Share

Facebookನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ರು ವರ್ಷ! ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯೇನಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಬದುಕುಕಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ.

‘ಆಗಬಹುದಾದ’ ಎಂದೇಕೆ ಹೇಳಿದೆ ಗೊತ್ತೆ? ಕಾರಣಗಳಿವೆ.

ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ೨೦೧೧ರಲ್ಲಿ. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ದಿನ ಇದರ ಒಳಹೊಕ್ಕೆ. ಒಂಥರಾ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಂದ, ಮುಜುಗರದಿಂದಲೇ ಇದ್ದೆ. ಕನ್ನಡ ಟೈಪ್ ಮಾಡುವುದು ಗೊತ್ತಿತ್ತಲ್ಲಾ, ಜೊತೆಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಅಧಿಕೃತ ಬ್ಲಾಗ್ ಇತ್ತು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು. ಅದು ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹೂವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊದ್ದಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪರಿಚಿತಳಾಗಿದ್ದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ, ಹಾಗೆಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೀಡಿಯಾ ಕ್ರಿಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಶೈಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇನ್ನೆರಡು ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಖ್ಯಾತಿ, ಹಣ, ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತಸ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.. ಹಾಗೆಯೇ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಅಡವಿಟ್ಟವರನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರ ಮಾತ್ರವೇ ಬಲ್ಲ ನನ್ನಂಥವಳಿಗೆ ಬರವಣಿಗೆಯೆಂಬುದು ಲೌಕಿಕದ ಹಂಗಲ್ಲ. ಅದು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ರಹದಾರಿ, ಅದು ಜೀವ ಸಂಜೀವಿನಿ; ಅದು ಅಕ್ಷರದೊಡನೆ ನಡೆಸುವ ಅನುಸಂಧಾನ. ನನ್ನ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಓದಗರಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಭುವನದ ಭಾಗ್ಯವಲ್ಲ, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ!

ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದೆ ಎಂದೆನಲ್ಲಾ, ಕ್ರಮೇಣ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಬರೆಯುವುದು ಅಂದರೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಗೌರವವಾದೀತು. ‘ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅಪ್ಡೇಟ್’ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಚುಟುಕಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಚುಕ್ಕಿಯಿಟ್ಟರೂ, ಏನನ್ನೂ ಬರೆಯದೇ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿದರೂ, ಅದೊಂದು ಸ್ಟೇಟಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ, ಓದುಗರು ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದು ಹಾಗಿತ್ತು; ಒಂದು ಉಲ್ಲಾಸದ ಭಾವಮುಗುಳಿನಂತೆ.

ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಇದೇ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಪರಿಚಯಗಳು ಪುನರ್ನವೀಕರಣಗೊಂಡವು. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನಗಳು ಕುಡಿಯೊಡೆಯತೊಡಗಿದವು. ಆಗತಾನೇ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಲವು ಯುವಮನಸುಗಳು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಪಡಿಮೂಡಿಸತೊಡಗಿದರು. ಕನ್ನಡ ಬಲ್ಲ, ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಬಳಕೆದಾರರು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಪೋಷಕರಾದರು.

ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ೨೦೧೧ರಿಂದ ೨೦೧೩ರ ತನಕದ ಮೂರು ವರ್ಷ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಗುಣಾತ್ಮಕವಾದ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಕಲಿತೆ. ಆಮೇಲಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಿಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು; ಮೂಲತಃ ನಾನು ಅತಿ ಭಾವುಕಳು. ನನ್ನ ಭಾವಕೋಶದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಗೀರುಗಾಯಗಳಾದವು. ವರ್ಚುವಲ್ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಗಾಳಿಗುಳ್ಳೆಗಳು. ಅದು ಒಡೆಯಲು ಸೂಜಿಮೊನೆಯೇ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ದೂರ ಅಂರ್ತರ್ಗತದ ಒಂದು ಅಣುಚಲನೆಯೂ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಆಂತರಿಕ ಕಂಪನವಾದರೆ, ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಹಲವಾರು ಗುಂಪುಗಳಾದವು. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಕೆಸರೆರಚಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡವು. ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂಥವರನ್ನು, ಆ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡಿ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನದೇ ಸ್ನೇಹವಲಯದಲ್ಲಿರುವವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ದಂಗಾದೆ. ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಭಾಷಾಪ್ರಯೋಗ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೂ ಪ್ರಯೋಗವಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಂದುಕೊಂಡವರೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದರು. ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ನೇಹಸೌಧ ದಡಕ್ಕನೆ ಉರುಳಿಬಿತ್ತು.

ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತೇನೋ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬರಬರುತ್ತಾ ಅದು ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕ್ಷುಲಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೊಚ್ಚೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವಾಯ್ತು. ಕಲ್ಪಿತ ದ್ವೇಷವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನಗಾಗದವರ ಹಣಿಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು. ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆಯ ವೇದಿಕೆಯಾಯ್ತು. ಕ್ರಮೇಣ ಸೂಕ್ಷ್ಮಸಂವೇದಿಗಳು, ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯತೊಡಗಿದರು. ಕೆಲವರಂತೂ ಅದೃಶ್ಯರಾಗಿಯೇ ಹೋದರು. ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು ಸಮಾಜ ಬದಲಾವಣೆಯ ತುಡಿತವುಳ್ಳವರು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮಿಡಿಯಾಗಳನ್ನು ಪ್ರಬಲ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಕನಸುಗಾರರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಪೋಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಇಲ್ಲಿಯವರ ವ್ಯಂಗ್ಯ, ವಿಡಂಬನೆ, ಟ್ರೋಲ್ ಗಳ ದಂಡಿಗೆ ನೊಂದುಕೊಂಡು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ನಿಜದ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೆ ಜನರ ಬಳಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಈಗ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಜಾತೀಯತೆಯ ಪೋಷಕರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಬಲ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರು. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ಹಾಸ್ಯ ಬರವಣಿಗೆಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಕಾಂತಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಮೂರನೆಯವರು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಈ ಮೂರು ವರ್ಗದವರಿಗೂ ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಿಂಬಾಲಕರೂ, ಅಭಿಮಾನಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲಯದ ಕಲಾವಿದರಿದ್ದಂತೆ. ಈ ವರ್ತುಲದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಎಂಬ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಿರಬೇಕು.

ಈಗೀಗ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು. ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಇರುವುದು, ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ಹಣೆಬರಹವೇ ಇಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಅಂಥದ್ದರಿಂದ, ಅಂಥವರಿಂದ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮೊದಮೊದಲಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅನ್ಪ್ರೆಂಡ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗೀಗ ಮೌನವಾಗಿ ಅನ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಟೈಂಪಾಸ್ ಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಾದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದಲಾಗಿ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ಗಳನ್ನು. ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಕರೆಂಟ್ ಅಫೈರ್ ಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಪೇಜುಗಳನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ಹಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಭಾವುಕತೆ, ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆ ಗುಣ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆಯೆನೋ ಎಂಬ ಭಯವೇ ನಾನೀ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ಅದೇನಾಯ್ತೆಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ. ‘ಅವನು ಈ ಕ್ಷಣ ನನ್ನೆದುರಿಗೇ ಅಕ್ಸಿಡೆಂಟಾಗಿ ನರಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಸತ್ತು ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗಿಬಿಡಬಲ್ಲೆ’ ಎಂದೆ. ಅವನು ಅವಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಭುಜ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೊಡೆದೇ ಬಿಡುವಂತೆ ‘ಏನಾಗಿದೆ ನಿನಗೆ’ ಎಂದು ಕಳವಳದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದ.

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ಮೃಗೀಯ ಗುಣವನ್ನು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆಯಾ? ಹೀಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

One Comment For "Facebookನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. ಭುವನಾ
    15th June 2017

    ಉಷಕ್ಕ ಸೂಪರ್.‌ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಬರಹರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಿದ ರೀತಿ ಚೆಂದಿದೆ.
    ಅದೆಷ್ಟೋ‌ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳ‌ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಿರುವಿರಿ ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 6 days ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಒಲವಿನಾಟ

        ಕವಿಸಾಲು       ಶರದೃತು ತೂರಿದ ಪುಂಡ ಗಾಳಿಗೆ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ ಹಾರಿ ಉದುರಿ ಮಳೆಗೆ, ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಒಡಲನೊಡ್ಡಿ ಹಾಡೋ ಹಕ್ಕಿಯ ಗೂಡು ಬರಿದು ಮೈಯ ಕೊಂಕಿಸಿ, ತಲೆಯ ಹೊರಳಿಸಿ ಚಳಿಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಪಿಸಿದ ಮರಕ್ಕೆ ಚಿಗುರ ಬಯಕೆಯ ನಸು ಪುಳಕ ಹಸಿರ ಉಸಿರಿನ, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿನ ಕನಸ ಹೊದಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ಒಡಲು ತುಂಬಲು ಬಯಕೆಯಾಗಿ ಟೊಂಗೆ-ರೆಂಬೆಗಳಲಿ ಕವನ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತ ಒಲವಿನೋಲೆಯ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ನಕ್ಷತ್ರ ನಾವೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಮೋಡವೇ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಇಳಿದಂತೆ ದಟ್ಟವಾದ ಹೊಗೆ ಮನೆಜಂತಿಗಳ ತುಂಬಾ ನೇತುಕೊಂಡಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೇ ಮನೆಯ ಜಂತಿಗಳಲಿ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟಂತೆ ಕಂಡರು ಮಿನುಕು ಹುಳುಗಳ ಹಾಗೆ ಚಿಮಣಿದೀಪದ ನೆರಳು ಸದಾ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗೋಡೆಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬೂದಿಗುಡ್ಡದಂತೆ ಕಪ್ಪುಕಾಡಿಗೆಗಳ ಹಾಗೆ ಗೋಚರ ಬಾಗಿಲು ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬುಸುಗುಡುವ ಹೊಗೆ ಉಗಿಬಂಡಿಯ ಕಾಲಚಕ್ರದಲಿ ದಿನಗಳ ದೂಡಿದಂತೆ ಹೊಗೆಯ ಬೇಗೆಯಲಿ ಅವಳೆಂದೂ ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ ಹಣೆಯ ಬೆವರಿನ ಗಟ್ಟಿ ತಾಜಾತನದ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಲರವ | ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಕಥೆ…

        ಕಲರವ           “ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಬರ್ತೀಯ, ಈ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡು” ಎಂದಳು ಭಾರತದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ. “ಹೌದಲ್ಲವಾ” ಅಂತ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಿನಿಮಾ ಪಟ್ಟಿ ನೋಡಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ –ಪ್ರೇಮ, ಫೈಟಿಂಗ್ ಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದೆಂದರೆ, ‘ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುವ’ ಕಷ್ಟ. ವೈಚಾರಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಓಡದ ಕಾಲವಿದು. ಇನ್ನು ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರುವುದು ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಸಂಸಾರಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕವಿಸಾಲು | ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳ…

        ಕವಿಸಾಲು         ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕೊಳವಿದು, ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಕಾಯಕವಷ್ಟೇ ನಿನ್ನದು ಎದ್ದ ಅಲೆಗಳ ಮೇಲಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಇನಿತು ಅಧಿಕಾರವು ದೂರಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಬೇಡಿಕೆ ತಾನೇ ಏಕೆ? ತುಂಬಿದ ಮನದಿ ಹೊಕ್ಕ ಹರ್ಷಕೆ ಪುರಾವೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕ ನಗುವಿನಲಿ ನೋವಿಲ್ಲ, ತುಂಬಿವೆ ನೂರು ಭಾವಾರ್ಥ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ ಪರಿಭಾಷೆಯಲಿ ದಿರಿಸಿಟ್ಟು ಸಿಂಗರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿನ್ನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸಿಗುವ ಅನುಪಮ ಭಾವದಿ ದೊರಕಿದ್ದು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...


Editor's Wall

  • 31 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಓದು ಮಗು ಓದು…

        “ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ… ಪಠ್ಯದಾಚೆಗೂ ಅವರು ಏನೇನು ಓದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವಂಥದ್ದು” ಎಂದು ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕರೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಮಿತ್ರರಾದ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು. ಓದು, ಬರವಣಿಗೆ, ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ, ಪ್ರವಾಸ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಪ್ರಕಟಣೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಅವರದ್ದು ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನು. ಸದಾ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿರುವ ಗಣೇಶ್ ಕೋಡೂರು ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ...

  • 30 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ತಮ್ಮ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ತಾವೇ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊದಲ ಮೊಳೆ

                        ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಖಂಡ ಭಾರತವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.   2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳವಳಕಾರಿ ಘಟನಾವಳಿಗಳು ಜರುಗುತ್ತಾ ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರೀಕರ ಕಣ್ಣೆದುರು ಭಯದ ನೆರಳು ಕವಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ದೇಶದೊಳಗೆ ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಗಲಭೆ, ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ಧಿ ಹಬ್ಬಿಸುವುದು, ಆತಂಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಇನ್ನೂ ...

  • 26 August 2018
    3 weeks ago No comment

    ಗೆದ್ದು ಬೀಗುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಮಾತುಗಳು

        ಜನರನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಲು ಜನಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ?     “ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೋಮುವಾದಿಯೇತರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಯೇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಜೊತೆಗೂಡಲು ಎಡಪಕ್ಷಗಳು ಹಿಂಜರಿಯಕೂಡದು.” ಇವು ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಅಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. “ನಾವು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರವನ್ನು, ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೋಮುವಾದಿ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪಡೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ...

  • 26 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಡು ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಅವಳಂಥ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವಗಳೊ!

      ಅವಳೊಳಗೀಗ ಕನಸುಗಳೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಂಚು ಸ್ಫುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಳೆಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಯಾತನೆ ಮಾತ್ರವೇ ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ.       ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಏಳು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಕ್ಕರ್ಧದಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳೇ. ಆ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ದಮನಿತರು. ಆ ಮಕ್ಕಳ – ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಎಂಥ ನರಕಮಯ ಎಂಬುದನ್ನು ...

  • 23 August 2018
    4 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ದುರ್ಬಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂಚುವ ಹದ್ದುಗಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಹೆಣ್ಣು ದೇಹ

                        ಲೋಕದ ನೀತಿಯೇ ಅದಲ್ಲವೇ? ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ವಿತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲರನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸುವುದು?   ‘ಟೈಟಾನಿಕ್’ ಎನ್ನುವುದು ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠರ ಕೈ ಹೇಗೆ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಶಕ್ತ ರೂಪಕ. ಅಂಥಲ್ಲಿ ಕೆಳಗಿನವರನ್ನು ತುಳಿಯುವ, ಅವರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಬಳಿಸಲು ಹವಣಿಸುವ ವಿಕರಾಳ ಆಟವೊಂದು ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತದೆ. ನೆನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ...