Share

ಕವರನ ರಂಗಪ್ರವೇಶ
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ

ಕಲರವ | kalarava

 

ವರ. ನೀರು ಬಿದ್ದರೂ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತಿರುವ ಕೆಸುವಿನೆಲೆಯಂಥ ಮನುಷ್ಯ. ಎದುರಲ್ಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಅಂದರೂ ಹ್ಹೆಹ್ಹೆ ಎಂದು ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಂಥವನು. ಒಂದು ಏಟು ಕೊಟ್ಟರೂ ಮರಳಿ ಕೈಯೆತ್ತುವ ಪೈಕಿಯಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಸಣಕಲನೇನೂ ಅಲ್ಲ. ತಾನೊಮ್ಮೆ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಇಕ್ಕಿದರೆ ಹಾಗೆ ಇಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡವನು ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ತೇ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ ಎಂಬ ಭಯವೇ ಕವರನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೋ ಏನೋ? ಅಂಥ ಧಾಂಡಿಗ ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿಯವನು ಆತ. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಅವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಲುಗೆ ವಹಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು.

ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವನು ಮಾತಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ತನ್ನ ಭೋಳೆತನದಿಂದಾಗಿ. ಅವನೆಂಥಾ ದಡ್ಡ ಶಿಖಾಮಣಿಯೆಂದರೆ, ಹುಟ್ಟಿ ಮೂರು ಸೋಮವಾರ ಕಳೆದಿರದ ಮಕ್ಕಳೂ ಜಗಜಟ್ಟಿಯಂಥ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುವಂತಾಗಿತ್ತು! ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಊರಿನ ಶಾಲಾ ಬಾಲಕರು ಕವರನನ್ನು ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೆರಡು ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ.

“ವಿಮಾನ ನೋಡಿದ್ದಿಯೇನೋ ಕವರಾ?” ಎಂದು ಕೇಳುವವು. ಈತ “ಇಲ್ಲ, ತೋರಿಸಿ” ಎನ್ನುವ. “ಮೇಲೆ ನೋಡು. ಹಂಗೇ ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬಾ. ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಬೇಡ” ಎನ್ನುವವು. ಹಾಗೆ ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಸಗಣಿ ಮೇಲೆ ಅವನು ಕಾಲಿಡುವಂತೆ ಅಥವಾ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಜಾರುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಮಜಾ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವು.

ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಬಾರಿ ಮೋಸ ಹೋದನೆಂದರೆ ಏನೋ ಮೋಸ ಹೋದ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಕವರ ಮಾತ್ರ ಮೋಸ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೇ ಹುಟ್ಟಿದವನಂತೆ ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದರೂ ಚೋಟುದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನಗಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುವ. ಒಂದು ಸಲವಂತೂ ವಿಮಾನ ತೋರಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿದ ಮಕ್ಕಳು “ಮೇಲೆ ನೋಡು, ಹಂಗೇ ನೋಡ್ತಾ ಇರು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಸೀದಾ ಬಂದು ಮನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಗಂಜಿ ಗಿಂಜಿ ಕುಡಿದು ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದವು. ಕವರ ಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತವ, ಇಳಿಹೊತ್ತು ಸೊಪ್ಪಿನ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೆಂಗಸರು ವಾಪಸ್ಸಾಗುವವರೆಗೂ ಹಾಗೇ ನಿಂತೇ ಇದ್ದ.

ಕವರನಿಗೆ ಇದ್ದ ಮಹಾ ಹುಚ್ಚೆಂದರೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಬಯಲಾಟದ್ದು. ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಬಯಲಾಟದಲ್ಲಿ ತಾನೊಂದು ಪಾತ್ರ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನ ಜೀವನದ ಮಹದಾಸೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಛಾನ್ಸೇ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರಿಂದಾಗಿ ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಆಟ ನಿಶ್ಚಯವಾಗುವಾಗ ತನಗೊಂದು ಪಾರ್ಟು ಕೊಡಿ ಎಂದು ದಮ್ಮಯ್ಯ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಇವನ ಮಾತನ್ನು ಕಿವಿ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕವರ ಊರಲ್ಲಿ ಆಟ ನಿಶ್ಚಯವಾಗುವಾಗ ಹಾಜರಿದ್ದು ಪಾರ್ಟು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. ಇವರು “ಹೋಗೊ ಹೋಗೊ” ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣ ಸಂಧಾನ ಪ್ರಸಂಗ ಮಾಡುವ ಎಂದರೆ ತನಗೆ ಕೃಷ್ಣನೇ ಬೇಕು ಎಂದೂ, ರಾಮ ರಾವಣ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಎಂದರೆ ತನಗೆ ರಾಮ ರಾವಣ ಎರಡೂ ಬೇಕು ಎಂದೂ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿ ಗೋಗರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಕವರ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಗೆಪಾಟಲಿಗೆ ಈಡಾಗುವುದೂ ನಡೆದೇ ಬಂದಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಟ ನಿಶ್ಚಯಿಸುವಾಗ ಕವರ, ಗದಾಯುದ್ಧ ಪ್ರಸಂಗದ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ್ದೇ ತನಗೆ ಗದೆಯೇ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದ. ಊರೇ ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕಿತ್ತು. ಮಾಸ್ತರರು ನಗು ತಡೆದುಕೊಂಡು, “ಆಯ್ತು, ಗದೆ ನಿನಗೇ. ಮಾಡು, ಮಾಡ್ಕಂಡು ಹಾಳಾಗ್ ಹೋಗು” ಎಂದಿದ್ದರು. ಕವರನ ಸಂತೋಷ ಅವತ್ತು ಸೀಮೆ ದಾಟಿತ್ತು.

ಆಟದ ತಾಲೀಮಿಗೆ ಒಂದು ದಿನವೂ ತಪ್ಪದೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕವರನನ್ನು ಕುಣಿಯೋ ಎಂದು ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವರು. ಕವರ ಮಾತ್ರ ಊಹೂಂ ಅಂದರೆ ಉಹೂಂ. “ಈಗ ಬ್ಯಾಡ, ರಂಗಸ್ಥಳದ ಮ್ಯಾಲೆ ನೋಡ್ರೋ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ತಾಲೀಮಿನ ಅಂಗಳದ ಒಂದಂಚಲ್ಲಿ ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತಾ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದ.

ಕಡೆಗೂ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿತಲ್ಲ ಆಟದ ದಿನ.

ಗದೆ ಎಂಬ ಪಾರ್ಟು ವಹಿಸಿದ್ದವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ರಾಜವೇಷವನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿದರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ರೌಂಡು ಕುಣಿಸಿ ಒಳಗೆಳೆದು ಬಿಸಾಕಿದರಾಯಿತು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದವರು, “ಹೋಗಿ ಕುಣಿದು ಬಾ” ಎಂದು ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟರು. ರಾಜವೇಷದಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕವರ ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದವ ಚಪ್ಪರದ ಮುಂಭಾಗದ ಕಂಬ ಹಿಡಿದು ಜನರತ್ತ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯುತ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ. “ಕುಣಿಯೋ” ಎಂದು ನೋಡಲು ಬಂದವರೂ ಒಳಗಿದ್ದವರೂ ಕೂಗಿಯೇ ಕೂಗಿದರು. ಕವರ ಚಪ್ಪರದ ಕಂಬ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಇಷ್ಟೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಧಡ್ಡನೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ. ಚಪ್ಪರ ಗಲಗಲಾ ಅಲ್ಲಾಡಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯೇ ಬಿತ್ತೇನೋ ಎಂಬಂಥ ಸದ್ದು ಆತ ಕಾಲನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಂಗಾಲಾದ ಜನ “ಸಾಕು ನಿಲ್ಸೋ” ಎಂದರು. ಒಳಗಿದ್ದವರೂ “ಸಾಕು, ಒಳಗೆ ಬಾ” ಎಂದರು. ಯಾರು ಏನೇ ಎಂದರೂ ರಾಜ ವೇಷಧಾರಿ ಕವರ ಕದಲಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಒಳ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ಫಲಿಸದೆ, ಕಡೆಗೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇತರ ಪಾತ್ರಗಳು ಬಂದು ಕುಣಿದು ಹೋದವು. ಕವರ ಬೆಳಗಾಗುವವರೆಗೂ ಕಂಬ ಹಿಡಿದು ನಿಂತೇ ಇದ್ದ. ನಡುವೆ ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬೀಡಿಯನ್ನೂ ಹಚ್ಚಿದ್ದ. ನಿದ್ದೆ ಬಂದಾಗ ಕಂಬ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಿದ್ದೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದಿದ್ದ.

ಮಾರನೇ ದಿನ ಕವರ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತಾ? “ಎಲ್ಲಾ ಪಾರ್ಟುಗಳೂ ಥೈ ಥೈ ಹೇಳಿ ಕುಣಿದದ್ದೇ ಬಂತು. ಬೆಳಗಾಗುವತನಕ ಇದ್ದದ್ದು ನಾನೊಬ್ನೇ.”

ಕವರ ಹಾಗೆ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದ ಜೋಕಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವರೆಲ್ಲರೂ ವಿಚಿತ್ರ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದರು. ಎದುರಾಡಲಾರದೆ ಚಡಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಕವರ ಮಾತ್ರ ತನ್ನದೇ ಆದ ನಿರಾಳತೆಯಿಂದಲೇ “ಏಯ್, ಒಂದ್ ಚಾ ಕೊಡು” ಎಂದು ಅಂಗಡಿ ಶೆಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲೇ ಚಿಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾದ ಪರಿ, ಒಂದು ಅವಹೇಳನವನ್ನೇ ನಿವಾಳಿಸಿ ಒಗೆಯುವ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 3 days ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 3 days ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಭಕ್ತಿಯ ಉಬ್ಬರ… ವ್ಯಾಪಾರದ ಸಡಗರ…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    1 month ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...