Share

ಬದುಕೇ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಾದಾಗ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ಫ್ರೀಡಾ ಕಾಹ್ಲೋ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.

ಖ್ಯಾತ ಮೆಕ್ಸಿಕನ್ ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದೆ ಫ್ರೀಡಾ ಕಾಹ್ಲೋಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲೇನಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆಕೆ ಬರೆದಿಟ್ಟ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದುವುದು ನನಗೆಂದೂ ನೀರಸವೆನಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಅಮೃತಾ ಪ್ರೀತಮ್-ಇಮ್ರೋಜ್ ರ ನಡುವಿನ ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೇಮವು ನನ್ನನ್ನೆಷ್ಟು ಕಾಡಿದೆಯೋ ಅಷ್ಟೇ ಗಾಢವಾಗಿ ಫ್ರೀಡಾ ಕಾಹ್ಲೋ-ಡೀಗೋ ರಿವೇರಾರ ದಾಂಪತ್ಯವೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದೆ. ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೂ ಖ್ಯಾತಿಯ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ, ಮರಣಾನಂತರವೂ ದಂತಕಥೆಯಂತೆ ಉಳಿದುಹೋದ ಫ್ರೀಡಾಳಲ್ಲಿ ಅಂಥದ್ದೇನಿತ್ತು ಎಂದು ನಾನು ಇಂದಿಗೂ ಯೋಚಿಸುವುದಿದೆ. ಅದು ಅವಳ ಸುಂದರ ಸೆಲ್ಫ್ ಪೋಟ್ರೇಟ್ ಗಳೋ? ಚುಂಬಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೋ? ಹೃದಯವನ್ನೇ ಕಪ್ಪಕಾಣಿಕೆಯಂತೆ ಹರಿವಾಣದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೊಡುವಂಥ ಭಾವವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ಅವಳ ಪತ್ರಗಳೋ? ತೀರಾ ಬದುಕಿಗೇ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಾಗುವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅವಳು ಬದುಕಿದ ಪರಿಯೋ? ಅಥವಾ ಅದಮ್ಯ ಜೀವನಪ್ರೀತಿಯೋ?

ವೈದ್ಯೆಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದ ಫ್ರೀಡಾಳಿಗೆ ಆರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಯೋ ಬಂದೆರಗಿದ್ದು, ತನ್ನ ಜೀವನದ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗವನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇ ನರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಹದಿನೆಂಟರ ಹರೆಯದಲ್ಲಾದ ಭೀಕರ ಬಸ್ ಅಪಘಾತ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ತನಗಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಹಿರಿಯ ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದ ಡೀಗೋ ರಿವೇರಾನನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದು, ದೈತ್ಯದೇಹಿ ಡೀಗೋ ಮತ್ತು ಗುಬ್ಬಿಮರಿಯಂತಿದ್ದ ಫ್ರೀಡಾಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ‘ಆನೆ-ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಜೋಡಿ’ಯೆಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿದ್ದು, ಅವರಿಬ್ಬರ ವಿವಾಹಬಾಹಿರ ಸಂಬಂಧಗಳು, ವಿಚ್ಛೇದನ-ಮರುಮಿಲನ, ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟ್ ಚಳುವಳಿ, ತಿರುಗಾಟ-ಚಿತ್ರಕಲೆ-ಫ್ಯಾಷನ್-ಖ್ಯಾತಿ… ಹೀಗೆ ಫ್ರೀಡಾಳ ಸಾಹಸಗಾಥೆಯಂತಿರುವ ಜೀವನವನ್ನು ಒಂದು ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಫ್ರೀಡಾಳ ಪ್ರೀತಿ, ದಾಂಪತ್ಯ, ಜೀವನೋತ್ಸಾಹಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತಾದರೂ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನನ್ನದು.

‘ಪ್ರೀತಿ’ ಎಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಫ್ರೀಡಾ. ಅದು ಶುದ್ಧವ್ಯಾಮೋಹದಂತಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ. ಡೀಗೋ ರಿವೇರಾ ತನ್ನ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಸ್ತ್ರೀಲೋಲನೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೇ ಬದುಕಿದ್ದವನು. ತನಗಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಪ್ರಾಯ ಕಿರಿಯಳಾದ ಫ್ರೀಡಾಳನ್ನು ವಿವಾಹವಾದಾಗ ಅದು ಆತನಿಗೆ ಮೂರನೇ ಮದುವೆ. ಮುಂದೆ ಈ ದಾಂಪತ್ಯವು ಕಂಡ ಏಳುಬೀಳುಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಸಂಬಂಧ ಒಮ್ಮೆ ವಿಚ್ಛೇದನವಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ ಪುನರ್ಮಿಲನವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಡೀಗೋನ ಪ್ರೇಮಪ್ರಕರಣಗಳು ಸಾಲದು ಎಂಬಂತೆ ಫ್ರೀಡಾಳೂ ಕೂಡ ಹಲವು ಖ್ಯಾತನಾಮರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ. ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತನಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಬಹುದಾದ ಜೀವದ ತಲಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆಗೂ ಕಂಡಿದ್ದು ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಂಬುದು ಅಚ್ಚರಿಯಾದರೂ ಸತ್ಯ. ಡೀಗೋನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಬರೆದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಖಾಸಗಿ ಡೈರಿಯ ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ಡೀಗೋನೆಡೆಗೆ ಆಕೆಗಿದ್ದ ವ್ಯಾಮೋಹವು ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತದೆ. ಫ್ರೀಡಾಳ ಸಹೋದರಿ ಕ್ರಿಸ್ಟೀನಾಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರೇಮಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂದೆದ್ದರೂ ಆತನಿಗೂ ಕೂಡ ಸಾಂಗತ್ಯವು ಸಿಗುವುದು ಫ್ರೀಡಾಳಲ್ಲೇ. ಹುಚ್ಚುಮೋಹದಂತಿದ್ದ ಇವರಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯು ಅದ್ಯಾವ ಮಟ್ಟಿನದ್ದಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಾಣಲು ಈರ್ವರು ಬರೆದ ಪತ್ರಗಳನ್ನೇ ಓದಬೇಕು.

ಹತಾಶೆಯನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದುಃಖದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯುವ ಫ್ರೀಡಾ ಪತಿಯಾದ ಡೀಗೋನ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ನೋಡಿ:

“ಡೀಗೋನೊಂದಿಗಿನ ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಸಂಬಂಧವೂ ದಿನೇ ದಿನೇ ಹಳ್ಳಹಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಕಾರಣವೆಂಬುದನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಡೀಗೋ ನಿಜಕ್ಕೂ ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ. ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ತೀವ್ರ ಯಾತನೆಯ, ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ನಂತರ ಕೊನೆಗೂ ನಾನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯಾದ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಕ್ಷಮಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲಳಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ರೀತಿಯಾದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ತಿಳಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೇ ನಡೆಯಿತು. ನನ್ನ ನಡೆಗಳು ಡೀಗೋನಿಗೆ ಕೊಂಚ ಸಮಾಧಾನವನ್ನಾದರೂ ತಂದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಜೀವನವಂತೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದೆ. ನಾನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಸಿದೇಹೋಗಿದ್ದೇನೆ, ಅಶ್ರುಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ದುಃಖವು ಅದೆಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಂತಾಗಿದೆ. ನನಗಿಂತ ಅವಳ (ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ) ಬಗ್ಗೆಯೇ ಡೀಗೋನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿಯಿದೆ ಎಂದು ನನಗೀಗ ಮನದಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಡೀಗೋ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕಿದ್ದರೆ ನಾನು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಾಳಲೇಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳಿಗೆ ನಾನು ತೆರುತ್ತಿರುವ ಬೆಲೆಯಾದರೂ ಏನು? ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ. ನನ್ನೊಳಗಿರುವ ದುಃಖದ ಆಳವನ್ನು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.”

ಫ್ರೀಡಾಳ ಬಗ್ಗೆ ಡೀಗೋ ತನ್ನ ಆತ್ಮಕಥನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ:

“ನಾನ್ಯಾವತ್ತೂ ಒಬ್ಬ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಪತಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಫ್ರೀಡಾಳಿಗೂ ಕೂಡ. ಏಂಜೆಲಿನಾ ಮತ್ತು ಲೂಪ್ ರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಗಲೂ ನಾನು ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖದ ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋದೆ, ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಸಾಹಸಗಳೆಂಬಂತೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋದೆ. ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ರೀಡಾಳನ್ನು ಅಂಥಾ ದುರ್ಭರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಳಿಗೆ ಜೀವನಸಂಗಾತಿಯಾಗಲು ಅರ್ಹನೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಳಿದುಹೋಯಿತು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿಯೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಸುಲಭದ ಮಾತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಹಾಗೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ನರಳುತ್ತಲೇ ಇರಲು ಬಿಡುವುದು ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅವಳಿಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಸಮಂಜಸವೆಂದು ನಾನು ಕೊನೆಗೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ. ‘ಡೀಗೋ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಗಾದರೂ ನಾನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ’ ಎಂದು ಫ್ರೀಡಾ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಮ್ಮ ವಿವಾಹವು ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ನಂತರವೂ ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು.”

ನೀವೇ ಹೇಳಿ. ಇಂಥಾ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಏನೆಂದು ಹೆಸರಿಡೋಣ?

ವ್ಯಾಮೋಹದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಜೀವನದ ಪ್ರತೀ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಬದುಕಿ ತೋರಿಸಿದಳು ಫ್ರೀಡಾ. ಹದಿನೆಂಟರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಡೆದ ಬಸ್ ಅಪಘಾತ ಅವಳ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲೊಂದು. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಮುಂದೆ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಂತವು. ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ತೀವ್ರವಾದ ಯಾತನೆಯಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ನರಳಬೇಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ತಾಯ್ತನದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಕುಂಚ-ಕ್ಯಾನ್ವಾಸುಗಳ ನಂಟು ಅವಳ ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಜೀವನದ ಹಲವು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಅವಳ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳೇ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆ ಗಾಢ ಬಣ್ಣಗಳು, ಸಾಂಕೇತಿಕ ಚಿತ್ರಣಗಳು ಅವಳ ಕನಸುಗಳು, ದೈಹಿಕ ಯಾತನೆ, ಒಬ್ಬಂಟಿತನ, ಹತಾಶೆ, ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತವೆ. ಕ್ಯಾನ್ವಾಸು, ಪತ್ರಗಳು, ಖಾಸಗಿ ಡೈರಿ, ಸುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ಯಾಂಡೇಜು… ಹೀಗೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲೇ ಹುಟ್ಟಿಬಂದವಳಂತೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋದಳು ಫ್ರೀಡಾ. ಜೀವಿತಾವಧಿಯ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಂಗ್ರೀನ್ ಆಗಿ ಬಲಗಾಲನ್ನು ಮಂಡಿಯ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ “ಹಾರಲು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿದ್ದಾಗ ಪಾದಗಳ ಹಂಗೇಕೆ” ಎಂದಳು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ತನ್ನ ಹಲವು ಖ್ಯಾತನಾಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಸವಿದಳು, ದೇಶವಿದೇಶ ಸುತ್ತಿದಳು, ತನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ದಿರಿಸುಗಳಿಂದಾಗಿ ಫ್ಯಾಷನ್ ಐಕಾನ್ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಳು, ಖ್ಯಾತಿಯ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿದಳು. ಕೇವಲ ನಲವತ್ತೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಿದಳು ಫ್ರೀಡಾ.

ಜೂನ್ ಆರು ಫ್ರೀಡಾಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವಾದರೆ ಜೂನ್ ಹದಿಮೂರು ಆಕೆ ಇಹಲೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ದಿನ. ಈ ಬಾರಿಯ ‘ಪಟ್ಟಾಂಗ’ ಅಂಕಣವು ಫ್ರೀಡಾ ಕಾಹ್ಲೋರ ಅದಮ್ಯ ಜೀವನಪ್ರೀತಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ.

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

4 Comments For "ಬದುಕೇ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಾದಾಗ
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ
"

  1. Divya
    15th July 2017

    ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಬರಹ sir…ಓದಿ ಕಣ್ಣಿರಾದೆ..

    Reply
    • Prasad
      18th July 2017

      Thank you Divya… Keep reading 🙂

      Reply
  2. nagraj Harapanahalli
    15th July 2017

    ಫ್ರೀಡಾ….ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಿದ ಕಲಾವಿದೆ ಬಗ್ಗೆ ಎದೆ ತಟ್ಟುವಂತೆ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ ಪ್ರಸಾದ್ ..ಬರಹ ಹೀಗೆ ಅಪ್ತವಾಗಿರಬೇಕು.

    Reply
    • Prasad
      18th July 2017

      ಧನ್ಯವಾದಗಳು ನಾಗರಾಜ್ ಸರ್… ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಫ್ರೀಡಾರ ಜೀವನವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಾಡುವಂಥದ್ದು…

      Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 20 hours ago No comment

    ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಸಮರಿ

        ಕವಿಸಾಲು       ನೆನಪುಗಳು – ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗು ನಸುನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿಹೆನೆಂಬ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಾಲೆ ತುಂಬಿ ವರ್ತಮಾನವ ಕದಡದಿರಿ ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಲುಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಬದುಕಿನಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾರಿಜಾತಗಳು ಜಾರಿ ಉದುರಿ ಭೂತದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು, ವಿರಹದ ಕಾವು ತುಂಬಿಹ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಮಾಯೆ ಮರುಳಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯದಿರಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 3 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 3 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    5 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    7 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...