Share

ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸ್ಥಾಪಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮಹಿಳಾ ಜೀವಪರ ಕಾವ್ಯ
ನಾಗರಾಜ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

ಪುಸ್ತಕ ಪರಿಚಯ

————-

ಕಾವ್ಯಬೋಧಿ-ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯ 2014
ಸಂ: ಡಾ. ಎಚ್ ಎಸ್ ಅನುಪಮಾ
ಪ್ರ: ಕವಿ ಪ್ರಕಾಶನ, ಕವಲಕ್ಕಿ, ಹೊನ್ನಾವರ. ಬೆಲೆ; 170

ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ ಮೊದಲ ಕಾವ್ಯ 12ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೊದಲ ಬಂಡಾಯ ವಚನಕಾರ್ತಿ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆ ಇರುವ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಪುರುಷ ಸ್ಥಾಪಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೇಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿದೆ? ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಂತರಂಗದ ಧ್ವನಿ ಏನು? ಅದು ಸ್ಥಾಪಿತ, ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಪೋಷಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಿದೆ? ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಂತರಂಗದ ಕುದಿತ, ಬೇಗುದಿ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು 2014ರಲ್ಲಿ ‘ಕಾವ್ಯಬೋಧಿ’ ಎಂಬ ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯ-2014ರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ 59 ಜನ ಕವಯತ್ರಿಯರ 118 ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ತಂದು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ ಡಾ.ಎಚ್.ಎಸ್.ಅನುಪಮಾ.

ಪುರುಷತ್ವಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಎಸೆಯುವ, ಹೆಣ್ತನವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಹಿಸುವ ಮತ್ತು ಸಹಿಸುತ್ತಲೇ ತನ್ನತನವನ್ನು, ಸ್ತ್ರೀ ಆಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ; ಜೀವಪರ ನಿಲುವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಮಹಿಳೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳು. ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯದ ಸಂಪಾದಕರು ಹೇಳುವಂತೆ ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಿಳಾ ಹಾಡುಗಳು ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರೆ, ಅಕ್ಷರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಜಿಗಿದ ಮಹಿಳೆ, ಆಧುನಿಕ ಮಹಿಳೆ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ, ಟೀಕೆ, ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಹಾಗೆ ಯುದ್ಧ, ಅತ್ಯಾಚಾರ,ಕೋಮು ಹಿಂಸೆ,ಪರಿಸರ ನಾಶ,ತೆರವು ಒತ್ತುವರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಲಿಂಗ ಸಮಾನತೆ ಬಯಸುವ ಕಾವ್ಯ, ತಾಯ್ತನ, ಒಳಗಿನ ಕುದಿತ,ಒಳನೋವು,ಅರಿವಿನ ಸ್ಫೋಟವೂ, ಅತೃಪ್ತಭಾವವೂ ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ.

“ಎಷ್ಟು ದಿನ ನೆಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿ
ತೋರಿಕೆಯ ತುಳಸಿವನ?
ಈ ಕಂಭಯ್ಯನ
ಮಗಳ ತಲೆಯಿಂದ ಚೆಂಡಾಡಲಿ
ನಿಂಬೆಹಣ್ಣು ಹಿಡಕೊಂಡು ನಗುನಗುತ
ಹೋಗುವೆ
ಗಲ್ಲುಗಂಭಕ್ಕೆ: ಅದರೀ ಒಳ್ಳೆತನದ
ತುರುಚು ಬಳ್ಳಿ
ನಿಶ್ಚೇಷವಾಗಬೇಕು ನನ್ನ ತಲೆಗೇ” (ಒಳ್ಳೆಯ ಅಪ್ಪನ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ಗಂಡನ ಹೆಂಡತಿಯೂ) – ಎನ್ನುವ ಕವಯತ್ರಿ ಲಲಿತಾ ಸಿದ್ಧಬಸಯ್ಯ ಅವರ ಕಾವ್ಯ, ಪುರುಷ ಸ್ಥಾಪಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

“ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿದ್ದೆವು
ಎರಡು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೆವು
ನಮ್ಮ ಕೊರಳುಗಳು ಒಂದು ನೊಗಕ್ಕೆ
ಕೂಡಲೇ ಇಲ್ಲ” (ಸಂಗಾತ) ಎನ್ನುವ ಪ್ರತಿಭಾ ನಂದಕುಮಾರ್ ಕವಿತೆ ಸಹ ಬದುಕಿನ ಎರಡು ದಾರಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತದೆ.

“ಸೂಜಿಮೊನೆಯಷ್ಟೇ ನೆಲಕಚ್ಚಿ
ಹಂದರವಾಗುವ
ಬಳ್ಳಿ ದೈವವ ನೆನೆದವಳೆ,
ಕಿತ್ತು ಬಿಸುಟರೂ ಮುರಿದು ಎಸೆದರೂ
ಬೇರೊಡೆವ ಜಿಗುಟು ನೆನೆದವಳೆ” (ಆ ನೀಲಿ ಅಂಕಿಗಳು) ಎನ್ನುವ ವಿನಯಾ ವಕ್ಕುಂದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೀವಸತ್ವವನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ,
“ಒಂಟಿಕಾಲಿನ ಅವನೂ ಜಾರುತ್ತಾನೆ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಜಾರಬಾರದೆಂದರೆ ಹೇಗೆ?
ದೇವರಾದದ್ದೇ ಹಾಗೆ…..” (ನನ್ನ ದೇವರು) ಎನ್ನುವ ಕಾವ್ಯ ಕಡಮೆ ದೇವರನ್ನು ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಂದರೆ, ಸೀರೆಯಿಂದ ಜೀನ್ಸಿಗೆ ಜಿಗಿದರೂ, ಹಾಗೇ ಇವೆ ಅಂತರಂಗದ ನಿರಿಗೆಗಳು (ರಸಗವಳ) ಎನ್ನುವ ಸಿಂಧುಚಂದ್ರ ಹೆಗಡೆ, ಬದುಕಿನ ಬವಣೆಗಳು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕವಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

“ನಿನ್ನ ಕಾಲುಂಗುರ ಅವನು
ಅವನ ಕೈ ಉಂಗುರ ನೀನು
ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ದೃಷ್ಟಿಸುವಿರಿ ನೀವು
ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ವಟವೃಕ್ಷವೀಗ
ಉತ್ತರವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ
ಬರೀ ಜೋಕಾಲಿಯಾಟ” (ಅವನು) ಎನ್ನುವ ಕವಯತ್ರಿ ರೇಣುಕಾ ರಮಾನಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಕೋಮುದ್ವೇಷದ ದಳ್ಳುರಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುವವಳು ಸಹ ಅಮಾಯಕ ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬುದನ್ನು ‘ಗುಜರಾತ್ ಒಲೆ’ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕವಯತ್ರಿ ಸಬಿತಾ ಬನ್ನಾಡಿ ಧ್ವನಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

“ಏನಾದರೂ ಸರಿ ಹೇಗಾದರೂ ಸರಿ
ತುರುಕಿ ಬಿಡಿ ನಿಮಗೆ ಬೇಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಸುಟ್ಟು ಬಿಡಿ
ಚಿಂತಿಸದೇ ತಂದು ಬಿಡಿ ತಂದೇ ಬಿಡಿ
ಗುಜರಾತ್ ಒಲೆ! ಗುಜರಾತ್ ಒಲೆ!!”

ಕವಯತ್ರಿ ರೇಣುಕಾ ಹೆಳವರ ‘ಪಾರಿವಾಳ ಹದ್ದಾಗಿ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ “ಅಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ನಿಂತ/ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ನೆಲ ಕಚ್ಚಿಸಿದವರೇ/ ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸದ ಮಂದಿರ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ/ಹುನ್ನಾರ ಹೂಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ/ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕೇರಿಯ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯ ಕಲರವ ಕರಗಿ/ ಮಲಗಿ ಬಿದ್ದಿವೆ ಮುಗಿಯದ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ ಮರಗಿ” ಎಂಬ ವಿಷಾಧವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಕವಯತ್ರಿ ಷರೀಫಾ.ಕೆ. ಅವರ ‘ಹಜ್ ಯಾತ್ರೆ’ ಕವನದಲ್ಲಿ “ನಮ್ಮ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲೇ ನಾವು/ ಮೆಕ್ಕಾ,ಕಾಶಿ,ಕಾಬಾಗಳನ್ನು ಕಾಣುವೆವು/ನೀನೆಷ್ಟೇ ದೂರ ಮಾಡಿದರೂ/ಹಿಜ್ರ ಮಾಡಿ ಓಡಿ ಹೋಗಲಾರೆವು/ ಮಾತೃಭೂಮಿ ಅಗಲಲಾರೆವು” ಎಂಬಲ್ಲಿ ನೆಲದ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ಗುಡಿಸಲಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಹಂಬಲ ಹೆಣ್ಣಿನದು ಎಂಬ ಆಶಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ದು.ಸರಸ್ವತಿ ಅವರ ‘ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದೋ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ತನದ ಮೇಲಿನ ಆಕ್ರೋಶವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವುದು ಹೀಗೆ… “ಹಸಿ ಕೂಸಿನ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿ/ಕಸುವಾಗಿಸುವ/ಹಾಲಬುಗ್ಗೆಗಳಾಗಿರದಿದ್ದರೆ/ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದೋ/ ಮೊಲೆಯೋನಿತೊಗಲಮೆತ್ತೆಗಳ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

“ಮುಂಗುರುಳು ಮಾಗಿ
ಮುಪ್ಪಿನ ಮಾಲೆಯ ಭಾರಕ್ಕೆ
ಕೊರಳು ಬಾಗಿದ್ದರೂ
ನನ್ನೊಳಗಿನ ಹುಡುಗಿ ಈಗಲೂ
ಸತ್ತಿಲ್ಲ ಕಂದಾ…” (ಹೌದು ಕಂದಾ) ಎನ್ನುವ ಕವಯತ್ರಿ ಸುಕನ್ಯಾ ಮಾರುತಿ ಅವರು ಹೆಣ್ಣಿನ ಜೀವಭೂಮಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

‘ಲಿಫ್ಟ್’ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಆರತಿ ಎಚ್.ಎನ್. “ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಈ ಜಾಗಕ್ಕೆ/ಧಡಕ್ಕನೇ ತೆರೆಯುವ ಬಾಗಿಲು/ ಒಳ ಹೊಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ಹರಡುವ/ಕೃತಕ ಕಸಿವಿಸಿಯ ಮೌನ/ಇರುವ ಒಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಪ್ರತಿಬಿಂಬ/ನೀನೋ ಬಹುರೂಪಿ, ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟವಳು ನಾನು/ಬರುವವರು ಬರಲಿ/ಲೆಕ್ಕ ಇಡವುದುಂಟೇ ಹೋದವರ” ಇಲ್ಲಿ ಸಹ ಕಾವ್ಯದ ಧ್ವನಿ ಕವಿತೆ ಓದಿದಷ್ಟೂ ಹಿಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ‘ಮುಖವಾಡಗಳ ಮಾರುವ ಊರಿನಲ್ಲೊಂದು ಸುತ್ತು’ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ಮನುಷ್ಯನ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಂತಿದೆ. ಇದು ವೆನಿಸ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ನಗರಗಳ ಕತೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಕವಯತ್ರಿ ಕಮಲ ಎಂ.ಆರ್. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ… “ಹಬ್ಬಕ್ಕೆಂದೇ ಮುಖವಾಡಗಳ ಧರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ/ ಇಲ್ಲಿ ಅದು ತೀರಾ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ ಕೂತಿದೆ/ ಮಾರಿ-ಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕೆ ತಾಯ್ತನ, ತಾಯಿ ಭಾಷೆ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕನ್ನಡ ಬಹುಮುಖ ಆಯಾಮದ ಕಾವ್ಯ ಕಸುವು ಮತ್ತು ಬಹುಮುಖಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ರೀತಿ ಈ ಕಾವ್ಯಬೋಧಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯ ಅರಿವು, ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ವ್ಯಾಪಕತೆ, ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡುವ ಮನೋಧರ್ಮ ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಓದುಗನಿಗೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.

————-

ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

nhಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಹುಟ್ಟೂರು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಮೈದೂರು-ಚಿಗಟೇರಿ  ಬೆಳೆದ ಊರು. ಪಿಯು ಓದಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ. ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ., ಕವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ದಾವಣಗೆರೆ, ಸದಾಶಿವಗಡ ಮತ್ತು ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸದ್ಯ ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನವಾಹಿನಿ, ಜನಾಂತರಂಗ, ಲೋಕದರ್ಶನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ  ಇವರು, ಈ ಟಿವಿ ಕನ್ನಡ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಬಳಿಕ ಈಗ ಉದಯವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವರದಿಗಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2009ರಲ್ಲಿ ‘ಕಡಲದಂಡೆಗೆ ಬಂದ ಬಯಲು’ ಎಂಬ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ, 2013ರಲ್ಲಿ ‘ಬಿಸಿಲ ಬಯಲ ಕಡಲು’ ಎಂಬ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಣೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 20 hours ago No comment

    ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಸಮರಿ

        ಕವಿಸಾಲು       ನೆನಪುಗಳು – ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗು ನಸುನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿಹೆನೆಂಬ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಾಲೆ ತುಂಬಿ ವರ್ತಮಾನವ ಕದಡದಿರಿ ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಲುಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಬದುಕಿನಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾರಿಜಾತಗಳು ಜಾರಿ ಉದುರಿ ಭೂತದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು, ವಿರಹದ ಕಾವು ತುಂಬಿಹ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಮಾಯೆ ಮರುಳಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯದಿರಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 3 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 3 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    5 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    7 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...