Share

ಸ್ವಂತ ಕುದುರೆ ಬೇಕು
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

 

ಮೇಘಸ್ಪೋಟ, ಹಿಮಪಾತದ ನಂತರ ಪವಾಡ ಸದೃಶವಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಕೇದಾರನಾಥ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಜನಸಾಗರ. ಚಾರ್‍ಧಾಮ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ ಕೇದಾರನಾಥ. ಬದರಿನಾಥ, ಗಂಗೋತ್ರಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಡುತ್ತೇನೋ ಎನ್ನುವ ಹಿಮ ಪರ್ವತ. ಒಂದೊಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಿಂದ ವಿಜೃಂಭಿಸುವ ಪೃಕೃತಿ, ನಿಸರ್ಗದ ಈ ಅನನ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯ ನಿಜಕ್ಕೂ ಭಾಷೆಗೆ ನಿಲುಕಲಾರದ್ದು. ಸಮುದ್ರ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಸುಮಾರು 13,500 ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಕೇದಾರನಾಥಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಈಗ ಗೌರಿಕುಂಡ ಎನ್ನುವ ಜಾಗದಿಂದ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್, ಕುದುರೆ, ಡೋಲಿ, ಅಥವಾ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು.

ಸುಮಾರು 14 ಕಿ.ಮಿ ದೂರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಎತ್ತರ ಏರಲು ಸುಲಭವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಕೊರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಪರ್ವತವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಏರುತ್ತ ಹೋಗುವುದು ಒಂದು ಅಪರೂಪದ ಅನುಭವ. ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುವ ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿ, ರುದ್ರ ಭಯಾನಕ ಎನ್ನಿಸುವ ಕಣಿವೆ. ನಡೆದು ಹೋಗುವ ಪರಮಾನಂದವವನ್ನು ಭಯ ಆವರಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟವೇ ಆದರೂ ಎತ್ತರ ಏರುವ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಡಿಗೆಗೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಪರೂಪದ ಖುಷಿ.

ಗೌರಿ ಕುಂಡದಿಂದ ಕೇದಾರದವರೆಗೆ ಕುದುರೆಗಳ ಓಡಾಟ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಊಬರ್, ಓಲಾ, ಆಟೋಗಳನ್ನು ಕರೆದ ಹಾಗೆ. ಉತ್ತರಕಾಂಡ ಸರ್ಕಾರ ಟೂರಿಸಂ ನಿಂದ ಬರುವ ಆದಾಯದತ್ತ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಹಣ ತುಂಬಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಇದು ಪ್ರೀ ಪೇಡ್ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಹಾಗೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಪೇಡ್ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯೂ ಇರುವಂತೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡಬಹುದು.

ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾವಿರಾರು ಕುದುರೆಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅದೇ ದಿನ ವಾಪಸ್ ಬರಲೇ ಬೇಕು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಕುದುರೆಗೆ ಮಾಲೀಕರು ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಕುದುರೆ ಓಡಿಸುವವನು ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ತಾನು ಕುದುರೆಯ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುತ್ತ ಬರುವವನು. ಕಾರಿನ ಚಾಲಕನಂತೆ. ಕುದುರೆಯನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ದಿನದ ಸಂಬಳ.

ಈ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ನಡೆಸುವವರು ಈ ಹಾದಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಚಿರಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಅವರು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಯೂ ನಡೆಯಬಲ್ಲರು. ಈ ಕುದುರೆ ಹಗ್ಗ ಹಿಡಿದ ಹುಡುಗರು. 15 ರಿಂದ 25 ವರ್ಷ ಒಳಗಿನವರು. ಇವರ ಎಳೆಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಚುರುಕು ನಡಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಟ್ರಿಪ್ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕು. 14 ಕಿ,ಮಿ ಹೋಗುವುದು ಬರುವುದು. ಇದು ಪ್ರತಿ ದಿನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಊಟ ತಿಂಡಿಯನ್ನೂ ಕುದುರೆಯ ಮಾಲೀಕ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ 200-300 ರೂಪಾಯಿ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಈ ಮುದ್ದಾದ ಹುಡುಗರು ಇಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಂತಹ ಚಳಿ, ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದೆಷ್ಟು ವಿನಯವಂತ, ಸುಂದರ ಹುಡುಗರೆಂದರೆ ಅದೃಷ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ ಇವರು ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಸಿನಿಮಾದ ನಾಯಕರಾಗುವಷ್ಟು. ಈ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲ. ಸ್ಥಳೀಯ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ಇವರಿಗೆ ಕೆಲಸ. ಉಳಿದಂತೆ ಕೆಲಸವೇ ಇಲ್ಲ. ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ವಿಪರೀತ ವೈಪರೀತ್ಯದ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಅಲೂಗಡ್ಡೆ ಬೆಳೆಯಬಹುದು.

ಈ ಎಳೆಯ ಹುಡುಗರು ಎಷ್ಟು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳೆಂದರೆ ಹಸಿವಾದರೂ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ತಾವು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡ ರೇನ್ ಕೋಟನ್ನೇ ಕುದುರೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತವರಿಗೆ ಕೊಡಬರುತ್ತಾರೆ. ಏನಾದರೂ ಈ ಕುದುರೆ ಕಾಲು ಜಾರಿಬಿದ್ದರೆ ಎನ್ನುವ ನಮ್ಮಂತವರ ವಿಪರೀತ ಭಯಕ್ಕೆ ಆ ಹುಡುಗರು ಕೊಡುವ ಉತ್ತರ “ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಆಸೆ ಈ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಇದೆ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಮೊದಲು ನಾವು ಬೀಳುತ್ತೇವೆ. ಆಮೇಲೆ ಕುದುರೆ ಬೀಳತ್ತೆ ನೀವು ಬೀಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇದುವರೆಗೂ ಹೀಗಾಗಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಹೋಗುವಾಗ ಎತ್ತರದ ಪರ್ವತ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ ಆಳಕ್ಕೆ ಕಾಣುವ ಕಣಿವೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಹೆದರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಬದುಕಿ ಬಂದೇವಾ ಎನ್ನುವಷ್ಟು. ಈ ಭಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲಿನ ಹಸಿರು ಪರ್ವತವು, ಮಂಜು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೀಲ ನಭವನ್ನು, ಹರಿಯುವ ಝರಿಯನ್ನು ನಾವು ನೋಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಕೇದಾರನಾಥ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಬಣ್ಣದ ಶಿವನಂತೆ ಕಾಣುವ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಬದಲಾಗುತ್ತ ಸಾಗುವ ಹಿಮಪರ್ವತ. ಅನಂತ ಪೃಕೃತಿಯೇ ಕೈ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಕಿದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುವ ನಮಗೆ ಇಂತಹ ಯಾತ್ರೆ ಜೀವನದ ಪರಮ ಸಾರ್ಥಕ ಕ್ಷಣದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಇದು ನಿತ್ಯ ನೇಮ. ಕುದುರೆಗೆ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಹಣ ಪಡೆದು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗಿರಾಕಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ತವಕ. ಒಳಗೆ ಕುಳಿತ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುವ ತಹತಹವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನ ಪೃಕೃತಿಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಡುವೂ ಇಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಲ್ಲ.

ಕಳೆದ ಸಾರಿ ಆದ ಹಿಮಪಾತದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ, ಅಪ್ಪ, ಹೀಗೆ ಹಲವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಕುದುರೆ ಚಲಾಯಿಸುವ ಹುಡುಗರ ಹೆಗಲಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ತಾಪತ್ರಯ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದ ತಾಯಿ, ವಿಧವೆ ಅತ್ತಿಗೆ, ಅಕ್ಕ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಹೀಗೆ ಬದುಕಿನ ನೊಗಕ್ಕೆ ಎಳೆಯ ಹೆಗಲುಗಳು ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ.

ಒಬ್ಬ ಕುದುರೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ ನಿನಗೆ ಏನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸಿದೆ. “ನಾನು ನನ್ನದೇ ಸ್ವಂತ ಕುದುರೆ ಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಂದಲ್ಲ ನಾಲ್ಕು ಹೀಗೆ ಬೆರಳು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ. ಅವನ ಮಾತು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾವು ಇಳಿಯುವ ಜಾಗ ಗೌರಿಕುಂಡ ಬಂತು. ಅಲ್ಲಿ ಮೈಲುದ್ದದ ಕ್ಯೂ ಇತ್ತು. ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಟಿಕೇಟ್ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಎಂದರು.

ಕೇದಾರನಾಥದ ಪರ್ವತವೇ ಅಲುಗಾಡುವಷ್ಟು ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರ್ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಈ ಎಳೆಯ ಹುಡುಗರ ಕನಸುಗಳು ಕರಗದಿರಲಿ.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 20 hours ago No comment

    ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಸಮರಿ

        ಕವಿಸಾಲು       ನೆನಪುಗಳು – ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗು ನಸುನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿಹೆನೆಂಬ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಾಲೆ ತುಂಬಿ ವರ್ತಮಾನವ ಕದಡದಿರಿ ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಲುಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಬದುಕಿನಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾರಿಜಾತಗಳು ಜಾರಿ ಉದುರಿ ಭೂತದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು, ವಿರಹದ ಕಾವು ತುಂಬಿಹ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಮಾಯೆ ಮರುಳಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯದಿರಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 3 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 3 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    5 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    7 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...