Share

ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಾವೇ ಬಂಧಿ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

sudhaಕಲರವ | kalarava

 

ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗಲೇ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳಲೇ ಬೇಕು. ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಎದ್ದು ಗ್ಯಾಸ್ ಹಚ್ಚಹೊರಟರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಗಿದೆ. ಛೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಇದೊಂದು ತಾಪತ್ರಯ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮಗಳು ಮಲಗಿರುವಾಗಲೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, “ಅಮ್ಮಾ ನನ್ನ ಯುನಿಫಾರಂ ಐರನ್ ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ.” ಕರೆಂಟ್ ಬೇರೆ ಹೋಗಿದೆ. ಡಬ್ಬಿ ಕಟ್ಟಬೇಕು. ತಿಂಡಿ ಆಗಬೇಕು. ದಿನಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯದೇ ಬೇಕು. ಇಷ್ಟಿದ್ದೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇವಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಬರೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ, ಹಪ್ಪಳ, ಅನ್ನ ಸಾರಿನ ವರ್ತುಲ ದಾಟುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಫೋನ್ ಬರತ್ತೆ. ಸೇಲ್ ಇದೆ ಬರ್ತೀಯಾ? ಮಾಲ್, ಸೇಲ್ ಮೊಬೈಲ್, ಸೀರಿಯಲ್ ಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಇವಳಿನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕಿದೆ.

ನಮಗೆ ಅರಿವಿರದೇ ನಾವು ಯಾರ್ಯಾರೋ ಆಗಲು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಏನೇನನ್ನೋ ಪ್ರೂವ್ ಮಾಡುವ ಉಮೇದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ. ನನಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಬರೋದಿಲ್ಲವಾ? ಏನಂತೆ? ನಾನು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಹಠ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವೆ. ಹಾಡಲಾರೆನಾ? ಬೇಡವೇ ಬೇಡ, ಹಾಡು ಕಲಿಯುವ ಹುಚ್ಚು. ಹೀಗೆ ನನಗೆ ಯಾವುದು ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಯಾವುದು ನಮ್ಮದಲ್ಲವೋ, ಯಾವುದು ನಮಗೆ ದಕ್ಕುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತೇವೆ. ಬೇರೆಯವರ ಅನಿಸಿಕೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ನಾವೇ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸುಖ ಸಂತೋಷ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು, ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈಗ ಆಗಿರುವುದು ಇದೇ. ನಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸು ನಿಂತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರ ಲೈಕ್ಸ್ ಮೇಲೆ. ನಾವು ಟೂರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಆ ದಂಪತಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ಆಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಫೋಟೋ ಹಾಕಿದೀವಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲವಾ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದರು. ಬೇರೆಯವರು ನೋಡಬೇಕು. ಮೆಚ್ಚಬೇಕು. ಹೊಗಳಬೇಕು. ಸಣ್ಣದಾದ ಅಸೂಯೆಯನ್ನೂ ಪಡಬೇಕು…

ಇವೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು? ಕೊಳ್ಳುವ ಹಪಹಪಿಯಿಂದ, ಸ್ಫರ್ಧೆಯ ಹುಚ್ಚಿನಿಂದ. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗುಂಪಿರತ್ತೆ- ಒಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಓದಿನ ಒಲವಿರುವ ತುಂಬ ಫೋಕಸ್ ಆಗಿರುವವರು, ಇನ್ನೊಂದು ಹಾಗೆ ಓದದವರು. ಆದರೆ ಹೇಗಾದರೂ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಮೊಬೈಲ್, ಉಡುಪು, ಇತ್ಯಾದಿ. ಅಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಪ್ರಸೆಂಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ, ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆತುರ ಇದೆ. ಆ ಆತುರಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಕಸರತ್ತು ಗೊತ್ತಾ? ಅಧಿಕಾರ, ಹಣ, ಸೌದರ್ಯ, ಕೊನೆಗೆ ಕಲೆ, ಸಾಧನೆ ಎಲ್ಲವೂ… ಮಕ್ಕಳೂ ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಾಧನ ಆಗಿದಾರೆ. ನಮಗೆ ಮಕ್ಕಳು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಾಣದೇ ಅಚೀವರ್ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಇರೋದೇ ಇಲ್ಲಿ, ಇಂತಹ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಹಾಗಾಗಬೇಕು, ಹೀಗಾಗಬೇಕು ಎಲ್ಲ ಸರಿ. ಇವತ್ತು ಏನಾಗಬೇಕು? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡದೆ ಎಲ್ಲೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಶಶಿಕಲಾ ನೆನಪಾದಳು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಒಂದರ ಶೂಟಿಂಗ್ ಅದು. ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಉತ್ತರ ಪಡೆಯುವುದು. ಇಷ್ಟೇ “ಕಂಡ ಕನಸೇನಿತ್ತು ಕೈ ಗೂಡಿತೇ ಅದು?” ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಗತವನ್ನೇ ಬಗೆಯುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. “ಏನೂ ಬಯಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದುಕು ಹೇಗೆ ಬರತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ನಾನೀಗ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀನಿ” ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವಾಗ ಎದುರಾದವಳೇ ಶಶಿಕಲಾ. ಆಗ ಅವಳು ಒಂದು ಅನಾಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶಶಿಕಲಾ ಸುಂದರಿಯೇ. ಅವಳಿಗೆ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅರಿವೂ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ನಟಿ ಆಗುವ ಆಸೆ ಹೊತ್ತಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ತಮಾಷೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಯಿತು. ಆಡಿಕೊಂಡರು, ತಂದೆ ಹೋದ ನಂತರ ತಾಯಿಗೆ ಇವಳನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕೆನ್ನಿಸಿ ಬೇಗ ಮದುವೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೂ ಇವಳಿಗೆ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಟಿಸುವ ಹುಚ್ಚು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಾದರು, ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾದ ನಂತರ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಟಿಸೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದೆ, ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಪಾತ್ರ, ಅದೂ ಗೌರವದ ಪಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಅವಕಾಶ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ, ವಾಪಸ್ ಊರಿಗೆ ಹೋಗೋದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಮುಖವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ? ನಾನು ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿ ಆಗಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಾಯಕಿಯ ಪಾತ್ರವೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ… ಕೆನ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣಿರು ಒರೆಸುತ್ತ ಶಶಿಕಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಯಾರ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಸೀರಿಯಲ್ ಆಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿಯರಿರ್ತಾರೆ ಅಂತಾ. ಅವರು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...