Share

ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಎತ್ತಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಪ್ಪನೆಂಬ ಧೀಮಂತ
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

 

ಬಾಲ್ಯದ ಬಿಂಬಗಳು ಜೀವರಸವೂಡುವ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು. ತಂದೆ ತಾಯಿಯೆಂದರೆ ಭಯಮಿಶ್ರಿತ ಪ್ರೀತಿ. ಅಪ್ಪನೆದುರು ಎದೆ ಸೆಟೆಸಿ ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಹಠ ಮಾಡಿ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅದೇ ನಾನು ಕಿಶೋರಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬಾಲ್ಯದ ಹುಡುಗಾಟ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. ತಂದೆಯೆದುರು ತಲೆಎತ್ತಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆಗದ ಸಂಕೋಚ ತಾನೇತಾನಾಗಿ ಹುಡುಗಿಯರಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಆ ಕಾಲದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ. ತಂದೆ ಎಂಬ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಆತನ ಗೌರವ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವ ತಾಯಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಂದೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ ಮೂಡುವಂತೆ ರೀತಿ ನೀತಿಗಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನಮ್ಮ ಆ ಶಿಸ್ತಿನ ಗೌರವ ತಂದೆಯ ಮೇಲಿರಲಿ ಎಂಬಂತೆ ಅಪ್ಪನೆಂದರೆ ಹೆದರಿಕೆ ಇರುವಂತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರ ಪರ ವಹಿಸಿ ತಂದೆಯೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ತಮ್ಮದೇ ಕಾನೂನು ಮಾಡಿದಂತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚೆ ವಿಚಾರಗಳ ನೇರ ಸಂವಹನವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದು ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ತಾಯಿಯ ಮೂಲಕವೇ ರವಾನೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೇನೋ ಅಂಜಿಕೆ. ಅಮ್ಮನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದಂತೆ ಅವರಲ್ಲಿ ನಾವುಗಳು ಗಂಡಾಗಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಾಗಲಿ ತೀರಾ ಸಲಿಗೆಯಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಪ್ಪ ಎಂದರೆ ಆಕಾಶ ಎಂಬಂತೆ ಅವರಿದ್ದರು.

ಆ ಸಂಗತಿ ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ನಾನಾಗ ತೀರಾ ಎಳಸು ಬಾಲೆಯಂತೆ. ಆದರೆ ಆ ಘಟನೆಯ ಚಿತ್ರಣ ಮನೆಯ ಮಾತಿನ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಶಾಲೆ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ರಜೆ ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ತೆಗೆದು ಅವುಗಳು ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿ, ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳ ಹಾರಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ನೆನಪಿನ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಪಯಣಿಗರಾಗುವುದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಲ್ಲ.

ನನ್ನ ದೊಡ್ಡಣ್ಣನ ಆಟಾಟೋಪ. ಆತ ಸಣ್ಣವನಿದ್ದಾಗ ತಂದೆಯ ಮಾತು ಮೀರಿ ಬೇಡವೆಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೇ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಆಡಲು ಹೋಗಿದ್ದನಂತೆ. ಅವನ ದಾರಿಯ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತ ತಂದೆ ಅವನಿಗಾಗೇ ಒಂದು ಚಿಗಳಿ ಗೂಡು ತಂದು ಲೋಟ ಬೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ದ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಕೋಪ ಕರಗದ ತಂದೆ ಆ ದಿನ ಜಮದಗ್ನಿಯ ಅಪರಾವತಾರವೇ ಆಗಿದ್ದರು ಎಂದು ತಾಯಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮಗನ ಕರೆದು ಹಿಡಿದು ಮೈಗೆಲ್ಲ ಆಲಿಮನೆ ಬೆಲ್ಲ ಸವರಿ ಮೇಲೆ ಗೂಡಿನಿಂದ ತಂದ ಚಿಗಳಿಗಳ ಸುರಿದಿದ್ದರಂತೆ. ಆತ ಛೀಳ್ ಗುಡುವ ಪರಿ ನೋಡಿಯೂ ಆತನ ಬಿಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ತಾಯಿಗೂ ಹೆದರಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಿರಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಮುಂದೆಂದೂ ಆತ ಈ ವರ್ತನೆ ತೋರಬಾರದೆನ್ನುವ ಕಾರಣದಿಂದ. ಆತ ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನಾದರೂ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಆತ ತಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಸಿದಂತೆ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರೆದುರು ಆತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಸೈಕಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು. ತನಗೆ ಬೇಕೆ ಬೇಕೆಂದು ಹಟ ಮಾಡಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ರಚ್ಚು ಹಿಡಿದು ರಂಪ ಮಾಡಿದ್ದ. ಆಗ ತಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಬಾಸುಂಡೆ ಬರುವಂತೆ ಬಾರಿಸಿದ್ದರು. ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯಾರೆ ಮೈಮೇಲೆ ಎದ್ದ ಕೋಲಿನ ಹೊಡೆತದ ಉಬ್ಬಿದ ಭಾಗಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಉಜ್ಜಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಇದ್ದುದ್ದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಜೂಕಿನ ಕಿರಿಯಣ್ಣ ಮಾತ್ರ ತಂದೆಯ ಮಾತುಗಳ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವರೆಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ಗೌರವ ಹೊಂದಿದ ಮುದ್ದಿನ ಮಗನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ತಂದೆ ಆತನಿಗೆ ಎಂದೂ ಗದರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ತುಂಬಾ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನಾಗಿದ್ದ. ಅದೊಂದು ದೋಷವೆಂದರೆ ಆತನಿಗೆ ಗಣಿತ ಇಂಗ್ಲೀಷುಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಆದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಸ್‍ಎಸ್ ಸಿ ಬರೆದು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿದ್ದ ತಂದೆ ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದರು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೇಳಿ ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊಮ್ಮೆ ಕಿರಿಯಣ್ಣನಿಗೆ ತಂದೆ ಗಣಿತ ಹೇಳಿಕೊಡಲು ಹೋಗಿ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದ ಆತ ಹಿಗ್ಗಾಮುಗ್ಗಾ ಬಸವಳಿದು ಸುಸ್ತಾಗಿ ನೊಂದಿದ್ದ. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ತಂದೆ ಅವನ ರಮಿಸಿ ಮುದ್ದಿಸಿದ್ದರು.

ಇದು ಅವರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳ ಹದ್ದುಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಬಗೆಯಾದರೆ, ಅವರ ಏಳ್ಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಂಡು ಖುಷಿಪಟ್ಟ ಸಂಗತಿಗಳೂ ಇವೆ. ಗದ್ದೆಕೊಯ್ಲು ಮುಗಿದ ನಂತರ ಕೆಯ್‍ನ್ನು[ತೆನೆಭರಿತ ಹುಲ್ಲು] ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಳೆಗಾಲ ನಿಲ್ಲುವ ತನಕ ಕುತ್ತರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟು ಅದೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ತರುವಾಯ ಭತ್ತ ಬಡಿಯುವ ಕೆಲಸ. ಸುಗ್ಗಿಯ ಕಾಲದ ಸಮಯ. ಹೊಸ ಭತ್ತ ಅಕ್ಕಿ ಮಾಡುವ ಕಾಲ. ಸಾಕರಿ ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟುವ, ಕುತ್ತರಿ ಬಡಿಯುವ, ಎತ್ತು ಕೋಣಗಳ ಗಾಣಕ್ಕೆಕಟ್ಟಿ ಒಣ ಹುಲ್ಲು ತುಳಿಸಿ ಉಕ್ಕಲಿ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವೂ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕುತ್ತರಿಯ ಕಣ ನಮಗೆ ಅಡಗುವ ಆಟದ ಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ವರ್ಷ ನನ್ನ ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ಒಬ್ಬನೇ ಒಂದು ಕುತ್ತರಿಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಬಡಿದು ಮುಗಿಸಿ ಆಳುಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಕಾಸನ್ನು ತಾನೇ ಪಡೆದಿದ್ದ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಹುಂಬ ಕೆಲಸಗಳ ಮಾಡುವುದು ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮೋಜು ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಂದೆ ಖುಷಿಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಮಗರಾಯ ಇಡೀ ಭತ್ತದ ಕುತ್ತರಿ ಬಡಿದು ಬಾಹುಬಲಿಯಾದ ಸಂಗತಿ ಅವರಿಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಜನರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ.

ಅದು ನನ್ನ ಎರಡನೇ ಅಣ್ಣ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಳ್ಳಗಿದ್ದ. ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬಲಿಷ್ಠ ದೇಹದ ಆತ ಕ್ವಿಂಟಾಲು ಭಾರದ ಭತ್ತದ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಇದು ಕೂಡಾ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಗರ್ವದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಏಳ್ಗೆಗಾಗಿ ಸತತ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಾಧನೆಯನ್ನೂ ಸಿಕ್ಕ ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಮೆರೆಯುವ ಸ್ವಭಾವ ಅವರದಾಗಿತ್ತು. ಸಣ್ಣ ಅಣ್ಣ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಮೇಜರ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದ್ದ. ಅದು ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ವಿಜಯವೆಂಬ ಭಾವ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನೆಷ್ಟು ಜನರಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನಮ್ಮ ಆಗಾಗ ಅವರಿಗೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗರ್ವ ಪಡದಿರುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಿಷ್ಕಪಟ ಮನುಷ್ಯ ತನಗನ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಎಂದೂ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮಾಡದೆ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ತಂದೆ ದಿನವೂ ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂಜಾನೆ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಚಹಾ ಬೇಕಿತ್ತು. ಶಾಲೆಗಳಿಲ್ಲದ ದಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಉಳಿದ ದಿನ ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರೇನಾದರೂ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೆ ತಾವೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಸಾಯಂಕಾಲ ಎರಡು ಬಾರಿ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತಿದ್ದ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ತಿಂಡಿಯ ಸರಿ ಅರ್ಧ ಯಾವಾಗಲೂ ನನಗಾಗೇ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಹೆಂಡತಿಯೆಂದರೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ತಂದೆ ಅಮ್ಮನ ಇಷ್ಟದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯೇ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ತಿಂಡಿಗಳ ತಂದರೆ ನನ್ನಮ್ಮನಿಗಾಗಿಯೇ ಅವರ ಆಯ್ಕೆಯ ಆಹಾರ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಾವು ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಹುಸಿಮುನಿಸು ತೋರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಳಗೊಳಗೆ ಸಂತಸವೂ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಹೀಗೆ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಲವು ಮುಖಗಳಾದ ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ ಧೈರ್ಯ ಸ್ಥೈರ್ಯಗಳ ಆಶಾವಾದವನ್ನು ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದ ತಂದೆ ಇಂದಿಲ್ಲ, ಅವರ ನೆನಪು ಇದೆ. ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರ ಮನೆ ಗುರುವಿಲ್ಲದ ಮಠದಂತೆ ಹಲವು ವರ್ಷ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು, ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮದಂತೆ ಬದುಕಿನ ದಾರಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಡೆದರೂ ನಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೂ ನೆನೆಪು ಅಜರಾಮರ. “ವಜ್ರಾದಪಿ ಕಠೋರಾಣಿ, ಮೃದೂನಿ ಕುಸುಮಾದಪಿ” ಎಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ ಹೇಳುವಂತೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಇದ್ದರೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ.

—————

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

2 Comments For "ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಎತ್ತಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ ಅಪ್ಪನೆಂಬ ಧೀಮಂತ
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ
"

  1. nagraj Harapanahalli
    20th June 2017

    ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ನಾಗರೇಖಾ ಅಪ್ಪನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಾಲ್ಯ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ನೆನಪು ದಟ್ಟವಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಈ ಬರಹ ಮೇಲಿನ ಮಾತನ್ನು ಪುಷ್ಠಿಕರಿಸುತ್ತದೆ.

    Reply
  2. sanjay p
    21st June 2017

    touching….

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...