Share

ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನದ ನಡುವೆ ಕಂದಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳು
ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ | ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

  • Page Views 125
  •  

     

     

     

     

     

     

     

     

    ಬಾಲ್ಯ ಬಂಗಾರ

     

    ಬಾಲ್ಯದ ನೆನೆಪುಗಳೆಲ್ಲಾ ತೀರಾ ಮಧುರ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ. ಆ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಾದರೆ ಇರಿಸು ಮುರಿಸಾಗುತ್ತವೆ. ಮೈಮೇಲೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಮುಳ್ಳುಗಳೆದ್ದು ಛೇ! ನಾವು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದ್ದೇವಾ ಎನ್ನಿಸುವುದು ಸಹಜ. ಅದು ಇಂತಹುದೇ ವಿಷಯವೆಂದಿಲ್ಲ. ಉಣ್ಣುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾಗಿರಬಹುದು, ಕೆಲಸದ ವಿಷಯವಾಗಿರಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರೆದುರಿಗೆ ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ಸಂಗತಿಗಳಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮಿಂದ ನಡೆದ ಯಾವುದೋ ಅಚಾತುರ್ಯವಿರಬಹುದು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಾವು ಅದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸದಿದ್ದರೂ ಆ ಪರದೆ ದಾಟಿ ಹೊರಬಂದು ಪ್ರೌಢರಾಗುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ನಡೆಸಿದ ಇಲ್ಲವೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಮುಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಗಳೆಲ್ಲ ಈಗ ಮುಜುಗರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಿಷ್ಕಾಳಜಿತನದಿಂದ ನಾಚಿಕೆಯ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಎಡವಟ್ಟುಗಳು ಮುಜುಗರ ಎದುರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಹಲವಾರು ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಕೆಲವೊಂದು ಸಂಗತಿಗಳು ಬಾಲ್ಯವೂ ಅಲ್ಲದ ಯೌವನವೂ ಅಲ್ಲದ ನಡುವೆ ಅತಂತ್ರ ಬೌದ್ಧಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕನ್ನೆ ಅಯೋಮಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಅದೂ ಕೂಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅಸಹನೀಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಿವೆ.

    ಹೆಣ್ಣು ನಿಸರ್ಗದ ಸುಂದರ ಸೃಷ್ಟಿ. ಆಕೆ ಪ್ರಕೃತಿ. ಹೊರುವ ಹೆರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುವವಳು. ತಾಳಿಕೆ ಸಹನೆ ಹೀಗೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಪಮೆ ರೂಪಕಗಳು ಹೇರಳ. ಹೋದಲ್ಲಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಹೆಣ್ಣು ಹಿಗ್ಗುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪಡಿಪಾಟಲೋ ಆಕೆ ಮಾತ್ರ ಬಲ್ಲಳು. ಅದೇ ತಿಂಗಳ ಮೂರು ದಿನಗಳು. ಅಮ್ಮಂದಿರೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕಾಗೆ ಮುಟ್ಟಿತೆಂದು ಹೊರಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಸಹಜವಾಗೇ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಮಾವನ ಹೆಂಡಂದಿರು ಹಾಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಆರಾಂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ. ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಅವರಿಗೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಹ ಕಿರಿಕಿರಿ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆ ಆಚಾರವೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಮ್ಮ ದೇವರ ಕೋಣೆ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಕೋಣೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗೆಲಸ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೇ ನನ್ನ ಅಕ್ಕಂದಿರಿಬ್ಬರೂ ದೊಡ್ಡವರಾದಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇನೂ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಗತಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರವರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರು ಆ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಅಮ್ಮ ಅವರಿಗೆ ಆಗಾಗ ಅದೇನೋ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.

    ಅದಾಗ ನಾನು ಏಳನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮುಟ್ಟಿನ ಜಾಗೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಈಗೀನ ಶಾಲಾ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ನಮಗೆ ಆಗ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಲ್ಲದೆ ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವಳೆಂದು ನನ್ನಮ್ಮ ಕೂಡಾ ನನಗೇನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ಯಾವುದರ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಅದರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಜ್ಷಾನವಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಋತುಮತಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭ ನೆನಪಾದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಅವ್ಯಕ್ತ ಹೇಸಿಗೆ, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಮುಜುಗರ. ಈಗ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬರೆದು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಇದ್ದಂತೆ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಋತುಮತಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭವಂತೂ ವಿಚಿತ್ರ ಗೊಂದಲ, ತಳಮಳ, ಜೊತೆಗೆ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹತಾಶೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಗ ಈಗಿನಂತೆ ಶೌಚಾಲಯಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಳ್ಳ ಇಲ್ಲವೇ ಬೇಣವೇ ಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಬಳಕೆ ಅಂತಹ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಟ್ಟೆ ಪ್ಯಾಡುಗಳೇ ನಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಮುಜುಗರದಿಂದ ಒದ್ದಾಡಿದ್ದೆ. ಅದ್ಹೇಗೋ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ತಿಳಿದು ಆಕೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಮೊದಲೇ ಪೀಚಲು ದೇಹದ ನನಗೆ ಬಹುಬೇಗ ಋತುಮತಿಯಾದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅದು ಸುಮಾರು ಎಳೆಂಟು ದಿನಗಳವರೆಗೂ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದು ರಕ್ತಹೀನತೆ ಉಂಟಾದೀತೆಂದು ಅಮ್ಮ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು. ವೈದ್ಯರು ಅದೇನೋ ಟಾನಿಕ್ಕು ಬರೆದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದಷ್ಟೇ ಈಗ ನೆನಪು. ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹದಿನೈದು ಕಿ.ಮಿ. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲ ಬಟ್ಟೆ ಪ್ಯಾಡುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ ಕಿರಿಕಿರಿಗಳು, ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಹೊರಬಟ್ಟೆಗೂ ಕಲೆಯ ಗುರುತು ಮೂಡಿ ಗೆಳತಿಯರು ಅದ ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು, ಅದನ್ನು ಉಳಿದವರು ನೋಡಿಯಾರೆಂಬ ನಾಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಲ್ಲಿಂದ ಏಳದೇ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಕೂತ ದಿನಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬದುಕಿನ ಏಳುಬೀಳುಗಳನ್ನು ಶಿಥಿಲತೆಯನ್ನು ಆಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ನೀಡಿದ ಶಿಕ್ಷೆ ಎಂಬಂತೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅನ್ನಿಸುವುದಿದೆ. ಅವೆಲ್ಲ ಸಹಿಸಿಯೇ ಆಕೆ ಸಹನಾಮೂರ್ತಿಯಾಗುವುದೋ ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.

    ಒಬ್ಬ ಗೆಳತಿಯ ಅನುಭವವಂತೂ ತೀರಾ ವಿಭಿನ್ನ. ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದಾಕೆಗೆ ತಾನು ಋತುಮತಿಯಾದ ಸಂಗತಿ ಗೊತ್ತಾದದ್ದು. ಆದರೆ ಅದು ತಿಂಗಳ ಮುಟ್ಟೆಂದು ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಯಾಕೆಂದು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಏನೂ ತೋಚದೆ ಹಳ್ಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತೊಳೆದು ಹೋಗಲೆಂದು ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ ಹಳ್ಳದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೇ ಇದ್ದಳು. ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿಹೋದ ಮಗಳು ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ತಾಯಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಇವಳ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ಈಕೆ ಅಳುಮುಂಜಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಸಂಗತಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಳಂತೆ. ತಾಯಿ ನಕ್ಕು ತಲೆ ನೇವರಿಸಿ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದರು ಎಂದಾಕೆ ಆಗಾಗ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

    ಶಾಲೆಯ ಬಾಲೆಯರಿಗೆ ತಿಂಗಳ ಮುಟ್ಟು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಸಂಗತಿ. ಅದು ಕೂಡಾ ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಿನಗಳಂತೂ ವಿಪರೀತ ಅಸಹ್ಯ, ಕಿರಿಕಿರಿಯ ಕಾಲ. ಋತುಸ್ರಾವದ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಭವವಿಲ್ಲದ ಮೊದಲ ಹಂತ ಅದು. ಬಿಂದಾಸ್ ಆಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಣ್ಣಾಗುವ, ಹೆಣ್ಣಿನ ನಯ ವಿನಯ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ. ಆಗ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು ಆ ದಿನಗಳ ಕಳೆಯುವುದೆಂದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಮೂರು ದಿನಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಳೆಂಟು ದಿನಗಳಾದರೂ ನೋವು, ಹಿಂಸೆ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದನ್ನೂ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳೂ ಉಣ್ಣಬೇಕಿತ್ತು. ಯಾರ ಹತ್ತಿರವೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ನುಂಗುತ್ತಾ ನವೆಯುತ್ತಾ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೂ ಅದು ಹೇಗೆ ಬದುಕು ಸವೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪ. ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಹೋದರೂ ತಿಂಗಳ ಮೂರು ದಿನಗಳು ಇಂದಿಗೂ ದೈಹಿಕ ಕೀಳಿರಿಮೆಯನ್ನಷ್ಟಲ್ಲದೇ ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗೇ ಪಿ ಯು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಆಗಾಗ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವೆಂದು, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿಬರುವ ಕಾಲೇಜಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ನೆನೆಪಾಗುತ್ತದೆ. ಮರುಕ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಪ. ಹೆಣ್ಣು ಆಕೆಗೆಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ವೇದನೆಯ ಹುಣ್ಣು.

    —————

    ನಾಗರೇಖಾ ಗಾಂವಕರ

    ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ದಾಂಡೇಲಿಯ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಭಾಷಾ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ. ಕಥೆ, ಕವನಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. ‘ಏಣಿ’, ‘ಪದಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು’ ನಾಗರೇಖಾ ಅವರ ಪ್ರಕಟಿತ ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು.

    Share

    Related Post

    Related Blogpost

    Leave a comment

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    Recent Posts More

    • 4 days ago No comment

      ಮತ್ತೆ ಮರಳಲಿಲ್ಲ

      ಸೊಂಟದಿ ತಂಪಾಗಿ ಪವಡಿಸಿದ ಕೊಳಲು ಕೆಂದುಟಿಗೆ ತಾಕಿದೊಡೆ ಚಿಗುರೆಲೆಯಂತಹ ಎಳಸು ಬೆರಳ ಜೋಡಿಯು ತಿಲ್ಲಾನ ಹಾಡಿದವು.. ಅಲೆಅಲೆಯಾಗಿ ತೇಲಿ ಬಂದ ಮೋಹನರಾಗದ ಮೋಡಿಗೆ ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ದಂಡೆಯ ಹೆಣೆಯುವ ಕೈಗಳು ತಲ್ಲಣಿಸಿದವು.. ಮನ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ತನು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ನಲಿದೋಡಿದೆ ರಾಗದ ಜಾಡಿಡಿದು ಶ್ಯಾಮ‌ಸುಂದರನ ಸೇರಲು.. ನವಿಲಿನ ಜೋಡಿಗಳೆರಡು ನಲಿವಿನಿಂದ ಕುಣಿತಿವೆ ಜಿಂಕೆ ಹಿಂಡುಗಳೆಲ್ಲಾ ತನ್ಮಯವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ.. ಅಗೋ ಅಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಕೆಯರೆಲ್ಲಾ ನರ್ತಿಸ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ ಒಬ್ಬಳ ಸೆರಗು ಜಾರಿ ಮೊಲೆಹಾಲು ...

    • 4 days ago No comment

      ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರದ ಆವಿಯಲ್ಲೂ…

      ತುಟಿಗೆ ತಲುಪದ ನಿನ್ನ ಮುತ್ತು ಮುಡಿಯದ ಕೆಂಡಸಂಪಿಗೆಯ ಘಮ, ಕಂಪನದ ಒಗಟನು ಬಿಡಿಸದ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರದ ಆವಿಯಲ್ಲೂ ನಿನದೆ ನಾದನರ್ತನ ಕೈ ಬೆಸೆದರೆ ತಲ್ಲಣಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಭಾವ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಂಧಿ, ಕಾದ ಕಾವಲಿಗೆ ನೀರಿಗಿಂತ ಉರಿಯೆ ತಂಪು, ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಮೌನದ ಮೇಲೆ ಮಾತ ಬಿಂಬದ ಅಚ್ಚು, ಸುಗಂಧ ಮೆತ್ತಿದ ನೆನಪು ತೊಳೆದಷ್ಟೂ ಝಳಪಿಸುವ ಕತ್ತಿಯಲಗಿನಂತೆ, ಗಂಟಿಲ್ಲದ ಮನಸ ಪೋಣಿಸಿದಷ್ಟೂ ನುಣುಚಿಕೊಂಡರೆ ಹೆಣಿಗೆ ಶೂನ್ಯ ಬರೀ ...

    • 7 days ago No comment

      ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕುದಿವ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ; ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಕವಿತೆಗಳು

      ಪುಸ್ತಕ ಅವಲೋಕನ ————- ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆ ಲೇ: ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಪ್ರ: ಪಲ್ಲವ ಪ್ರಕಾಶನ,ಚೆನ್ನಪಟ್ಟಣ. ಬೆಲೆ: ರೂ.100 ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಹೊಳಹು ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೇ? ಕಾವ್ಯ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕೆ? ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಎಂಬ ಕವಿಯ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು. ಕಾವ್ಯ ಹರಿವ ನದಿಯಂತೆ. ಕವಿತೆ ಅಂದರೆ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು. ಕಾವ್ಯ ಕ್ಷಣ ಭಂಗುರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಸಾವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವ ಶಕ್ತಿ ಉಳ್ಳದ್ದು….ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಯನ್ನು ...

    • 7 days ago No comment

      ಕಿಡಿ

      ಯಾವುದು-ಯಾರದ್ದು ? ಹೇಗೋ? ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಏನ ತಂದರೋ? ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ಬಂದವರು ಗಡಿ-ಗಡಿಗೆ ಸಮರ ನಟ್ಟನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವ ಯುದ್ಧ ಬೇಲಿ-ಬೇಲಿಯ ಮಧ್ಯ ತನ್ನದ್ದಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನದು ಭಾವನೆಯ ಜೂಜಾಟ ನಿತ್ಯ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತ ನೆರಳುಗಳು ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟು ಸಾರಿವೆ ಗತವ ಆಲಿಸದ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡಿನ ದೊಂಬರಾಟ ಸತ್ತ ದೇಹ ಮಣ್ಣಾಗುವಾಗ ಮತ್ತೆ ಬೆತ್ತಲೆ.

    • 1 week ago No comment

      ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸೊಬಗು

      ಅಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ವಾಗ್ವಾದಕ್ಕೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಿಸಿಯೇರತೊಡಗಿತ್ತು. ಆತ ಚೀನಾ ಮೂಲದ ಧಣಿ. ಈತ ಅಂಗೋಲಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ. ಚೀನೀಯ ಈ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಈತ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದೆ ಧಣಿಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣೆರಚುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಆತ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಂತರವೂ ಆ ಕಾರ್ಮಿಕ ತನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೇ ಮೈಗಳ್ಳತನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಾಗ ಆತನಿಗೆ ಪಿತ್ತ ...


    POPULAR IN CONNECTKANNADA