Share

ಹಸ್ತಶಿಲ್ಪದ ಶೆಣೈ ಮಾಮ್
ಈಶ್ವರ ದೈತೋಟ ಕಾಲಂ

ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆ ಮಣಿಪಾಲದಿಂದ ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರಾದ ಸೋಮಪ್ಪ ಅವರಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು. “ಅಯ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳ್ಬೆಕೂಂತ. ವಿಜಯನಾಥ್ ಶೆಣೈಯವರು ಈಗಷ್ಟೇ ಮೂರು ನಿಮಿಷ ಹಿಂದೆ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದವರು ಏಳ್ಳೇ ಇಲ್ವಂತೆ, ಡಾಕ್ಟರು ಬಂದು ನೋಡಿ ಅವರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ರಂತೆ. ನಾನು ಅಧೀರನಾದೆ. ಶೆಣೈಯವರು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸೊಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೀಗ 84. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅವರು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಅಮರ. ಅವರು ಇನ್ನಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಬಂದುದು ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ. ಟಿವಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಮಿತ್ರ, ಬಂಧುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಸುದ್ದಿ ಅರುಹಿದೆ. ಶೆಣೈಯವರು ಬನ್ನೀ ರಥಬೀದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಗೋಳಿಬಜ್ಜಿ ತಿಂದು ಒಂದು ಲೈಟ್ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋಣ ಎಂದವರು ತಮಾಶೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಯಿತು.

ಅವರು ಸಂಗೀತಪ್ರಿಯರು ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಚರಲ್ ಹೆರಿಟೇಜ್ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಅವರ ಪ್ಯಾಶನ್ ಆಗಿತ್ತು. ನಾರ್ವೆಜಿಯನ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಏಜೆನ್ಸಿ ನೆರವಿನಿಂದ ಅವರು ಮಣಿಪಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆರಿಟೇಜ್ ವಿಲೇಜ್ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ದೇಶವಿದೇಶಗಳಿಂದ ಆಸಕ್ತರನ್ನು ಆ ಹಳ್ಳಿ ಸೆಳೆಯುತ್ತಲಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಕರಕುಶಲ ಸಂಗ್ರಹಾಲಯ, ಕಂಟೆಂಪರರಿ ಆರ್ಟ್ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಮತ್ತು ಸೆಂಟರ್ ಫಾರ್ ಪರ್ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ ಆಟ್ರ್ಸ್ ಕೂಡಾ ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಟ್ಟವರು.

ಹಸ್ತಶಿಲ್ಪದ ವಿಜಯನಾಥ್ ಶೆಣೈ ನನಗೆ ಜರ್ನಲಿಸಂನಲ್ಲಿ ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಿಂದಲೇ – 4 ದಶಕಗಳಿಂದ ಪರಿಚಯ. ಅವರು ಸಿಂಡಿಕೇಟ್ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಜೊತೆಗೆ, ಸಂಗೀತ ಸಭಾ ಎಂಬ ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಣಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ನಾನು ತಂಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೈಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್‍ನಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಡಾರ ಮಾಡಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಣ್ಮಣಿ ರಾಜಣ್ಣ ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದೆ. ಸಂಗೀತ ಸಭಾ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಡಾ. ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್ ಸಂಜೆಯನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೊರಟಾಗ ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದ ಟಿ. ಮೋಹನ್‍ದಾಸ್ ಪೈಯವರು, ನಾನೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಲು ಸಲಹೆಯಿತ್ತರು. ಹಾಗಾಗಿ ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ರಾಜಣ್ಣಾವರು, ಆ ದಿನವಷ್ಟೇ ಶಬರಿಮಲೆ ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಾಸು ಬಂದಿದ್ದರು. ಪಾರ್ವತಮ್ಮಾವ್ರೂ ಜೊತೆಗಿದ್ದರು. ಕುಶಲ ಸಂಭಾಷಣೆಯಾಯಿತು. ಶಬರಿಮಲೆ ಪ್ರಸಾದ ಸೇವನೆಯೂ ಆಯಿತು. ಬಂದ ವಿಷಯ ಅರುಹಿದಾಗ ಪಾರ್ವತಮ್ಮಾವರು ಮತ್ತು ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ವಾಪಾಸು ಬರುತ್ತಾ ಮದ್ರಾಸ್-ಮಂಗಳೂರು ಬಲ್ಲಾಳ್ ಬಸ್‍ನಿಂದ ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಳಿದೆ.

ನಾನು ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೀಗಿದೆ. “ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಹೋಗಿ ರಾಜಣ್ಣಾವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಶೆಣೈ ಅವರೊಂದಿಗೆ ತೆರಳಿದೆ. ಅವರು, ಆಗಷ್ಟೇ ಶಬರಿಮಲೈ ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಾಸು ಬಂದಿದ್ದರು. ಯಾತ್ರೆ ಕಷ್ಟಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರೋಚಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ರಾಜಣ್ಣ-ಸ್ವಾಮೀ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪುಳಕಿತರಾಗುವ ದೈವೀಕ ಅನುಭವವನ್ನು ರೋಮಾಂಚನ ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ನಾವದನ್ನು ಕಣ್ಣು,ಕಿವಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಆಲಿಸಿದೆವು. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸವಿದೆವು. ಅಷ್ಟೊಂದು ಸವಿಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಸಾದವಿದೆಯೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಣ್ಣಾವ್ರು ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಮ್ಮ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೊಪ್ಪಿ ಬರುವೆವೆಂದು ಮಾತುಕೊಟ್ಟರು. ಪುಟ್ಟ ಲೋಹಿತ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪುಟ್ಟ ಗಿಟಾರ್ ಹಿಡಿದು ಹಾಡು ಹೇಳಿ ಕುಣಿಯುವ ಸೋಲೋ ಶೋ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಮೊನ್ನೆ ಶೋನಲ್ಲಿ ಅವನ ಗಿಟಾರ್ ನಾವು ಮರೆತು ಬಂದಿದ್ದೇವೆಂದು ಹಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಮಾಡಿದ ಸ್ವಯಂಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಕೊಂಡಾಡಿದರು. ಬೆಳೆಯ ಸಿರಿಯನ್ನು ರಾಜ್ ದಂಪತಿಗಳು ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಮಣಿಪಾಲದ ರಸಸಂಜೆ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕಂಡಿತು.”

ಅಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಶೆಣೈಯವರ ಸಂಬಂಧ ಬಲವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ದ.ಕ. ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಉದಯವಾಣಿಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಘಟನೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ (1980) ಕುಗ್ರಾಮ ಗುರುತಿಸಿ ಅಭ್ಯುದಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಪ್ರಯೋಗ (1981-87) ನಡೆಯುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಮಣಿಪಾಲದಲ್ಲೇ ನನ್ನಕ್ಕ ಡಾ. ಸಾವಿತ್ರಿ ದೈತೋಟರ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತಂಗುತ್ತಿದ್ದೆನಾದ್ದರಿಂದ ಮಣಿಪಾಲದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ದಿನಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವು. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೋಹನದಾಸ್ ಪೈಯವರು ಮತ್ತು ವಿಜಯನಾಥ್ ಶೆಣೈಯವರ ಪುರಾತನ ಮನೆ ಸಂದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ಸಹಯಾತ್ರಿಯಾಗುತ್ತಲಿದ್ದೆನು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ, ಶಣೈ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯ, ಸಂಭಾಷಣೆ, (ಅಂದರೆ, ಅವರುಗಳು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಹಾಂ, ಹೂಂ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ) ನಡಯುತ್ತಲಿತ್ತು.

ಅಂತಹದೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್‍ರು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾವೊಂದರ ಮೃಚ್ಛಕಟಿಕದ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂಬಯಿನ ಜಗತ್‍ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಿರ್ದೇಶಕ ಮಹೇಶ್ ಭಟ್ಟರು ನಿರ್ದೇಶಲಿರುವ ಹೊಸಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಅನುರೂಪವಾದ ಪುರಾತನ ಮನೆಯ ಲೊಕೇಶನ್ ಬೇಕೆಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಮನೆಯನ್ನು ಅರಸಲು ಕುಂದಾಪುರ ಕಡೆಗೆ ಮೋಹನದಾಸ್ ಪೈ ಮತ್ತು ಶೆಣೈ ಹೊರಡುವ ದಿನ ನಾನು ಪೇಪರ್ ಕಾರ್ಯ ನಿಮಿತ್ತ ಮಣಿಪಾಲದಲ್ಲಿದ್ದೆ. ನೀವೂ ಬನ್ರೀ ಎಂದು ನನ್ನ ಬಾಸ್ ಕರೆದರು. ಆಗಷ್ಟೇ ಸಿಂಗಾಪುರದಿಂದ ಕೊಂಡು ತಂದಿದ್ದ ಅಸಾಹಿ ಪೆಂಟಾಕ್ಸ್ ಕೆ 1000 ಕ್ಯಾಮೆರಾ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಪುಟ್ಟದೊಂದು ದಾರದ ಚೀಲದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿದ್ದೆ. ಏನು ಸ್ವಾಮಿ ನಿಮ್ಮದು ಮಾರಾಪು ಎಂದು ಶೆಣೈ ರೇಗಿಸಿದರು. ನಾನು ಉತ್ತರಿಸದೆ ಹಲ್ಲು ಕಿಸಿದೆನು.

ಸೂರಾಲು ಅರಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕಿದ್ದ ಉಡುಪಿ ಹೆಸರಾಂತ ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಅದೇನೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೈಕೊಟ್ಟರು. ನೋಡಿ, ಇವ್ರೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಎಂಥ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಶೆಣೈ ಮಾಮ್ ಗೊಣಗಿದರು. ನಾನು ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೆದು ಸರಸರನೆ ನನ್ನ ಖುಶಿಗಾಗಿ ಓಡಾಡಿ ಒಂದಷ್ಟು ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆನು. ನನ್ನ ಬಾಸ್ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವರ ಯೋಜಿತ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡಚಣೆಯಾಗಬಾರದೆಂದು ಜರ್ನಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಹರ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದು ಅವರಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಕಾರಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಬೈಂದೂರಿನ ಮತ್ತೆರಡು ಹಳೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಒಂದು ಕೊಡ್ಗಿಯವರ ಮನೆಯಿರಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ನೆನಪು) ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನಿಂದಾಗಿ ಅಡಚಣೆಯಾಗದಂತೆ ನನ್ನ ಫಿಲ್ಮಿನ ರೀಲು ಸುತ್ತಿದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಬಳಿಕ ಕೆಲವು ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಎನ್‍ಲಾರ್ಜು ಮಾಡಿ ಅಚ್ಚಿಸಿ ಕ್ಯಾಶುವಲ್ ಆಗಿ ಮೋಹನ್‍ದಾಸ್ ಪೈಯವರಿಗೆ ಆಫೀಸ್ ಮೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ. ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ ಟ್ರಂಕ್ ಕಾಲ್ ಬಂತು. ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ವೀಕ್ ನೀವು ಎರಡು ದಿನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಣಿಪಾಲಕ್ಕೆ ಬನ್ರೀ, ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶೆಣೈಯವರ ಜೊತೆ ನೀವೂ ಏರ್‍ಪೋರ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನು ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಸೂಚನೆ ಇತ್ತರು.

ಮಣಿಪಾದಲ್ಲಿಳಿದು ಗ್ರೀನ್‍ಪಾರ್ಕಲ್ಲಿ ತಂಗಿ, ಮೋಹನ್‍ದಾಸ್ ಪೈ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶೆಣೈ ಇದ್ದರು. ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣವೇ “ಅದೇನ್ರಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಫೋಟೋ ಹೇಗೆ ತೆಗೆದ್ರೀ, ನಿಮ್ಮ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಎಲ್ಲಿತ್ತು. ಲೈಟುಗೈಟೂ ಏನೂ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ, ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡ್ಕೋಳ್ಳಿಕ್ಕೆ ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದ್ರೀ, ಅದ್ಹೇಗೆ ತೆಗೆದ್ರೀ ಮಾರಾಯ್ರೇ-ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್‍ಗಳ ಎಂದಿನ ರಾಯ್ಪಾಟ ಕಾಣ್ಲಿಲ್ಲ” ಎಂದು ರೇಗಿಸಿದರು. ಜೊತೆಗೆ, ನೀವು ಕಳಿಸಿದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಾರ್ನಾಡರಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾದ ಶೂಟಿಂಗ್ ಲೊಕೇಶನ್ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಅವ್ರಿಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಿದಾರೆ. ನೀವು ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೇ ಇರ್ಬೇಕು ಗೊತ್ತಾಯ್ತಾ, ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗ್ಬೇಡಿ ಎಂದು ಪಾನ್ ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ರೇಗಿಸಿಕೊಂಡೇ ಹೇಳಿದರು.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಜ್ಪೆ ಏರ್‍ಪೋರ್ಟಿಗೆ ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನು ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಲು ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಜೊತೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ನನಗೋ ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಸಂಭ್ರಮ. ಅದೇನು ಅವರನ್ನು ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲ. ವಂಶವೃಕ್ಷ ಶೂಟಿಂಗ್‍ಗಾಗಿ ಅವರೂ, ಬಿ.ವಿ. ಕಾರಂತರೂ ಮೈಸೂರು ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಮಹಾರಾಜಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಜರ್ನಲಿಸಂ ಸ್ಟೂಡೆಂಟ್, ನಮಗ್ಯಾರು ಪರ್ಮಿಶನ್ ಕೊಡ್ಬೇಕು, ಯಾಕೆ ಇನ್ವಿಟೇಶನ್ ಕೊಡ್ಬೇಕು! ಶೂಟಿಂಗ್ ನಡೆಯುವಾಗ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಚಕ್ಕರ್ ಹೊಡೆದು ನಾನು, ಹಿರಿಯಮಿತ್ರ ಬಿ.ಎ. ಶ್ರೀಧರ್ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಆದರೆ, ಕಾರಿನ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ನಾಡರೊಂದಿಗೆ ಶೆಣೈಮಾಮ್, ಮುಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಜ್ಪೆಯಿಂದ ಮಣಿಪಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ. ನಾನಂತೂ ಎಕ್ಸೈಟ್ ಆಗಿದ್ದೆನು. ಅಚಾನಕ್ ಆಗಿ ದಾರಿ ಮಧ್ಯದ ಮೂಲ್ಕಿ ಸಮೀಪದ ಕಾರ್ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್. ಕಾರ್ನಾಡರು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿಗಂಟಿಕೊಂಡ ಊರಾದ ಕಾರ್ನಾಡಿಗೆ ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಊರ ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅವರ ಸರ್‍ಪ್ರೈಸ್ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಶೆಣೈಯವರು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಕಾರ್ನಾಡರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಊರಿನ ಸಂದರ್ಶನದ ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅನುಭವ ವೇಳೆಗೆ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಇಮೋಶನಲ್ ಆಗಿದ್ದರು ಎನ್ನಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಚಿತ್ರ ಸಮೇತರ ದಾಖಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಮರುದಿನದ ಉದಯವಾಣಿಯಲ್ಲಿ “ಕಾರ್ನಾಡಿಗೆ ಭೇಟಿಯಿತ್ತ ಕಾರ್ನಾಡ್” ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಂ ಸುದ್ದಿ-ಚಿತ್ರದ ಐಟಂ ಆಗಿ ನನ್ನ ಬೈಲೈನ್ ಒಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಅದರ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಶೆಣೈಯವರು ಕಾರ್ನಾಡರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಮುಂದೆ ಅದೇ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಮೃಚ್ಛಕಟಿಕದ ಶೂಟಿಂಗ್ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು. ರೇಖಾ ಮಣಿಪಾಲ್ಲೇ ತಂಗಿ ಶೂಟಿಂಗ್‍ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಶೇಖರ್ ಸುಮನ್, ಅಶೋಕ್ ಕುಮಾರ್ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಅನುರಾಧಾ ಮುಂತಾದವರು ಬಂದಿದ್ದರು. ನನಗೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವುದೇನೋ ಇಷ್ಟ, ಆದರೆ, ಶೂಟಿಂಗ್ ಮಾತ್ರ ಏನೇನೂ ಗೌಜಿ ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನತ್ತ ಕಾಲಿಡಲೂ ಇಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಅವರ ಪುರಾತನ ಮನೆ ಹಾಗೂ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ದೇವರಕೋಣೆವರೆಗಿನ ಪುರಾತನ, ಸಾಂಸ್ಕøತಿಕ ಮಹತ್ವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ವಾರಾಂತ್ಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಆಗಾಗ ಸೇರುತ್ತಲಿದ್ದೆನು. ಅವರು ಬದುಕಲೆಂದು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮನೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಹಂತಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಗಮನಿಸಲು ನನಗೆ ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು. ದಿ ವ್ಹೀಕ್ ಡೆಲ್ಲಿ ರೆಸಿಡೆಂಟ್ ಎಡಿಟರ್ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಮೂರ್ತಿ, ಇಂಡಿಯಾ ಟುಡೇಯ ಎಡಿಟರ್ ರಾಜ್ ಚೆಂಗಪ್ಪ ಮುಂತಾಗಿ ಹಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನೂ ನಾನಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಕರಾವಳಿಯಿಂದ ತೊಡಗಿ ಮಲೆನಾಡು, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕವೆಂದು ಬದುಕುವಾಸರೆಯ ಸಂಸ್ಕತಿ ಬಿಂಬಗಳಾಗಿದ್ದ ಹಳೆಮನೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ, “ಮಣ್ಣುಪಳ್ಳ”ದೊಳಗೆ (ಮಣಿಪಾಲದ ಮೂಲಹೆಸರು) ತಂದಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಕನಸುಕಟ್ಟಿ ನನಸಾಗಿಸಿದ ಅವರ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಲಿದ್ದೆನು. ನಮ್ಮ ದೈತೋಟಕ್ಕೂ ಅವರೊಮ್ಮೆ ಮೋಹನ್‍ದಾಸ್ ಪೈ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವರು ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ವಸ್ತು ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಒಯ್ದಿದ್ದರು.

ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಕನಸಾದ ಹಳೆಮನೆಗಳ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನೆ ಪುನರ್‍ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅವರ ಕನಸಿಗೆ ಮಣಿಪಾಲದಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಜಾಗವೊಂದಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಓಡಾಟ-ಸಂಪರ್ಕ ನಡೆಸಲು ಅವರ ಬಯಕೆಯಂತೆ ನಾನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆನು. ಕೊನೆಗೂ ಅಂತಹದೊಂದು ಅಪೂರ್ವ ಹಳ್ಳಿಬೀದಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಂತಹಂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನನ್ನವರು ಎಳೆದೊಯ್ದು ತೋರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಗೋಳಿಬಜೆ-ಸ್ಪೆಶಲ್ ಕಾಫಿ ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಂದು ದಿನ ನನಗೆ ಅವರ ಋಣ ತೀರಿಸುವ ಅಪೂರ್ವಾವಕಾಶ ಬಂದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವರು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಪಬ್ಲಿಸಿಟಿ ಶೈ. ನಾನು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆಯಿತ್ತು ಕೈಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕøತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಜಾಹೀರಾತು ನೋಡಿ ಕೆಲವು ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪುಟ್ಟಪುಟ್ಟ ಡಾಕ್ಯಮೆಂಟರಿ – (ಆರೇಳು ನಿಮಿಷಗಳದು) ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದೆ. ಆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಶೆಣೈ ಅವರ ಹೆಸೆರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದ್ದೆನು. ಎಂದೂ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆಯಲಿಚ್ಛಿಸದ ಅವರ ಮನವೊಲಿಸಿ ಹಸ್ತಶಿಲ್ಪದ ಹೀರೋ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿ ಮಾಡುವ ಅಮೋಘ ಅವಕಾಶ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಚಂದ್ರಣ್ಣ ಶೆಣೈ ಮಾಮ್‍ರ ಚರಿತ್ರಾರ್ಹ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಶೂಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಟ್ಟದ್ದಂತೂ ನನಗೆ ಖುಶಿಯಾದ ಅನುಭವ ಕೊಟ್ಟಿತು.

———————-

ಈಶ್ವರ ದೈತೋಟ

1ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದ ಹಿರಿಮೆ. 1991ರಿಂದ 2011ರವರೆಗಿನ ಎರಡು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆವೃತ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸಾರದ ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕದ ಫೌಂಡರ್ ಚೀಫ್ ಎಡಿಟರ್. ಮಣಿಪಾಲದ ಉದಯವಾಣಿ ರೆಸಿಡೆಂಟ್ ಎಡಿಟರ್, ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ (ಕ) ಎಡಿಟರ್, ಕನ್ನಡದ ಸೀನಿಯರ್ ಮೋಸ್ಟ್ ದೈನಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚೀಫ್ ಎಡಿಟರ್ ಹಾಗೂ ನೂತನ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ ಚೀಫ್ ಎಡಿಟರ್ ಆಗಿ ಹೊಣೆಹೊತ್ತವರು.

ಮುದ್ರಣ ಮಾಧ್ಯಮ, ರೇಡಿಯೋ, ಟೆಲಿವಿಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮೂರೂವರೆ ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಅನುಭವ. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಶಿಕ್ಷಣ, ಅಭ್ಯುದಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಮತ್ತು ಮೀಡಿಯಾ ಮ್ಯಾನೇಜ್‌ಮೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಾರ ಸಾಧನೆ. ಯುಜಿಸಿ ಮತ್ತು ಯೂನಿಸೆಫ್ ತರಬೇತಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಡೆವಲಪ್‌ಮೆಂಟ್‌ ಕನ್ಸಲ್ಟೆಂಟ್ ಎಂದು ಮನ್ನಣೆ.

2015ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಟಿಎಸ್ಆರ್ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಮೂಡಬಿದ್ರೆಯ ನುಡಿಸಿರಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, 2008ರಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯುದಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಮೈಸೂರಿನ ಕುವೆಂಪು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಂಪಾದಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ (2006). 2008ರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಝಿ ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್‌ನಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಮೀಡಿಯಂ ಮತ್ತು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಸಂಪಾದಕ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಮೀಡಿಯಾ ಪರ್ಸನ್ (ವೀಕ್ಷಕರ ಆಯ್ಕೆ) ಎಂಬೆರಡು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು. ವಾಯ್ಸ್ ಆಫ್ ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ಕೆನೆಡಿಯನ್ ರೇಡಿಯೋಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಪ್ರಸಾರವಾಗಿವೆ. ಹಲವು ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಷನಲ್ ಜರ್ನಲ್‌ಗಳಿಗೂ ಲೇಖನ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಅಭ್ಯುದಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಅವರ ನಿತ್ಯ ಜಪ. ಅಭ್ಯುದಯ ಸಂಬಂಧಿತ ಅನೇಕ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟರಿಗಳನ್ನು, ರೇಡಿಯೋ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿರುವ ಅನುಭವ. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಮತ್ತಿತರ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ, ಅನುವಾದಿಸಿರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ 75ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು.

Share

2 Comments For "ಹಸ್ತಶಿಲ್ಪದ ಶೆಣೈ ಮಾಮ್
ಈಶ್ವರ ದೈತೋಟ ಕಾಲಂ
"

  1. ವಿಮಲಾನಾವಡ
    23rd March 2017

    ಶ್ರೀ ವಿಜಯನಾಥ ಶೆಣೈಯವರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಆಪ್ತಬರಹ ಓದಿ ಧನ್ಯಳಾದೆ.ನಿಮಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

    Reply
  2. NIRMALA K S
    23rd March 2017

    ಕೆಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜಾಗವನ್ನು ಎಂದೂ ತುಂಬಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಡೆಗೆ ಉಳಿಯುವುದು ಅವರ ನೆನಪಷ್ಟೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 hours ago No comment

    ತೇಪೆಗಳೆಂದರೆ…

          ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸದೆಯೇ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸೋರುವ ಬಿಂದಿಗೆಯಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿದ ಹನಿಯೋ ಭಾರ ತಾಳದೆ ಮುರಿದ ಬಕೇಟಿನ ಸದ್ದೋ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಿರಬಹುದೇ? ವಿಶೇಷ ಹತಾರ ಪಿತಾರಗಳೇನಿಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ತುಂಡು, ಸುಡುಬೆಂಕಿ ಕಾಸಿ ಬರೆ ಇಟ್ಟರೆ ಸುಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊಗೆ ಆದರೆ, ಬಿರುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು ತುಂಡುಗಳು ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವು ಗಾಯದ ಗುರುತು ಉಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ನಿಜ ಆದರೆ ...

  • 23 hours ago No comment

    ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೈನಾ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದಾಗ…

            ಕಾಣಲು ಸಣ್ಣವೆಂಬ ಸಂಗತಿಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಿಂಬ ಗಮನಿಸುತ್ತ…     ಅದೊಂದು ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ, ಎಷ್ಟು ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ಕಾಳಿಗೊಂದು ತೆನೆ, ತೆನೆಗೆಂಟು ದಂಟು ಕೊಡೋಷ್ಟು… ಕೇಳುವುದಕ್ಕೇನೇ ಖುಷಿ, ಸಂಭ್ರಮ ಅಲ್ವಾ! ಯಾರಿಗೂ ಅನ್ನದ ಕೊರತೆ ಆಗದಷ್ಟು… ಹಂಚಿತಿನ್ನುವ ಭಾವವೇ ಸಾಕು ಅನ್ನುವ ತೃಪ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹತ್ತು ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು ಸೇರತ್ತೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ...

  • 1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 2 days ago No comment

    ಇದ್ಯಾವ ಪರಿ?

          ಕವಿಸಾಲು       ಥೇಟು ನವಿಲುಗರಿಯ ಹಾಗೆ ಮನಸಿನ ಪುಟಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಮರಿಯಿಟ್ಟು ನೆನೆದು ನೇವರಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮುದ ಕೊಡುವ ನವಿರು, ನವಿರು! ಎದುರಿಲ್ಲದೆ, ಇಡಿಯಾಗಿ ಸಿಗದೆ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಚಿಗುರು ಕುಡಿಗಳಲಿ ನಳನಳಿಸಿ ಬಳುಕಿ ಬಾಗಿ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಾಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಹರಿವ ಉಸಿರು! ಹೂಬನದ ಸೊಬಗಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳಲ್ಲಿ ದಳಗಳ ಸುತ್ತುಗಳಲಿ ಹಾಸಿ ಮಲಗಿದ ಕಂಪಾಗಿ ಮೈಮನಗಳ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಕರೆವ ಕಂಪಿಗೆ ...

  • 3 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು       ನಿನ್ನ ತೋಳ ಜೋಲಿಯಲಡಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ತುಂಡು ಚಂದ್ರನ ಜೋಕಾಲಿ ಆಗಾಗ ಫಳ್ಳನೆ ಇಣುಕುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಹಾಡಿನಂಥ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕತೆ ನಿನ್ನ ಅನುಪಮ ನಂಬಿಕೆಯ ರಾಗ ಜಗದೇಕವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನೆದೆ ಹಾಕುವ ತಾಳ ಮಬ್ಬಾದರೂ ಮುದ್ದುಕ್ಕಿಸುವ ಅವಳ ಮುಖ ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭೋರ್ಗರೆವ ಅಳು ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿನ ಅವಳ ನೋವು ಒಮ್ಮೆ ತುಣುಕು ತುಣುಕುಣುತಾ ಮದವೇರಿದ ವಿಷಕನ್ಯೆಯಂತನಿಸುವ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಗುಟುಕೊಂದೊಂದೂ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಷವೇರಿ ...


Editor's Wall

  • 17 November 2017
    1 day ago 2 Comment

    ನನ್ನನ್ನು ಕವಿಯೆಂದರು..!

        ಯಾರೂ ಫ್ರೆಂಡ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಬರೆಯುತ್ತ ಹೋದೆ. ನನ್ನ ಪೋಸ್ಟುಗಳು ಪಬ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಇದ್ದವು. ನನಗದು ಕೂಡ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಲೈಕುಗಳು ಬೀಳುತ್ತ ಹೋದವು. ಓದುಗರು ಅವನ್ನು ಕವಿತೆ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದರು. ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳಿಸುತ್ತ ಹೋದರು.       ಈ ಜಗತ್ತು ಅದೇಕೆ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು, ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಪಮಾನಪಡಿಸುತ್ತದೆ? ಯಾಕೆ ಕಳಂಕದ ...

  • 14 November 2017
    4 days ago No comment

    ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಅವ್ರ್ ಬಿಟ್ ಇವ್ರ್ ಯಾರು?

        ಈಗ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರ ಊರುಗಳ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂಕಿ ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಣಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಹೋಮ್ ವರ್ಕ್, ರ್ಯಾಂಕ್ ಓಟ, ಅಂಕದ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಬರಹ, ಕಾದಂಬಿನಿ ಅವರಿಂದ       ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಯಾರಾದರೂ ಚೂರು ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಅಜ್ಜಿಯಾಗಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕ್ಲಾಪ್ಸ್ ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಕಳ್ಳರನ್ನು ...

  • 09 November 2017
    1 week ago No comment

    ಕೆಂಡದಂಥ ಕಾವ್ಯ

    ಪಾಶ್ ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರುವ ಪಂಜಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಕವಿ ಅವತಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಂಧು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಕವಿ. ತನ್ನ 20ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತ ಮೊದಲ ಸಂಕಲನ ‘ಲೋಹ್ ಕಥಾ’ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೇ (1970) ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದೇ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಮತ್ತೂ ಎರಡು ಸಂಕಲನಗಳು ಪಂಜಾಬಿ ಕಾವ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ಶಾಶ್ವತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಅವನ ಕಾವ್ಯದ ಕತ್ತಿ ಖಲಿಸ್ತಾನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಝಳಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ಅವನ ಹತ್ಯೆಗೂ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ...

  • 07 November 2017
    2 weeks ago One Comment

    ಕಾಲದೊಂದೊಂದೇ ಹನಿಯು ಹರಿದುಹೋಗುವ ಸದ್ದು

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ನಾವು ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಭಸಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದ್ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತನ್ನ ಒಂದು ...

  • 06 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಣದ ಕಡಲಿನ ಮುಂದೆ…

    ಹಳೆಯ ಕಾವ್ಯದ ಮೆಲುಕನ್ನು ಇವತ್ತಿನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸು. ಒಂದು ಕವಿತೆಯ ನೆವದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ನೆನಪಿನ ಗುರುತುಗಳೂ ಹಲವು. ಇದು ವಿಮರ್ಶೆಯಾಚೆಗಿನ, ಅಕೆಡೆಮಿಕ್ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಗುರುತೂ ಆಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ.  ಕನೆಕ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಅಂಥದೊಂದು ಹುಡುಕಾಟದ ಖುಷಿ ಹಂಚಲು ತೊಡಗಿದೆ.  * * *         ಕಾವ್ಯದ ಸೌಂದರ್ಯ ಇರುವುದೇ ಅದರ ಅಮೂರ್ತತೆಯಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆದ ಕವಿಗಿಂತ ಅದನ್ನು ಓದಿದವರಿಗೇ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ...