Share

Facebookನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ರು ವರ್ಷ! ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯೇನಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಬದುಕುಕಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ.

‘ಆಗಬಹುದಾದ’ ಎಂದೇಕೆ ಹೇಳಿದೆ ಗೊತ್ತೆ? ಕಾರಣಗಳಿವೆ.

ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ೨೦೧೧ರಲ್ಲಿ. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ದಿನ ಇದರ ಒಳಹೊಕ್ಕೆ. ಒಂಥರಾ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಂದ, ಮುಜುಗರದಿಂದಲೇ ಇದ್ದೆ. ಕನ್ನಡ ಟೈಪ್ ಮಾಡುವುದು ಗೊತ್ತಿತ್ತಲ್ಲಾ, ಜೊತೆಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಅಧಿಕೃತ ಬ್ಲಾಗ್ ಇತ್ತು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು. ಅದು ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹೂವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊದ್ದಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪರಿಚಿತಳಾಗಿದ್ದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ, ಹಾಗೆಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೀಡಿಯಾ ಕ್ರಿಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಶೈಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇನ್ನೆರಡು ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಖ್ಯಾತಿ, ಹಣ, ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತಸ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.. ಹಾಗೆಯೇ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಅಡವಿಟ್ಟವರನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರ ಮಾತ್ರವೇ ಬಲ್ಲ ನನ್ನಂಥವಳಿಗೆ ಬರವಣಿಗೆಯೆಂಬುದು ಲೌಕಿಕದ ಹಂಗಲ್ಲ. ಅದು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ರಹದಾರಿ, ಅದು ಜೀವ ಸಂಜೀವಿನಿ; ಅದು ಅಕ್ಷರದೊಡನೆ ನಡೆಸುವ ಅನುಸಂಧಾನ. ನನ್ನ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಓದಗರಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಭುವನದ ಭಾಗ್ಯವಲ್ಲ, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ!

ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದೆ ಎಂದೆನಲ್ಲಾ, ಕ್ರಮೇಣ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಬರೆಯುವುದು ಅಂದರೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಗೌರವವಾದೀತು. ‘ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅಪ್ಡೇಟ್’ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಚುಟುಕಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಚುಕ್ಕಿಯಿಟ್ಟರೂ, ಏನನ್ನೂ ಬರೆಯದೇ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿದರೂ, ಅದೊಂದು ಸ್ಟೇಟಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ, ಓದುಗರು ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದು ಹಾಗಿತ್ತು; ಒಂದು ಉಲ್ಲಾಸದ ಭಾವಮುಗುಳಿನಂತೆ.

ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಇದೇ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಪರಿಚಯಗಳು ಪುನರ್ನವೀಕರಣಗೊಂಡವು. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನಗಳು ಕುಡಿಯೊಡೆಯತೊಡಗಿದವು. ಆಗತಾನೇ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಲವು ಯುವಮನಸುಗಳು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಪಡಿಮೂಡಿಸತೊಡಗಿದರು. ಕನ್ನಡ ಬಲ್ಲ, ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಬಳಕೆದಾರರು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಪೋಷಕರಾದರು.

ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ೨೦೧೧ರಿಂದ ೨೦೧೩ರ ತನಕದ ಮೂರು ವರ್ಷ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಗುಣಾತ್ಮಕವಾದ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಕಲಿತೆ. ಆಮೇಲಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಿಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು; ಮೂಲತಃ ನಾನು ಅತಿ ಭಾವುಕಳು. ನನ್ನ ಭಾವಕೋಶದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಗೀರುಗಾಯಗಳಾದವು. ವರ್ಚುವಲ್ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಗಾಳಿಗುಳ್ಳೆಗಳು. ಅದು ಒಡೆಯಲು ಸೂಜಿಮೊನೆಯೇ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ದೂರ ಅಂರ್ತರ್ಗತದ ಒಂದು ಅಣುಚಲನೆಯೂ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಆಂತರಿಕ ಕಂಪನವಾದರೆ, ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಹಲವಾರು ಗುಂಪುಗಳಾದವು. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಕೆಸರೆರಚಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡವು. ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂಥವರನ್ನು, ಆ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡಿ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನದೇ ಸ್ನೇಹವಲಯದಲ್ಲಿರುವವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ದಂಗಾದೆ. ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಭಾಷಾಪ್ರಯೋಗ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೂ ಪ್ರಯೋಗವಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಂದುಕೊಂಡವರೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದರು. ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ನೇಹಸೌಧ ದಡಕ್ಕನೆ ಉರುಳಿಬಿತ್ತು.

ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತೇನೋ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬರಬರುತ್ತಾ ಅದು ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕ್ಷುಲಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೊಚ್ಚೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವಾಯ್ತು. ಕಲ್ಪಿತ ದ್ವೇಷವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನಗಾಗದವರ ಹಣಿಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು. ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆಯ ವೇದಿಕೆಯಾಯ್ತು. ಕ್ರಮೇಣ ಸೂಕ್ಷ್ಮಸಂವೇದಿಗಳು, ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯತೊಡಗಿದರು. ಕೆಲವರಂತೂ ಅದೃಶ್ಯರಾಗಿಯೇ ಹೋದರು. ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು ಸಮಾಜ ಬದಲಾವಣೆಯ ತುಡಿತವುಳ್ಳವರು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮಿಡಿಯಾಗಳನ್ನು ಪ್ರಬಲ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಕನಸುಗಾರರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಪೋಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಇಲ್ಲಿಯವರ ವ್ಯಂಗ್ಯ, ವಿಡಂಬನೆ, ಟ್ರೋಲ್ ಗಳ ದಂಡಿಗೆ ನೊಂದುಕೊಂಡು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ನಿಜದ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೆ ಜನರ ಬಳಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಈಗ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಜಾತೀಯತೆಯ ಪೋಷಕರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಬಲ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರು. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ಹಾಸ್ಯ ಬರವಣಿಗೆಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಕಾಂತಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಮೂರನೆಯವರು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಈ ಮೂರು ವರ್ಗದವರಿಗೂ ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಿಂಬಾಲಕರೂ, ಅಭಿಮಾನಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲಯದ ಕಲಾವಿದರಿದ್ದಂತೆ. ಈ ವರ್ತುಲದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಎಂಬ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಿರಬೇಕು.

ಈಗೀಗ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು. ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಇರುವುದು, ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ಹಣೆಬರಹವೇ ಇಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಅಂಥದ್ದರಿಂದ, ಅಂಥವರಿಂದ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮೊದಮೊದಲಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅನ್ಪ್ರೆಂಡ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗೀಗ ಮೌನವಾಗಿ ಅನ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಟೈಂಪಾಸ್ ಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಾದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದಲಾಗಿ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ಗಳನ್ನು. ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಕರೆಂಟ್ ಅಫೈರ್ ಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಪೇಜುಗಳನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ಹಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಭಾವುಕತೆ, ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆ ಗುಣ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆಯೆನೋ ಎಂಬ ಭಯವೇ ನಾನೀ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ಅದೇನಾಯ್ತೆಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ. ‘ಅವನು ಈ ಕ್ಷಣ ನನ್ನೆದುರಿಗೇ ಅಕ್ಸಿಡೆಂಟಾಗಿ ನರಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಸತ್ತು ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗಿಬಿಡಬಲ್ಲೆ’ ಎಂದೆ. ಅವನು ಅವಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಭುಜ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೊಡೆದೇ ಬಿಡುವಂತೆ ‘ಏನಾಗಿದೆ ನಿನಗೆ’ ಎಂದು ಕಳವಳದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದ.

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ಮೃಗೀಯ ಗುಣವನ್ನು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆಯಾ? ಹೀಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

One Comment For "Facebookನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. ಭುವನಾ
    15th June 2017

    ಉಷಕ್ಕ ಸೂಪರ್.‌ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಬರಹರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಿದ ರೀತಿ ಚೆಂದಿದೆ.
    ಅದೆಷ್ಟೋ‌ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳ‌ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಿರುವಿರಿ ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 day ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 6 days ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    1 month ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...