Share

ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ನಂಟು-ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಿನ ಗಂಟು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

n1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

ಆ ಕಾಲದ ಬಾಲ್ಯದ ಸೊಗಸು ಬಿಂದಾಸ್ ನಡುವಳಿಕೆ ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಲ್ಲ. ಕಾಡುಮೇಡುಗಳ ಯಾವ ಅಂಜಿಕೆಯಿಲ್ಲದೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡರ ಪ್ರಾಯದ ನಮಗೆ ಕಾಡು ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿನಂತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ತಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯ ಝರಿ, ಹಳ್ಳ, ಕೊರಕಲುಗಳು ಆಪ್ತತೆಯ ನೆಲೆಗಳು. ಭಯ ಬಿಸಾಕಿ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾವು ಇಂದು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಕಾಡಿನ ದಾರಿ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಭಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯ ಎಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ ಜೀವಿ. ತಾನು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಸ್ಥಳಗಳೇ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಪರಿಚಿತವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭಯ ಬೆಳೆದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೇ ನನ್ನ ಅನುಭವ. ಇಂದು ಆಸುಪಾಸು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದರೂ ಸಾಕು ಭಯದಿಂದ ಮೈರೋಮಗಳು ಮುಳ್ಳೇಳುತ್ತವೆ.

ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯೂ ನಮ್ಮೂರೇ ಹಾಗಾಗಿ ನಮಗೆ ರವಿವಾರ ಬಂದರೆ ಅಜ್ಜಿಮನೆಗೆ ಓಡುವ ಹಂಬಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಕೆಲಸ. ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಗೆ ನಡೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ಆರಾಮವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಆಶೆಪಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಸೌಲಭ್ಯ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ರೇಡಿಯೋ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಟಿವಿ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಕಾಲೇ ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗನೆ ಎಲ್ಲರ ಮನೆಯ ಚಿಮಣಿಬುಡ್ಡಿಗಳು ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.ಆ ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೆವ್ವದ ಕಥೆಗಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಂದಿಗೆ ಭಯ ಒಂದೇ ವಿಚಾರ ದೆವ್ವಭೂತಗಳ ವಿಚಾರ. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೋ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರದ ಕಥೆಗಳು ಮಬ್ಬುಗತ್ತಲೆ ಮೂಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಪದಾರ್ಥಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಉಳಿದಂತೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ, ಮರವೇರುವ ಖಯಾಲಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಏಕಾಂಗಿಗಳಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳ ದಾಟಿ ಬರುವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲದ ಭಯ ದೆವ್ವಭೂತಗಳ ಸಂಗತಿ ಬಂದೊಡನೆ ನೂರ್ಮಡಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಮಾವನೋ ಭೂತಗಳ ಕೂಡ ಸಂಭಾಷಿಸಿದ ಶೂರ. ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈಗಲೂ ಆಗಾಗ ಭೂತದರ್ಶನವಾಗುವುದುಂಟು. ಮಲಗಿದಲ್ಲೆ ಮುದುಡಿ ಹಿಡಿಯಷ್ಟಾಗಿ ನಾವು ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅಂಟಿಕೊಂಡೇ ಹೂಂಗುಡುತ್ತ ಒಳಗೊಳಗೆ ನಡಗುತ್ತಾ ಆದರೂ ಕಿವಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಮಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾದರೂ ಯಾರಿಗಾದರೂ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂತೋ ಅವನ ವ್ಯಥೆ ಗೋಳೇ ಗೋಳಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರು ಕರೆದರೂ ತಾನೊಲ್ಲೆ ತಾನೊಲ್ಲೆ ಎಂದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗುವವರೇ ಎಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಅಜ್ಜಿಯೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೈದು ತಾನೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇರಲೇಇಲ್ಲ. ಕುಂಭರಿ ಎಂಬಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅದು ಕಾಡೇ.

ಬತ್ತದ ಕೊಯ್ಲು ಮುಗಿಯುತ್ತ ಅವರವರ ಮನೆಯ ತೆನೆಯ ರಾಶಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಪುರದಂತೆ ಜೋಡಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕುತ್ತರಿ [ಬಣವೆ]ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗಂಡಾಳುಗಳು ಖಡಕಿ ಇಟ್ಟು ಬತ್ತದ ತೆನೆಯ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಬಡಿದರೆ ಒಣಗಿದ ಭತ್ತಗಳೆಲ್ಲಾ ಉದುರಿ ಕೆಳಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಅಂಟಿಕೊಂಡೇ ಇರುವ ಭತ್ತಗಳನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಾಳುಗಳು ಈ ಭತ್ತದ ತೆನೆಯ ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿ ಕೋಲಿನಿಂದ ಬಡಿದು ಒತ್ತಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಕರಿ ಕಟ್ಟು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಕಣವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಿದ ನಂತರವೇ ಕಣ ಪುನಃ ಗದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅದನ್ನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ, ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶದಂತೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮಾವ ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ದಿನವೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಲಗಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ಮಾಳದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ರಾತ್ರಿ ಬರುವ ಹಂದಿಗಳ ಹೆದರಿಸಲು ಜೋರಾಗಿ ಕೂ ಹಾಕುತ್ತ, ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಫರ್ಲಾಂಗಿಗೆ ಒಬ್ಬರದಂತೆ ಮಾಳಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮೋಹಿನಿಯರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿತ್ತಂತೆ. ಅದೊಂದು ಬಾರಿ ಈತ ಮಾಳದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದರೆ ಈತ ಮಲಗಿದ ಗದ್ದೆಯ ಕೆಳಗಿನ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕೈತುಂಬಾ ಬಳೆ ತೊಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಅಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದಳಂತೆ. ಯಾರು ಯಾರು ಎಂದು ಈತ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಜೋರಾದ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತ ಇಡಿಯ ಮರಕ್ಕೆ ಮರವೇ ಕಿತ್ತುಬಿದ್ದಂತ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಆಕೆ ಕೆಳಗಿನ ಹುಣಸೆ ಮರದತ್ತ ಹೋದದ್ದನ್ನು ತಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆತ ಸೌದೆ ಮಾಡಲು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಜೀವಂತ ಇರುವಂತೆ ಮೋಹಿನಿಯನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದನಂತೆ. ಝರಿಯ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಆಡುತ್ತ ಹಾಡುತ್ತ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕೂತ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಿ ಓಡಿ ಬಂದ್ದದ್ದನಂತೆ. ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಲೂ ಜ್ವರ ಬಂದು ಮೂರು ದಿನ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟೇ ಎದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಜ್ಜಿಯೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಹೆಣ್ಣೊಬ್ಬಳು ಸತ್ತು ಅಲ್ಲೇ ಆಗಾಗ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂತಲೂ ಜನ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರಾಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೇಡು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ.

ನಮಗೆ ಅಜ್ಜಿಮನೆಯೆಂದರೆ ಏನೋ ಪ್ರೀತಿ. ಓದುವ ಉಸಾಬರಿಗಳಿಲ್ಲ. ಓದು ಎಂದು ಬೈಯುವವರಿಲ್ಲ. ಅದು ಮಾಡು ಇದು ಮಾಡು ಎನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ರಜೆಯ ದಿನಗಳಂತೂ ಅನನ್ಯವಾದ ಆನಂದವನ್ನೇ ನೀಡುವ ದಿನಗಳು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ದಪ್ಪ ಉಬ್ಬಿದೋಸೆ ತಿಂದು ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಆಡಲು ಹೊರಟರೆ ಎಲ್ಲ ಚಳ್ಳೆಮಿಳ್ಳೆಗಳ ಟೋಳಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಆಟಗಳದ್ದು ಕುಂಟಾಪಿಲ್ಲೆ, ಮರಕೋತಿ, ಕಲ್ಲಾಟ, ಕೆರೆದಂಡೆ, ಲಗೋರಿ ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ಹೊಡೆಯುತ್ತಲೇ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್. ಆಗಷ್ಟೇ ಒಲೆಯಿಂದ ಇಳಿಸಿದ ಗಂಜಿಮಡಿಕೆಯಿಂದ ಮೇಲಿನ ತಿಳಿಯಾದ ಗಂಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಅಗುಳು ಸೇರಿಸಿ ಅಜ್ಜಿ ಬಡಿಸಿ ನಂಜಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪ್ಪಿಗೆ ಹಾಕಿ ಇಟ್ಟ ಕಡೇಗಾಯಿ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯೋ ಇಲ್ಲವೇ ನಿನ್ನೆ ಮಾಡಿದ ಮೀನು ಸಾರನ್ನೋ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದೇ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ. ಈಗ ನೆನಪಾದರೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರುತ್ತದೆ. ಆ ರುಚಿ ಇಂದಿನ ಯಾವ ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್ ಹೋಟೆಲ್ಲುಗಳೂ ಕೊಡಲಾರವು ಬಿಡಿ. ಇನ್ನು ಆ ಅಕ್ಕಿಗೆ ಇರುವ ರುಚಿ ಇಂದಿನ ಪಾಲೀಸು ಮಾಡಿದ ಅಕ್ಕಿಗಳಿಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭತ್ತ ಮಿರಿದು ಮಾಡಿದ ಅಕ್ಕಿ. ಬಲ್ಲವನೇ ಬಲ್ಲ ಬೆಲ್ಲದ ರುಚಿಯ ಎಂಬಂತೆ ಅದರ ಸ್ವಾದ ಉಂಡವನಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು.

ಸುಗ್ಗಿ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸಡಗರ ಶುರು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಆ ಕಾಲದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೆಲ್ಲ ಇಂದು ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಸುಗ್ಗಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಊರಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜಾತ್ರೆ ಹಗರಣ ಭಜನಾ ನಾಟಕ ಆಟಗಳು ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ ಎಲ್ಲ ಮನೋರಂಜನೆಯ ಕಾಲ ಅದು. ಊರಲ್ಲಿಯ ದೇವರ ಪೂಜೆಗಳು ನಡೆದು ರಾತ್ರಿ ಹಗರಣದ ಸಮಯ. ಊರಿನ ಯಾವುದಾದರೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಹಾವಭಾವ, ಎಂದಾದರೂ ನಡೆದ ಹಾಸ್ಯಮಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಈ ಹಗರಣದ ವಸ್ತುವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು ಗಂಡುಗಳು ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ನಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಹೆಂಗಸರ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವ ಜಗಳದ ದೃಶ್ಯಗಳೇ ಹಗರಣಗಳ ಸಾರವಾಗಿದ್ದವು, ಪ್ರೇಕ್ಷರರ ನೆಚ್ಚಿನ ಸಂಗತಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸೀರೆಯನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೂ ಏರಿಸಿ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ಅಲ್ಲಿಯ ಬಜಾರಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಂಗಿಕ ಹಾವಭಾವ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತ ನುಲಿಯುತ್ತ ನುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಬಗ್ಗಿಸಿದ ತಲೆ ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನಹಾನಿಯ ಪ್ರಸಂಗದಂತೆಯೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗೇ ಮಾರನೇ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಇದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಜಗಳ ನಡೆದು ಹೊಡೆದಾಟಗಳು ಆಗಿಹೋದದ್ದೂ ಉಂಟು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ನಿಂತುಹೋದವು.

ಬಾಲ್ಯದ ಈ ಕಣಜದ ಬತ್ತದ ಕಾಳುಗಳ ಮೆಲಕು ಹಾಕುತ್ತ ನಿಂತರೆ ಮುದಗೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ತುಟಿಯಂಚಿನ ಮುಗುಳನಗೆಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

—————

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

2 Comments For "ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ನಂಟು-ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪಿನ ಗಂಟು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ
"

  1. Praveen nayak
    6th February 2017

    ಚೆಂದದ ಲೇಖನ

    Reply
  2. Sanjay
    6th February 2017

    I adore your articles. It is simple and nicely written. Made me to remember some pages of Kuvempu’s ‘Malegalalli Madumagalu’

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...