Share

ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನದ ನಡುವೆ ಕಂದಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

 

ಬಾಲ್ಯದ ನೆನೆಪುಗಳೆಲ್ಲಾ ತೀರಾ ಮಧುರ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ. ಆ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಾದರೆ ಇರಿಸು ಮುರಿಸಾಗುತ್ತವೆ. ಮೈಮೇಲೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಮುಳ್ಳುಗಳೆದ್ದು ಛೇ! ನಾವು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದ್ದೇವಾ ಎನ್ನಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಅದು ಇಂತಹುದೇ ವಿಷಯವೆಂದಿಲ್ಲ. ಉಣ್ಣುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾಗಿರಬಹುದು, ಕೆಲಸದ ವಿಷಯವಾಗಿರಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರೆದುರಿಗೆ ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮಿಂದ ನಡೆದ ಯಾವುದೋ ಅಚಾತುರ್ಯವಿರಬಹುದು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಾವು ಅದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸದಿದ್ದರೂ ಆ ಪರದೆ ದಾಟಿ ಹೊರಬಂದು ಪ್ರೌಢರಾಗುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ನಡೆಸಿದ ಇಲ್ಲವೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಮುಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಗಳೆಲ್ಲ ಈಗ ಮುಜುಗರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಿಷ್ಕಾಳಜಿತನದಿಂದ ನಾಚಿಕೆಯ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಎಡವಟ್ಟುಗಳು ಮುಜುಗರ ಎದುರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಹಲವಾರು ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕೆಲವೊಂದು ಸಂಗತಿಗಳು ಬಾಲ್ಯವೂ ಅಲ್ಲದ ಯೌವನವೂ ಅಲ್ಲದ ನಡುವೆ ಅತಂತ್ರ ಬೌದ್ಧಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನೆ ಅಯೋಮಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಅದೂ ಕೂಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅಸಹನೀಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಿವೆ.

ಹೆಣ್ಣು ನಿಸರ್ಗದ ಸುಂದರ ಸೃಷ್ಟಿ. ಆಕೆ ಪ್ರಕೃತಿ. ಹೊರುವ ಹೆರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವವಳು. ತಾಳಿಕೆ ಸಹನೆ ಹೀಗೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಪಮೆ ರೂಪಕಗಳು ಹೇರಳ. ಹೋದಲ್ಲಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣು ಹಿಗ್ಗುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಡಿಪಾಟಲೋ ಆಕೆ ಮಾತ್ರ ಬಲ್ಲಳು. ಅದೇ ತಿಂಗಳ ಮೂರು ದಿನಗಳು. ಅಮ್ಮಂದಿರೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕಾಗೆ ಮುಟ್ಟಿತೆಂದು ಹೊರಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಸಹಜವಾಗೇ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಮಾವನ ಹೆಂಡಂದಿರು ಹಾಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಆರಾಂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ. ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಅವರಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಹ ಕಿರಿಕಿರಿ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆ ಆಚಾರವೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಮ್ಮ ದೇವರ ಕೋಣೆ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಕೋಣೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗೆಲಸ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೇ ನನ್ನ ಅಕ್ಕಂದಿರಿಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡವರಾದಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೂ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಗತಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರವರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರು ಆ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಅಮ್ಮ ಅವರಿಗೆ ಆಗಾಗ ಅದೇನೋ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅದಾಗ ನಾನು ಏಳನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮುಟ್ಟಿನ ಜಾಗೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಈಗೀನ ಶಾಲಾ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ನಮಗೆ ಆಗ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಲ್ಲದೆ ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವಳೆಂದು ನನ್ನಮ್ಮ ಕೂಡಾ ನನಗೇನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ಯಾವುದರ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಜ್ಷಾನವಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಋತುಮತಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭ ನೆನಪಾದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಅವ್ಯಕ್ತ ಹೇಸಿಗೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಮುಜುಗರ. ಈಗ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆದು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಇದ್ದಂತೆ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಋತುಮತಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭವಂತೂ ವಿಚಿತ್ರ ಗೊಂದಲ, ತಳಮಳ, ಜೊತೆಗೆ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹತಾಶೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಗ ಈಗಿನಂತೆ ಶೌಚಾಲಯಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಳ್ಳ ಇಲ್ಲವೇ ಬೇಣವೇ ಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಬಳಕೆ ಅಂತಹ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಟ್ಟೆ ಪ್ಯಾಡುಗಳೇ ನಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಮುಜುಗರದಿಂದ ಒದ್ದಾಡಿದ್ದೆ. ಅದ್ಹೇಗೋ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ತಿಳಿದು ಆಕೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮೊದಲೇ ಪೀಚಲು ದೇಹದ ನನಗೆ ಬಹುಬೇಗ ಋತುಮತಿಯಾದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅದು ಸುಮಾರು ಎಳೆಂಟು ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದು ರಕ್ತಹೀನತೆ ಉಂಟಾದೀತೆಂದು ಅಮ್ಮ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯರು ಅದೇನೋ ಟಾನಿಕ್ಕು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಷ್ಟೇ ಈಗ ನೆನಪು. ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹದಿನೈದು ಕಿ.ಮಿ. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲ ಬಟ್ಟೆ ಪ್ಯಾಡುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಿರಿಕಿರಿಗಳು, ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಹೊರಬಟ್ಟೆಗೂ ಕಲೆಯ ಗುರುತು ಮೂಡಿ ಗೆಳತಿಯರು ಅದ ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು, ಅದನ್ನು ಉಳಿದವರು ನೋಡಿಯಾರೆಂಬ ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಏಳದೇ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಕೂತ ದಿನಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬದುಕಿನ ಏಳುಬೀಳುಗಳನ್ನು ಶಿಥಿಲತೆಯನ್ನು ಆಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ನೀಡಿದ ಶಿಕ್ಷೆ ಎಂಬಂತೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸುವುದಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಸಹಿಸಿಯೇ ಆಕೆ ಸಹನಾಮೂರ್ತಿಯಾಗುವುದೋ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

ಒಬ್ಬ ಗೆಳತಿಯ ಅನುಭವವಂತೂ ತೀರಾ ವಿಭಿನ್ನ. ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಕೆಗೆ ತಾನು ಋತುಮತಿಯಾದ ಸಂಗತಿ ಗೊತ್ತಾದದ್ದು. ಆದರೆ ಅದು ತಿಂಗಳ ಮುಟ್ಟೆಂದು ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಯಾಕೆಂದು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏನೂ ತೋಚದೆ ಹಳ್ಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತೊಳೆದು ಹೋಗಲೆಂದು ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಹಳ್ಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೇ ಇದ್ದಳು. ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿಹೋದ ಮಗಳು ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಇವಳ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ಈಕೆ ಅಳುಮುಂಜಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಳಂತೆ. ತಾಯಿ ನಕ್ಕು ತಲೆ ನೇವರಿಸಿ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದರು ಎಂದಾಕೆ ಆಗಾಗ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಶಾಲೆಯ ಬಾಲೆಯರಿಗೆ ತಿಂಗಳ ಮುಟ್ಟು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಸಂಗತಿ. ಅದು ಕೂಡಾ ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಿನಗಳಂತೂ ವಿಪರೀತ ಅಸಹ್ಯ, ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಕಾಲ. ಋತುಸ್ರಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವವಿಲ್ಲದ ಮೊದಲ ಹಂತ ಅದು. ಬಿಂದಾಸ್ ಆಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಣ್ಣಾಗುವ, ಹೆಣ್ಣಿನ ನಯ ವಿನಯ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ. ಆಗ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು ಆ ದಿನಗಳ ಕಳೆಯುವುದೆಂದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಮೂರು ದಿನಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಳೆಂಟು ದಿನಗಳಾದರೂ ನೋವು, ಹಿಂಸೆ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದನ್ನೂ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳೂ ಉಣ್ಣಬೇಕಿತ್ತು. ಯಾರ ಹತ್ತಿರವೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ನುಂಗುತ್ತಾ ನವೆಯುತ್ತಾ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೂ ಅದು ಹೇಗೆ ಬದುಕು ಸವೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪ. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಹೋದರೂ ತಿಂಗಳ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ದೈಹಿಕ ಕೀಳಿರಿಮೆಯನ್ನಷ್ಟಲ್ಲದೇ ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗೇ ಪಿ ಯು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಆಗಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವೆಂದು, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿಬರುವ ಕಾಲೇಜಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ನೆನೆಪಾಗುತ್ತದೆ. ಮರುಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಪ. ಹೆಣ್ಣು ಆಕೆಗೆಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವೇದನೆಯ ಹುಣ್ಣು.

—————

ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 1 week ago One Comment

    ಅಜ್ಜಿಗೇನು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಜ್ಜಂಗೇನು ಗೊತ್ತು!

            ಕಥನ         ಅಜ್ಜ ಪೆನ್ಷನ್ ತರೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಕಾರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯ ಮಗ, ಸೊಸೆ ಮತ್ತೆ ಆರು ವರ್ಷದ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಂದಿದ್ರು. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಖುಷಿ ತಡೆಯಕ್ಕಾಗದೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಸಂದಿ ಮೂಲೇನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದ್ಲು. ದಡಾ ಬಡಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು, ಸರಾಪರಾ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಕೊತಾಕೊತಾ ಸದ್ದು ...

  • 1 week ago No comment

    ವಸಂತದ ನೆನಪು; ಮಾಗುವ ಹುರುಪು!

      ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತ ಸಾಗಿ, ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗಿನದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಕಾಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಕಲಿತದ್ದು, ಕೇಳಿದ್ದು, ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ನಮಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಟಿಸಿಲೊಡೆದಿರುತ್ತದೆ.     ಕುಣಿದಾಡುವಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಯೌವನಕ್ಕೂ, ಕುಂದಿದ ಶಕ್ತಿಯ ಇಳಿಗಾಲದ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬರುವುದು ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸು! ಹುಟ್ಟು, ಬದುಕು ,ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಬದುಕನ್ನು ಹಲವರು ಸಾಧನೆಗಳ ...

  • 1 week ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು, ಬೇಗುದಿಯ ನೆನಪು…

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ನನಗೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ಬೇಕು…

    ಆ ಘಟನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಈಗಲೂ ನಗು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಅವು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟಕ್ಕೆಂದು ಬಂದಿದ್ದ ನಾನು ಫುಡ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಎತ್ತ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಕೌಂಟರಿನತ್ತ ನಡೆದು ಬೇಕಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆ. ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ನೊಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನನ್ನ ಆಗಮನವು ಅಂಥಾ ಉತ್ಸಾಹವೇನೂ ತರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    2 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    2 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...