Share

ಕವರನ ರಂಗಪ್ರವೇಶ
ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಗೌಡ

ಕಲರವ | kalarava

 

ವರ. ನೀರು ಬಿದ್ದರೂ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದಂತಿರುವ ಕೆಸುವಿನೆಲೆಯಂಥ ಮನುಷ್ಯ. ಎದುರಲ್ಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಅಂದರೂ ಹ್ಹೆಹ್ಹೆ ಎಂದು ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವಂಥವನು. ಒಂದು ಏಟು ಕೊಟ್ಟರೂ ಮರಳಿ ಕೈಯೆತ್ತುವ ಪೈಕಿಯಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದು ಸಣಕಲನೇನೂ ಅಲ್ಲ. ತಾನೊಮ್ಮೆ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಇಕ್ಕಿದರೆ ಹಾಗೆ ಇಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡವನು ಎಲ್ಲಿ ಸತ್ತೇ ಹೋಗುತ್ತಾನೋ ಎಂಬ ಭಯವೇ ಕವರನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತೋ ಏನೋ? ಅಂಥ ಧಾಂಡಿಗ ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿಯವನು ಆತ. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಅವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಲುಗೆ ವಹಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಬೇರೆಯೇ ಇತ್ತು.

ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವನು ಮಾತಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ತನ್ನ ಭೋಳೆತನದಿಂದಾಗಿ. ಅವನೆಂಥಾ ದಡ್ಡ ಶಿಖಾಮಣಿಯೆಂದರೆ, ಹುಟ್ಟಿ ಮೂರು ಸೋಮವಾರ ಕಳೆದಿರದ ಮಕ್ಕಳೂ ಜಗಜಟ್ಟಿಯಂಥ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುವಂತಾಗಿತ್ತು! ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಊರಿನ ಶಾಲಾ ಬಾಲಕರು ಕವರನನ್ನು ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೆರಡು ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲ.

“ವಿಮಾನ ನೋಡಿದ್ದಿಯೇನೋ ಕವರಾ?” ಎಂದು ಕೇಳುವವು. ಈತ “ಇಲ್ಲ, ತೋರಿಸಿ” ಎನ್ನುವ. “ಮೇಲೆ ನೋಡು. ಹಂಗೇ ನೋಡ್ತಾ ನೋಡ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬಾ. ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಬೇಡ” ಎನ್ನುವವು. ಹಾಗೆ ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಸಗಣಿ ಮೇಲೆ ಅವನು ಕಾಲಿಡುವಂತೆ ಅಥವಾ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಜಾರುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಮಜಾ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವು.

ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಬಾರಿ ಮೋಸ ಹೋದನೆಂದರೆ ಏನೋ ಮೋಸ ಹೋದ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಕವರ ಮಾತ್ರ ಮೋಸ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೇ ಹುಟ್ಟಿದವನಂತೆ ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದರೂ ಚೋಟುದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ನಗಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುವ. ಒಂದು ಸಲವಂತೂ ವಿಮಾನ ತೋರಿಸುತ್ತೇವೆಂದು ಹೇಳಿದ ಮಕ್ಕಳು “ಮೇಲೆ ನೋಡು, ಹಂಗೇ ನೋಡ್ತಾ ಇರು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಸೀದಾ ಬಂದು ಮನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಗಂಜಿ ಗಿಂಜಿ ಕುಡಿದು ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದವು. ಕವರ ಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತವ, ಇಳಿಹೊತ್ತು ಸೊಪ್ಪಿನ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬೆಟ್ಟದ ಕಡೆಯಿಂದ ಹೆಂಗಸರು ವಾಪಸ್ಸಾಗುವವರೆಗೂ ಹಾಗೇ ನಿಂತೇ ಇದ್ದ.

ಕವರನಿಗೆ ಇದ್ದ ಮಹಾ ಹುಚ್ಚೆಂದರೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಬಯಲಾಟದ್ದು. ಯಾವತ್ತಾದರೂ ಬಯಲಾಟದಲ್ಲಿ ತಾನೊಂದು ಪಾತ್ರ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವನ ಜೀವನದ ಮಹದಾಸೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಛಾನ್ಸೇ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರಿಂದಾಗಿ ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಆಟ ನಿಶ್ಚಯವಾಗುವಾಗ ತನಗೊಂದು ಪಾರ್ಟು ಕೊಡಿ ಎಂದು ದಮ್ಮಯ್ಯ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಯಾರೂ ಇವನ ಮಾತನ್ನು ಕಿವಿ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕವರ ಊರಲ್ಲಿ ಆಟ ನಿಶ್ಚಯವಾಗುವಾಗ ಹಾಜರಿದ್ದು ಪಾರ್ಟು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ. ಇವರು “ಹೋಗೊ ಹೋಗೊ” ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣ ಸಂಧಾನ ಪ್ರಸಂಗ ಮಾಡುವ ಎಂದರೆ ತನಗೆ ಕೃಷ್ಣನೇ ಬೇಕು ಎಂದೂ, ರಾಮ ರಾವಣ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಎಂದರೆ ತನಗೆ ರಾಮ ರಾವಣ ಎರಡೂ ಬೇಕು ಎಂದೂ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿ ಗೋಗರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಕವರ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಗೆಪಾಟಲಿಗೆ ಈಡಾಗುವುದೂ ನಡೆದೇ ಬಂದಿತ್ತು. ಹಾಗೇ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಟ ನಿಶ್ಚಯಿಸುವಾಗ ಕವರ, ಗದಾಯುದ್ಧ ಪ್ರಸಂಗದ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ್ದೇ ತನಗೆ ಗದೆಯೇ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದ. ಊರೇ ಗೊಳ್ಳೆಂದು ನಕ್ಕಿತ್ತು. ಮಾಸ್ತರರು ನಗು ತಡೆದುಕೊಂಡು, “ಆಯ್ತು, ಗದೆ ನಿನಗೇ. ಮಾಡು, ಮಾಡ್ಕಂಡು ಹಾಳಾಗ್ ಹೋಗು” ಎಂದಿದ್ದರು. ಕವರನ ಸಂತೋಷ ಅವತ್ತು ಸೀಮೆ ದಾಟಿತ್ತು.

ಆಟದ ತಾಲೀಮಿಗೆ ಒಂದು ದಿನವೂ ತಪ್ಪದೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕವರನನ್ನು ಕುಣಿಯೋ ಎಂದು ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವರು. ಕವರ ಮಾತ್ರ ಊಹೂಂ ಅಂದರೆ ಉಹೂಂ. “ಈಗ ಬ್ಯಾಡ, ರಂಗಸ್ಥಳದ ಮ್ಯಾಲೆ ನೋಡ್ರೋ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ತಾಲೀಮಿನ ಅಂಗಳದ ಒಂದಂಚಲ್ಲಿ ಬೀಡಿ ಸೇದುತ್ತಾ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದ.

ಕಡೆಗೂ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿತಲ್ಲ ಆಟದ ದಿನ.

ಗದೆ ಎಂಬ ಪಾರ್ಟು ವಹಿಸಿದ್ದವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ರಾಜವೇಷವನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿದರು. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ರೌಂಡು ಕುಣಿಸಿ ಒಳಗೆಳೆದು ಬಿಸಾಕಿದರಾಯಿತು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದವರು, “ಹೋಗಿ ಕುಣಿದು ಬಾ” ಎಂದು ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟರು. ರಾಜವೇಷದಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕವರ ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದವ ಚಪ್ಪರದ ಮುಂಭಾಗದ ಕಂಬ ಹಿಡಿದು ಜನರತ್ತ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿಯುತ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ. “ಕುಣಿಯೋ” ಎಂದು ನೋಡಲು ಬಂದವರೂ ಒಳಗಿದ್ದವರೂ ಕೂಗಿಯೇ ಕೂಗಿದರು. ಕವರ ಚಪ್ಪರದ ಕಂಬ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿ ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಇಷ್ಟೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿ ಧಡ್ಡನೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ. ಚಪ್ಪರ ಗಲಗಲಾ ಅಲ್ಲಾಡಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯೇ ಬಿತ್ತೇನೋ ಎಂಬಂಥ ಸದ್ದು ಆತ ಕಾಲನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದಾಗ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಂಗಾಲಾದ ಜನ “ಸಾಕು ನಿಲ್ಸೋ” ಎಂದರು. ಒಳಗಿದ್ದವರೂ “ಸಾಕು, ಒಳಗೆ ಬಾ” ಎಂದರು. ಯಾರು ಏನೇ ಎಂದರೂ ರಾಜ ವೇಷಧಾರಿ ಕವರ ಕದಲಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ಒಳ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ಫಲಿಸದೆ, ಕಡೆಗೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇತರ ಪಾತ್ರಗಳು ಬಂದು ಕುಣಿದು ಹೋದವು. ಕವರ ಬೆಳಗಾಗುವವರೆಗೂ ಕಂಬ ಹಿಡಿದು ನಿಂತೇ ಇದ್ದ. ನಡುವೆ ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬೀಡಿಯನ್ನೂ ಹಚ್ಚಿದ್ದ. ನಿದ್ದೆ ಬಂದಾಗ ಕಂಬ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಸಣ್ಣದೊಂದು ನಿದ್ದೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದಿದ್ದ.

ಮಾರನೇ ದಿನ ಕವರ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತಾ? “ಎಲ್ಲಾ ಪಾರ್ಟುಗಳೂ ಥೈ ಥೈ ಹೇಳಿ ಕುಣಿದದ್ದೇ ಬಂತು. ಬೆಳಗಾಗುವತನಕ ಇದ್ದದ್ದು ನಾನೊಬ್ನೇ.”

ಕವರ ಹಾಗೆ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದ ಜೋಕಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದವರೆಲ್ಲರೂ ವಿಚಿತ್ರ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದರು. ಎದುರಾಡಲಾರದೆ ಚಡಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಕವರ ಮಾತ್ರ ತನ್ನದೇ ಆದ ನಿರಾಳತೆಯಿಂದಲೇ “ಏಯ್, ಒಂದ್ ಚಾ ಕೊಡು” ಎಂದು ಅಂಗಡಿ ಶೆಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲೇ ಚಿಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾದ ಪರಿ, ಒಂದು ಅವಹೇಳನವನ್ನೇ ನಿವಾಳಿಸಿ ಒಗೆಯುವ ಹಾಗೆ ಇತ್ತು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...