Share

Facebookನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ

ರು ವರ್ಷ! ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯೇನಲ್ಲ.

ನನ್ನ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಬದುಕುಕಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯ.

‘ಆಗಬಹುದಾದ’ ಎಂದೇಕೆ ಹೇಳಿದೆ ಗೊತ್ತೆ? ಕಾರಣಗಳಿವೆ.

ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ೨೦೧೧ರಲ್ಲಿ. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ದಿನ ಇದರ ಒಳಹೊಕ್ಕೆ. ಒಂಥರಾ ಹಿಂಜರಿಕೆಯಿಂದ, ಮುಜುಗರದಿಂದಲೇ ಇದ್ದೆ. ಕನ್ನಡ ಟೈಪ್ ಮಾಡುವುದು ಗೊತ್ತಿತ್ತಲ್ಲಾ, ಜೊತೆಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಅಧಿಕೃತ ಬ್ಲಾಗ್ ಇತ್ತು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು. ಅದು ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನನ್ನದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹೂವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೊದ್ದಿದ್ದೆ. ಆದರೂ ಬ್ಲಾಗ್ ಲೋಕಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪರಿಚಿತಳಾಗಿದ್ದೆ. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ, ಹಾಗೆಂದು ನಾನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೀಡಿಯಾ ಕ್ರಿಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಶೈಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇನ್ನೆರಡು ಬ್ಲಾಗ್ ಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಖ್ಯಾತಿ, ಹಣ, ಜನರ ಪ್ರೀತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತಸ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.. ಹಾಗೆಯೇ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಅಡವಿಟ್ಟವರನ್ನೂ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರ ಮಾತ್ರವೇ ಬಲ್ಲ ನನ್ನಂಥವಳಿಗೆ ಬರವಣಿಗೆಯೆಂಬುದು ಲೌಕಿಕದ ಹಂಗಲ್ಲ. ಅದು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುವ ರಹದಾರಿ, ಅದು ಜೀವ ಸಂಜೀವಿನಿ; ಅದು ಅಕ್ಷರದೊಡನೆ ನಡೆಸುವ ಅನುಸಂಧಾನ. ನನ್ನ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಓದಗರಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಭುವನದ ಭಾಗ್ಯವಲ್ಲ, ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯ!

ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದೆ ಎಂದೆನಲ್ಲಾ, ಕ್ರಮೇಣ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಬರೆಯುವುದು ಅಂದರೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಗೌರವವಾದೀತು. ‘ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅಪ್ಡೇಟ್’ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಚುಟುಕಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಚುಕ್ಕಿಯಿಟ್ಟರೂ, ಏನನ್ನೂ ಬರೆಯದೇ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಹಾಕಿದರೂ, ಅದೊಂದು ಸ್ಟೇಟಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ, ಓದುಗರು ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದು ಹಾಗಿತ್ತು; ಒಂದು ಉಲ್ಲಾಸದ ಭಾವಮುಗುಳಿನಂತೆ.

ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಇದೇ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳೆಯ ಪರಿಚಯಗಳು ಪುನರ್ನವೀಕರಣಗೊಂಡವು. ಹೊಸ ಗೆಳೆತನಗಳು ಕುಡಿಯೊಡೆಯತೊಡಗಿದವು. ಆಗತಾನೇ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಲವು ಯುವಮನಸುಗಳು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಾಹಿತ್ಯಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಪಡಿಮೂಡಿಸತೊಡಗಿದರು. ಕನ್ನಡ ಬಲ್ಲ, ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಬಳಕೆದಾರರು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಪೋಷಕರಾದರು.

ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ೨೦೧೧ರಿಂದ ೨೦೧೩ರ ತನಕದ ಮೂರು ವರ್ಷ ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಂದ ಗುಣಾತ್ಮಕವಾದ ಬಹಳಷ್ಟನ್ನು ಕಲಿತೆ. ಆಮೇಲಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಿಲ್ಲಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಾಗ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು; ಮೂಲತಃ ನಾನು ಅತಿ ಭಾವುಕಳು. ನನ್ನ ಭಾವಕೋಶದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಗೀರುಗಾಯಗಳಾದವು. ವರ್ಚುವಲ್ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಗಾಳಿಗುಳ್ಳೆಗಳು. ಅದು ಒಡೆಯಲು ಸೂಜಿಮೊನೆಯೇ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ದೂರ ಅಂರ್ತರ್ಗತದ ಒಂದು ಅಣುಚಲನೆಯೂ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಆಂತರಿಕ ಕಂಪನವಾದರೆ, ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಹಲವಾರು ಗುಂಪುಗಳಾದವು. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಕೆಸರೆರಚಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡವು. ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂಥವರನ್ನು, ಆ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡಿ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನದೇ ಸ್ನೇಹವಲಯದಲ್ಲಿರುವವರು ಅಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ದಂಗಾದೆ. ಯಾವುದೋ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಭಾಷಾಪ್ರಯೋಗ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೂ ಪ್ರಯೋಗವಾಯ್ತು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಂದುಕೊಂಡವರೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದರು. ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ನೇಹಸೌಧ ದಡಕ್ಕನೆ ಉರುಳಿಬಿತ್ತು.

ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತೇನೋ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬರಬರುತ್ತಾ ಅದು ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕ್ಷುಲಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೊಚ್ಚೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರವಾಯ್ತು. ಕಲ್ಪಿತ ದ್ವೇಷವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನಗಾಗದವರ ಹಣಿಯುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು. ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆಯ ವೇದಿಕೆಯಾಯ್ತು. ಕ್ರಮೇಣ ಸೂಕ್ಷ್ಮಸಂವೇದಿಗಳು, ಸಜ್ಜನರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಯತೊಡಗಿದರು. ಕೆಲವರಂತೂ ಅದೃಶ್ಯರಾಗಿಯೇ ಹೋದರು. ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು ಸಮಾಜ ಬದಲಾವಣೆಯ ತುಡಿತವುಳ್ಳವರು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮಿಡಿಯಾಗಳನ್ನು ಪ್ರಬಲ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಕನಸುಗಾರರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಪೋಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮನಗಂಡು, ಇಲ್ಲಿಯವರ ವ್ಯಂಗ್ಯ, ವಿಡಂಬನೆ, ಟ್ರೋಲ್ ಗಳ ದಂಡಿಗೆ ನೊಂದುಕೊಂಡು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ನಿಜದ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ, ಮತ್ತೆ ಜನರ ಬಳಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಈಗ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಜಾತೀಯತೆಯ ಪೋಷಕರು. ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಬಲ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವವರು. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ಹಾಸ್ಯ ಬರವಣಿಗೆಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಕಾಂತಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಮೂರನೆಯವರು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಈ ಮೂರು ವರ್ಗದವರಿಗೂ ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹಿಂಬಾಲಕರೂ, ಅಭಿಮಾನಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲಯದ ಕಲಾವಿದರಿದ್ದಂತೆ. ಈ ವರ್ತುಲದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಎಂಬ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಿರಬೇಕು.

ಈಗೀಗ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು. ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಇರುವುದು, ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ಹಣೆಬರಹವೇ ಇಷ್ಟು ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಅಂಥದ್ದರಿಂದ, ಅಂಥವರಿಂದ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮೊದಮೊದಲಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಬ್ಲಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅನ್ಪ್ರೆಂಡ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗೀಗ ಮೌನವಾಗಿ ಅನ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಟೈಂಪಾಸ್ ಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಾದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದಲಾಗಿ ವೆಬ್ ಸೈಟ್ಗಳನ್ನು. ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಕರೆಂಟ್ ಅಫೈರ್ ಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಪೇಜುಗಳನ್ನು ಫಾಲೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ಹಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಭಾವುಕತೆ, ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವೂ ಹೌದು. ಆ ಗುಣ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆಯೆನೋ ಎಂಬ ಭಯವೇ ನಾನೀ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ಅದೇನಾಯ್ತೆಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ. ‘ಅವನು ಈ ಕ್ಷಣ ನನ್ನೆದುರಿಗೇ ಅಕ್ಸಿಡೆಂಟಾಗಿ ನರಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಸತ್ತು ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗಿಬಿಡಬಲ್ಲೆ’ ಎಂದೆ. ಅವನು ಅವಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಭುಜ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೊಡೆದೇ ಬಿಡುವಂತೆ ‘ಏನಾಗಿದೆ ನಿನಗೆ’ ಎಂದು ಕಳವಳದಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದ.

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನ ಆಳದಲ್ಲಿರುವ ಮೃಗೀಯ ಗುಣವನ್ನು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆಯಾ? ಹೀಗೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

———-

usha2ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ, ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು. ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ. ಆದರೆ ಅವರು ಪರಿಚಿತರಾಗಿರುವುದು ತಮ್ಮ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂವೇದನೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಾಗಿ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಇಷ್ಟ.

Share

One Comment For "Facebookನಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳದ್ದೇ ಸದ್ದು!
ಉಷಾ ಕಟ್ಟೆಮನೆ ಕಾಲಂ
"

  1. ಭುವನಾ
    15th June 2017

    ಉಷಕ್ಕ ಸೂಪರ್.‌ಸಂವೇದನೆಯನ್ನು ಬರಹರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಿದ ರೀತಿ ಚೆಂದಿದೆ.
    ಅದೆಷ್ಟೋ‌ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳ‌ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಸಿರುವಿರಿ ಈ ಬರಹದಲ್ಲಿ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 16 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    16 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...