Share

ಉಳಿದರೊಂದೇ ಸಾಲದು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

  • Page Views 379
  • http://connectkannada.com/wp-content/uploads/2016/08/sudha.jpgಸುಮಾರು ನೂರು ಜನರಿರುವ ಸಭಾಂಗಣ. ಅಲ್ಲಿ ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಬಗೆಗೆ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ. ಕುಳಿತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿದ ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದೀರಿ?” ತಡಮಾಡದೇ ಬಂದ ಉತ್ತರ “ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದು”. ಬೆಳೆಸೋದು ಅಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ರೂಪಿಸೋದು, ಅವರು ಉತ್ತಮ ಮಗ, ಗೆಳೆಯ, ತಂದೆ, ನಾಗರಿಕ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಗಳು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲರ ಮಾತಿನ ಒಟ್ಟು ಸಾರಾಂಶ ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಾಗಲೇ ಅವರು ನಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಬೇಕು, ಅವರಿಗೆ ವಿವೇಕ ಕಡಿಮೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿ….ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಈಗ ಇವರೆಲ್ಲರ ಒಕ್ಕೊರಲಿನ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಲ್ಲ. ಇವತ್ತಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದೇ ಒಂದು ಛಾಲೆಂಜಿಂಗ್, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಿದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ.

    ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ? ಬಂದವರೆಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾವಂತರು, ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದರು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅರಿತೋ ಅರಿಯದೆಯೋ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೂರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಬೇಕು, ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಡಿ ಎನ್ನುವ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾವು ನೋಡಬೇಕಾಗಿರೋದು ಮಕ್ಕಳನ್ನಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನ್ನೇ. ನಾವು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಮಕ್ಕಳನ್ನಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು. ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವೋ ಆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾವು ಮೊದಲು ಸಿದ್ಧರಾಗೋಣ.

    ಡಿವಿಜಿಯವರು ಹೇಳಿರುವ “ಹಳೆ ಬೇರು ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರ ಸೊಗಸು ” ಎನ್ನುವ ಮಾತಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥ ಬರುವುದು ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ. ನಾವು ಹಿರಿಯರು ಬೇರುಗಳಂತೆ; ಮಕ್ಕಳು ಚಿಗುರು. ಬೇರು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಂತೆ, ಗಟ್ಟಿಯಾದಂತೆ ಚಿಗುರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ನಾವು? ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಟಿವಿ ನೋಡಬಾರದು, ನಮಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಛಾನೆಲ್ ಆನ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

    ಒಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರೆ ನಾವು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಬೆಳೆಯುತ್ತೇವಾ? ಮಗು ಹುಟ್ಟುವುದೇ ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಿಗಂದ ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಹಲವರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಮಕ್ಕಳ ಸಾಧನೆಯೇ ಸಂತೋಷ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಡಾ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಂದೋ ಕೊಡುವ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನೆಲ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಲುಬರದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪು ನಮ್ಮದೇ.

    ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವು ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಚೀವರ್ ಆಗಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವಾ? ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಬೇರೆ ಆರೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

    ಇದೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟಂತೂ ನಿಜ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಒಂದು ಅನುಭವ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಒದಗಿ ಬಂದ ಅವಕಾಶ. ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತಮರಾಗಲು ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಉಳಿದರೆ ಸಾಲದು ಸ್ವತಃ ನಾವು ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತ ನಾವೂ ಬೆಳೆಯಲೇ ಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆಯಲೇ ಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಬೆಳೆಯದಿದ್ರೆ ನಾವು ಕೇವಲ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನ ಕಳೆದುಬಿಡ್ತಿವಿ.

    ಕಾರ್ಯಾಗಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎನ್ನುವವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಅನುಭವ. ಅವರ ಮಗಳು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಆದರೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ತುಂಬಾ ತಡ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ವಿಳಂಬ. ಇದರಿಂದ ದಿನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಅವಸರಿಸುತ್ತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಳಂತೆ. ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಬದಲಾವಣೆಯಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬೇಗ ಏಳುವ ಮಗಳ ಒಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಯನ್ನೇ ದಿನಾ ಹೊಗಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮಗಳು ಉಳಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬದಲಾದಳು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಹೇಳುವಂತೆ ” ನಾನು ಅವಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಶುರುಮಾಡಿದೆ ಅವಳಿಗೂ ಖುಷಿ ನನಗೂ ಖುಷಿ. ನಾವು ಏನಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಸದಾ ದೂಷಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮೆಚ್ಚಬೇಕು.”

    ಇದು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲದರ ಬಗೆಗೂ, ಎಲ್ಲವುಗಳ ಬಗೆಗೂ ನಿಜ. ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿಗಿದು ಅಭ್ಯಾಸ ಆಗಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿರಂತರ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಬೆಳೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ಉಳಿಯುವುದರ ಹಾಗೆ ನಿರಂತರವಾಗೋದು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದು ಕೃತಿಗೂ ಇಳಿಸೋದು.

    ————-

    ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

    286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

    Share

    Related Post

    Related Blogpost

    2 Comments For "ಉಳಿದರೊಂದೇ ಸಾಲದು
    ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
    "

    1. ವಿಮಲಾನಾವಡ
      19th October 2016

      ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೇ ತಾವೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆನ್ನುವ ತಹ ತಹವೊಂದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಒಳ್ಲೆಯ ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.ಒಳ್ಳೆಯಲೇಖನ.ಧನ್ಯವಾದ ಗಳು.

      Reply
      • sudha sharma
        20th October 2016

        thanks vimala . nimma maatu nija.

        Reply

    Leave a comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    Recent Posts More

    • 4 hours ago No comment

      ಕೊಂಕಣಿ ಓದುಗರ ಮುಂದೆ ‘ಮಾಜಾರ್ ಅನಿ ಹೆರ್ ಕಥಾ’

      ಮೆಲ್ವಿನ್, ಪೆರ್ನಾಲ್ ಕಾವ್ಯನಾಮದಿಂದ ಕೊಂಕಣಿ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮೆಲ್ವಿನ್ ರಾಜೇಶ್ ಕ್ಯಾಸ್ಟೇಲಿನೊ ಅವರ ಹತ್ತು ಸಣ್ಣಕತೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹ ‘ಮಾಜಾರ್ ಆನಿ ಹೆರ್ ಕಥಾ’ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಿದೆ. ಗುಜರಾತ್, ಗಾಂಧಿಧಾಮ್ ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ ವಂ| ನೆಲ್ಸನ್ ಡಿ’ಸೊಜಾ ಮತ್ತು ಕೊಂಕಣಿ ಸಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದರ ಸಂಘಟನೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಶ್ರೀ ರೊನಾಲ್ಡ್ ಜೆ. ಸಿಕ್ವೇರಾ ಅವರು 14 ಅಕ್ತೋಬರ್ 2017ರಂದು ಕೃತಿ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕ ಮೆಲ್ವಿನ್ ಪೆರ್ನಾಲ್, ಅದ್ದೂರಿ ...

    • 17 hours ago No comment

      ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ : ಒಂದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಕಥನ

      ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಹತ್ಯೆ ಒಂದೆಡೆ ಎಂಥ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಾಜ ಸಿಲುಕಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅವರ ಆದರ್ಶವಾದ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ಅವರ ಒಡನಾಡಿಗಳಿಗೆ ಒಂದಿಡೀ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಥಾನಕವೇ ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಲಂಕೇಶ್ ಒಡನಾಡಿಯಾಗಿದ್ದು, ಗೌರಿ ಅವರೊಂದಿಗೂ ಅದೇ ಆಪ್ತತೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಎಂಎಲ್‍ಸಿ ಮೋಹನ್‍ಕುಮಾರ್ ಕೊಂಡಜ್ಜಿ ಅಂಥ ಒಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ, ಕಲ್ಮಷವಿಲ್ಲದ ಈ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿರುವ ಗೌರಿ ಚಿತ್ರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಬರಹ. ...

    • 1 day ago No comment

      ಒಂದು ಗಜಲ್; ಒಂದು ಗೆಜ್ಜೆ

      ಒಂದು ಗಜಲ್ ಕತ್ತಿಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ಮಾತಿಂದಲೇ ಇರಿಯಬಹುದೆಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಮೌನವನ್ನೂ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಬಹುದೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳೂ ಎದೆ ಕೊರೆದಾವೆಂಬ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಸುಖದ ಗಳಿಗೆಗಳೂ ಕೊರಳೊತ್ತಿ ಸಾಯಿಸುವವೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಹೊಳೆದಂಡೆಯ ಪಿಸುಮಾತೂ ಲೋಕದ ತುಂಬ ಹಬ್ಬೀತೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಗಾಳಿಯಲಿ ಹೊಯ್ದಾಡುವ ನಂದಾದೀಪವೂ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಸುಡುವುದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಜೋಡಿ ಮಂಚದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯೂ ಚುಚ್ಚುವುದೆಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಸುಖದ ಉನ್ಮಾದವಷ್ಟೇ ...

    • 1 day ago No comment

      ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು

      (ಗಜಲ್) ದಾರಿ ಹೋದ ಹಾಗೆ ಸಾಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ಹೊತ್ತು ಬಂದತ್ತ ಬಾಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ಹದ್ದುನೆರಳು ನೆನಪು ಕುಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ಹುಗಿದು ಕೂತು ತನಗೆ ತಾನೆ ಮೋಸವಾಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ  ಗಿಲೀಟು ಥಳುಕಿನ ಸಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮತನವ ಮಾರಿ ಲಾಲಿ ಹುಸಿಗೆ ತಲೆಯ ತೂಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ತುಟಿಸಿಗದ ಕನಸಹಾಡು ಉರಿದು ಉಗಿದು ಬೂದಿ ಮಾಗಿಹಿಮದಿ ಕೆಂಡ ಕರಗಿ ಬದುಕು ಬರಿ ಗಿಲೀಟು ಜೊತೆಜೊತೆಯಲೆ ...

    • 2 days ago One Comment

      ನಾನು ಮತ್ತು ನೀನು

      ಜಾರಿಸಿ,ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ಸುರಿಸಿ,ಹನಿಸಿ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ಬೋರ್ಗರೆದು ಜುಳುಜುಳುನೆ ನಕ್ಕು ನಲಿದ ನಿನ್ನೊಲವಿನ ಮಿಡಿತಕ್ಕೆ ರೂಪು ನಾನು *** ತೇಲಿದ್ದು, ಮುಳುಗಿದ್ದು ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುರುಣಿಸಿದ್ದು ಆಳದಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮಲಗಿದ್ದು ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಗುಟ್ಟುಗಳ ಗೌಪ್ಯದಿ ಕರಗಿಸಿ, ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಂತದಿ ಹರಿವ ನದಿಯು *** ನಿನ್ನೆ ಜಾರಿದ್ದು, ಇಂದು ಹರಿದದ್ದು, ನಾಳೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಿಗಿದಪ್ಪುವುದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲಗಮ್ಯವ ಕಡೆಗಣಿಸಿದ ಅನವರತ ಕನಸು *** ಆಳ ತಿಳಿಯದ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ನೋಟದ ಅಳತೆಗೆ ದಕ್ಕದ ನಡೆದ ...


    POPULAR IN CONNECTKANNADA

    Type in
    Details available only for Indian languages
    Settings
    Help
    Indian language typing help
    View Detailed Help