Share

ಅಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲೂ ಸಲ್ಲದವರು
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು ಇರದುದೆಡೆಗಿನ ತುಡಿತ…

ಖ್ಯಾತ ನಿರ್ದೇಶಕ ವೂಡಿ ಅಲೆನ್ ಚಿತ್ರ ‘ವಿಕ್ಕಿ-ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ-ಬಾರ್ಸಿಲೋನಾ’ ನೋಡುತ್ತಾ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಈ ಕವಿಸಾಲೇ.

ಕಥೆಯು ಆರಂಭವಾಗುವುದು ವಿಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ತರುಣಿಯರೊಂದಿಗೆ. ವಿಕ್ಕಿ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಹೆಣ್ಣು. ಸಂಬಂಧಗಳು, ವೃತ್ತಿಜೀವನ, ಭವಿಷ್ಯ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತನಗೇನು ಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯುಳ್ಳವಳು ಆಕೆ. ಇನ್ನೇನು ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ವಿವಾಹವೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತ ವಿಕ್ಕಿಯ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯಾದ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳದ್ದು ಗೊಂದಲಮಯ ಜೀವನ. ನಟಿ, ನಿರ್ದೇಶಕಿಯಾಗುವ ಗುರಿಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಕಿರುಚಿತ್ರವನ್ನಷ್ಟೇ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ಸಾಕೆಂದು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಂದವಳು. ಅವಳೇ ಹೇಳುವಂತೆ ‘ತನಗೇನು ಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ತನಗೇನು ಬೇಡ’ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅವಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅವಳದ್ದೊಂದು ನಿರಂತರ ಹುಡುಕಾಟ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಾರ್ಸಿಲೋನಾದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ವಿಕ್ಕಿಯ ಸಂಬಂಧಿಯಾದ ಜ್ಯೂಡಿಯ ಮನೆಗೆ ಬೇಸಿಗೆಯ ರಜಾ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ಸ್ಪೇನ್ ನ ಬಾರ್ಸಿಲೋನಾದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನಂತರ ರಂಗಪ್ರವೇಶವಾಗುವುದು ಕಥಾನಾಯಕನಾದ ಆಂಟೋನಿಯೋನದ್ದು. ಜ್ಯೂಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರಕಲಾ ಪ್ರದರ್ಶನವೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ವಿಕ್ಕಿ, ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾರಿಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಈತನೂ ಕಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಚಿತ್ರಕಲಾ ಗ್ಯಾಲರಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೇ ಆಂಟೋನಿಯೋನತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗುವ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡಾಗ ಅವಳ ಮೋಹಕ ನೀಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿ. ಆತನೋ ಏಕಾಏಕಿ ಇವರಿಬ್ಬರತ್ತ ಬಂದು ತಣ್ಣಗಿನ ದನಿಯಲ್ಲೇ ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒವೈಡೋ ನಗರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲದೆ ಇಬ್ಬರೂ ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಿರೆಂದೂ ಒವೈಡೋದಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೇ ಮೋಜು ಮಾಡಬಹುದೆಂದೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲೇ ನೇರಾನೇರವಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಕರೆದ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಟ್ಟಾಗುವ ವಿಕ್ಕಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಡ್ಡಿ ಮುರಿದಂತೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಈ ಆಗಂತುಕನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಣಯದಾಟವನ್ನು ಆಡುತ್ತಾ ನಗುನಗುತ್ತಲೇ ಸಮ್ಮತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಹೊಸ ಜಾಗ, ಹೊಸ ಗೆಳೆತನ, ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಹುಡುಗಾಟದ ನಿಲುವು ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳದ್ದು.

ಕೊನೆಗೂ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಗೆಳತಿ ವಿಕ್ಕಿಯನ್ನು ಒವೈಡೋ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಗೆಳತಿಯ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಮುಖ ಗಂಟಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಅವಸ್ಥೆ ವಿಕ್ಕಿಯದ್ದು. ಮೇಲಾಗಿ ಆಗಂತುಕನೊಂದಿಗೆ ತೀರಾ ಹರೆಯದ ಪ್ರೇಮಿಯಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ. ಹೀಗಾಗಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ಸ್ತ್ರೀಲೋಲರ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳುವ ಹೆಣ್ಣಲ್ಲ ನಾನು ಎಂಬ ಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೇ ಪ್ರತೀ ಬಾರಿಯೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ದೂರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡೇ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ ವಿಕ್ಕಿ. ಆದರೆ ಮೊದಲ ದಿನದ ತಿರುಗಾಟದ ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳ ಆರೋಗ್ಯ ಕೈಕೊಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಂಟೋನಿಯೋ ವಿಕ್ಕಿಯನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಗರವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಆಂಟೋನಿಯೋನೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕಳೆಯುವ ವಿಕ್ಕಿ ಆತನ ಮುಕ್ತ ಮನೋಭಾವ, ಸ್ನೇಹಪರತೆ, ಸಂಗೀತ-ಕಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗಿರುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗಿ ತನ್ನ ಮೊದಲಿನ ಬಿಗುವನ್ನು ಕೊಂಚ ಸಡಿಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ತಾನಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟವನೇನೂ ಇವನಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯವು ಅವಳಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕಾಂತ, ವೈನ್, ಗಿಟಾರ್ ಸಂಗೀತಗಳು ಸಂಜೆಯ ರಂಗೇರಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಸುಂದರ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಂಟೋನಿಯೋ ವಿಕ್ಕಿಯನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ ಚುಂಬಿಸಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. “ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ನೀವಿಬ್ಬರೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಎಂದು” ಎನ್ನುವ ಆಂಟೋನಿಯೋ ವಿಕ್ಕಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ಅವಳ ತುಟಿಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ.

ಇದುವರೆಗೂ ತನ್ನ ನಿಲುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರೀ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿದ್ದ ವಿಕ್ಕಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಗಳು ಶುರುವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲಿಂದ. ಅತ್ತ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ-ಆಂಟೋನಿಯೋರ ಸಂಬಂಧವೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ವಿಕ್ಕಿಯಾಗಲೀ ಆಂಟೋನಿಯೋವಾಗಲೀ ಆ ಒಂದು ಮುತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಭಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ವಿಕ್ಕಿಯ ವಿವಾಹವು ಮುರಿದುಬೀಳಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾಳಜಿ ಆತನದ್ದು. ಇನ್ನು ತನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯು ಆಗಲೇ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದ ಗಂಡನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟಪಡತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದ ಚಡಪಡಿಕೆ ವಿಕ್ಕಿಯದ್ದು. ಕಾಲವು ಮುಂದಕ್ಕೋಡಿದಂತೆ ವಿಕ್ಕಿ ತನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯಾದ ಡಗ್ ನೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾದರೆ ಇತ್ತ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ತನ್ನ ಭಾವೀ ಪ್ರೇಮಿಯಾದ ಆಂಟೋನಿಯೋನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ ಬಂತು ಎಂಬ ಭಾವವು ಮೂಡುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗಳು ಜನ್ಮತಾಳಿರುತ್ತವೆ.

ಆಂಟೋನಿಯೋನನ್ನು ಹೇಗೋ ಮರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಫಲಳಾಗಿದ್ದ ವಿಕ್ಕಿಗೆ ಆಂಟೋನಿಯೋ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಎದುರಾಗುವುದರಿಂದ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತೆ ತಾಜಾಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ತಾನು ತನ್ನ ಬಹುಕಾಲದ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನೇ ಎಂಬ ಸಂದೇಹ ಅವಳಲ್ಲೀಗ ಮೂಡತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಡಗ್ ನಂತಹ ಯಶಸ್ವಿ ಗಂಡೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಆಂಟೋನಿಯೋನಂತಹ ಒಬ್ಬ ಜುಜುಬಿ ಸ್ತ್ರೀಲೋಲನ ನೆನಪು ತನ್ನನ್ನೇಕೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಹಳಹಳಿಕೆಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಾಳೆ ವಿಕ್ಕಿ. ಇತ್ತ ಆಂಟೋನಿಯೋಳ ಮಾಜಿ ಪತ್ನಿ ಮರಿಯಾ ಮರಳಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಆಂಟೋನಿಯೋ-ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಾಂತ ಕೊಳಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದಿರುತ್ತಾಳೆ. ಮರಿಯಾ ಆಂಟೋನಿಯೋನಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿಭಾವಂತೆ, ಚಿತ್ರಕಲೆ-ಛಾಯಾಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳು. ಆದರೆ ಅವಳ ಸ್ಥಿಮಿತವಿಲ್ಲದ ಮನವೇ ಅವಳ ವೈರಿ. ಈ ಹಿಂದೆ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಕಿತ್ತಾಡಿ ಮನೆಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ಮರಿಯಾ ಮರಳಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತಾಳೆ. ಮರಿಯಾಳ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ, ಕಾಮ, ಕೋಳಿಜಗಳಗಳೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ.

ಕಲಾವಿದರೊಂದಿಗೆ ವೂಡಿ ಅಲೆನ್

ನಿರ್ದೇಶಕ ವೂಡಿ ಅಲೆನ್ ಲವಲವಿಕೆಯ ಚಿತ್ರಕಥೆಯಲ್ಲೇ ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು, ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಎನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಹೋಗುವ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳ ಅತೃಪ್ತಿ ಯಾವ ಮಟ್ಟದ್ದೆಂದರೆ ಯಾವ ಸಂಗತಿಯೇ ಆದರೂ ಬಹುಬೇಗ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಆಕೆ. ನಟನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಫೋಟೋಗ್ರಫಿಯ ಕೈಹಿಡಿದರೂ ಅವಳಿಗೆ ನೀರಸವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನು ಕಣ್ಣೆದುರಿಗಿದ್ದರೂ ಆಂಟೋನಿಯೋನನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಿಸುವ ಮರಿಯಾಳ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಮೊದಲು ಅಸಮಾಧಾನಗಳಿದ್ದರೂ ಬಹುಬೇಗನೇ ಈ ಜೋಡಿ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಆಂಟೋನಿಯೋ-ಮರಿಯಾಳಂತೆ ತಾನು ಸೃಜನಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ಕೊಂಚ ನಲುಗುವ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಾಡಾಗುತ್ತಾಳೆ. ನಾನು ಅದೆಷ್ಟು ಮುಕ್ತ ಮನೋಭಾವದವಳು ಗೊತ್ತೇನೇ ಎಂದು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಗೆಳತಿಯಾದ ವಿಕ್ಕಿಯಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ನಗೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜೊಳ್ಳೆನಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದಲೂ ಎದ್ದು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. “ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದೇನೋ ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದೇನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಇವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ತಿಲಾಂಜಲಿಯಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ. ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳ ಈ ನಡೆಯಿಂದ ಕುಪಿತಳಾಗುವ ಮರಿಯಾಳ ಬುಸುಗುಟ್ಟುವಿಕೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ವಕ ವಿದಾಯವನ್ನು ಕೋರುತ್ತಾನೆ ಆಂಟೋನಿಯೋ.

ವಿಕ್ಕಿಯದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳನ್ನು ಮಾತುಮಾತಿಗೂ ‘ಇಂಪಲ್ಸಿವ್’ ಎನ್ನುವ ವಿಕ್ಕಿ ಒವೈಡೋ ಪ್ರವಾಸದ ನಂತರ ಅವಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಎರಡು ದೋಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಸಾಗುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಕ್ಕಿಯದ್ದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಆಂಟೋನಿಯೋ ತನ್ನ ವಿಲಕ್ಷಣತೆಯಲ್ಲೂ ಇವರೀರ್ವರಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ವಾಸಿ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆತನದ್ದೋ ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಕೆಂಬ ವರಸೆ. ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳನ್ನು ಮೋಹಿಸಿದಾಗಲೇ ಆತ ವಿಕ್ಕಿಯನ್ನು ಬರಸೆಳೆದು ಗಾಢವಾಗಿ ಚುಂಬಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೂ ಮರಳಿ ಬಂದ ಮಾಜಿ ಪತ್ನಿ ಮರಿಯಾಳನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾ, ಮರಿಯಾ ಇಬ್ಬರೂ ದೂರವಾದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮತ್ತೆ ವಿಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ “ನೀನು ನಿನ್ನ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಸಂತಸವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ವರ್ತಮಾನವು ತಿಳಿಯಿತು” ಎಂಬ ಸುರಕ್ಷಿತ ದಾಳವನ್ನೆಸೆದು ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಸೇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. “ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಮಾನವನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವ ಆಂಟೋನಿಯೋ “ಪರಿಪೂರ್ಣವಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟೇ ರೋಮಾಂಚಕ” ಎಂದೂ ವಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದ ಆಂಟೋನಿಯೋ!

ಕೊನೆಗೂ ಉಳಿಯುವುದಿಷ್ಟೇ: ವಿಕ್ಕಿಯ ವಿಚಿತ್ರ ಗೊಂದಲ, ಕ್ರಿಸ್ಟಿನಾಳ ಮುಗಿಯದ ತಲಾಶೆ ಮತ್ತು ಆಂಟೋನಿಯೋನ ಎಲ್ಲೂ ಸಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ!

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 20 hours ago No comment

    ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಸಮರಿ

        ಕವಿಸಾಲು       ನೆನಪುಗಳು – ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗು ನಸುನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿಹೆನೆಂಬ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಾಲೆ ತುಂಬಿ ವರ್ತಮಾನವ ಕದಡದಿರಿ ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಲುಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಬದುಕಿನಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾರಿಜಾತಗಳು ಜಾರಿ ಉದುರಿ ಭೂತದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು, ವಿರಹದ ಕಾವು ತುಂಬಿಹ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಮಾಯೆ ಮರುಳಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯದಿರಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 3 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 3 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    5 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    7 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...