Share

ಧೂಳು ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲಿತ್ತು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

https://i2.wp.com/connectkannada.com/wp-content/uploads/2016/08/sudha.jpg?w=658ತ್ತೀಚೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಪಾಸಿಟಿವ್ ಥಿಂಕಿಂಗ್. ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ನಿಜ ಆದರೆ ಕೇವಲ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಸಾಲದು, ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆ ಕಾರ್ಯಗತ ಆಗಬೇಕು. ಕಾರ್ಯಗತ ಆಗದ ಆಲೋಚನೆ ಕೇವಲ ಹರಿದಾಡುವ ಮುಗಿಲಿನಂತೆ. ಅದರಿಂದ ಮಳೆ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೇ. ನಾವು ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯವೂ ಹಾಗಿರಬೇಕು. ಹೀಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಹಾಗೆ ಬದುಕುವುದರಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೇ, ಜಾಸ್ತಿ ಕೊಬ್ಬಿನ ಅಂಶ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು, ನಿತ್ಯವೂ ವ್ಯಾಯಾಮ, ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡಬೇಕು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಧೃಡವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಏನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಪಟ್ಟಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಡುತ್ತೇವೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾಡಿಯೂ ನಾವು ಕೆಲವೇ ದಿನ ಇಂತಹದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಾಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆನಂತರ ಎಲ್ಲ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ. ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ನಾವು ಯೋಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ಅದೂ ಸತತವಾಗಿ ಆಚರಣೆಗೆ ತರದಿದ್ದರೆ ಅದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದು ದಾಖಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನ್ಯುರೋ ಸೈನ್ಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹಾರ್ಡ್ ವೈಯರಿಂಗ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಅದು ಬಹಳ ಬೇಗ ಅಳಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಎಂತಹ ಸಂಕಲ್ಪವಾದರೂ ಅದು ಕ್ರಿಯೆಯ ರೂಪ ತಾಳಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗುವ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಗತಿಗಳಷ್ಟೇ. ನಿತ್ಯವೂ ಸುಮಾರು 64 ಸಾವಿರ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮಗೆ ನಿನ್ನೆ ಏನೇನು ಆಲೋಚನೆ ಬಂತು ಎನ್ನುವುದು ಇವತ್ತು ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ತಾಸುಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಆಲೋಚನೆ ಈಗ ನೆನಪಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಾವು ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಕಾರ್ಯಗತವಾಗದಿದ್ದರೆ ಮರೆತು ಹೋಗತ್ತೆ. ತನ್ನ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಕ್ರಿಯೆ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಲೇ ಬೇಕು. ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಇಳಿಸುವುದೇ ಯಶಸ್ಸು. ನಾವು ಕಂಡ ಕನಸನ್ನು ಕೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡಬೇಕು ಅಂದರೆ ಇದೇ. ಒಂದು ಗುರಿ ಮುಂದೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ನಾವೆಷ್ಟೇ ಯೋಚಿಸಿದರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲೇ ಬೇಕು. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಕುಳಿತಲ್ಲೆ ಕುಳಿತರೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಲಾರೆವು. ಇಷ್ಟೇ ಸರಳ; ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೊರಕುವ ಸಂತಸ.

ನಮಗೆ ಎಲ್ಲ ಸೋಲಿಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೊಣೆ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭ. ಇದೂ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದು ವ್ಯಸನ. ಹೇಗೆ ಚಹ, ಕಾಫಿ, ಸಿಗರೇಟು, ತಂಬಾಕು ಇತ್ಯಾದಿ ವ್ಯಸನಗಳೋ ಹಾಗೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಮನಸ್ಸಿನ ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸ. ಚಟ. ನಾವು ಚಟವನ್ನು ಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗಟ್ಟಿ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಚಟ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಈಗ ಈ ಚಟಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಮಾತನಾಡುವ, ಟಿವಿ ನೋಡುವ, ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ತಿನ್ನುವ, ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೋಗುವ, ಮೊಬೈಲ್ ಅಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಬಿಡುವ ಹೀಗೆ ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಸನಗಳ ಪಟ್ಟಿ ದೊಡ್ಡದಿದೆ. ಆದರೆ ಇದು ವ್ಯಸನ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ವ್ಯಸನಗಳು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಬಿಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ವಿವೇಕಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದು ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇದು ಒಂದು ಆಭ್ಯಾಸ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು. ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನೇ ಸಾಧನೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಮನಸ್ಸು ಪಳಗಿದಾಗ ಆಲೋಚನೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ವಿರುತ್ತದೆ. ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದು ಕ್ರಿಯೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೇ ಕಾಯಾ ವಾಚಾ ಮನಸಾ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇದು ಸುಲಭವಾಗೋದು ಮತ್ತದೇ ನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ. ಆಲೋಚನೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೇ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಬೇಕು.

~

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗಾಲಿಬ್‍ನ ಕವಿತೆ ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಧೂಳು ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲಿತ್ತು ಮೂರ್ಖ ನಾನು ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಕ್ನನಡ ಒರೆಸುತ್ತ ಕಳೆದುಬಿಟ್ಟೆ. ನಾವೋ ಕನ್ನಡಿ ಒರೆಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಬೈಯುತ್ತ ಕಳೆಯುತ್ತೇವೆ. ಮುಖದ ತುಂಬ ಧೂಳು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೂ, ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಮುಖ ಕಾಣುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಕಂಡರೂ ಕನ್ನಡಿ ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

3 Comments For "ಧೂಳು ನನ್ನ ಮುಖದ ಮೇಲಿತ್ತು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. ಆನಂದ್ ಋಗ್ವೇದಿ
    23rd December 2016

    ಸಶಕ್ತ ಬರಹ

    Reply
  2. ವಿಮಲಾನಾವಡ
    25th December 2016

    ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ,ಹೀಗೂ ಆಗಬಹುದೆಂದು ನನಗೇ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.ಯುಕ್ತ ಬರಹ.

    Reply
  3. ಬಸವರಾಜ. ಬೂದಿಹಾಳ.ಗೋವಾ.
    20th May 2017

    ಈ ಲೇಖನದಿಂದ ನಮಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿದ್ದಾದರೆ ಖಂಡಿತ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪರವರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು
    ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ.
    *ಬಸವರಾಜ . ಬೂದಿಹಾಳ.ಗೋವಾ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 4 hours ago No comment

    ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ!

    ಆಕೆ ಮೀರಾ. ತಾನು ಬರೆದ ಕಥೆಯೊಂದರ  ಮೂಲಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ವಿವಾನ್ ಎಂಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಸುತ್ತುವ ಕನಸು. ಕೆಫೆಯೊಂದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಕಬೀರ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹಂಬಲವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಅದೇ ಕೆಫೆಯ ಗ್ರಾಹಕಿ ನಿಶಾ ಎಂಥದೋ ಹತಾಶೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವವಳು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅಂಥ ನಾಲ್ವರೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತ ಹೋಗುವ ಕಾದಂಬರಿಯೇ ...

  • 1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 2 days ago No comment

    ದುರಿತ ಕಾಲದ ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       1 ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹೆಗಲಲಿ ನೇಗಿಲ ಎಳೆದು ಅಜ್ಜಿ ಬಿತ್ತಿದ ರಾಗಿಗೆ ಸಗ್ಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಿ ಖಂಡುಗಗಟ್ಟಲೇ ರಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಅಜ್ಜನ ಹೊಲದ ಮೇಲಿವತ್ತು ಚತುಷ್ಕೋನ ರಸ್ತೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಅವನ ಎದೆಯ ಮೆಲೆ ಅನಿಲ ಟ್ಯಾಂಕರುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿವೆ ನೋವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ನನಗೆ! ~ 2 ಅಭಿವೃದ್ದಿಯ ಜಾಹಿರಾತಿನಲ್ಲಿ: ಹಡಗಿನಂತಹ ಕಾರುಗಳು ಹಾಳೆಗಳಂತಹ ಮೊಬೈಲುಗಳು ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರುಗಳು ...

  • 2 days ago No comment

    ನಾಲ್ಕು ಹನಿಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಧ್ಯೇಯದಿಂದ ನೆಲ ಅಗೆದೆ ಗಿಡ ನೆಡಲು. ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತು ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಎರೆಹುಳು. ~ ನದಿ ತಟದ ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಾನು ಎರಡೂ ತಟಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ದಪ್ಪನೆ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆ. ಹರಿವ ನೀರು, ನಾನು ಬಂಧಿಗಳೇ. ~ Mindfulness ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುವ ಅವರ ಹೆಮ್ಮೆಗೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಅಖಂಡವಾಗಿ ನಿಂತು ಜಗಿಯುವ ಆ ಎಮ್ಮೆ? ~ ಆ ಒಂದು ಮಳೆ ಹನಿ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ, ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ ಬಂದಳಲ್ಲ!

      ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಾಳೆ ಬುಡ ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಪುಟಾಣಿಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.         ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ   ಬಾಲ್ಯದ ಮಜವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದ ಮಕ್ಕಳು ಬದುಕನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸವಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ? ಆ ಮಜವೇ ಭಿನ್ನ, ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಬದುಕಿನ ಬಾಲರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯ ಅನನ್ಯವಾದ ಜೀವನಾನುಭವ ನೀಡುವ ಕಾಲ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಹುಳುವಿನಂತೆ ಪೊರೆಯ ಒಳಗೆ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳ ...


Editor's Wall

  • 21 November 2017
    1 day ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೊಂದು ಪತ್ರ

          ನಿನ್ನೆ ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಡತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆರೆದು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಬಿಡಿಸಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಸಿಕ್ಕವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದ್ದವು ಅವುಗಳು.       ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹನ್ನೆರಡರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿತು. ಸದ್ಯ ಪತ್ರಗಳಂತೂ ಮಾಯವಾಗಿವೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಮಗುವೂ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ವೇದಿಕೆಗೆ ತಂದಿಡುವ ...

  • 19 November 2017
    3 days ago No comment

    ಸಂಸಾರದ ಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರಿದೆ ಮಾತಿಂದ…

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ನನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಸಾವು (My Father’s Death) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಅಪ್ಪ ಸತ್ತಾಗ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದರು, ಅವನ ಹೆಣದೊಡನೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ವಾಸ್ಕೋಡಗಾಮ ಕಪ್ಪಾದ್ ಬೀಚಿನ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಾಲಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಕ್ಯಾಲಿಕಟ್’ನಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮುಖ್ಯವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದಲ್ಲೂ ...

  • 17 November 2017
    5 days ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    1 week ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...