Share

ಕತೆ ಕತೆ ಕಾರಣ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ತೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಬೇರೆ. ಕತೆಗಳೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವತಃ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಬೇರೆ.

ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಅನುಭವವಾಗಿದ್ದು ದೆಹಲಿಯ ದರಿಯಾಗಂಜ್ ಹೆಸರಿನ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ. ದರಿಯಾಗಂಜ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪುಸ್ತಕಪ್ರಿಯರ ಸ್ವರ್ಗ. ಅಲ್ಲಿ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಕಾಣುವುದು ಪುಸ್ತಕಗಳದ್ದೇ ರಾಶಿ. ಫಸ್ಟ್ ಹ್ಯಾಂಡ್, ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅದೆಷ್ಟೋ ಕೈಗಳಿಂದ ಕೈಗಳಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಕಾಶಿಯಿದು. ಅದರಲ್ಲೂ ನೀವು ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾಗಿದ್ದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ಜಾಗ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಹಳೆಯದೆಂಬಂತೆ ಕಾಣದ, ಆದರೂ ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ಬಿಕರಿಯಾಗುವ ಹಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನಾವು ಈ ದರಿಯಾಗಂಜ್ ನಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಿದೆ. ಎಲ್ಲೂ ಸಿಗದ ಕೆಲ ಅಪರೂಪದ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಣಸಿಕ್ಕರೆ ಸೋಜಿಗದ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ.

ಖ್ಯಾತ ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಕಾರ ಆರ್. ಕೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ರವರ “ಸರ್ವಂಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ” ಕೃತಿಯು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ. ಪುಸ್ತಕದ ಹೆಸರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಇದು ಕೆಲಸಗಾರರ ಕತೆಗಳ ಗುಚ್ಛ. ಬಾಣಸಿಗ, ಕಾರು ಚಾಲಕ, ಮನೆಕೆಲಸದಾಕೆ… ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಕತೆಗಳನ್ನೇ ಹಾಸ್ಯದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಅಕ್ಷರರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದಿರುವಂಥದ್ದು. ಇಂಥಾ ಕೃತಿಗಳು ಹಿಂದೆಯೂ ಬಂದಿರಬಹುದೋ ಏನೋ! ಆದರೆ ಆರ್. ಕೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ಅವರ ನವಿರಾದ ಹಾಸ್ಯದ ನಿರೂಪಣಾ ಶೈಲಿಯು ಓದುಗನಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿ ಕಚಗುಳಿಯಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳು ಓದುಗನಿಗೆ ಬೋನಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಇದ್ದಂತೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕದಾಚೆಗೆ ಹೋದರೂ ಕತೆಗಳು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಸೇರಿಹೋದವುಗಳು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕತೆ ಹೇಳಪ್ಪಾ ಎಂದು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಿದ್ದವು. ಬೀದಿ ನಾಟಕ, ಜಾನಪದ ಕತೆಗಳಿದ್ದವು. ಕತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಕಲಾಪ್ರಕಾರಗಳಿದ್ದವು. ಈಗಲೂ ಇವೆ. ನಮ್ಮ ಹಾಳುಹರಟೆ, ಗಾಸಿಪ್ಪುಗಳಲ್ಲೂ ಕತೆಗಳಿವೆ. ಕೆಲ ಕುಡುಕರು ಎರಡು ಪೆಗ್ಗು ಇಳಿಸಿದರೆಂದರೆ ರಸವತ್ತಾದ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಬಲ್ಲವರು. ಇನ್ನು ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣದ ಓದಿಗಾಗಿ ಕತೆಗಳು ಮಿನಿ, ಮೈಕ್ರೋ, ನ್ಯಾನೋ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ. ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಸಿನೆಮಾಗಳಾಚೆಗೆ ಕಿರುಚಿತ್ರಗಳು ಬಂದು ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ. ಇಂದಿಗೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಕಿರುಚಿತ್ರಗಳು ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕಥಾಹಂದರ. ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಕತೆಯನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯಕಾವ್ಯವನ್ನಾಗಿಸುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ಕತೆಗಳದ್ದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. ಕತೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮಾನವ ಸಮಾಜವನ್ನು ಊಹಿಸುವುದೂ ಕಷ್ಟ.

ಕತೆಗಳನ್ನು ಇಂದು ಒಮ್ಮೆ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಪುಸ್ತಕದ ಪರಿಧಿಯಾಚೆಗಿಟ್ಟು ನೋಡೋಣ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕತೆಗಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತವೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕತೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವವನಿಗೂ ಅವನ ಜೀವನವೇ ಒಂದು ಕತೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಕತೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರುತ್ತೇವೆ. ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ದೈವ, ದೇವರು, ದಿಂಡು, ಸ್ಥಳಮಹಿಮೆ… ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ನೂರಾರು ಕತೆಗಳು. ಇನ್ನು ಈ ಕತೆಗಳ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕತೆಗಳು ಸಿಕ್ಕರೂ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಪಕತೆಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯ ಕತೆಯ ಎಳೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಹಲವು ಕತೆಗಳು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಕತೆಗಳಲ್ಲೂ ತರಹೇವಾರಿ ಜನರ ತರಹೇವಾರಿ ಆವೃತ್ತಿಗಳು. ಕಲ್ಪನೆ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ಅನುಮಾನ, ಭಯ, ಭಕ್ತಿ, ಭ್ರಾಂತು… ಹೀಗೆ ಈ ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದ್ದೂ ಒಂದೊಂದು ಪಾಲು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕತೆಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತೀರಾ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ಅನ್ನಿಸುವುದುಂಟು. ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇವುಗಳಲ್ಲೂ ಕೌತುಕ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರಸ್ಯಗಳಿಗೇನೂ ಬರವಿಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೂ ಕೂಡ ಇಂಥಾ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವರುಗಳು ಅದ್ಭುತ ಮಾತುಗಾರರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಕತೆಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಹೇಳುವವರು. ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಾದ ಒಬ್ಬ ಕ್ಷೌರಿಕರೊಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ. ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ದಶಕಗಳಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಅವರು ಯಾವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರು. ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿಯ ಬಯಲಾಟದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಿರಿಯಾದ ಯುದ್ಧದವರೆಗೂ ಆರಾಮಾಗಿ ಮಾತಾಡಬಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯ. ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೊಂದು ಕತೆ ಅನ್ನುವುದಿರುತ್ತದೆ. ಅವರು ದಪ್ಪನೆಯ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೇನೂ ಓದಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಅವರ ಪುಸ್ತಕವೇನಿದ್ದರೂ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನವೇ. ಸ್ನೇಹಮಯಿಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಾ ತೂಕವುಳ್ಳ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಈ ಹಿರಿಯರು ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಅವರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವ, ಅದೇನು ಇದೇನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಅವರ ಜೀವನಪ್ರೀತಿಯು ಯಾರನ್ನೂ ಕೂಡ ಸೆಳೆಯುವಂಥದ್ದು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆತ ನಡೆದಾಡುವ ಕತೆಗಳ ಭಂಡಾರ.

ಕತೆಗಳು ಕೇವಲ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ. ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲೂ ಬೇಕಾದಷ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವವನಿಗೆ ಕತೆಗಳು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಎಡತಾಕುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಾಹಿತ್ಯಗೋಷ್ಠಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕನ್ನಡವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಇಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಷೆಗಳ ಘಟಾನುಘಟಿ ಲೇಖಕರು, ಅಂಕಣಕಾರರು, ಚಿತ್ರೋದ್ಯಮದ ಖ್ಯಾತನಾಮರು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ, ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಅಟ್ಟಹಾಸವಿಲ್ಲದ ಆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಲೇಖಕರೊಂದಿಗೆ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಅವಕಾಶವು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಐದು ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗೆ ಪೋಸುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಖ್ಯಾತನಾಮರು ನಂತರ ತಣ್ಣಗಿನ ಬಿಯರ್ ಹೀರುತ್ತಾ ಓರಗೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು, ಲೇಖಕರನ್ನು ಹೀಗಳೆಯುವ ದೃಶ್ಯವು ನೋಡಲು ತಮಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ದೇಶವು ತಣ್ಣಗಿದೆ ಎಂಬಂತಹ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯಂತೆ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಪರಾಧ ಲೋಕಗಳ ಕೆಲ ಕರಾಳಮುಖಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೆ. ನಿದ್ರೆಯನ್ನೇ ಮಾಡದ ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕತೆಗಳಿಗೆ ಬರವೇ?

ಪ್ರವಾಸಗಳ ಹುಚ್ಚಿರುವವರಿಗೂ ಕತೆಗಳು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ದಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ದೆಹಲಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಬಕಾಸುರನಂತೆ ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಪ್ರಯಾಣಿಕನೊಬ್ಬ ನನ್ನ ಎದುರಿನ ಆಸನದಲ್ಲಿದ್ದ. ರೈಲಿನ ಶೌಚಾಲಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿಲ್ಲದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನಾವು ನೀರು ಕುಡಿಯಲೂ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆತ ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಿನ್ನುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ನಮ್ಮ ಹಸಿವು ಇಂಗಿಹೋಯಿತು ಮಾರಾಯ ಎಂದು ಅವನನ್ನು ನಾವುಗಳು ಕಿಚಾಯಿಸಿದ್ದೆವು. ಒಮ್ಮೆ ನಾಗಾಲ್ಯಾಂಡಿನ ದಿಮಾಪುರ್ ಏರ್ ಪೋರ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ನನಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯೂ ಕಂಡಿಲ್ಲದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಭಾರೀ ಲಗೇಜುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಸಹಪ್ರಯಣಿಕರೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದ ನಂತರ ಉಳಿದಿದ್ದು ನಾನು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಅಮೆರಿಕನ್ ಪ್ರವಾಸಿಯಷ್ಟೇ. ವೃಥಾ ಕಾದು ಸುಸ್ತಾದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹರಟುತ್ತಾ ನಂತರ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಬಹಳ ದೂರ ನಡೆದು ಆಟೋ ಒಂದನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದೆವು. ಏರ್ ಪೋರ್ಟ್ ಎಂದರೆ ವಾಹನ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನನ್ನ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಈ ಅನುಭವವು ತಕ್ಕ ಪಾಠವನ್ನೇ ಕಲಿಸಿತ್ತು. ಆಫ್ರಿಕಾದ ಅಂಗೋಲಾದಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಪೋಲೀಸಪ್ಪನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಡೊಳ್ಳು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತಾ “ಎರಡು ದಿನದಿಂದ ಏನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ, ಕೊಂಚ ದುಡ್ಡು ಕೊಡಿ” ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ್ದ. ಈ ರೀತಿಯೂ ಲಂಚ ಕೇಳುವವರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗಿದ್ದೇ ಆಗ.

ಹೀಗೆ ಕತೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಹೊರಟರೆ ನಮ್ಮ ನಿತ್ಯದ ಜೀವನದಲ್ಲೇ ಎರಡು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಿಗುತ್ತವೆ. “ಮಳೆಯ ಹನಿಹನಿಯನ್ನೂ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ತೀರಾ ಕಮ್ಮಿ. ಉಳಿದವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಒದ್ದೆಯಾಗುತ್ತಾರಷ್ಟೇ” ಎನ್ನುವ ಮಾತೊಂದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಕತೆಗಳೂ ಕೂಡ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೇನೇ. ದೃಷ್ಟಿಯು ಒಂದನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ ಒಳಗಣ್ಣು ಇನ್ನೇನನ್ನೋ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

ನೋಡನೋಡುತ್ತಲೇ ನಾವೂ ಕತೆಯಾಗಿರುತ್ತೇವೆ.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 1 week ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...