Share

ವಿಷ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

ಹೀಗೆ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ, ಇವಳು ಪರಿಸರ ಮಲೀನತೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ. ನಾವು ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರವೆಲ್ಲವೂ ವಿಷವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಓದಿ, ನೋಡಿ ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ಯೊಚಿಸುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ನಿಜ, ಈ ಯೋಚಿಸುವುದರ ಬಗೆಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನಾವು ಎಂದಾದರೂ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇವಾ? ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಅಲೋಚನೆಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತುವುದೆಂದರೆ ಬೃಂಗದ ಬೆನ್ನೇರಿದಂತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ. ಹೇಗೆ ಗಮನಿಸೋದು ಅಂದರೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಆಲೋಚನೆ ಯಾವುದರ ಬಗೆಗೆ ಇದೆ. ಹೇಗಿದೆ. ಗಮನಿಸುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಎಂದೋ ಮುಗಿದು ಹೋದುದರ ಬಗೆಗೆ ಇರುತ್ತೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇನ್ನೂ ಆಗದಿರುವ ಬಗೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಾನು ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ನನಗೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಒಂದು ಆಭ್ಯಾಸ ಬಲದಂತೆ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ದಿನಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವುದು, ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ನಿಂತರೆ ಸೋಪಿನಿಂದ ಮೈ ಉಜ್ಜುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುವುದು ಹೀಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಾಟ್ಸಪ್ ನಲ್ಲಿ ಮೆಸೇಜ್ ನೋಡುವುದರವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಏನೂ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯೊಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತಲ್ಲ ಆದರೆ ನಾವು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಲೋಚನೆ ಎನ್ನುವುದು ಭಾವನೆಯ ಬೀಜ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ಯಾವ ಆಲೋಚನೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅಂತಹ ಭಾವನೆಯೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆ ಇರದಿದ್ದರೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಯೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವೆರಡೂ ಇರದಿದ್ದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಪೂರ್ವಕ ಕೆಲಸವೂ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ.

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಂದೋ ಮುಗಿದು ಹೋದ ಮಾತುಕತೆ, ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡ ಅವಮಾನ, ಸೋಲಿನ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಹೀಗೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ, ಪಕ್ಕಾ ಗೊಬ್ಬರಗುಂಡಿಯೇ. ಆದರೆ ಗೊಬ್ಬರ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಿದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ವಸ್ತುಗಳು ಕರಗಿ ಗೊಬ್ಬರವಾಗುತ್ತವೆ. ಬಳಕೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಕರಗದ ವಸ್ತುಗಳು ಇವೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಆಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಷ ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ. ನೆನಪಿರಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಕಾರತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆ ಒಂದು ಸಾಕು. ಈ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆ ಅನ್ನೋದು ಬಣ್ಣದ ಕನ್ನಡಕ ತೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ. ನಮಗೆ ಯಾವುದೂ ಅದು ಇರುವಂತೆ ತೋರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿರುವುದರ ಬಗೆಗೆ ಬೇಸರದಿಂದ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗೆಗೆ ಸದಾ ಭಯ, ಆತಂಕ, ಏನು ದೊರೆತರೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಇವಿಷ್ಟೇ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ, ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ,ಕೀಳರಿಮೆ ಇಂತಹ ಭಾವನೆಗಳು. ನಾವು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ವಿಷ ಕುಡಿದ ಹಾಗೆ ಇದು. ನಾವು ವಿಷ ಕರಡಿಕೊಂಡು ಕುಡಿದು ಬೇರೆಯವರು ಸಾಯುತ್ತಾರೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಿರುವಂತೆ. ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬದಲಾದ ಹೊರತು ಬದುಕು ಬದಲಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಆಗಬೇಕಾಗಿರೋದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನಾವು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದಲೇ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕು. ಒಮ್ಮೆ ನಕಾರತ್ಮಕ ಅಲೊಚನೆಗಳನ್ನು ನಾವೇ ಗುರುತಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದರೆ ಮುಂದಿನದು ಸುಲಭ. ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ನಿಗಾ ಇಡಬೇಕು. ಬರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿ ಒಳಗೆ ಬಿಡೋದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೂ ನುಸುಳಿ ಬರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಾ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಗಾರ್ಡ್‍ನ ಹಾಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನೋಡಬೆಕು. ಎಷ್ಟೋ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಬಲಿಯಾಗಿರುತ್ತೇವೆ. ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಾವು ಎಂದು ಹೆದರುವ ಹಾಗೆ. ನಿಜವಲ್ಲದ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಕುಳಿತಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.

ಅಲೋಚನೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಹಿಡಿತ ಬರುವುದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪಳಗಿಸಿದಾಗ. ಈಗ ಈ ಪಳಗಿಸೋದನ್ನೇ ತರಬೇತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ತರಬೇತಿ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಬೆಕು. ಯೋಗ ಮಾಡೋದು. ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡೋದು ಒಂದು ತರಬೇತಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಿಂದ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಗಿಡವಾಗಿ ಬಗ್ಗೋದು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ. ಯೋಗ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ದೇಹ ಎಷ್ಟು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ರೀತಿ ಮನಸ್ಸಿನ ತರಬೇತಿಯಿಂದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಟ್ಯೂನ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆಲೋಚನೆಗಳು ಆಗ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಈಗ ನೀವೇನು ಯೊಚಿಸ್ತಿದೀರಿ ಅಂತಾ ಹೇಳಿ. ಇವತ್ತು ನಿಮ್ಮ ದಿನ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಅಂತಾ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮನುಷ್ಯ ಕೇವಲ ಅವನ ಆಲೋಚನೆಯ ಮೊತ್ತವೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳೇ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೂ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಾವು ಹೇಗೆ ಯೊಚಿಸಿದೀವಿ ಎನ್ನುವುದು ಇವತ್ತು ನಾವು ಇರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, ಈಗ ಏನು ಯೊಚಿಸುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವದು ನಾವು ಮುಂದೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 16 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    16 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...