ ಗೀತೆ-ಲೋರ್ಕಾ ಕಾವ್ಯ, ಹಲವು ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿ, ಬೇಟೆಗಾರನ ಚಿತ್ರಗಳು, ದಾರಿಯೊ ಫೋ ನಾಟಕ-ಗುಲಾಬಿ ಗರ್ಭ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು. ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು ಕೃತಿಗೆ 1996ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿದೆ. ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಫ್ರಿಕನ್‌ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಾಚಿಕೆ’ ಸಂಪಾದಕ ಮಂಡಳಿಯ ಸದಸ್ಯರು.ಇವರ ‘ವೈಕಂ ಕಥೆಗಳು’ ಮತ್ತು ‘ಎರ್ಮಾ’ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ಎಂಎ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸದ್ಯ ‘ಸೀಬೆ ಸೊಗಡು’ ಕೃತಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೇಂದ್ರೀಯ ವಿವಿ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗ ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಇಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ತಿರುಗಾಟ ಬಲು ಪ್ರಿಯ.

Share

One Comment For "ನಮೋ ವೆಂಕಟೇಶ, ನಮೋ ತಿರುಮಲೇಶ…
ಎಸ್ ಗಂಗಾಧರಯ್ಯ ಕಾಲಂ
"

  1. ಹರೀಶ್ ಬೇದ್ರೆ
    15th September 2016

    ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ತಾಜಾ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು .

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಿಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ನೀರು ಬಿರುಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಒಡಲು ಎತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಇಳೆಗೆ ಎದೆಯಿಳಿಸಿದೆ ಕಡಲು ನಡುಗಿಬಿಟ್ಟಳೆ ವಸುಂಧರೆ ಶತಕೋಟಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಸುನಾಮಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಊಳಿಟ್ಟು ಜೀವ ಜಲ, ಉಸಿರ ಗಾಳಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ತತ್ತರಿಸಿವೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಮನುಜ ಕುಲ ಮಾಡು ಹಾರಿ, ಕಂಬಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ ಮಾನವನ ಬೀಡು ಕತ್ತರಿಸಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ತಡವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಇನ್ನು…

        ಕವಿಸಾಲು         ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾದ ಮಂದಿರವಿದು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳು ಕೂಡ ಮೌನವಿಂದು ಮನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಒಲವ ಸಿರಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿ ತೆರೆದ ಗಳಿಗೆ ಎತ್ತರದ ಹೊಸ್ತಿಲುಗಳ ತಡೆಯ ದಾಟಿ ತಲುಪಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಬಯಕೆ ಗುರಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ಕಾಡು, ಆಗಸದ ನೀಲಿ ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ, ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ, ತಿಳಿಗಾಳಿ ತವಕದಲಿ ಬಂಧನಗಳ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    2 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...