Share

ಉಳಿದರೊಂದೇ ಸಾಲದು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

https://i2.wp.com/connectkannada.com/wp-content/uploads/2016/08/sudha.jpg?w=658ಸುಮಾರು ನೂರು ಜನರಿರುವ ಸಭಾಂಗಣ. ಅಲ್ಲಿ ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಬಗೆಗೆ ಕಾರ್ಯಾಗಾರ. ಕುಳಿತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳಿದ ಸರಳ ಪ್ರಶ್ನೆ “ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಅಂದರೆ ಏನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದೀರಿ?” ತಡಮಾಡದೇ ಬಂದ ಉತ್ತರ “ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದು”. ಬೆಳೆಸೋದು ಅಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮನುಷ್ಯರಾಗಿ ರೂಪಿಸೋದು, ಅವರು ಉತ್ತಮ ಮಗ, ಗೆಳೆಯ, ತಂದೆ, ನಾಗರಿಕ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಗಳು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲರ ಮಾತಿನ ಒಟ್ಟು ಸಾರಾಂಶ ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಾಗಲೇ ಅವರು ನಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಬೇಕು, ಅವರಿಗೆ ವಿವೇಕ ಕಡಿಮೆ, ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿ….ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಈಗ ಇವರೆಲ್ಲರ ಒಕ್ಕೊರಲಿನ ಕಂಪ್ಲೇಂಟ್ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಲ್ಲ. ಇವತ್ತಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದೇ ಒಂದು ಛಾಲೆಂಜಿಂಗ್, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಿದರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ? ಬಂದವರೆಲ್ಲ ವಿದ್ಯಾವಂತರು, ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರು ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದರು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅರಿತೋ ಅರಿಯದೆಯೋ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದೂರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಬೇಕು, ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಡಿ ಎನ್ನುವ ಸಿದ್ಧ ಉತ್ತರದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾವು ನೋಡಬೇಕಾಗಿರೋದು ಮಕ್ಕಳನ್ನಲ್ಲಾ ನಮ್ಮನ್ನೇ. ನಾವು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಮಕ್ಕಳನ್ನಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು. ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವೋ ಆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ನಾವು ಮೊದಲು ಸಿದ್ಧರಾಗೋಣ.

ಡಿವಿಜಿಯವರು ಹೇಳಿರುವ “ಹಳೆ ಬೇರು ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರ ಸೊಗಸು ” ಎನ್ನುವ ಮಾತಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅರ್ಥ ಬರುವುದು ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ. ನಾವು ಹಿರಿಯರು ಬೇರುಗಳಂತೆ; ಮಕ್ಕಳು ಚಿಗುರು. ಬೇರು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಂತೆ, ಗಟ್ಟಿಯಾದಂತೆ ಚಿಗುರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ನಾವು? ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಟಿವಿ ನೋಡಬಾರದು, ನಮಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಛಾನೆಲ್ ಆನ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರೆ ನಾವು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಬೆಳೆಯುತ್ತೇವಾ? ಮಗು ಹುಟ್ಟುವುದೇ ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆರಂಭ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಿಗಂದ ತಕ್ಷಣ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಹಲವರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈಗಲೂ ಮಕ್ಕಳ ಸಾಧನೆಯೇ ಸಂತೋಷ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಡಾ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಂದೋ ಕೊಡುವ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನೆಲ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಲುಬರದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪು ನಮ್ಮದೇ.

ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾವು ಮಕ್ಕಳಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಚೀವರ್ ಆಗಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇವಾ? ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಬೇರೆ ಆರೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಇದೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಬರೆದರೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟಂತೂ ನಿಜ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಒಂದು ಅನುಭವ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಒದಗಿ ಬಂದ ಅವಕಾಶ. ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತಮರಾಗಲು ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಉಳಿದರೆ ಸಾಲದು ಸ್ವತಃ ನಾವು ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತ ನಾವೂ ಬೆಳೆಯಲೇ ಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆಯಲೇ ಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯತೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಬೆಳೆಯದಿದ್ರೆ ನಾವು ಕೇವಲ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಜೀವನ ಕಳೆದುಬಿಡ್ತಿವಿ.

ಕಾರ್ಯಾಗಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎನ್ನುವವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಒಂದು ಅನುಭವ. ಅವರ ಮಗಳು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಏಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಆದರೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ತುಂಬಾ ತಡ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ವಿಳಂಬ. ಇದರಿಂದ ದಿನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಅವಸರಿಸುತ್ತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಳಂತೆ. ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಬದಲಾವಣೆಯಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬೇಗ ಏಳುವ ಮಗಳ ಒಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ವರ್ತನೆಯನ್ನೇ ದಿನಾ ಹೊಗಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮಗಳು ಉಳಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬದಲಾದಳು. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಹೇಳುವಂತೆ ” ನಾನು ಅವಳಲ್ಲಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಶುರುಮಾಡಿದೆ ಅವಳಿಗೂ ಖುಷಿ ನನಗೂ ಖುಷಿ. ನಾವು ಏನಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಸದಾ ದೂಷಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮೆಚ್ಚಬೇಕು.”

ಇದು ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲದರ ಬಗೆಗೂ, ಎಲ್ಲವುಗಳ ಬಗೆಗೂ ನಿಜ. ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿಗಿದು ಅಭ್ಯಾಸ ಆಗಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿರಂತರ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಬೆಳೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ಉಳಿಯುವುದರ ಹಾಗೆ ನಿರಂತರವಾಗೋದು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದು ಕೃತಿಗೂ ಇಳಿಸೋದು.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

2 Comments For "ಉಳಿದರೊಂದೇ ಸಾಲದು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾನಾವಡ
    19th October 2016

    ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೇ ತಾವೂ ಬೆಳೆಯಬೇಕೆನ್ನುವ ತಹ ತಹವೊಂದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಒಳ್ಲೆಯ ಪೇರೆಂಟಿಂಗ್ ಎಂಬುದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.ಒಳ್ಳೆಯಲೇಖನ.ಧನ್ಯವಾದ ಗಳು.

    Reply
    • sudha sharma
      20th October 2016

      thanks vimala . nimma maatu nija.

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...