Share

ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕುದಿವ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ; ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಕವಿತೆಗಳು
ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

ಪುಸ್ತಕ ಅವಲೋಕನ

————-

ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆ
ಲೇ: ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ
ಪ್ರ: ಪಲ್ಲವ ಪ್ರಕಾಶನ,ಚೆನ್ನಪಟ್ಟಣ.
ಬೆಲೆ: ರೂ.100

ನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಹೊಳಹು ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೇ? ಕಾವ್ಯ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕೆ? ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಎಂಬ ಕವಿಯ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು.

ಕಾವ್ಯ ಹರಿವ ನದಿಯಂತೆ. ಕವಿತೆ ಅಂದರೆ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು. ಕಾವ್ಯ ಕ್ಷಣ ಭಂಗುರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಸಾವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವ ಶಕ್ತಿ ಉಳ್ಳದ್ದು….ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದೋ ಅವೆಲ್ಲಾ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಬೇಕು. ಕಳೆದ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳ ಸೊಬಗು, ಅವರ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದಿಗ್ಗಜ್ಜರು ನೀಡಿದ ಒಳನೋಟ, ವಿಮರ್ಶೆ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಓದುತ್ತಲೇ, ಅವರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಬರೆಯದೇ ಹಾಗೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಂಡರೆ ಅದು ಕವಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರವಾದೀತು.

ಕವಿ ಮತ್ತು ಕವಿತೆ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ, ಮನಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಆರೀಫ್ ರಾಜಾರನ್ನು ಓದುವಾಗ ನೀವು ಈ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ, ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಓದುತ್ತೀರುತ್ತಿರಿ. ಸೂಫಿ, ಇಸ್ಲಾಂ,ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಪರಂಪರೆ, ಬ್ರೆಕ್ಟ್, ನೆರೋಡಾ, ಬೋದಿಲೇರ್… ನಮ್ಮ ಕಣ್ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬಂಡಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಜೊತೆ ಆರೀಫ್ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಬಗೆ ತೀರಾ ಭಿನ್ನ. ಶಬ್ದಗಳ ಜೊತೆ ಅವರು ಆಟವಾಡುತ್ತಾರೋ, ವಾಚ್ಯವಾದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ತೀರಾ ಸಂಕೀರ್ಣವೂ ಅನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ಅವರು ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಕೋಮುವಾದದ ದುರಂತವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ತಿವಿಯುತ್ತಲೇ ಆಹಂನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯ ಹುಳವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು, ಸಂತಸವನ್ನು ಸಂಕಟವನ್ನು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುವ ಪರಿ ಕವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಚಾರಿ ಭಾವವನ್ನು ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಜಾಣತನವೂ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಪೆದ್ದುತನವೂ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಜಾಣತನದಿಂದ ಕಾವ್ಯ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಬದಲಾವಣೆ ತರದ ನಪುಂಸಕತನವೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತನವೂ ಅವರಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾವ್ಯ ಸಹೃದಯನನ್ನು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲೇ ಉತ್ತರವೂ ಇದೆ.

ಕವಿತೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೆಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆರೀಫ್ ಅವರ ಮಾತು ಒಪ್ಪಲಾಗದು. ಅಂಥ ನಿರಾಶಾವಾದಿತನ ಕವಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕವಿ ಮತ್ತು ಕವಿತೆ ಮರುಜನ್ಮ ತಾಳುವುದೇ ಓದುಗನಲ್ಲಿ, ಸಹೃದಯನಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಚಲನಶೀಲತೆ ತರಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಅವರ ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳು. ಈ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಕರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಲು ಹೋಗಿಲ್ಲ ಎಂದಿನಿಸಿತು ನನಗೆ. ರಾಜಧಾನಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು, ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆ ಕವಿತೆಗಳು ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕವಿತೆಗಳು.

ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಹಣ್ಣುಗಳು ತಿನ್ನಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ’
ಗೋಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವೆ
ಹಂದಿ ಮಾಂಸವೂ ತಿನ್ನುವೆ
ಮನುಷ್ಯರ ಜೀವ ತಿನ್ನಲಾರೆ ….

ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲ ಅನ್ನುವುದಾದರೆ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರ ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ

ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಿಶಾಚಿಗಳಿಗೆ
ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಆರಾಮವಾಗಿರುವಾಗ
ಕಲ್ಲು ಆಲಯಗಳು ಭೀತಗೊಳ್ಳುವವು
ಎಷ್ಟಾದರೂ ಸಾವಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ನೀವು
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಕಳೇಬರಗಳ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುವವರು ನಾವು

ಹುಚ್ಚರ ದರ್ಬಾರಿನಲ್ಲಿ ದೂರು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡೋಣ
ರಾಜಧಾನಿಯಿಂದ ಬಹಳ ದೂರ ನಾವು (ರಾಜಧಾನಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ)
ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆದ ಕಾಲ ಸಹ ಮುಖ್ಯ, ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ಮುನ್ನ ಬರೆದಿರುವುದು ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ, ಕವಿತೆ ಇವತ್ತಿನ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಬಹುಮುಖ್ಯ. ಕವಿತೆಯೊಂದು ದೇಶದ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಹಿಸುವ ಬಗೆ ಇದು.
ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆ . ಕವಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಧಿಕಾರ ಶಾಹಿಯಿಂದ ದೂರವೇ ಇರಬೇಕು. ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯನರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಕವಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಒಂದೊಮ್ಮೆ
ಅವಕಾಶವಿದೆಯೆಂದಾದರೆ ಭೇಟಿಯಾಗಲು
ನಾನು ನನ್ನ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು
ಖಂಡಿತ ಭೇಡಿಯಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ
ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಸಂಧಿಸಲು ಒಬ್ಬ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ……ಯಾಕೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಉತ್ತರವೂ ಇದೆ.

ಹೌದು
ಬೆಲ್ಲದ ಮಾತಾನಾಡಿ ಗಿರಾಕಿಗಳ ಬರಸೆಳೆಯುತ್ತಾಳೆ
ಆದರೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತವೆ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರದ
ದೇಶ ದೇಹದ ಗುಹ್ಯ ಗುಟ್ಟುಗಳು
ಒಬ್ಬ ವೇಶ್ಯೆಗೆ
ತಂತ್ರವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಮಂತ್ರವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಅದೂ ಇಲ್ಲ
ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ
ಯಾವಾಗ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ
ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ

ವೇಶ್ಯೆ ತನ್ನ ಮೈಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ
ಪ್ರಧಾನಿ ಜನರ ಕನಸು ಮಾರುತ್ತಾನೆ (ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆ)

ಭೂಗತರು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಆರೀಫ್ ಕಮ್ಯುನಿಜಂ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಗೆ ಹಂಬಲಿಸಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಾವು ಬಂಡುಕೋರರು/ಹಾಗೆಂದಾಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ರಕ್ತ ಕಪ್ಪಲ್ಲ/ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಕೆಂಪಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಇದೆ/
ನಮ್ಮ ಕೂಗಿಗೆ ಕಿವುಡಾದ ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೇವರು/ ನಿಮ್ಮ ಕೂಗಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ದೇವರು ಕಿವುಡನೇ!
ಖಾಕಿ ಕಣ್ಣಿನ ತಲೆಹಿಡುಕರು/ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಇಳಿಸುವ ಮುನ್ನ/ ಭೂಗತರು ನಾವು ಭೂಗತರು.

ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು ಕವಿತೆ ತೀರಾ ಸಂಕೀರ್ಣ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಬಡತನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅನಾಥ ಅಲೆಮಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ… ಯಾವುದರ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಒಮ್ಮೆಗೆ ದಕ್ಕಲಾರದು. ಮದವೇರಿದ ನದಿಯ ಜೋಗುಳ ಹಾಡಿ ಮಲಗಿಸಿದವಳು ನೀನು/ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೇರುಬಿಟ್ಟ ತಾಯೇ/ನಿನ್ನ ಕೂಸಿನ ತೊಟ್ಟಿಲು ಎಲ್ಲಿ/ ನಿನ್ನ ಮಮತೆಯ ಮಡಿಲು ಎಲ್ಲಿ/ ಮಗು ತಾಯಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ದೇವರನ್ನು/ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ/ ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ/ (ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು)

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿ ಎಂಬ ಕವತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ನವಿರುತನ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿದ ಬಗೆ ಆದ್ರತೆಯಿಂದ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿ ಹೀಗಿರದಿದ್ದರೆ ಹೇಗಿರಬಹುದಿತ್ತು/ಬಹುಶಃ/ ನಸುಕಿನ ಬೆಳ್ಳಿಚುಕ್ಕಿಯಂತಿರಬಹುದಿತ್ತು/ಪುನುಗುಬೆಕ್ಕು ಪಾದಸೋಕಿಸದೆ ನಡೆದು/ಪರಿಮಳವನ್ನಷ್ಟೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಸಿಹೋದಂತಿರಬಹುದಿತ್ತು.

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಹೀಗಾಗಬಾರದು ಸಖಿ/ ನೀ ಸತ್ತರೆ ಸುಡುತ್ತಾರೆ/ ನಾ ಸತ್ತರೆ ಹೂಳುತ್ತಾರೆ/ ನಿನ್ನ ಉಸಿರ ಉಬ್ಬಸ /ರಂಗೋಲಿ ಬೆರಳುಗಳು/ಮುತ್ತುಗಳ ಬೈತಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ತುಟಿ/ ಮತ್ತೆ, ನಾನೇ ಕೈಯಾರೆ ತೊಡಿಸಿದ ಮೂಗುತಿ/ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಆಯೋಧ್ಯೆ / ಎಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತವೆ/ ಒಂದು ದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ/ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಧರ್ಮದ ಗಡಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕವಿತೆ ಸಾರುತ್ತಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ದಿನ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನೋವು ಇಣುಕಿದೆ.

ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿವೆ. ನದಿಯೊಂದು ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದಂತೆ/ಜಲದ ಕಂಬಗಳ ಹೂತು/ ಎಲೆಗಳು ಉದುರಿವೆ ಹಳದಿ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ/ ಹಾದರಗಿತ್ತಿ ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಹಾಡಲು ಹೇಳಿ/ಬಿಸಲು ತಲವಾರು ಝಳಪಿಸಿ ಒಡೆದ ಕನ್ನಡಿ ಚೂರು/ ಕರೆಂಟು ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂಟಿ ಬುದ್ಧನ ಹಾಗೆ/ಬೋಧಿ ವೃಕ್ಷವೆಂಬಂತೆ ಕೂತ ಕಾಗೆ/ತಾಯಿತನ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ/ತಬ್ಬಲಿತನ ಗಂಡಿಗೆ/ಬುದ್ಧನೆಂದರೆ ತಳವಿರದ ತತ್ರಾಣಿ/ ಹೀಗೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಶಕ್ತಿ ಹೇಳುವ ಸಾಲುಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅರೀಫ್‍ರ ಹುಲಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಹಾಗೆ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಬೆನ್ನುತಿರುಗಿಸಿ ಮರೆಯಾಗುವುದು ಮೋಜು ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು/ ನಿನ್ನ ನಿತಂಬ ನನ್ನ ನೋಡಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿ ನಗುತ್ತಿತ್ತು/ ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ನನ್ನ ಮೋಹದ ಹೆಂಗಸೆ ನಿನಗೆ/ ಎಂದು ಓದುವಾಗ ಬೋದಿಲೇರ್‍ನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮಿಶ್ರಣದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವಂತಿರುವ ಅರೀಫ್ ಕಾವ್ಯ ಬಿಸಿಲ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆರಳು ನೀಡುವ ಒಂಟಿ ಮರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

————-

ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

nhಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಹುಟ್ಟೂರು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಮೈದೂರು-ಚಿಗಟೇರಿ  ಬೆಳೆದ ಊರು. ಪಿಯು ಓದಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ. ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ., ಕವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ದಾವಣಗೆರೆ, ಸದಾಶಿವಗಡ ಮತ್ತು ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸದ್ಯ ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನವಾಹಿನಿ, ಜನಾಂತರಂಗ, ಲೋಕದರ್ಶನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ  ಇವರು, ಈ ಟಿವಿ ಕನ್ನಡ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಬಳಿಕ ಈಗ ಉದಯವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವರದಿಗಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2009ರಲ್ಲಿ ‘ಕಡಲದಂಡೆಗೆ ಬಂದ ಬಯಲು’ ಎಂಬ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ, 2013ರಲ್ಲಿ ‘ಬಿಸಿಲ ಬಯಲ ಕಡಲು’ ಎಂಬ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಣೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 21 hours ago No comment

    ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟ ನವಿಲುಗರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಸಮರಿ

        ಕವಿಸಾಲು       ನೆನಪುಗಳು – ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗು ನಸುನಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿಹೆನೆಂಬ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೊಸ್ತಿಲಲಿ ನಿಂತು ಕಣ್ಣಾಲೆ ತುಂಬಿ ವರ್ತಮಾನವ ಕದಡದಿರಿ ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಲುಕ್ಕಿ ಹರಿದ ಬದುಕಿನಲಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪಾರಿಜಾತಗಳು ಜಾರಿ ಉದುರಿ ಭೂತದ ನೆರಳುಗಳಿಗೆ ಇಂದು ಹೊಸರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವು, ವಿರಹದ ಕಾವು ತುಂಬಿಹ ಬೆಂಗಾಡಿನ ಮಾಯೆ ಮರುಳಿಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯದಿರಿ ...

  • 1 day ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 2 days ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 3 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 3 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    5 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    7 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...