Share

ರೀಲ್ ಅಮ್ಮ, ರಿಯಲ್ ಅಮ್ಮ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಸ್ ಕಾಲಂ

“ಆಜ್ ಮೇರೇ ಪಾಸ್ ಪೈಸಾ ಹೇ, ಬಂಗ್ಲಾ ಹೇ, ಗಾಡೀ ಹೇ, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಹೇ… ತುಮ್ಹಾರೇ ಪಾಸ್ ಕ್ಯಾ ಹೇ” ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ “ಮೇರೇ ಪಾಸ್ ಮಾ ಹೈ” ಎಂದು ಜಬರ್ದಸ್ತಾಗಿಯೇ ಡೈಲಾಗು ಹೊಡೆದಿದ್ದರು ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್. ಈ ಜನಪ್ರಿಯ ಡೈಲಾಗಿನಿಂದಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಸಿಳ್ಳೆಗಳ ಭಾರೀ ಮಳೆಯಾಗಿದ್ದು ಬಚ್ಚನ್ ಸಾಹೇಬರಿಗಾದರೂ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ‘ಅಮ್ಮ’ ಎಂಬ ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಹಿಟ್ ಫಾರ್ಮುಲಾ.

ಭಾರತೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಅಥವಾ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಶೈಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುವ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು’. ಇನ್ನು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಫಾರ್ಮುಲಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು ಎಂದರೆ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅದೊಂದಕ್ಕೇ ಜೋತುಬೀಳುವುದು ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳ ಹುಟ್ಟುಗುಣ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲೇ ಮಳೆ, ಮಚ್ಚುಗಳಂತಹ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದವು ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ‘ಮಾ’ ಕೂಡ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಇಂಥದ್ದೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಈ ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು ಅನ್ನುವುದು ಆವತ್ತಿಗೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲಿಸುವ ದಾಳ. ಯಾರೇ ಕೂಗಾಡಲಿ ಊರೇ ಹೋರಾಡಲಿ… ತಾಯಂದಿರ ನಿಶ್ಕಲ್ಮಷ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ ಈ ಒಂದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಂಗವಿಲ್ಲ.

ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ‘ಮದರ್ಸ್ ಡೇ’ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಾವೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಗೆಳೆಯರು ‘ಮಾಡರ್ನ್ ಮಮ್ಮಿ’ಯಂದಿರ ಬಗ್ಗೆ ವಿನೋದದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಚಲನಚಿತ್ರಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಗಂಭೀರವೆನಿಸುವಂತಹ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ದೊಡ್ಡ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗಾಗ ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ‘ಟಿಪಿಕಲ್ ಫಿಲ್ಮೀ’ ಶೈಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವಿನೋದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೋಡುವವರು. ಅಂದಹಾಗೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಎಂಭತ್ತು ಮತ್ತು ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ ಇಂಥಾ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳಿಗೇ ಜೋತುಬಿದ್ದವುಗಳು. ಸಿರಿವಂತರ ಹುಡುಗಿ ಕಡುಬಡವನೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದು, ನಂತರ ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ, ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಾಯಿ-ಮಗನ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು, ಒಂದು ಹೋಳಿಹಬ್ಬದ ಹಾಡು, ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕರು ನಾಯಕನ ತಾಯಿಯನ್ನೋ ತಂಗಿಯನ್ನೋ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗೋಡೌನೊಂದರಲ್ಲೋ ಗುಹೆಯಲ್ಲೋ ಬಂಧಿಸಿಡುವುದು, ಹಳೇ ಸೇಡು, ನಂತರ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಹೊಡೆದಾಟ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪೋಲೀಸರು… ಹೀಗೆ ಅವೇ ಚರ್ವಿತಚರ್ವಣಗಳ ಹಾವಳಿ. ಮುಂದೆ ಐಟಮ್ ಸಾಂಗ್, ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಂತಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಳಪೆ ಅಂಶಗಳು ಬಂದವು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂದಿಗೂ ಇಂಥಾ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಹಿಟ್ ಫಾಮರ್ುಲಾಗಳೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ದಡ ಸೇರಿಸುವ ದೋಣಿಗಳು. ಇರಲಿ. ಮರಳಿ ಅಮ್ಮಂದಿರ ವಿಷಯಕ್ಕೇ ಬರೋಣ.

ಖಳನಾಯಕರು ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಣ್, ಅಮರೀಷ್ ಪುರಿ, ಪ್ರೇಮ್ ಚೋಪ್ರಾ, ವಜ್ರಮುನಿ, ಆಶಿಷ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ… ಇತ್ಯಾದಿ ಮುಖಗಳು ಥಟ್ಟನೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೋ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ಆದರೆ ಅಮ್ಮಂದಿರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚೇ ಇವೆ ಅನ್ನಿ. ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇಟಾಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅರುಣಾ ಇರಾನಿಯವರಂತಹ ಖಡಕ್ ಅಮ್ಮ, ಕುಚ್ ಕುಚ್ ಹೋತಾ ಹೇ ಯ ಫರಿದಾ ಜಲಾಲ್ ರಂತಹ ಫೇವರಿಟ್ ಅಮ್ಮ, ಕಭೀ ಖುಷಿ ಕಭೀ ಗಮ್ ನ ಜಯಾ ಬಚ್ಚನ್ ರಂತಹ ಮುದ್ದು ಅಮ್ಮ, ನಮ್ಮನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಮ್ಮನಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಮಿತಾ ಜಯಕರ್, ರೀಮಾ ಲಾಗೂ, ದೀನಾ ಪಾಠಕ್, ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆಯ ಅಮ್ಮನಂತಿದ್ದ ರಾಖೀ, ಹೊಸತಲೆಮಾರಿನ ಆಧುನಿಕ ಅಮ್ಮಂದಿರಾದ ಕಿರಣ್ ಖೇರ್, ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾ… ಹೀಗೆ ನಿರುಪಾ ರಾಯ್, ಮದರ್ ಇಂಡಿಯಾ ನಗರ್ೀಸ್ರಿಂದ ಹಿಡಿದು ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾರವರೆಗೂ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಹೋದ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಬಹಳ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬಾಲಿವುಡ್ ಒಂದನ್ನೇ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹುಷಃ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಪೋಷಕಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಬಂದಿರಲಾರವು.

ಈ ನೆಪದಲ್ಲೇ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿದ ಅಪ್ಪಂದಿರನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡೋಣ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಪ್ರಬುದ್ಧ ನಟರಾಗಿದ್ದ ಅಶ್ವಥ್ ಮತ್ತು ಲೋಕನಾಥ್ರವರು. ಇತ್ತ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅಪ್ಪಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಮುಖಗಳೆಂದರೆ ಹಿರಿಯ ನಟರಾದ ಅನುಪಮ್ ಖೇರ್ ಮತ್ತು ಅಲೋಕ್ ನಾಥ್. ಅಮರೀಷ್ ಪುರಿಯವರು ಹಲವು ಬಾರಿ ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಗಡಸುದನಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಖಳಪಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಇನ್ನು ಕಿರಣ್ ಕುಮಾರ್, ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್, ರಿಷಿ ಕಪೂರ್, ನಾಸಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾ, ಓಂ ಪುರಿಯಂಥವರು ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದವರಾದರೂ ಕೂಡ ಅವುಗಳಿಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಇವುಗಳು ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ! ಮೇಲೆ ಹೆಸರಿಸಿದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯ ನಟೀಮಣಿಗಳು ಮುಂದೆ ಅಮ್ಮಂದಿರಾಗಿ ತೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿಲ್ಲ? ಹೆಲೆನ್, ಶರ್ಮಿಳಾ ಟ್ಯಾಗೋರ್, ಅಮಲಾ ಅಕ್ಕಿನೇನಿ, ದೀಪ್ತಿ ನಾವಲ್, ಡಿಂಪಲ್ ಕಪಾಡಿಯಾ, ಶಬಾನಾ ಆಜ್ಮಿ, ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿ… ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿಕಾಸವೂ ಅದೆಂಥಾ ವೇಗದಲ್ಲಾಯಿತು ನೋಡಿ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಲು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಲು, ಕೈತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಲು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ತಾಯಂದಿರು ಅದರಾಚೆಗೂ ಬಹುಬೇಗನೆ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟರು. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುವುದು ಹಮ್ ತುಮ್, ದೋಸ್ತಾನಾಗಳಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಮಿಂಚಿದ ಕಿರಣ್ ಖೇರ್. ಆಕೆಯದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ `ಕೂಲ್ ಆಂಡ್ ಫ್ಯಾಷನೇಬಲ್’ ಮಮ್ಮಿಯ ಅವತಾರ! ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಖೇರ್ ಎಷ್ಟು ನಗಿಸಬಲ್ಲರೋ ಅಷ್ಟೇ ಅಳಿಸಲೂ ಬಲ್ಲರು. ಇನ್ನು ಕಿರಣ್ ಖೇರ್ರವರಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ತೂಕದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ನಟಿಸಿ ಮಿಂಚಿದವರು ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾ. ಜಾನೇ ತೂ ಯಾ ಜಾನೇ ನಾ, ಖೂಬ್ಸೂರತ್ (2014)ಗಳಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳು ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಕಪೂರ್ ಆಂಡ್ ಸನ್ಸ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಂತೂ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ಶಾ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ತಾಯಂದಿರ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಡುತ್ತಾರೆ, ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದಶಕಗಳಿಂದ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ಢಾಳಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರಗಳ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದಿರುವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ತೂಕವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇದೊಂಥರಾ “ಪ್ರೇಮವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೇ ನಾನು ಜನಪ್ರಿಯನಾದೆ” ಎಂದು ಶಾರೂಖ್ ಖಾನ್ ಒಮ್ಮೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ. ಇವುಗಳು ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು?

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳೇ ಆಗಲಿ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗಳೇ ಆಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನರಂಜನಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವೀಕ್ಷಕರ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೇ ಥಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವಂಥವುಗಳು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವೋ ಏನೋ! ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು’ ಅನ್ನುವುದು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಂತೆಯೇ ಕಿರುತೆರೆಯಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಯೇ ಚಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಮೆಗಾಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆಯರದ್ದೇ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವಿದ್ದರೂ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ತಲೆ ಓಡಿಸಿ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಆಗಾಗ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಬಾಟಲಿಯಂತೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡವು. ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂಬುದೇ ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಫಾಮರ್ುಲಾ ಆಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಕೇ? ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಆಶೀರ್ವಾದವೊಂದಿದ್ದರೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು ಬುತ್ತಿ.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನದ ಈ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ರೀಲ್ ಮತ್ತು ರಿಯಲ್ ಅಮ್ಮಂದಿರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಜಯಜಯಕಾರಗಳು.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 1 day ago No comment

    ಇರಬಲ್ಲೆವಾ ಭಾವುಕರಾಗದೆ?

                  Millions of people have decided not to be sensitive. They have grown thick skins around themselves just to avoid being hurt by anybody. But it is at great cost. Nobody can hurt them, but nobody can make them happy either. ನಿಜ, ಒಂದೇ ...

  • 3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...


Editor's Wall

  • 25 February 2018
    9 hours ago No comment

    ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿಗೂ ಚಳಿಗಾಲ

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗ (For Cleo Pascal) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ     ಈಗ ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಶರದೃತುವಿನ ಕಾಲ ಮೇಪಲ್ ಮರದ ಒಣಗಿದ ರಕ್ತದಂಥ ಕಡುಗೆಂಪು ಎಲೆಗಳು ಈ ವಾರದಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕೂಡ ಉಳಿಯಲಾರವು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಗಿಂತ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ ಬಿಳಿಯ ದೇವರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕಪ್ಪು ಜನಾಂಗದವರು ...

  • 22 February 2018
    3 days ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...