Share

ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ನಂಟು-ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಿನ ಗಂಟು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

n1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

ಆ ಕಾಲದ ಬಾಲ್ಯದ ಸೊಗಸು ಬಿಂದಾಸ್ ನಡುವಳಿಕೆ ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಲ್ಲ. ಕಾಡುಮೇಡುಗಳ ಯಾವ ಅಂಜಿಕೆಯಿಲ್ಲದೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡರ ಪ್ರಾಯದ ನಮಗೆ ಕಾಡು ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿನಂತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ತಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಝರಿ, ಹಳ್ಳ, ಕೊರಕಲುಗಳು ಆಪ್ತತೆಯ ನೆಲೆಗಳು. ಭಯ ಬಿಸಾಕಿ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು ಇಂದು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಕಾಡಿನ ದಾರಿ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಭಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯ ಎಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಿ. ತಾನು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಸ್ಥಳಗಳೇ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಯ ಬೆಳೆದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೇ ನನ್ನ ಅನುಭವ. ಇಂದು ಆಸುಪಾಸು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೂ ಸಾಕು ಭಯದಿಂದ ಮೈರೋಮಗಳು ಮುಳ್ಳೇಳುತ್ತವೆ.

ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯೂ ನಮ್ಮೂರೇ ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ರವಿವಾರ ಬಂದರೆ ಅಜ್ಜಿಮನೆಗೆ ಓಡುವ ಹಂಬಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೆಲಸ. ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಗೆ ನಡೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ಆರಾಮವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಆಶೆಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ರೇಡಿಯೋ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಟಿವಿ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಕಾಲೇ ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗನೆ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯ ಚಿಮಣಿಬುಡ್ಡಿಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.ಆ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೆವ್ವದ ಕಥೆಗಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಂದಿಗೆ ಭಯ ಒಂದೇ ವಿಚಾರ ದೆವ್ವಭೂತಗಳ ವಿಚಾರ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೋ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರದ ಕಥೆಗಳು ಮಬ್ಬುಗತ್ತಲೆ ಮೂಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಪದಾರ್ಥಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಉಳಿದಂತೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ, ಮರವೇರುವ ಖಯಾಲಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಏಕಾಂಗಿಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳ ದಾಟಿ ಬರುವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲದ ಭಯ ದೆವ್ವಭೂತಗಳ ಸಂಗತಿ ಬಂದೊಡನೆ ನೂರ್ಮಡಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಮಾವನೋ ಭೂತಗಳ ಕೂಡ ಸಂಭಾಷಿಸಿದ ಶೂರ. ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈಗಲೂ ಆಗಾಗ ಭೂತದರ್ಶನವಾಗುವುದುಂಟು. ಮಲಗಿದಲ್ಲೆ ಮುದುಡಿ ಹಿಡಿಯಷ್ಟಾಗಿ ನಾವು ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಂಟಿಕೊಂಡೇ ಹೂಂಗುಡುತ್ತ ಒಳಗೊಳಗೆ ನಡಗುತ್ತಾ ಆದರೂ ಕಿವಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಮಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾದರೂ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂತೋ ಅವನ ವ್ಯಥೆ ಗೋಳೇ ಗೋಳಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರು ಕರೆದರೂ ತಾನೊಲ್ಲೆ ತಾನೊಲ್ಲೆ ಎಂದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗುವವರೇ ಎಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಅಜ್ಜಿಯೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೈದು ತಾನೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇರಲೇಇಲ್ಲ. ಕುಂಭರಿ ಎಂಬಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅದು ಕಾಡೇ.

ಬತ್ತದ ಕೊಯ್ಲು ಮುಗಿಯುತ್ತ ಅವರವರ ಮನೆಯ ತೆನೆಯ ರಾಶಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಪುರದಂತೆ ಜೋಡಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕುತ್ತರಿ [ಬಣವೆ]ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡಾಳುಗಳು ಖಡಕಿ ಇಟ್ಟು ಬತ್ತದ ತೆನೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಡಿದರೆ ಒಣಗಿದ ಭತ್ತಗಳೆಲ್ಲಾ ಉದುರಿ ಕೆಳಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಅಂಟಿಕೊಂಡೇ ಇರುವ ಭತ್ತಗಳನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಳುಗಳು ಈ ಭತ್ತದ ತೆನೆಯ ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿ ಕೋಲಿನಿಂದ ಬಡಿದು ಒತ್ತಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕರಿ ಕಟ್ಟು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಕಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಕಣ ಪುನಃ ಗದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅದನ್ನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ, ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶದಂತೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮಾವ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ದಿನವೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಲಗಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಮಾಳದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ರಾತ್ರಿ ಬರುವ ಹಂದಿಗಳ ಹೆದರಿಸಲು ಜೋರಾಗಿ ಕೂ ಹಾಕುತ್ತ, ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಫರ್ಲಾಂಗಿಗೆ ಒಬ್ಬರದಂತೆ ಮಾಳಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮೋಹಿನಿಯರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿತ್ತಂತೆ. ಅದೊಂದು ಬಾರಿ ಈತ ಮಾಳದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದರೆ ಈತ ಮಲಗಿದ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಳಗಿನ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕೈತುಂಬಾ ಬಳೆ ತೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಅಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದಳಂತೆ. ಯಾರು ಯಾರು ಎಂದು ಈತ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಜೋರಾದ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತ ಇಡಿಯ ಮರಕ್ಕೆ ಮರವೇ ಕಿತ್ತುಬಿದ್ದಂತ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆ ಕೆಳಗಿನ ಹುಣಸೆ ಮರದತ್ತ ಹೋದದ್ದನ್ನು ತಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆತ ಸೌದೆ ಮಾಡಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಜೀವಂತ ಇರುವಂತೆ ಮೋಹಿನಿಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದನಂತೆ. ಝರಿಯ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತ ಹಾಡುತ್ತ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕೂತ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಿ ಓಡಿ ಬಂದ್ದದ್ದನಂತೆ. ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಲೂ ಜ್ವರ ಬಂದು ಮೂರು ದಿನ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟೇ ಎದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಸತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಆಗಾಗ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂತಲೂ ಜನ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರಾಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಡು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ.

ನಮಗೆ ಅಜ್ಜಿಮನೆಯೆಂದರೆ ಏನೋ ಪ್ರೀತಿ. ಓದುವ ಉಸಾಬರಿಗಳಿಲ್ಲ. ಓದು ಎಂದು ಬೈಯುವವರಿಲ್ಲ. ಅದು ಮಾಡು ಇದು ಮಾಡು ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ರಜೆಯ ದಿನಗಳಂತೂ ಅನನ್ಯವಾದ ಆನಂದವನ್ನೇ ನೀಡುವ ದಿನಗಳು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ದಪ್ಪ ಉಬ್ಬಿದೋಸೆ ತಿಂದು ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಆಡಲು ಹೊರಟರೆ ಎಲ್ಲ ಚಳ್ಳೆಮಿಳ್ಳೆಗಳ ಟೋಳಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಆಟಗಳದ್ದು ಕುಂಟಾಪಿಲ್ಲೆ, ಮರಕೋತಿ, ಕಲ್ಲಾಟ, ಕೆರೆದಂಡೆ, ಲಗೋರಿ ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ಹೊಡೆಯುತ್ತಲೇ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್. ಆಗಷ್ಟೇ ಒಲೆಯಿಂದ ಇಳಿಸಿದ ಗಂಜಿಮಡಿಕೆಯಿಂದ ಮೇಲಿನ ತಿಳಿಯಾದ ಗಂಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಅಗುಳು ಸೇರಿಸಿ ಅಜ್ಜಿ ಬಡಿಸಿ ನಂಜಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪ್ಪಿಗೆ ಹಾಕಿ ಇಟ್ಟ ಕಡೇಗಾಯಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಮೀನು ಸಾರನ್ನೋ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದೇ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ. ಈಗ ನೆನಪಾದರೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರುತ್ತದೆ. ಆ ರುಚಿ ಇಂದಿನ ಯಾವ ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್ ಹೋಟೆಲ್ಲುಗಳೂ ಕೊಡಲಾರವು ಬಿಡಿ. ಇನ್ನು ಆ ಅಕ್ಕಿಗೆ ಇರುವ ರುಚಿ ಇಂದಿನ ಪಾಲೀಸು ಮಾಡಿದ ಅಕ್ಕಿಗಳಿಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭತ್ತ ಮಿರಿದು ಮಾಡಿದ ಅಕ್ಕಿ. ಬಲ್ಲವನೇ ಬಲ್ಲ ಬೆಲ್ಲದ ರುಚಿಯ ಎಂಬಂತೆ ಅದರ ಸ್ವಾದ ಉಂಡವನಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು.

ಸುಗ್ಗಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸಡಗರ ಶುರು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಆ ಕಾಲದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೆಲ್ಲ ಇಂದು ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಸುಗ್ಗಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಊರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜಾತ್ರೆ ಹಗರಣ ಭಜನಾ ನಾಟಕ ಆಟಗಳು ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ ಎಲ್ಲ ಮನೋರಂಜನೆಯ ಕಾಲ ಅದು. ಊರಲ್ಲಿಯ ದೇವರ ಪೂಜೆಗಳು ನಡೆದು ರಾತ್ರಿ ಹಗರಣದ ಸಮಯ. ಊರಿನ ಯಾವುದಾದರೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಹಾವಭಾವ, ಎಂದಾದರೂ ನಡೆದ ಹಾಸ್ಯಮಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಈ ಹಗರಣದ ವಸ್ತುವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಗಂಡುಗಳು ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವ ಜಗಳದ ದೃಶ್ಯಗಳೇ ಹಗರಣಗಳ ಸಾರವಾಗಿದ್ದವು, ಪ್ರೇಕ್ಷರರ ನೆಚ್ಚಿನ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸೀರೆಯನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೂ ಏರಿಸಿ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಬಜಾರಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಂಗಿಕ ಹಾವಭಾವ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತ ನುಲಿಯುತ್ತ ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಬಗ್ಗಿಸಿದ ತಲೆ ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನಹಾನಿಯ ಪ್ರಸಂಗದಂತೆಯೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗೇ ಮಾರನೇ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಇದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಜಗಳ ನಡೆದು ಹೊಡೆದಾಟಗಳು ಆಗಿಹೋದದ್ದೂ ಉಂಟು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ನಿಂತುಹೋದವು.

ಬಾಲ್ಯದ ಈ ಕಣಜದ ಬತ್ತದ ಕಾಳುಗಳ ಮೆಲಕು ಹಾಕುತ್ತ ನಿಂತರೆ ಮುದಗೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ತುಟಿಯಂಚಿನ ಮುಗುಳನಗೆಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

—————

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

2 Comments For "ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ನಂಟು-ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಿನ ಗಂಟು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ
"

  1. Praveen nayak
    6th February 2017

    ಚೆಂದದ ಲೇಖನ

    Reply
  2. Sanjay
    6th February 2017

    I adore your articles. It is simple and nicely written. Made me to remember some pages of Kuvempu’s ‘Malegalalli Madumagalu’

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...