Share

ಕಾಯುವ ಸುಖ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

https://i2.wp.com/connectkannada.com/wp-content/uploads/2016/08/sudha.jpg?w=658

ಕಾಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಆದರೂ ಅದೊಂದು ಸುಖ. ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ವಿರೋಧಾಭಾಸದಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪುತಿನ ಅವರ ಪ್ರತೀಕ್ಷೆ ಕವಿತೆ ಓದುವಾಗ ಈ ಮಾತು ಯಾಕೋ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಸಖನೋ, ಬಂಧುವೋ,ದೈವವೋ, ಪರಮಾಪ್ತನೋ ಅಥವಾ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆದವನೊಬ್ಬನ ಬರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆ ಕಾಯುವ ಉತ್ಕಟತೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನೆದುರು ಇರುವ ವಾಸ್ತವದ ಪರಿವೆಯನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವನು ಈಗ ಬರಬಹುದು, ಹೀಗೆ ಬರಬಹುದು, ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟ ಎನ್ನುವ ಕ್ಷಣವೊಂದು ಯುಗವಾದಂತೆ ಕಾಯುವ ಅವಳಿಗೆ ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಸಿಕ್ಕನೇ, ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೇ ಎನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವಕ್ಕೆ ತುಡಿಯುವ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಯುವ ಖುಷಿಯೇ ಒಂದು ಅನನ್ಯ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ.

ಕಾಯುವ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಅಥವಾ ಪುರುಷರು ಬರೆದಿದ್ದರೂ ಈ ಕಾಯುವ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ರಾಧೆ ಇರಬಹುದು, ನಂದ ಕಿಶೋರನನ್ನು ಅರಸುವ ಯಶೋಧೆ ಇರಬಹುದು. ಯಾಕೋ ರಾಮಾಯಣದ ಸ್ತ್ರೀ ಪಾತ್ರಗಳು ಕಾಯುವುದರಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಕಳೆದವು ಎನ್ನುವಂತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಯುವವರೇ. ಕೌಸಲ್ಯೆ ಮಗ ಎಂದು ಬಂದಾನೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ. ಊರ್ಮಿಳೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗಾಗಿ, ಸೀತೆ ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿ ರಾಮನಿಗಾಗಿ. ಕಲ್ಲಾದ ಅಹಲ್ಯೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಪಾವನ ಪುರುಷನಿಗಾಗಿ, ಶಬರಿ ಹಣ್ಣು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನಿಗಾಗಿ, ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಬರಲೆಂದು ಕೈಕೇಯಿ, ಎಲ್ಲ ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂದು, ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಜಗದ ನಿಯಮವೆಂದು ಮಾನವ ಕುಲವೂ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕಾಯುವಿಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಪಾರ ಭರವಸೆ ಇದೆ. ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ. ಪ್ರತೀಕ್ಷೆಯ ಒಳ ತುಡಿತವೇ ನಾಳೆ ಇಂದಿಗಿಂತ ಚೆಂದ ಎನ್ನುವ ಭಾವ.

1ನಮಗೆ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಗುರಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದೇ ಖುಷಿ. ಹಿಮಾಲಯದ ಎತ್ತರವನ್ನು ಏರುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಏರುವ ಎತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಹಾದಿಯ ಖುಷಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗದು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವುದು ಓಟವಲ್ಲ. ದಾರಿ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ. ದಾರಿಯೇ ಗುರಿ ಆದರೆ ಓಡುವ ಅವಸರವೇ ಇಲ್ಲ.

ಮಕ್ಕಳು ಆಟ ಆಡುವಾಗ ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಆ ಆಟ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಆಟ ಆಡಲು ಅವರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಖುಷಿ ಇದೆ. ಆಟ ಮುಗಿಸುವ ಧಾವಂತ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವುದೇ ಆಟ ಇರಬಹುದು. ಸುಮಾರು ಮಕ್ಕಳು ಸೇರಿ ಆಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅಂತಹದು. ಅಡುಗೆ ಆಟವೇ ಇರಲಿ, ಎಲ್ಲ ತರುತ್ತಾರೆ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಆಗುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ, ತಮ್ಮನೆಂಬ, ತಂಗಿಯೆಂಬ ಕಿರಿ ಕಿರಿಯ ಗೊಂಬೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಬೆಕ್ಕು, ನಾಯಿಗಳೂ ಬರುತ್ತವೆ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅವರು ನೋಡಿದ ಲೋಕವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಆಟವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಆಡುತ್ತಾರೆ.

ನಾವು ಜೀವನವನ್ನೂ ಇಂತಹದೇ ಆಟದಂತೆ ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಗೊಂಬೆ ಆಟ ಎಂದಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆಟ ಆಡುವ ಖುಷಿ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮದು. ಮಕ್ಕಳು ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಅವರೇ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ನೀರು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಖುಷಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವುದು ಖುಷಿಯೇ ಹೊರತು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು ಯಾರಿಗೋ ತೋರಿಸುವುದು ಅಲ್ಲ. ಕಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಖುಷಿ ಅನುಭವಿಸಿಯಾಗಿದೆಯಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಯೂ, ಸಾರ್ಥಕತೆಯೂ ಇಷ್ಟೇ. ಅದು ಘಟಿಸುವುದೆಂಬುದಲ್ಲ, ಸಹಜವಾಗಿ ಇರುವುದು.

ಡಾ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರು ಹೇಳಿದ ಮಾತೊಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. “ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಮಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾಗಿರೋದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಸಂಪಾದಿಸಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ಅವರು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾರೆವು.” ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಖುಷಿಯನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಸೆಯುವ ಬಗೆಯೇ ಸುಮ್ಮನೇ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು. ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಬರಿದೇ ನೋಡುವುದು.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

2 Comments For "ಕಾಯುವ ಸುಖ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾನಾವಡ
    4th October 2016

    ನಿಮ್ಮ ಕಾಲಂಗಾಗಿ ಕಾಯುವ ಸುಖವನ್ನೂ ನಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

    Reply
    • sudha sharma
      6th October 2016

      thank you vimala

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...