Share

ಉಳಿದರೊಂದೇ ಸಾಲದು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

https://i2.wp.com/connectkannada.com/wp-content/uploads/2016/08/sudha.jpg?w=658&ssl=1ಸುಮಾರು ನೂರು ಜನರಿರುವ ಸಭಾಂಗಣ. ಅಲ್ಲಿ ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಬಗೆಗೆ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ. ಕುಳಿತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿದ ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದೀರಿ?” ತಡಮಾಡದೇ ಬಂದ ಉತ್ತರ “ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದು”. ಬೆಳೆಸೋದು ಅಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ರೂಪಿಸೋದು, ಅವರು ಉತ್ತಮ ಮಗ, ಗೆಳೆಯ, ತಂದೆ, ನಾಗರಿಕ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಗಳು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲರ ಮಾತಿನ ಒಟ್ಟು ಸಾರಾಂಶ ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಾಗಲೇ ಅವರು ನಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಬೇಕು, ಅವರಿಗೆ ವಿವೇಕ ಕಡಿಮೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿ….ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಈಗ ಇವರೆಲ್ಲರ ಒಕ್ಕೊರಲಿನ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಲ್ಲ. ಇವತ್ತಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದೇ ಒಂದು ಛಾಲೆಂಜಿಂಗ್, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಿದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ? ಬಂದವರೆಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾವಂತರು, ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದರು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅರಿತೋ ಅರಿಯದೆಯೋ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೂರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಬೇಕು, ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಡಿ ಎನ್ನುವ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾವು ನೋಡಬೇಕಾಗಿರೋದು ಮಕ್ಕಳನ್ನಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನ್ನೇ. ನಾವು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಮಕ್ಕಳನ್ನಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು. ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವೋ ಆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾವು ಮೊದಲು ಸಿದ್ಧರಾಗೋಣ.

ಡಿವಿಜಿಯವರು ಹೇಳಿರುವ “ಹಳೆ ಬೇರು ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರ ಸೊಗಸು ” ಎನ್ನುವ ಮಾತಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥ ಬರುವುದು ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ. ನಾವು ಹಿರಿಯರು ಬೇರುಗಳಂತೆ; ಮಕ್ಕಳು ಚಿಗುರು. ಬೇರು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಂತೆ, ಗಟ್ಟಿಯಾದಂತೆ ಚಿಗುರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ನಾವು? ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಟಿವಿ ನೋಡಬಾರದು, ನಮಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಛಾನೆಲ್ ಆನ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರೆ ನಾವು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಬೆಳೆಯುತ್ತೇವಾ? ಮಗು ಹುಟ್ಟುವುದೇ ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಿಗಂದ ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಹಲವರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಮಕ್ಕಳ ಸಾಧನೆಯೇ ಸಂತೋಷ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಡಾ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಂದೋ ಕೊಡುವ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನೆಲ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಲುಬರದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪು ನಮ್ಮದೇ.

ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವು ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಚೀವರ್ ಆಗಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವಾ? ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಬೇರೆ ಆರೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಇದೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟಂತೂ ನಿಜ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಒಂದು ಅನುಭವ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಒದಗಿ ಬಂದ ಅವಕಾಶ. ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತಮರಾಗಲು ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಉಳಿದರೆ ಸಾಲದು ಸ್ವತಃ ನಾವು ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತ ನಾವೂ ಬೆಳೆಯಲೇ ಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆಯಲೇ ಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಬೆಳೆಯದಿದ್ರೆ ನಾವು ಕೇವಲ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನ ಕಳೆದುಬಿಡ್ತಿವಿ.

ಕಾರ್ಯಾಗಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎನ್ನುವವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಅನುಭವ. ಅವರ ಮಗಳು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಆದರೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ತುಂಬಾ ತಡ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ವಿಳಂಬ. ಇದರಿಂದ ದಿನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಅವಸರಿಸುತ್ತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಳಂತೆ. ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಬದಲಾವಣೆಯಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬೇಗ ಏಳುವ ಮಗಳ ಒಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಯನ್ನೇ ದಿನಾ ಹೊಗಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮಗಳು ಉಳಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬದಲಾದಳು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಹೇಳುವಂತೆ ” ನಾನು ಅವಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಶುರುಮಾಡಿದೆ ಅವಳಿಗೂ ಖುಷಿ ನನಗೂ ಖುಷಿ. ನಾವು ಏನಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಸದಾ ದೂಷಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮೆಚ್ಚಬೇಕು.”

ಇದು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲದರ ಬಗೆಗೂ, ಎಲ್ಲವುಗಳ ಬಗೆಗೂ ನಿಜ. ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿಗಿದು ಅಭ್ಯಾಸ ಆಗಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿರಂತರ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಬೆಳೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ಉಳಿಯುವುದರ ಹಾಗೆ ನಿರಂತರವಾಗೋದು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದು ಕೃತಿಗೂ ಇಳಿಸೋದು.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

2 Comments For "ಉಳಿದರೊಂದೇ ಸಾಲದು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾನಾವಡ
    19th October 2016

    ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೇ ತಾವೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆನ್ನುವ ತಹ ತಹವೊಂದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಒಳ್ಲೆಯ ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.ಒಳ್ಳೆಯಲೇಖನ.ಧನ್ಯವಾದ ಗಳು.

    Reply
    • sudha sharma
      20th October 2016

      thanks vimala . nimma maatu nija.

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...