Share

ರೀಲ್ ಅಮ್ಮ, ರಿಯಲ್ ಅಮ್ಮ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಸ್ ಕಾಲಂ

“ಆಜ್ ಮೇರೇ ಪಾಸ್ ಪೈಸಾ ಹೇ, ಬಂಗ್ಲಾ ಹೇ, ಗಾಡೀ ಹೇ, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಹೇ… ತುಮ್ಹಾರೇ ಪಾಸ್ ಕ್ಯಾ ಹೇ” ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ “ಮೇರೇ ಪಾಸ್ ಮಾ ಹೈ” ಎಂದು ಜಬರ್ದಸ್ತಾಗಿಯೇ ಡೈಲಾಗು ಹೊಡೆದಿದ್ದರು ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್. ಈ ಜನಪ್ರಿಯ ಡೈಲಾಗಿನಿಂದಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಸಿಳ್ಳೆಗಳ ಭಾರೀ ಮಳೆಯಾಗಿದ್ದು ಬಚ್ಚನ್ ಸಾಹೇಬರಿಗಾದರೂ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ‘ಅಮ್ಮ’ ಎಂಬ ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಹಿಟ್ ಫಾರ್ಮುಲಾ.

ಭಾರತೀಯ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಅಥವಾ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಶೈಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುವ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೇನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು’. ಇನ್ನು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಫಾರ್ಮುಲಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತು ಎಂದರೆ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅದೊಂದಕ್ಕೇ ಜೋತುಬೀಳುವುದು ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳ ಹುಟ್ಟುಗುಣ. ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲೇ ಮಳೆ, ಮಚ್ಚುಗಳಂತಹ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದವು ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ‘ಮಾ’ ಕೂಡ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಇಂಥದ್ದೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಈ ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು ಅನ್ನುವುದು ಆವತ್ತಿಗೂ ಇವತ್ತಿಗೂ ಚಿತ್ರವೊಂದನ್ನು ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲಿಸುವ ದಾಳ. ಯಾರೇ ಕೂಗಾಡಲಿ ಊರೇ ಹೋರಾಡಲಿ… ತಾಯಂದಿರ ನಿಶ್ಕಲ್ಮಷ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆಯೇ ಈ ಒಂದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಂಗವಿಲ್ಲ.

ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ‘ಮದರ್ಸ್ ಡೇ’ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ನಾವೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಗೆಳೆಯರು ‘ಮಾಡರ್ನ್ ಮಮ್ಮಿ’ಯಂದಿರ ಬಗ್ಗೆ ವಿನೋದದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಚಲನಚಿತ್ರಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಗಂಭೀರವೆನಿಸುವಂತಹ ಕಲಾತ್ಮಕ ಚಿತ್ರಗಳ ದೊಡ್ಡ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಆಗಾಗ ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ‘ಟಿಪಿಕಲ್ ಫಿಲ್ಮೀ’ ಶೈಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವಿನೋದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೋಡುವವರು. ಅಂದಹಾಗೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಎಂಭತ್ತು ಮತ್ತು ತೊಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ ಇಂಥಾ ಫಾರ್ಮುಲಾಗಳಿಗೇ ಜೋತುಬಿದ್ದವುಗಳು. ಸಿರಿವಂತರ ಹುಡುಗಿ ಕಡುಬಡವನೊಬ್ಬನ ಜೊತೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದು, ನಂತರ ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ, ಇವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ತಾಯಿ-ಮಗನ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು, ಒಂದು ಹೋಳಿಹಬ್ಬದ ಹಾಡು, ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕರು ನಾಯಕನ ತಾಯಿಯನ್ನೋ ತಂಗಿಯನ್ನೋ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗೋಡೌನೊಂದರಲ್ಲೋ ಗುಹೆಯಲ್ಲೋ ಬಂಧಿಸಿಡುವುದು, ಹಳೇ ಸೇಡು, ನಂತರ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಹೊಡೆದಾಟ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಪೋಲೀಸರು… ಹೀಗೆ ಅವೇ ಚರ್ವಿತಚರ್ವಣಗಳ ಹಾವಳಿ. ಮುಂದೆ ಐಟಮ್ ಸಾಂಗ್, ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಂತಹ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಳಪೆ ಅಂಶಗಳು ಬಂದವು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂದಿಗೂ ಇಂಥಾ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಹಿಟ್ ಫಾಮರ್ುಲಾಗಳೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ದಡ ಸೇರಿಸುವ ದೋಣಿಗಳು. ಇರಲಿ. ಮರಳಿ ಅಮ್ಮಂದಿರ ವಿಷಯಕ್ಕೇ ಬರೋಣ.

ಖಳನಾಯಕರು ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾಣ್, ಅಮರೀಷ್ ಪುರಿ, ಪ್ರೇಮ್ ಚೋಪ್ರಾ, ವಜ್ರಮುನಿ, ಆಶಿಷ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ… ಇತ್ಯಾದಿ ಮುಖಗಳು ಥಟ್ಟನೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೋ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ಆದರೆ ಅಮ್ಮಂದಿರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚೇ ಇವೆ ಅನ್ನಿ. ಅಣ್ಣಯ್ಯ ಮತ್ತು ಬೇಟಾಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಅರುಣಾ ಇರಾನಿಯವರಂತಹ ಖಡಕ್ ಅಮ್ಮ, ಕುಚ್ ಕುಚ್ ಹೋತಾ ಹೇ ಯ ಫರಿದಾ ಜಲಾಲ್ ರಂತಹ ಫೇವರಿಟ್ ಅಮ್ಮ, ಕಭೀ ಖುಷಿ ಕಭೀ ಗಮ್ ನ ಜಯಾ ಬಚ್ಚನ್ ರಂತಹ ಮುದ್ದು ಅಮ್ಮ, ನಮ್ಮನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಮ್ಮನಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಮಿತಾ ಜಯಕರ್, ರೀಮಾ ಲಾಗೂ, ದೀನಾ ಪಾಠಕ್, ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆಯ ಅಮ್ಮನಂತಿದ್ದ ರಾಖೀ, ಹೊಸತಲೆಮಾರಿನ ಆಧುನಿಕ ಅಮ್ಮಂದಿರಾದ ಕಿರಣ್ ಖೇರ್, ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾ… ಹೀಗೆ ನಿರುಪಾ ರಾಯ್, ಮದರ್ ಇಂಡಿಯಾ ನಗರ್ೀಸ್ರಿಂದ ಹಿಡಿದು ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾರವರೆಗೂ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಹೋದ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಬಹಳ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬಾಲಿವುಡ್ ಒಂದನ್ನೇ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹುಷಃ ಇತರ ಯಾವುದೇ ಪೋಷಕಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಬಂದಿರಲಾರವು.

ಈ ನೆಪದಲ್ಲೇ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿದ ಅಪ್ಪಂದಿರನ್ನೂ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡೋಣ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ಪ್ರಬುದ್ಧ ನಟರಾಗಿದ್ದ ಅಶ್ವಥ್ ಮತ್ತು ಲೋಕನಾಥ್ರವರು. ಇತ್ತ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಅಪ್ಪಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಮುಖಗಳೆಂದರೆ ಹಿರಿಯ ನಟರಾದ ಅನುಪಮ್ ಖೇರ್ ಮತ್ತು ಅಲೋಕ್ ನಾಥ್. ಅಮರೀಷ್ ಪುರಿಯವರು ಹಲವು ಬಾರಿ ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಗಡಸುದನಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಖಳಪಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಇನ್ನು ಕಿರಣ್ ಕುಮಾರ್, ಅಮಿತಾಭ್ ಬಚ್ಚನ್, ರಿಷಿ ಕಪೂರ್, ನಾಸಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾ, ಓಂ ಪುರಿಯಂಥವರು ತಂದೆಯ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದವರಾದರೂ ಕೂಡ ಅವುಗಳಿಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಇವುಗಳು ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ! ಮೇಲೆ ಹೆಸರಿಸಿದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯ ನಟೀಮಣಿಗಳು ಮುಂದೆ ಅಮ್ಮಂದಿರಾಗಿ ತೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿಲ್ಲ? ಹೆಲೆನ್, ಶರ್ಮಿಳಾ ಟ್ಯಾಗೋರ್, ಅಮಲಾ ಅಕ್ಕಿನೇನಿ, ದೀಪ್ತಿ ನಾವಲ್, ಡಿಂಪಲ್ ಕಪಾಡಿಯಾ, ಶಬಾನಾ ಆಜ್ಮಿ, ಹೇಮಾಮಾಲಿನಿ… ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ವಿಕಾಸವೂ ಅದೆಂಥಾ ವೇಗದಲ್ಲಾಯಿತು ನೋಡಿ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಲು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಲು, ಕೈತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಲು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ತಾಯಂದಿರು ಅದರಾಚೆಗೂ ಬಹುಬೇಗನೆ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟರು. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗುವುದು ಹಮ್ ತುಮ್, ದೋಸ್ತಾನಾಗಳಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಮಿಂಚಿದ ಕಿರಣ್ ಖೇರ್. ಆಕೆಯದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ `ಕೂಲ್ ಆಂಡ್ ಫ್ಯಾಷನೇಬಲ್’ ಮಮ್ಮಿಯ ಅವತಾರ! ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಖೇರ್ ಎಷ್ಟು ನಗಿಸಬಲ್ಲರೋ ಅಷ್ಟೇ ಅಳಿಸಲೂ ಬಲ್ಲರು. ಇನ್ನು ಕಿರಣ್ ಖೇರ್ರವರಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ತೂಕದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ನಟಿಸಿ ಮಿಂಚಿದವರು ರತ್ನಾ ಪಾಠಕ್ ಶಾ. ಜಾನೇ ತೂ ಯಾ ಜಾನೇ ನಾ, ಖೂಬ್ಸೂರತ್ (2014)ಗಳಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳು ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಕಪೂರ್ ಆಂಡ್ ಸನ್ಸ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಂತೂ ಅಮ್ಮನಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ಶಾ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳ ತಾಯಂದಿರ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಡುತ್ತಾರೆ, ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದಶಕಗಳಿಂದ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ಢಾಳಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರಗಳ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದಿರುವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪಾತ್ರಗಳ ತೂಕವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಇದೊಂಥರಾ “ಪ್ರೇಮವಿವಾಹಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೇ ನಾನು ಜನಪ್ರಿಯನಾದೆ” ಎಂದು ಶಾರೂಖ್ ಖಾನ್ ಒಮ್ಮೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ. ಇವುಗಳು ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು?

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳೇ ಆಗಲಿ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗಳೇ ಆಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನರಂಜನಾ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವೀಕ್ಷಕರ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೇ ಥಳುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವಂಥವುಗಳು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವೋ ಏನೋ! ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟು’ ಅನ್ನುವುದು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಂತೆಯೇ ಕಿರುತೆರೆಯಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಯೇ ಚಲಾವಣೆಯಾಯಿತು. ಮೆಗಾಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆಯರದ್ದೇ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವಿದ್ದರೂ ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ತಲೆ ಓಡಿಸಿ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಆಗಾಗ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಬಾಟಲಿಯಂತೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡವು. ‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂಬುದೇ ಎವರ್ಗ್ರೀನ್ ಫಾಮರ್ುಲಾ ಆಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಕೇ? ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಆಶೀರ್ವಾದವೊಂದಿದ್ದರೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು ಬುತ್ತಿ.

ಅಮ್ಮಂದಿರ ದಿನದ ಈ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ರೀಲ್ ಮತ್ತು ರಿಯಲ್ ಅಮ್ಮಂದಿರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕ ಜಯಜಯಕಾರಗಳು.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಕೊನಾರ್ಕ್ ‘ಕಾಲ ದೇಗುಲ’

      ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ ...

  • 4 days ago No comment

    ಅಳಿದುಳಿದ ಊರಿನ ಹೂದೋಟದೊಳಗೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಯಾವ ಕತ್ತಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸದಿರಲಿ! ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಬಿಗಿ ಉರಿಯುವ ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯದ ಕಂಪನ ಬಿಸಿಯುಸಿರೂ ಧಗೆಯಾಗಿ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲೆಹೂಗಳು ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ರಕ್ಕಸ ಗಣಕೊ ಭಾರೀ ಭೋಜನದೌತಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಚುಕಿ ಭ್ರೂಣಗಳ ಕಲೆಸಿಹಾಕಿ ಕಟ್ಟಬಯಸಿದ ಭವ್ಯ ಸೌಧಗಳ ಬುನಾದಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳ ರಾಶಿ ಒರೆಯಲ್ಲವಿತ ಕತ್ತಿಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಳಕೋಣೆಯ ಸಂಚುಗಳು ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲುವ ...

  • 7 days ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

                      ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಸಂವೇದನೆ..!? ಹಾಗಂದ್ರೆ ಏನ್ರೀ..!? ಅದ್ಯಾವ ಆ್ಯಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಆ್ಯಪ್..!?

      ಚಿಟ್ಟೆಬಣ್ಣ       ಹಾಗೊಂದು, ಸುಮಾರು ೬-೭ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ. ಅಂದು ಅಪ್ಪ ಕಿವಿಗೆ ಫೋನನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬರ ನಂತರ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, “ಹಲೋ, ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ಯಾ..!? ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಸುದ್ದಿ ಇದೆ ಮಾರಾಯ್ರೇ. ರಾಯರ ಮನೆಯವರು ನಮ್ಮ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ದೇಣಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆ ತಡರಾತ್ರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ...

  • 1 week ago No comment

    ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂರುವಲ್ಲೂ ಇರುವ ಆಸರೆ ‘ಅಮ್ಮ’

    ಯಾವಾಗ ಹೂ ಕೊಂಡರೂ ಮೊಳ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಕಿ ಕೊಡುವ ಹೂವಮ್ಮ, ಯಾವತ್ತೋ ಒಮ್ಮೆ ಪಾರ್ಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಾದರೂ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ ‘ಸಂದಾಕಿರು ಮಗಾ’ ಅನ್ನುವ ಅಜ್ಜಿ, ಸುಸ್ತಿನ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆ ಕಂಡರೂ ಮಡಿಲಿಗೆಳೆದುಕೊಂಡು ತಂಪೆರೆವ ಗೆಳೆಯ, ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚುವ ಗೆಳತಿ, ಸುಡುತ್ತಿರುವ ನೋವು, ಅಳು ಮರೆಸಲು ನಕ್ಕರೆ ತಲೆ ಮ್ಯಾಲೆ ಮೊಟಕಿ ‘ಅತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ನಗುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ’ ಸಣ್ಣಗೆ ಗದರಿ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 week ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 weeks ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...