Share

ಸೀತೆದಂಡೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

https://i2.wp.com/connectkannada.com/wp-content/uploads/2016/08/sudha.jpg?w=658ನಾವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಷಯದ ಬಗೆಗೆ ಮಾತನಾಡತೀವಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಚ್ಚು ಎನ್ನಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ. ನಾನು ಮೊದಲು ಹೀಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅವರವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನಾ ತಮಟೆ ಹೊಡೆದು ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದ್ದೇನು? ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ ಮಾತುಕತೆ ಇರಬಹುದು ಅದರಲ್ಲೇನು?. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಯಾವುದೇ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಕಡೆಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಜನ ಸೇರಿರುವ ಕಡೆ ಅದು ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇರಬಹುದು. ದೇವಸ್ಥಾನ ಯಾವುದಾದರೂ ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಮಾತು ಯಾವುದು. ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬರುವ, ಬರುತ್ತಿರುವ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಜನರು ಮೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ಯಾವ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಿಯೇ ಇವರೆಲ್ಲರ ಬಳಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಧಾರಾವಾಹಿ ನೋಡುವ ನಿತ್ಯವೂ ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ವೀಕ್ಷಿಸುವ ವರ್ಗದವರು ಅದೇ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಬೇರೆ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದರೆ ಯಾರದ್ದೋ ಮನೆಯ ಸುದ್ದಿಯೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಇಲ್ಲವೇ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಷೋಗಳ ಪಾತ್ರಗಳೋ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತಲ್ಲಾ ಮನೆ ಮಂದಿಯೆಲ್ಲ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಡುವಾದರೂ ಎಲ್ಲಿ? ಧಾರಾವಾಹಿಗಳ ಸೆಳೆತದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ?

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡುವಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಅದು ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಬಗೆಗೆ. ಸುದ್ದಿಯ ಬಗೆಗೆ, ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗೆಗೆ. ಎಲ್ಲವುಗಳೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಂಗತಿಗಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೆದುರು ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕಥೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ. ಸುಮ್ಮನೇ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ತಂದೆ ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವುದು ಅಪರೂಪ. ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರೂ ತಾಪತ್ರಯ ಇಲ್ಲವೇ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು. ಇದನ್ನಾ ಸರಿ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ತಾಯಿಯೂ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದರೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ದೂಷಣೆಯೋ, ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯೋ ಇರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟವಾಗತ್ತಾ? ಹೀಗೆ ಯಾರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳಿ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಮಾತೇ ಆಡಲ್ಲ. ಅವರಾಯಿತು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರಾಯಿತು. ಅವರಿಗೆ ಮೊಬೈಲು, ಯೂ ಟ್ಯೂಬ್ ಎಲ್ಲ ಇದೆಯಲ್ಲಾ.

ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಾವು ಮಕ್ಕಳು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತ, ಯಾವುದೂ ಸರಿಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಂತಹ ವಿಷಯ ಬೇಸರ ಆಗಬಹುದೆಂದು ನಮಗೆ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆಯನ್ನು, ಅಹಂಮಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸು ಅರಳಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗೆಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ ಹೊರಗಡೆಯೂ ಇದೇ ವಾತಾವರಣ ಇದೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬೇಕು? ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಸವಾಲು. ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಮಾತು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಉಪದೇಶದ ಛಾಯೆಯೇ ಇರಬಾರದು. ನಮಗೋ ಅನುಭವವನ್ನು ಉಪದೇಶದಂತೆ ಹೇಳುವುದು ರೂಢಿ ಆಗಿದೆ. ನಾವೇ ಮಕ್ಕಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೇಳಿದರೂ ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯದ ಆಗು ಹೋಗುಗಳು ಅವರಿಗೆ ನೀರಸವೇ.

ಮಲೆ ನಾಡಿನಿಂದ ಬಂದವರಿಗೆ ಸೀತೆದಂಡೆ ಎಂದರೆ ಗೊತ್ತು. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ. ಮರದ ಮೇಲೆ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಅಪರೂಪದ ಹೂವಿದು. ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹೂವುಗಳು ದಂಡೆಯ ಹಾಗೆ ಪೋಣಿಸಿರುತ್ತದೆ. ತಿಳಿ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಈ ಹೂವಿನ ಸೊಬಗೇ ಬೇರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದೆ ಸೀತೆದಂಡೆ ಅಂತಾ ಅವರು ಅದೆಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದರು. ಅವರ ಕುತೂಹಲ ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಬೆರಗುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಹೋದೆ. ಒಂದು ಮಗು ತನ್ನ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕೇಳಿತು “” ಅಮ್ಮ ನೀನೂ ಚಿಕ್ಕವಳಿರುವಾಗ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದಿಯಾ?” ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ರು “ನಾನು ನೋಡಿದೀನಿ ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಗತ್ತೆ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.”

ನಾವು ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆ, ಯಶಸ್ಸು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಆಗತ್ತೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರುವುದರಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗೆಲುವಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅವರೆದುರು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಸೋಲಿನ, ಅವಮಾನದ, ಹತಾಶೆಯ, ಅಸಹಾಯಕತೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಡಬೇಕು. ಅವರೊಳಗೆ ಬದುಕು ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಬರೋದೆ ಆಗ.

ನಗರದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಇದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಈಗ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತು “ನಿತ್ಯವೂ ತೋಟ, ಗದ್ದೆ, ಕಾಡು ಬೆಟ್ಟ, ದನ ಕರುಗಳ ಜೊತೆ ಬದುಕುತ್ತ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಜೀವನ ಅಂದರೆ ಏನು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಿತೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕೊಡುವುದಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಪಡೆಯುವುದರಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.”

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...