Share

ಸವಿ ಸವಿ ನೆನಪು…
ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.

ಭಾನುವಾರಗಳೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಬ್ಬ!! ಅಮ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೋಸೆ, ಇಡ್ಲಿ, ಹೆಣಗಾಯಿ ರೊಟ್ಟಿ, ಬಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬಾತ್ ಆಗಬೇಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಭಾನುವಾರ ಬರಬೇಕಿತ್ತು.ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಡಗರದಿಂದ ಸಿದ್ದರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು.
35 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ತುಮಕೂರಿನ ಜಂಟಿ ಮನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ (ಸೆಮಿ ಡಿಟ್ಯಾಚೆಡ್). ಪ್ರತಿದಿನ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ಇತರೆ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ತೆರಳಬೇಕಿದ್ದ ನಾಲ್ವರು ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಭಾನುವಾರ ಬಂತೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸ!!

ರುಬ್ಬುವ ಒರಳಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಅಕ್ಕಂದಿರು ಅಥವಾ ಅಮ್ಮ ಗುಡ-ಗುಡಿಸಿ ರುಬ್ಬಿ ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಅರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆಂದರೆ ಕೊನೆಯವಳಾದ ನನಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಆನಂದ!! ಇಬ್ಬರು ಅಕ್ಕಂದಿರು ಮತ್ತು ಅಮ್ಮನಿರುವಾಗ ಚಿಕ್ಕವಳಾದ ನನಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸಗಳೂ ಬೀಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ! ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಸಿಯಿದ್ದರೂ ರುಬ್ಬುವ ಒರಳಿನಲ್ಲಿ ರುಬ್ಬಿದ ಇಡ್ಲಿ-ದೋಸೆಗಳಿಗೆ ಇರುವ ರುಚಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಲವದು.

ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಡಯನಿಂಗ್ ಟೇಬಲ್ಲು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು! ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಗಂಡನಿಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ನಾಯಿ ಟಾಮಿಗೆ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ದೋಸೆ-ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಅಮ್ಮ ನೇರ ಹೆಂಚಿನಿಂದ ತಟ್ಟಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೇನು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ!! ನಾಲ್ವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಮೊದಲು ಕೊಡುವುದು? ಹಿರಿಯಳಿಗೋ-ಕಿರಿಯಳಿಗೋ? ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೋ –ಗಂಡುಮಗನಿಗೋ? ಅದಕ್ಕೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳು ತಾಳ್ಮೆವಹಿಸಿ ಕಾಯಬೇಕಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅರ್ಧ- ಅರ್ಧ ವೆಂಬ ಸಂಧಾನವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜಗಳಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವು!!! ಸರತಿಯಲ್ಲಿ ಸರಬರಾಜಾದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಸರತಿಗೆ ಕಾಯುಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೊದಲ ದೋಸೆ –ರೊಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಬೇಡಿಕೆಯಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡಿಟ್ಟ 25 ಪೈಸೆ-50 ಪೈಸೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನೀಡಿ ಸರತಿಯ ಮೊದಲನ್ನು ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು!!

ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮೂರು ಕಾಲಿನ ನಾಯಿ ಟಾಮಿ ( 6 ತಿಂಗಳ ಮರಿಯಿದ್ದಾಗ ಲಕ್ವ ಹೊಡೆದು ಹಿಂದಿನ ಒಂದು ಕಾಲು ಮುರುಟಿಹೋಗಿತ್ತು, ಎರಡನೆಯ ಕಾಲು ಗೂಟದ ರೀತಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತಿತ್ತು) ಹಸಿವಾದೊಡನೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಹೊಸಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕುಂಯ್..ಗುಡುತ್ತಿತ್ತು! “ಕುಂಟನಿಗೆ ಎಂಟು ಚೇಷ್ಟೆ” ಎನ್ನುವಂತೆ ತನ್ನ ೧೨ ವರ್ಷದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಟಾಮಿ ಮಾಡಿದ ತಂಟೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಬಹುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರ ತಟ್ಟಗೆ ರೊಟ್ಟಿಬಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೆರಡು ತುತ್ತು ಹಾಕಿಯೇ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು!!! ಈ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಭಾನುವಾರದ ತಿಂಡಿಯ ಸಮಾರಾಧನೆಯ ಸಮಾರಂಭ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು! ತಂದೆಯಿಂದ ಬೈಗುಳವೂ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು!!

ಇನ್ನು ಬಿಸಿಬೇಳೆ ಬಾತ್ ನ ವಿಚಾರ ಕೇಳುವಂತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ!! ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಒಲೆಯಿದ್ದರೂ ಆ ದಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಒಲೆ ಉರಿಯಿತ್ತಿತ್ತು.ಮಸಾಲೆ ಅರೆಯಲು ಯಾರಿಗೂ ತಕರಾರಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನ ಹಾಲಿಗೆ ಹೆಪ್ಪು ಹಾಕಿ, ಮೊಸರು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಕಡೆಗೋಲಲ್ಲಿ ಕಡೆದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿ.ಬಿ. ಬಾತ್ ಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು!! ಮಿಕ್ಕಂತೆ ಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದ ತುಪ್ಪ-ಬೆಣ್ಣೆಗಳು ಬೇರೆಯ ಖಾದ್ಯಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬೀಳುತಿತ್ತು. ಆ ದಿನ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದ ದಪ್ಪ ತಳದ ಹಿತ್ತಾಳೆ ಪಾತ್ರೆ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬಾತ್ ತಳಹತ್ತ ಬಾರದೆಂಬ ಕಾಳಜಿ. ಹಾಗೇ ಕುಕ್ಕರಿನಲ್ಲಿ ಕೂಗಿಸಿದರೆ ಅನ್ನದ ಅಗುಳುಗಳು ಒಡೆದಾವೆಂಬ ಭಯ!! ಒಲೆಯ ಉರಿಯಲ್ಲಿ ಬಟಾಣಿ ಮತ್ತು ಬೇಳೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹದವಾಗಿ ಬೇಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಖಾತರಿ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಹೀಗೆ ತಯಾರಾದ ಬಿಸಿ ಬೇಳೆಬಾತಿಗೆ ಹೇರಳ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಒಗ್ಗರಣೆ ಬಿತ್ತೆಂದರೆ ಮನೆಯಿರಲಿ ಇಡೀ ಬೀದಿಯೆ ಘಮ-ಘಮ!!! ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವತ್ತು ಬಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬಾತ್ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಮ್ಮೆ ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ.

ಉಳಿದರೆ ನಾಳೆ ಶಾಲೆಯ ಊಟದ ಡಬ್ಬದಲ್ಲೂ ಅದನ್ನೇ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಲು ಖುಷಿ. ಗೆಳತಿಯರ ಮುಂದೆಯೂ ಗರ್ವ!! ಪ್ರತಿದಿನ ನಮ್ಮ ಊಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳತಿಯರಿಗೂ ಈ ಬಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬಾತ್ ನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಕಾತುರ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತರಕಾರಿ ಬೇಳೆಯ ಸಾರನ್ನ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬಾತ್ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಉಂಟು!!

ನಾಲಿಗೆ ರುಚಿಯಿದ್ದ ತಂದೆ ,ದಂಡಿಯಾಗಿ ತಂದು ಹಾಕಿ ಅಮ್ಮನಿಂದ ತರಾವರಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಂಚಿ ಹರಿದು ಹೋದ ಬದುಕು-ಸಂಬಂದಗಳ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲಿ ಏನೇನನ್ನೋ ತಿಂದರೂ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಸರದಿ ಕಾದು,ಜಗಳವಾಡಿ ,ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಅಮ್ಮನ ಸುತ್ತ ಕುಳಿತು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ನಮಗೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬೀಳುವವರೆಗೂ ಸಮಾದಾನವಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಬುದ್ದಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅಂತ ನೆನೆದು ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ!! ಆದರೆ ಆ ಸವಿಯಾದ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲು ಸಾದ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ!!!

————–

ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.
ವಿಳಾಸ – 127, manthorpe road, Grantham, Linconshire, England ,NG318DH

0044-7912347713

Share

2 Comments For "ಸವಿ ಸವಿ ನೆನಪು…
ಡಾ. ಪ್ರೇಮಲತ ಬಿ.
"

  1. nagraj Harapanahalli
    20th July 2017

    ತಾಯ್ತನ , ಸಹನೆ,ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ, ಸಹನೆ, ಠಾಮಿ ….ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ಅವ್ವನ ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದೀರಿ…ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ

    Reply
  2. Vijaya
    21st July 2017

    ಭಾನುವಾರದ ತಿಂಡಿಯ ಸಮಾರಾಧನೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿವೆ

    ವಿಜಯನರಸಿಂಹ

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...