Share

ಪುರುಷ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಅವಳ ಕವಿತೆ
ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

ಪುಸ್ತಕ ಪರಿಚಯ

————–

ಅವಳ ಕವಿತೆ (2015-16)
ಸಂ: ಡಾ.ಸಬಿತಾ ಬನ್ನಾಡಿ
ಪ್ರ: ಕವಿ ಪ್ರಕಾಶನ, ಕವಲಕ್ಕಿ, ಹೊನ್ನಾವರ
ಬೆಲೆ: ರೂ.140/-

ನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಯಾವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಾಣಬೇಕಾದರೆ ಅವಳ ಕವಿತೆ 2015-16 ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಆವಲೋಕಿಸಬೇಕು. 2017ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಈ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ 56 ಕವಯತ್ರಿಯರ 112 ಕವಿತೆಗಳಿವೆ. ಮುಂಬಯಿನಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡ ಕವಯತ್ರಿಯರ ಕವಿತೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿರುವ ಡಾ.ಸಬಿತಾ ಬನ್ನಾಡಿ ಅವರು ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆದಿರುವ ಮುನ್ನುಡಿ ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿಯೊಂದನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವಿಮರ್ಶೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಬರೆದು ತನ್ನ ನೆಲೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಗೆ, ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯದ ಇತಿಹಾಸ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಕಾವ್ಯ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕು. ಭೂತವನ್ನು ಮುರಿದು ಕಟ್ಟಬೇಕು. ಭವಿಷ್ಯದ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈಗಲೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಹಿಳೆಗೆ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥ ಅಕ್ಷರಸ್ಥ ಮನಸ್ಸು; ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಸ್ಥಾಪಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ದಾಟುವ ಬಗೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮವೇ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕವಾಗಿದೆ. ವಚನ ಚಳುವಳಿಯ ಮರುಹುಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಲೋಕದ ಮಹಿಳಾ ಬರಹಗಾರ್ತಿಯರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿರುವ ಡಾ.ಸಬಿತಾ ಬನ್ನಾಡಿ ಅವರ ಮಾತನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದಾದರೆ; ಕವಿತೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಭಾಷೆ. ಒಡಲ ಹಾಡು ಮತ್ತು ಮಡಿಲ ಮಗು ಬೇರೆಬೇರೆಯೇನಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಲಾದ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಕನಸುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಹಾಡುಗಳ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.

ಅವಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅವನೇ ಮಾಡಿದ ಕಾಲವನ್ನು, ಮಿತಿಯನ್ನು ಮುರಿದು ಹಾಕುವ ಈ ಸಂಕಲನದ ಬಹುತೇಕ ಕವಿತೆಗಳು ‘ಅವನನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಅವಳು’ ಅವನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಬಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಹಿಳೆಯ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಬಂಡಾಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಸ್ವಗತ ಸಹ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಒಂದೆಡೆ ಸಿಗುವ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲಿ ಓದುಗನಿಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕ್ರಮ ಎಂದು ಪುರುಷ ಪ್ರಭಾವದ ವಿಮರ್ಶಾ ಲೋಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಸತ್ಯದ ದಾಖಲೆ ಈ ಕಾವ್ಯ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲ ಓದಿಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವುದಾದರೆ ಕನ್ನಡ ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಭಾ ನಂದಕುಮಾರ್ ಮತ್ತು ಲಲಿತಾ ಸಿದ್ಧಬಸವಯ್ಯ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಭಾ ಅವರು ನಗರ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟರೆ, ಲಲಿತಾ ಸಿದ್ಧಬಸವಯ್ಯ ಅವರು ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಚೌಕಟ್ಟು ಮುರಿದು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ದಾಖಲಿಸಿದರೆ, ಲಲಿತಾ ಅವರು ಆಡು ಭಾಷೆಯನ್ನು, ಗ್ರಾಮೀಣ ಕನ್ನಡವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಸ್ಥ ಲೋಕ, ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ ಲೋಕ, ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಕನಸು ಮತ್ತು ಕಸುವನ್ನು, ಶೋಷಣೆಯ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುವ ಪರಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಭಾ ನಂದಕುಮಾರ್ ಅವರ ಕವಿತೆ ಗಮನಿಸಿ: ನಾವು ಕಚ ಕುಚಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬಾರದು, ನೀವು ಅದನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಬಹುದು!
ನಾವು ತೊಡೆ ಜಘನ ನಾಭಿ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಸಬಾರದು
ನೀವದನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಬಹುದು
ನಾವು ಯೋನಿಗೆ ಅಪಚಾರವಾಗದಂತೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು
ನೀವದರ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಸದಾ ಹಾತೊರೆಯಬಹುದು!…. (ನಾವು ಕಚ ಕುಚಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬಾರದು)

ಹೀಗೆ ಶಬ್ದಶೀಲ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಮುರಿದು ಬಂಡೇಳುವ ಗುಣವೇ ಆಕರ್ಷಕವೂ, ಕಾಲದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಭಾಷಾರ್ಥಗಳ ಬಳಕೆಯ ಹೊಳಹು, ಓದುಗರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಕೆಚ್ಚು ಕಾವ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಇಮ್ಮಡಿಸುವ ಪರಿ ಅನನ್ಯವಾದುದು. ಲಲಿತಾ ಸಿದ್ಧಬಸವಯ್ಯ ಅವರು ಕಥನ ಕಾವ್ಯದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನು ಸತ್ವಯುತ ಗ್ರಾಮದ ಕಡೆಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುವ ತುಡಿತ ಸಹ ಕಾವ್ಯ ಓದುಗರಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತಹದ್ದು. “ಏನ್ ಬೇವರ್ಸಿ ಊರೇ ಇದು ನಂ ಬಾಸೆ ಆಡೋ ಒಂದ್ ನಾಯ್ಕುನ್ನಿ ಸೈತ ಇಲ್ಲ” ನಗರದ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಘರ್ಷ ಸಹ ಅವರ ಕಾವ್ಯದ ಕಸುವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಈ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿನ ಡಾ. ಅನುಪಮಾ ಎಚ್.ಎಸ್. ಅವರ ‘ಕುದಿ’ ಕವಿತೆ. ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ನೀರು, ಒಲೆ, ಕುದಿ, ಬೆಂಕಿ, ಪಾತ್ರೆ, ಒಲೆ ಸುಡುವುದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನೇ ದಾಖಲಿಸುತ್ತವೆ. ‘ದೇವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೂಕ ಬಾಲಕಿಯ ಬಿಕ್ಕು’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಸಹ ಮಾನವ ಸಂತತಿ ಅಯೋನಿಜವಾಗಲಿ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು ಹೆಣ್ಣಿನ ನಿಟ್ಟುಸಿರೇ ಆಗಿದೆ. ಕವಯತ್ರಿ ಡಾ.ಅನುಸೂಯ ಕಾಂಬ್ಳೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ವಿಡಂಬಿಸುವ ಪರಿ “ಸೀರೆ ಕದ್ದವನು ನೀನೆ” ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಹಾಗೂ ದೇಹ ಮನಸುಗಳ ನಡುವೆ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಜಾನಪದ ಹಾಡಿನ ದಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಜೆಂಟ್ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಮಾಲತಿ ಎಸ್.ಸಾಗರ ಅವರ ಇಲ್ಲದ ದೇವರು ಕವಿತೆ ಆಶಯ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕವಿತೆ ವಾಚ್ಯ ಎನಿಸಿದೆ. ಹೇಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಏನನ್ನು ಮಹಿಳೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಸವಿತಾ ಬನ್ನಾಡಿ ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕ್ರಮಕ್ಕಿಂತ ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯ ಏನನ್ನು ಹೇಳಹೊರಟಿದೆ ಎಂಬ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಿದರೆ ಕವಿತೆಗಳ ವಸ್ತು ಮುಖ್ಯ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕ್ರಮವಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಕನ್ನಡ ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯದ ತೀರಾ ಮುಖ್ಯ ಧಾರೆಯೊಂದು ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಮಾಲತಿ ಪಟ್ಟಣಶೆಟ್ಟಿ ಅವರ ‘ವಿಧವೆ ಎಂಬ ಶಬುದ ಹೊರಲಾರೆ’ ಕವಿತೆ ಗಮನ ಸೆಳೆವ ಕವಿತೆಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ
ಇಂದಿಗೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡು
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿರುವ ವಿಧವೆಯರು ನಾವು
ಈ ನಿನ್ನ ಮೃಗನಯನಿಯರು
ಕಾಲವ್ಯಾಘ್ರನ ದವಡೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೃಗ!
ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯ ರಸಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದವರು
ಇಂದು ಧನ್ಯತೆಯ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ನೀರಾದ ನೀರೆಯರು?
ಮಥುರೆಯ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ನಿನ್ನನರಸುತ್ತ
ತೊಟ್ಟಿಯೆಂಜಲು ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ತಿಂದು
ಭಕ್ತರ ಕಾಲಕಸದಲ್ಲೇ ದಿನನೂಕುತ್ತ
ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದ ದರವೇಸಿಗಳು! (ವಿಧವೆಯೆಂಬ ಶಬುದ ಹೊರಲಾರೆ)

‘ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕುಬಿಡು’ ಎನ್ನುವ ಮಮತಾ ಅರಸಿಕೇರಿ ಅವರ ನವಿರು ಭಾವದ ಕವಿತೆ ಸಹ ಕಠೋರ ಕಾವ್ಯದ ನಡುವೆ ತಣ್ಣಗೆ ಹರಿವ ಝರಿಯಂತಿದೆ. ಬಿ.ಟಿ.ಲಲಿತಾ ನಾಯ್ಕ ಅವರ ‘ಪಣತಿ’ ಕವಿತೆಯ ಆಶಯ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಶೈಲಿ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ. ಕಾವ್ಯಶ್ರೀ ಅವರ ‘ಯಯಾತಿಯ ಇತ್ತ ಕಳುಹಿ’ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮೀರುವ ಹಂಬಲವಿದೆ. ಅಕ್ಷತಾ ಹುಂಚದಕಟ್ಟೆ ಅವರ ‘ನನ್ನ ಸಾವು’ ಕವಿತೆ ಹೊಸತನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ದೀಪಾ ಗಿರೀಶ್ ಅವರ ‘ಹೊಕ್ಕಳ ಬಾಧೆ’ ಕವಿತೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ನಳಿನಾ ಡಿ ಅವರ ‘ಅತ್ತರಿನ ಪ್ರೀತಿ’ ಕವನ ತುಂಬಾ ಪ್ರಮುಖ ಕವನ:

ಸಾಬರ ಹುಡಗನ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ
ಪ್ರೀತಿ ಕಾಣಬಾರದಾಗಿ
ಸುತ್ತಲು ಹರಡುವ ಅತ್ತರಿನ ಘಮಲು
ಮುಂಜಾನೆಯ ಅಲ್ಹಾಹುವಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ
ಓಗೊಡುವ ಒಳಮನಸು…(ಅತ್ತರಿನ ಪ್ರೀತಿ)

ಹಾಗೆಯೇ ರಜಿಯಾ ಡಿ.ಬಿ. ಅವರ ಕವಿತೆ ತಿಳಿಯದವಳು …
ದ್ವಂದ್ವ ನೀತಿಗಳ ಧರ್ಮ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ/ಹೀಗಾಗಿ ಆಕೆ ದೀಪ ಧೂಪ/ಗಂಟೆ ಆರತಿಗಳನ್ನು/ ನೋಡುತ್ತಾ ಬೆಳೆದಳು/ನಾಗರ ಪಂಚಮಿಗೆ ಹಾಲು ಎರೆದು/ಯುಗಾದಿಯಂದು ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ/ ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆಸುತ್ತಾ/ ಬದುಕಿನ ಪಾಠವ ಪಾಲಿಸುತ್ತ/ ಜಂಗಮ ಫಕೀರನನ್ನು / ಒಂದೇ ಎಂಬಂತೆ ಅರಿತವಳು/ ಅಜಾನ್ ಅವಾಜಿಗೆ ನಮಾಜಿಗೆ/ಹೊತ್ತಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತ/ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲಾನ ಅಂತರಂಗದೊಳು/ಧ್ಯಾನಿಸುವಳು

ಹೀಗೆ ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿರುವುದು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದುದು. ವಚನ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು, ಕನ್ನಡದ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ಮನೋಧರ್ಮವನ್ನು, ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಮಹಿಳಾ ಕಾವ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕವೇ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಕಾವ್ಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಎದ್ದುಕಾಣುವ ಗುಣವಾಗಿದೆ.

————-

ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

nhಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಹುಟ್ಟೂರು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಮೈದೂರು-ಚಿಗಟೇರಿ  ಬೆಳೆದ ಊರು. ಪಿಯು ಓದಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ. ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ., ಕವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ದಾವಣಗೆರೆ, ಸದಾಶಿವಗಡ ಮತ್ತು ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸದ್ಯ ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನವಾಹಿನಿ, ಜನಾಂತರಂಗ, ಲೋಕದರ್ಶನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ  ಇವರು, ಈ ಟಿವಿ ಕನ್ನಡ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಬಳಿಕ ಈಗ ಉದಯವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವರದಿಗಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2009ರಲ್ಲಿ ‘ಕಡಲದಂಡೆಗೆ ಬಂದ ಬಯಲು’ ಎಂಬ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ, 2013ರಲ್ಲಿ ‘ಬಿಸಿಲ ಬಯಲ ಕಡಲು’ ಎಂಬ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಣೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 20 hours ago No comment

    ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಸಮರಿ

        ಕವಿಸಾಲು       ನೆನಪುಗಳು – ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗು ನಸುನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿಹೆನೆಂಬ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಾಲೆ ತುಂಬಿ ವರ್ತಮಾನವ ಕದಡದಿರಿ ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಲುಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಬದುಕಿನಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾರಿಜಾತಗಳು ಜಾರಿ ಉದುರಿ ಭೂತದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು, ವಿರಹದ ಕಾವು ತುಂಬಿಹ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಮಾಯೆ ಮರುಳಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯದಿರಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 3 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 3 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    5 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    7 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...