Share

ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು – ಪ್ರೇಮ ಪರಿಮಳ
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

ಫೆಬ್ರುವರಿ 14. ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಹೃದಯ ಬಡಿತ, ಮನದ ಮಿಡಿತ, ಪ್ರೇಮ ಕಂಪನಗಳು, ನಿವೇದನೆಗಳು ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಮೊಳಗಿ ಬೆಳಗಿ ಯುವ ಹೃದಯಗಳು ಪ್ರೇಮದ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಯಾ ಲೋಕದ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಇದೇ ಎಂದು ಭ್ರಮಾಧೀನರಾಗಿ ಸಂತಸ ಪಡುವ ದಿನ.

ಪ್ರೇಮ ಅವರ್ಣನೀಯ ಭಾವ. ಬಹುಶಃ ಮಾತಿಗೆ ಆ ಭಾವವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದು ಇಂದಿನ ನಿನ್ನೆಯ ಭಾವವಲ್ಲ. ಮಾನವ ಸಂತತಿಯ ಉಗಮದಿಂದಲೂ ಒಡಮೂಡಿದ ಜೀವಸೆಲೆ. ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯೌವನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಯುವ ಜೋಡಿಗಳ ಇಂತಹ ಪ್ರೇಮ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಕಂಡ ದಿನಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಬಹುಶಃ ಪಟ್ಟಣದಷ್ಟು ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ನಡೆಯದಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೇಮ ವಿವಾಹಗಳು ಪ್ರಸಂಗಗಳಿಗೇನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಎಂಬುದು ಸರ್ವೆಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಗತಿ. ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ ನಾಗು ಮನೆಯ ಗಣಪಗೂ ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು ಅಡಿ ಅಂತರದಲ್ಲಿದ್ದ ಶುಕ್ರಿ ಮಗಳು ಬೊಮ್ಮಿಗೂ ಅದು ಹೇಗೋ ಆಕರ್ಷಣೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಆದರೆ ಕುಳ್ಳ ದೇಹದ ಆಕೆಗೆ ಕರಿಯನಾದರೂ ಅತಿ ಆಕರ್ಷಕನಾಗಿದ್ದ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾದ ಗಣಪ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಜೋಡಿ ಹಾಗಿದ್ದ. ಗಣಪನೇ ಮೈಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶತಾಯಗತಾಯ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ. ಇದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ತೆಂಗಿನಗಿಡಗಳಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಲು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅವಳ ಸುತ್ತ ಗಸ್ತು ತಿರುಗುತ್ತ, ಅವಳಿಂದಲೇ ಗೊಬ್ಬರ ಬುಟ್ಟಿಯ ತಲೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಆಕೆ ತನ್ನ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂಬ ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ದು ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಉಳಿದವರು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗೃಹಿಸಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಕಸರತ್ತುಗಳ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತ ರಸಿಕ ಮಹಾಶಯನೇಆಗಿದ್ದ. ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡರ ಆತ ಹದಿನೆಂಟು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತರ ಬೊಮ್ಮಿ ಒಂದೇ ಜನಾಂಗ. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಆಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಆ ಜನಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜಾತಕ ನೋಡಿದಂತೆ ಬಳಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದೇ ಬಳಿಯ ಹೆಣ್ಣುಗಂಡಿಗೆ ಮೇಳಾಮೇಳ ಸರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರು ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಸಂಬಂಧ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೊಮ್ಮಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಜುಗರದ ಸ್ವಭಾವದ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗಿ. ಆತನ ಕಸರತ್ತುಗಳ ನೋಡಿಯೂ ತನಗೇನೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಟಿಸಿ ದಿನವನ್ನು ಸಾಗಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಳು.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯಲು ಬೊಮ್ಮಿ ಆಗಾಗ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದು ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಇದೇ ಕಾಲ. ಆ ದಿನ ನಾವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಮುಳ್ಳಹಣ್ಣು ಕರಚುಂಜಿ ಹಣ್ಣು ಆಯಲು ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಆಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದೇ ಆತನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದ ಆತ ಪ್ರೇಮಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದ. “ಏ, ಬುಮ್ಮಿ, ಇಲ್ನೋಡೆ, ನನ್ನುಂಚರಿಗೆ ನೋಡೆ, ಏ, ನಾನ ನಿನ್ನ ಮ್ಯಾಲೆ ಜೀಂಮಾನೆ ಇಟ್ಕಂಡಿ. ಇದೈ ನೀ ಹೂಂ ಅನ್ದೀರೆ ನಾ ಇಲ್ಲೆ ಹಳ್ಳದಲ್ಲೇ ಪಾಶ ಹಾಕಣ್ತಿ ನೋಡೆ” ಎಂದು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ನಮಗೋ ಅದು ಮೋಜು. ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತ್ತ ಬಾಯಿಗೆ ಕೈ ಅಡ್ಡ ಇಟ್ಟು ಕದ್ದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾನು, ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗಲೂ ಆಕೆ ಸಭ್ಯೆಯಾದರೂ ಧೈರ್ಯಸ್ಥೆ, ಆತನ ಜರಿಯತೊಡಗಿದಳು.

“ಏ, ಹೋಗಾ, ಮಂಗನ ಮುಸಡ್ಯವ್ನೇ, ದಿನಾ ದಿನಾ ಸಾಯ್ಲೆ ಅಂದಂಡ ಸುಮ್ನಿದ್ರೆ ನಿಂದು ಜೋರೆ ಆಯತ. ನಮ್ಮಪ್ಪಗೆ ಹೇಳ್ತಿ ತಡಿ. ನಿಂಗೇನ ಬ್ಯಾರೆ ಕೆಲ್ಸಿಲ್ಲಾ. ನಾನೇ ಸಿಕ್ಕಿನೇ ನಿಂಗೆ, ಮದಿಯಾಗುಕೆ. ಬ್ಯಾರೆಯಾರ್ನರೂ ನೋಡ್ಕಾ” ಎಂದು ತಿವಿದು ಹೇಳಿದರೂ ಆತ ಅಂಗಲಾಚುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಆದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆ ಅದ್ಹೇಗೋ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಗಣಪ ನಾಚಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟು ಹೋದರೆ ಬೊಮ್ಮಿ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕುಶಲೋಪರಿಯ ಮಾತಿಗೆ ನಿಂತಳು. ಇದಾಗಿ ಕೆಲವು ಕಾಲದಲ್ಲೆ ಆತ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆದು ಮದುವೆಯೂ ಆಗಿಹೋಯ್ತು. ನಮಗಿಂತ ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹಿರಿಯಳಾದ ಆಕೆ ಈಗ ಮಗಳ ಮದುವೆಯ ಮಾಡಿ ಮೊಮ್ಮಗನೂ ಆಗಿ ಅಜ್ಜಅಜ್ಜಿಯಾಗಿ ಸಂತಸದಿಂದ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದೊಂದು ಆದರ್ಶ ಪ್ರೇಮ ವಿವಾಹವೆಂದೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ಇನ್ನು ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಪ್ರೇಮ ಪುರಾಣ. ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರು, ಐದು ಮಹಿಳಾ ಮಣಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಹೊಂದಿದ ಮಾದರಿ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆ ನಮ್ಮದು. ಹೆಡ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸರ್ ಅಷ್ಟೇ ಇದ್ದು ಉಳಿದವರು ಮಹಿಳೆಯರು. ಹೆಡ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಆಡಳಿತದ ದೇಖರೇಕದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಿನರಾಗಿದ್ದು ಆಗಾಗ ತನ್ನ ತರಗತಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟು ಆದರ್ಶ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಈ ಸಹ ಶಿಕ್ಷಕರೋ ವಿವಾಹಿತನಾಗಿದ್ದು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅಪರಾವತಾರ. ಮಹಿಳಾ ಮಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸದ್ಗೃಹಸ್ಥ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರಾಗಿದ್ದರು. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಶಿಕ್ಷಕಿಯರು. ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀರತ್ನ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರಂತೂ ವಿವಾಹಿತೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ರಾಧೆಯಾಗಬಯಸುವವರು. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಐವತ್ತರ ಆಸುಪಾಸಿನ ಸಂಗ್ಯಾಬಾಳ್ಯಾ ನಾಟಕದ ಪಾರಮ್ಮನ ಪಾತ್ರದಂಥವಳು.

ಹೀಗಿದ್ದೂ ಪಾಠ ಪ್ರವಚನಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾರಣ ಮುಖ್ಯಾಧ್ಯಾಪಕರ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಹಾರ. ಆಗೆಲ್ಲ ಟೀಚರುಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಚಹಾ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಅದು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಭಾಗ್ಯ. ಚಹಾ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಪಾತ್ರೆ ತೊಳೆದು ಕೃತಾರ್ಥರಾಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆರು ಏಳನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಕ್ಕರೆ ಟೀ ಪುಡಿತರಲು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಂಗಡಿಗೆ ಕಳಿಸುವಾಗ ಹೆಣ್ಣು ಶಿಕ್ಷಕಿಯರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿ ತಿಂಡಿಗಳ ತಂದುಕೊಟ್ಟು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು ಮೇಷ್ಟ್ರು. ನಾವು ಚಹಾ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್ಣುಬಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಆಶೆಯಿಂದ. ಆದರೆ ನಮಗದು ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಬೇರೆ ಮಾತು. ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಗುಲಾಬಿ ತರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕೊನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಿವಾಹಿತ ಸಂಗೀತಾ ಮೇಡಂಗೆ ತಾನು ಕೊಟ್ಟೆನೆಂದು ಹೇಳಿ ಕೊಟ್ಟುಬರುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮೇಷ್ಟ್ರು. ಆದರೆ ನಡುವಿನ ಕೋಣೆಯ ರಾಧಾ ಮೇಡಂಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಸವತಿ ಮಾತ್ಸರ್ಯ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಹಿಳಾ ಮಣಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಗ್ವಾದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೂ ಹೆಡ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಇಲ್ಲದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ. ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ಈ ಪ್ರೇಮ ಸಲ್ಲಾಪ ಎಷ್ಟರತನಕ ಬಂದಿತೆಂದರೆ ನಾವುಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಬಾಂಧವರೇ ಅವರಿಬ್ಬರ ಕುರಿತು ಕವಿತೆ ಕಟ್ಟುವಷ್ಟು. ನಮ್ಮ ಸರದಿ ಮುಗಿದು ನಾವು ಹೈಸ್ಕೂಲು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಏರಿದ್ದೆವು ಆಗ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಮೇಷ್ಟ್ರೂ ಮೊದಲಿನ ಪತ್ನಿಗೆ ಡೈವೋರ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಈ ವಿಜಾತಿಯ ಸಂಗೀತಾ ರಮಣಿಯ ಕೈಹಿಡಿದರೆಂದು.

ಮೊದಲ ಪ್ರಸಂಗದ ಆ ಕಶ್ಮಲವಿಲ್ಲದ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬದುಕಿಗೂ, ಕಲಿತು ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಎನಿಸಿಕೊಂಡು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದವಳ ಬಿಟ್ಟು ಸೌಂದರ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದ ಆದರ್ಶ ಯುವ ಜನತೆಯ ನೇತಾರರಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಬದುಕಿಗೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾರು? ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಏನು?

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬಂದ ಸಂದರ್ಭ ಎಂದರೆ ಅದು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ತಂದ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು. ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವ ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅರಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಆ ಚರಣೆಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಿ. ಯುವಜನತೆ ಅತಿರೇಕದ ವರ್ತನೆಗಳಿಂದ ಈ ದಿನದ ಸೊಗಸನ್ನು ಕಲ್ಮಶಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಶುಧ್ಧ ಪ್ರೇಮ ಸಂಭಾಳಿಸಿದರೆ ಬದುಕು ಹೂವಿನ ಹಾಸು. ಇನ್ನು ಒಂದು ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗವಷ್ಟೇ. ಅದೇ ಇಡಿಯ ಜೀವನವಲ್ಲ. ಮದುವೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಯಾಮ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೆಲವರ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆಗಳು ನಿಂದೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿ, ಪ್ರೇಮವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಹತಾಶರಾಗಿ ಹೆತ್ತು ಹೊತ್ತು ಬೆಳೆಸಿದ ಹೆತ್ತವರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಉರಿ ಅಟ್ಟಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಹಾತ್ಸಾಧನೆ ಗೈಯುವ ಹೇಡಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಪ್ರೇಮಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಎಸಿಡ್ ಸುರಿದು ಕುರೂಪಗೊಳಿಸಿ, ಇಲ್ಲ ಸಾಯಿಸಿ ತೃಪ್ತಗೊಳ್ಳುವ ವಿಕೃತ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆದಷ್ಟುಜಾಗೃತಿ ಇರಲಿ. ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಪ್ರೇಮ ಪಾರಿಜಾತ ಪಲ್ಲವಿಸಲಿ.

“Love is not time’s fool”by William Shakespeare.”

—————

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ!

        ಕವಿಸಾಲು       ಆಗೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ಬರುತಿದ್ದ ನಿಯಮಿತ ವಸಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ ಶಿಶಿರ-ಹೇಮಂತ ಹಿಂದೆ ನಿರ್ವಾತ ಕುಕಿಲು-ನವಿಲಲ್ಲದ ಬಂದ ಪುಳಕವಷ್ಟೇ ಆದವ ಬೆರಳಂಚು ತಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇನ್ನು ನಾಳೆ ಎಂದು ಹೋದವ ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ಕಾಯುವಿಕೆ ಶುರುವಾದದ್ದೋ ಅವ ಬಾರದುಳಿದದ್ದೋ ನಿನ್ನೆವರೆಗೂ ಕತ್ತಲೊಳಗಣ ಕಪ್ಪಿನಂತೆ ಸಂಜೆಯುದ್ದ ಬಿರುಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನಿಶ್ಶಬ್ದ! ಇಂದು ಬೆಳಗಲೇನೋ ಬೆಳಕಿತ್ತು ಅಚ್ಚರಿ ಮರಿ ಹಾಕುತಿದೆ ಸಂಜೆಯಷ್ಟೆ ಖಾಲಿಖಾಲಿ ಮರೆವೊಂದು ...

  • 3 days ago No comment

    ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ…

                ಖ್ವಾಬ್ ಹೋ ತುಮ್ ಯಾ ಕೋಯೀ ಹಕೀಕತ್.. ಕೌನ್ ಹೋ ತುಮ್ ಬತಲಾವೋ.. ದೇರ್ ಸೇ ಕಿತನೀ ದೂರ್ ಖಡೀ ಹೋ ಔರ್ ಕರೀಬ್ ಆ ಜಾವೋ… ಬಯಸೋದು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ವೃತ್ತದಲ್ಲೊಂದು ಜಾಗವನ್ನು, ಆದರೆ ತಾವೇ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ವೃತ್ತ‌ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ‘ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೇರವಾಗೇ ಹೇಳೋ ಧಾರ್ಷ್ಟ್ಯ… ಏನನ್ನುವುದು ಇದಕ್ಕೆ? ಕೊಡೋ ಕೈ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೇಲಿರತ್ತೆ, ...

  • 5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪಟ್ಟಾಂಗದ ಕತೆ – ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಜೊತೆ

      ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಕೂಡ ‘ಕಾಫಿ ವಿದ್ ಕರಣ್’. ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ನಾನೋ ಕಾಫಿಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರೊಬ್ಬರ ಆಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕರಣ್ ಜೋಹರ್ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥೆಯ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗೆ ಕೆಲಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಆ ಪುಟ್ಟಜಾಗವು ‘ಮೆಹಫಿಲ್’ ಆಗುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಬಂದಿಳಿಯುವ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ನಾನು ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಸೀದಾ ಮನೆಗೇ ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನೋಡನೋಡುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಆಗಲೇ ಜಮೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅದೇನೇ ...


Editor's Wall

  • 18 January 2018
    5 days ago No comment

    ಮೋಹದ ಹಯವೇರಿದ ಕಿನ್ನರಿಯರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ…

                        ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಬಳಿಕ ಸೋತು ಹಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಅವಳು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಲಕಲಕ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯವಹಾರಸ್ಥಳಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು. ಉಳಿದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾದರೂ ಇವಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.   ಆ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳ ಅಷ್ಟೂ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ ಗಳ ತುಂಬ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ...

  • 15 January 2018
    1 week ago No comment

    ದೊರೆ ಏನೆಂದನು ಎಂದರೆ…

      ಗೆದ್ದವರು ಅವನನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಡಿಗೆ ಕರೆತಂದರು. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ದಿನವಿಡೀ ಲೈವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥತೆ ಅನುಭವಿಸಿದವು.   ಅವನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಡೊಳಗೇ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದ್ಕೊಂಡು ಇದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ನಾಡ ಕಡೇನೇ ನೋಡ್ತಿದ್ವಂತೆ. ಕಿವಿಗಳು ನಾಡ ಕಡೆಯ ಸದ್ದುಗಳಿಗೇ ತೆರಕೊಂಡಿದ್ವಂತೆ. ಬಾಯಿ ಕೂಡ ನಾಡ ಬಗ್ಗೆಯೇ ವಟಗುಡೋ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತಂತೆ. ವಿಚಾರ ಹೀಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ ನಾಡಿಂದ ಕಾಡ ಕಡೆ ...

  • 14 January 2018
    1 week ago No comment

    ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಹೋಗಗೊಟ್ಟೆ…

              | ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾ ದಾಸ್ ಕವಿತೆಗಳ ಅನುವಾದ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ಆವರಿಸುವ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ನನಗೆ ತುಂಬ ಕಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾಕೆ ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಗಂಡಸರಿಗೆ ಬಂಧನದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹಂತದ ನಂತರ ಯಾಕೆ ಹೆಣ್ಣಿಗೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರರ್ಥಕ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ… ಹತ್ತು ...

  • 11 January 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಲಡಿಯ ತುಂಡು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವನ ಅರಳಿ…

                        ಒಂದು ತೊಟ್ಟೂ ವಿಷ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳದಂಥ ಸಾವಯವ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಬೆಳೆದು ತಿನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.   “ನನ್ನ ಭುಜವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಾವುಟದಂತೆ ಹಾರಿಸಲು ನನಗೆ ಅಂಗೈಯಷ್ಟು ಜಾಗ ಬೇಕು ಶಾಶ್ವತ ವಿಳಾಸ ಬೇಕು” -ಎಜ್ರಾಶಾಸ್ತ್ರಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಕೆ. ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ...

  • 04 January 2018
    3 weeks ago No comment

    ಬತ್ತಿಹೋದ ಎದೆಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಗಳು

                        ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ‘ನೀನೂ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡೆಯಾ ತಿಂದೆಯಾ?’ ಎಂದು ಎಂದೂ ಕೇಳ ಹೇಳದವನೊಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ   ಒಲೆಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಧಗಧಗಿಸುತ್ತ, ಬೇಯುವ ಅಡುಗೆಯಂತೆ ಕೊತಕೊತನೆ ಕುದಿಯುತ್ತ, ಬಚ್ಚಲ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಹಬೆಯ ಜೊತೆ ಆರಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ, ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿವೊಡೆಯುತ್ತ, ಶೀತಲ ಮೌನದೊಳಗೆ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುತ್ತ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗಿನ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸುವ ತಳಮಳಗಳು ...