Share

ರೀಲ್ ಅಮ್ಮ, ರಿಯಲ್ ಅಮ್ಮ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಸ್ ಕಾಲಂ

“ಆಜ್ ಮೇರೇ ಪಾಸ್ ಪೈಸಾ ಹೇ, ಬಂಗ್ಲಾ ಹೇ, ಗಾಡೀ ಹೇ, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಹೇ… ತುಮ್ಹಾರೇ ಪಾಸ್ ಕ್ಯಾ ಹೇ” ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ “ಮೇರೇ ಪಾಸ್ ಮಾ ಹೈ” ಎಂದು ಜಬರ್ದಸ್ತಾಗಿಯೇ ಡೈಲಾಗು ಹೊಡೆದಿದ್ದರು ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್. ಈ ಜನಪ್ರಿಯ ಡೈಲಾಗಿನಿಂದಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಸಿಳ್ಳೆಗಳ ಭಾರೀ ಮಳೆಯಾಗಿದ್ದು ಬಚ್ಚನ್ ಸಾಹೇಬರಿಗಾದರೂ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ‘ಅಮ್ಮ’ ಎಂಬ ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಹಿಟ್ ಫಾರ್ಮುಲಾ.

ಭಾರತೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಅಥವಾ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಶೈಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುವ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು’. ಇನ್ನು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಫಾರ್ಮುಲಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು ಎಂದರೆ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅದೊಂದಕ್ಕೇ ಜೋತುಬೀಳುವುದು ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳ ಹುಟ್ಟುಗುಣ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲೇ ಮಳೆ, ಮಚ್ಚುಗಳಂತಹ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದವು ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ‘ಮಾ’ ಕೂಡ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಇಂಥದ್ದೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಈ ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು ಅನ್ನುವುದು ಆವತ್ತಿಗೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲಿಸುವ ದಾಳ. ಯಾರೇ ಕೂಗಾಡಲಿ ಊರೇ ಹೋರಾಡಲಿ… ತಾಯಂದಿರ ನಿಶ್ಕಲ್ಮಷ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ ಈ ಒಂದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಂಗವಿಲ್ಲ.

ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ‘ಮದರ್ಸ್ ಡೇ’ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಾವೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಗೆಳೆಯರು ‘ಮಾಡರ್ನ್ ಮಮ್ಮಿ’ಯಂದಿರ ಬಗ್ಗೆ ವಿನೋದದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಚಲನಚಿತ್ರಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಗಂಭೀರವೆನಿಸುವಂತಹ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ದೊಡ್ಡ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗಾಗ ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ‘ಟಿಪಿಕಲ್ ಫಿಲ್ಮೀ’ ಶೈಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವಿನೋದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೋಡುವವರು. ಅಂದಹಾಗೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಎಂಭತ್ತು ಮತ್ತು ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ ಇಂಥಾ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳಿಗೇ ಜೋತುಬಿದ್ದವುಗಳು. ಸಿರಿವಂತರ ಹುಡುಗಿ ಕಡುಬಡವನೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದು, ನಂತರ ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ, ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಾಯಿ-ಮಗನ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು, ಒಂದು ಹೋಳಿಹಬ್ಬದ ಹಾಡು, ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕರು ನಾಯಕನ ತಾಯಿಯನ್ನೋ ತಂಗಿಯನ್ನೋ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗೋಡೌನೊಂದರಲ್ಲೋ ಗುಹೆಯಲ್ಲೋ ಬಂಧಿಸಿಡುವುದು, ಹಳೇ ಸೇಡು, ನಂತರ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಹೊಡೆದಾಟ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪೋಲೀಸರು… ಹೀಗೆ ಅವೇ ಚರ್ವಿತಚರ್ವಣಗಳ ಹಾವಳಿ. ಮುಂದೆ ಐಟಮ್ ಸಾಂಗ್, ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಂತಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಳಪೆ ಅಂಶಗಳು ಬಂದವು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂದಿಗೂ ಇಂಥಾ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಹಿಟ್ ಫಾಮರ್ುಲಾಗಳೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ದಡ ಸೇರಿಸುವ ದೋಣಿಗಳು. ಇರಲಿ. ಮರಳಿ ಅಮ್ಮಂದಿರ ವಿಷಯಕ್ಕೇ ಬರೋಣ.

ಖಳನಾಯಕರು ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಣ್, ಅಮರೀಷ್ ಪುರಿ, ಪ್ರೇಮ್ ಚೋಪ್ರಾ, ವಜ್ರಮುನಿ, ಆಶಿಷ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ… ಇತ್ಯಾದಿ ಮುಖಗಳು ಥಟ್ಟನೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೋ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ಆದರೆ ಅಮ್ಮಂದಿರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚೇ ಇವೆ ಅನ್ನಿ. ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇಟಾಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅರುಣಾ ಇರಾನಿಯವರಂತಹ ಖಡಕ್ ಅಮ್ಮ, ಕುಚ್ ಕುಚ್ ಹೋತಾ ಹೇ ಯ ಫರಿದಾ ಜಲಾಲ್ ರಂತಹ ಫೇವರಿಟ್ ಅಮ್ಮ, ಕಭೀ ಖುಷಿ ಕಭೀ ಗಮ್ ನ ಜಯಾ ಬಚ್ಚನ್ ರಂತಹ ಮುದ್ದು ಅಮ್ಮ, ನಮ್ಮನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಮ್ಮನಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಮಿತಾ ಜಯಕರ್, ರೀಮಾ ಲಾಗೂ, ದೀನಾ ಪಾಠಕ್, ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆಯ ಅಮ್ಮನಂತಿದ್ದ ರಾಖೀ, ಹೊಸತಲೆಮಾರಿನ ಆಧುನಿಕ ಅಮ್ಮಂದಿರಾದ ಕಿರಣ್ ಖೇರ್, ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾ… ಹೀಗೆ ನಿರುಪಾ ರಾಯ್, ಮದರ್ ಇಂಡಿಯಾ ನಗರ್ೀಸ್ರಿಂದ ಹಿಡಿದು ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾರವರೆಗೂ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಹೋದ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಬಹಳ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬಾಲಿವುಡ್ ಒಂದನ್ನೇ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹುಷಃ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಪೋಷಕಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಬಂದಿರಲಾರವು.

ಈ ನೆಪದಲ್ಲೇ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿದ ಅಪ್ಪಂದಿರನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡೋಣ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಪ್ರಬುದ್ಧ ನಟರಾಗಿದ್ದ ಅಶ್ವಥ್ ಮತ್ತು ಲೋಕನಾಥ್ರವರು. ಇತ್ತ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅಪ್ಪಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಮುಖಗಳೆಂದರೆ ಹಿರಿಯ ನಟರಾದ ಅನುಪಮ್ ಖೇರ್ ಮತ್ತು ಅಲೋಕ್ ನಾಥ್. ಅಮರೀಷ್ ಪುರಿಯವರು ಹಲವು ಬಾರಿ ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಗಡಸುದನಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಖಳಪಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಇನ್ನು ಕಿರಣ್ ಕುಮಾರ್, ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್, ರಿಷಿ ಕಪೂರ್, ನಾಸಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾ, ಓಂ ಪುರಿಯಂಥವರು ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದವರಾದರೂ ಕೂಡ ಅವುಗಳಿಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಇವುಗಳು ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ! ಮೇಲೆ ಹೆಸರಿಸಿದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯ ನಟೀಮಣಿಗಳು ಮುಂದೆ ಅಮ್ಮಂದಿರಾಗಿ ತೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿಲ್ಲ? ಹೆಲೆನ್, ಶರ್ಮಿಳಾ ಟ್ಯಾಗೋರ್, ಅಮಲಾ ಅಕ್ಕಿನೇನಿ, ದೀಪ್ತಿ ನಾವಲ್, ಡಿಂಪಲ್ ಕಪಾಡಿಯಾ, ಶಬಾನಾ ಆಜ್ಮಿ, ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿ… ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿಕಾಸವೂ ಅದೆಂಥಾ ವೇಗದಲ್ಲಾಯಿತು ನೋಡಿ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಲು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಲು, ಕೈತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಲು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ತಾಯಂದಿರು ಅದರಾಚೆಗೂ ಬಹುಬೇಗನೆ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟರು. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುವುದು ಹಮ್ ತುಮ್, ದೋಸ್ತಾನಾಗಳಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಮಿಂಚಿದ ಕಿರಣ್ ಖೇರ್. ಆಕೆಯದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ `ಕೂಲ್ ಆಂಡ್ ಫ್ಯಾಷನೇಬಲ್’ ಮಮ್ಮಿಯ ಅವತಾರ! ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಖೇರ್ ಎಷ್ಟು ನಗಿಸಬಲ್ಲರೋ ಅಷ್ಟೇ ಅಳಿಸಲೂ ಬಲ್ಲರು. ಇನ್ನು ಕಿರಣ್ ಖೇರ್ರವರಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ತೂಕದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ನಟಿಸಿ ಮಿಂಚಿದವರು ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾ. ಜಾನೇ ತೂ ಯಾ ಜಾನೇ ನಾ, ಖೂಬ್ಸೂರತ್ (2014)ಗಳಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳು ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಕಪೂರ್ ಆಂಡ್ ಸನ್ಸ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಂತೂ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ಶಾ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ತಾಯಂದಿರ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಡುತ್ತಾರೆ, ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದಶಕಗಳಿಂದ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ಢಾಳಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರಗಳ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದಿರುವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ತೂಕವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇದೊಂಥರಾ “ಪ್ರೇಮವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೇ ನಾನು ಜನಪ್ರಿಯನಾದೆ” ಎಂದು ಶಾರೂಖ್ ಖಾನ್ ಒಮ್ಮೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ. ಇವುಗಳು ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು?

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳೇ ಆಗಲಿ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗಳೇ ಆಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನರಂಜನಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವೀಕ್ಷಕರ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೇ ಥಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವಂಥವುಗಳು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವೋ ಏನೋ! ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು’ ಅನ್ನುವುದು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಂತೆಯೇ ಕಿರುತೆರೆಯಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಯೇ ಚಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಮೆಗಾಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆಯರದ್ದೇ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವಿದ್ದರೂ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ತಲೆ ಓಡಿಸಿ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಆಗಾಗ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಬಾಟಲಿಯಂತೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡವು. ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂಬುದೇ ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಫಾಮರ್ುಲಾ ಆಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಕೇ? ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಆಶೀರ್ವಾದವೊಂದಿದ್ದರೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು ಬುತ್ತಿ.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನದ ಈ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ರೀಲ್ ಮತ್ತು ರಿಯಲ್ ಅಮ್ಮಂದಿರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಜಯಜಯಕಾರಗಳು.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಇಂಡೋನೇಶಿಯಾ

        ಕವಿಸಾಲು         ಕಿಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿವ ನೀರು ಬಿರುಗಾಳಿ ತುಂಬಿದ ಒಡಲು ಎತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಇಳೆಗೆ ಎದೆಯಿಳಿಸಿದೆ ಕಡಲು ನಡುಗಿಬಿಟ್ಟಳೆ ವಸುಂಧರೆ ಶತಕೋಟಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟು ಸುನಾಮಿಯ ಕೋಪಕ್ಕೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಬೊಬ್ಬಿರಿದು ಊಳಿಟ್ಟು ಜೀವ ಜಲ, ಉಸಿರ ಗಾಳಿ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ತತ್ತರಿಸಿವೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಮನುಜ ಕುಲ ಮಾಡು ಹಾರಿ, ಕಂಬಗಳು ಕುಸಿದು ನೆಲಕಚ್ಚಿವೆ ಮಾನವನ ಬೀಡು ಕತ್ತರಿಸಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ತಡವಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಇನ್ನು…

        ಕವಿಸಾಲು         ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾದ ಮಂದಿರವಿದು ಕುಸಿದು ಕುಳಿತ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಗಳು ಕೂಡ ಮೌನವಿಂದು ಮನ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲುಗಳು ಒಲವ ಸಿರಿಗೆ ಚೇತರಿಸಿ ತೆರೆದ ಗಳಿಗೆ ಎತ್ತರದ ಹೊಸ್ತಿಲುಗಳ ತಡೆಯ ದಾಟಿ ತಲುಪಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಬಯಕೆ ಗುರಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ಕಾಡು, ಆಗಸದ ನೀಲಿ ಬಿಳಿಯ ಮೋಡಗಳ, ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ಬಯಲ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯ, ತಿಳಿಗಾಳಿ ತವಕದಲಿ ಬಂಧನಗಳ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಣ್ಮಣಿ – ಲ್ಯೂಸರ್ನ್

        ನಾನಾ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿರುವ ಈ ನಗರ ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸದ ಸುಂದರ ಸ್ವಿಸ್ ನಗರಿ.         “ನಾಳೆ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್” ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರ! ಯೂರೋಪಿನ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಿಟ್ಜರ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹೆಸರು ಇಂಪಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲು ಕಾರಣಗಳು ಹಲವು. ಮೈಲುಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿರು ನೆಲ, ಹಚ್ಚಹಸಿರು ತುಂಬಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಮ ಕರಗಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿವ ತಿಳಿ ಬೂದು, ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 month ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    2 months ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...