Share

ಎದೆಯೊಳಗೆ ಕುದಿವ ಅಗ್ನಿಕುಂಡ; ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಕವಿತೆಗಳು
ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

ಪುಸ್ತಕ ಅವಲೋಕನ

————-

ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆ
ಲೇ: ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ
ಪ್ರ: ಪಲ್ಲವ ಪ್ರಕಾಶನ,ಚೆನ್ನಪಟ್ಟಣ.
ಬೆಲೆ: ರೂ.100

ನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಹೊಳಹು ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೇ? ಕಾವ್ಯ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕೆ? ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಎಂಬ ಕವಿಯ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು.

ಕಾವ್ಯ ಹರಿವ ನದಿಯಂತೆ. ಕವಿತೆ ಅಂದರೆ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು. ಕಾವ್ಯ ಕ್ಷಣ ಭಂಗುರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಸಾವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವ ಶಕ್ತಿ ಉಳ್ಳದ್ದು….ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದೋ ಅವೆಲ್ಲಾ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಬೇಕು. ಕಳೆದ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳ ಸೊಬಗು, ಅವರ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದಿಗ್ಗಜ್ಜರು ನೀಡಿದ ಒಳನೋಟ, ವಿಮರ್ಶೆ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಓದುತ್ತಲೇ, ಅವರ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ಬರೆಯದೇ ಹಾಗೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕೊಂಡರೆ ಅದು ಕವಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಚಾರವಾದೀತು.

ಕವಿ ಮತ್ತು ಕವಿತೆ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ, ಮನಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಆರೀಫ್ ರಾಜಾರನ್ನು ಓದುವಾಗ ನೀವು ಈ ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸ, ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಓದುತ್ತೀರುತ್ತಿರಿ. ಸೂಫಿ, ಇಸ್ಲಾಂ,ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ಪರಂಪರೆ, ಬ್ರೆಕ್ಟ್, ನೆರೋಡಾ, ಬೋದಿಲೇರ್… ನಮ್ಮ ಕಣ್ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬಂಡಾಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಜೊತೆ ಆರೀಫ್ ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವ ಬಗೆ ತೀರಾ ಭಿನ್ನ. ಶಬ್ದಗಳ ಜೊತೆ ಅವರು ಆಟವಾಡುತ್ತಾರೋ, ವಾಚ್ಯವಾದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ತೀರಾ ಸಂಕೀರ್ಣವೂ ಅನಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ನೇರವಾಗಿ ಅವರು ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಕೋಮುವಾದದ ದುರಂತವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಜಾಗತೀಕರಣಕ್ಕೆ ತಿವಿಯುತ್ತಲೇ ಆಹಂನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಮನುಷ್ಯ ಹುಳವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು, ಸಂತಸವನ್ನು ಸಂಕಟವನ್ನು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳುವ ಪರಿ ಕವಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಚಾರಿ ಭಾವವನ್ನು ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತೀ ಜಾಣತನವೂ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಪೆದ್ದುತನವೂ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಆರೀಫ್ ರಾಜಾ ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಜಾಣತನದಿಂದ ಕಾವ್ಯ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಬದಲಾವಣೆ ತರದ ನಪುಂಸಕತನವೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತನವೂ ಅವರಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾವ್ಯ ಸಹೃದಯನನ್ನು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸಲ್ಲದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲೇ ಉತ್ತರವೂ ಇದೆ.

ಕವಿತೆ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೆಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಆರೀಫ್ ಅವರ ಮಾತು ಒಪ್ಪಲಾಗದು. ಅಂಥ ನಿರಾಶಾವಾದಿತನ ಕವಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕವಿ ಮತ್ತು ಕವಿತೆ ಮರುಜನ್ಮ ತಾಳುವುದೇ ಓದುಗನಲ್ಲಿ, ಸಹೃದಯನಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಚಲನಶೀಲತೆ ತರಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಅವರ ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳು. ಈ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಕರು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಲು ಹೋಗಿಲ್ಲ ಎಂದಿನಿಸಿತು ನನಗೆ. ರಾಜಧಾನಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು, ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆ ಕವಿತೆಗಳು ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕವಿತೆಗಳು.

ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಹಣ್ಣುಗಳು ತಿನ್ನಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ’
ಗೋಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವೆ
ಹಂದಿ ಮಾಂಸವೂ ತಿನ್ನುವೆ
ಮನುಷ್ಯರ ಜೀವ ತಿನ್ನಲಾರೆ ….

ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲ ಅನ್ನುವುದಾದರೆ
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರ ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ

ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಿಶಾಚಿಗಳಿಗೆ
ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಆರಾಮವಾಗಿರುವಾಗ
ಕಲ್ಲು ಆಲಯಗಳು ಭೀತಗೊಳ್ಳುವವು
ಎಷ್ಟಾದರೂ ಸಾವಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ನೀವು
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಕಳೇಬರಗಳ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯುವವರು ನಾವು

ಹುಚ್ಚರ ದರ್ಬಾರಿನಲ್ಲಿ ದೂರು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡೋಣ
ರಾಜಧಾನಿಯಿಂದ ಬಹಳ ದೂರ ನಾವು (ರಾಜಧಾನಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ)
ಈ ಕವಿತೆ ಬರೆದ ಕಾಲ ಸಹ ಮುಖ್ಯ, ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ಮುನ್ನ ಬರೆದಿರುವುದು ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೂ, ಕವಿತೆ ಇವತ್ತಿನ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಬಹುಮುಖ್ಯ. ಕವಿತೆಯೊಂದು ದೇಶದ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಹಿಸುವ ಬಗೆ ಇದು.
ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆ . ಕವಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಧಿಕಾರ ಶಾಹಿಯಿಂದ ದೂರವೇ ಇರಬೇಕು. ಆತ ಸಾಮಾನ್ಯನರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟ ಇದ್ದಾಗಲೇ ಕವಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಒಂದೊಮ್ಮೆ
ಅವಕಾಶವಿದೆಯೆಂದಾದರೆ ಭೇಟಿಯಾಗಲು
ನಾನು ನನ್ನ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು
ಖಂಡಿತ ಭೇಡಿಯಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ
ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಸಂಧಿಸಲು ಒಬ್ಬ ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ……ಯಾಕೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಉತ್ತರವೂ ಇದೆ.

ಹೌದು
ಬೆಲ್ಲದ ಮಾತಾನಾಡಿ ಗಿರಾಕಿಗಳ ಬರಸೆಳೆಯುತ್ತಾಳೆ
ಆದರೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತವೆ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರದ
ದೇಶ ದೇಹದ ಗುಹ್ಯ ಗುಟ್ಟುಗಳು
ಒಬ್ಬ ವೇಶ್ಯೆಗೆ
ತಂತ್ರವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಮಂತ್ರವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಅದೂ ಇಲ್ಲ
ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ
ಯಾವಾಗ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ
ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ

ವೇಶ್ಯೆ ತನ್ನ ಮೈಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ
ಪ್ರಧಾನಿ ಜನರ ಕನಸು ಮಾರುತ್ತಾನೆ (ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆ)

ಭೂಗತರು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಆರೀಫ್ ಕಮ್ಯುನಿಜಂ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಗೆ ಹಂಬಲಿಸಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಾವು ಬಂಡುಕೋರರು/ಹಾಗೆಂದಾಕ್ಷಣ ನಮ್ಮ ರಕ್ತ ಕಪ್ಪಲ್ಲ/ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಕೆಂಪಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಇದೆ/
ನಮ್ಮ ಕೂಗಿಗೆ ಕಿವುಡಾದ ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ದೇವರು/ ನಿಮ್ಮ ಕೂಗಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ದೇವರು ಕಿವುಡನೇ!
ಖಾಕಿ ಕಣ್ಣಿನ ತಲೆಹಿಡುಕರು/ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಕ್ಷತ್ರ ಇಳಿಸುವ ಮುನ್ನ/ ಭೂಗತರು ನಾವು ಭೂಗತರು.

ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು ಕವಿತೆ ತೀರಾ ಸಂಕೀರ್ಣ, ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಬಡತನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅನಾಥ ಅಲೆಮಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಹಾಯಕರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ… ಯಾವುದರ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಕವಿತೆ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಒಮ್ಮೆಗೆ ದಕ್ಕಲಾರದು. ಮದವೇರಿದ ನದಿಯ ಜೋಗುಳ ಹಾಡಿ ಮಲಗಿಸಿದವಳು ನೀನು/ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೇರುಬಿಟ್ಟ ತಾಯೇ/ನಿನ್ನ ಕೂಸಿನ ತೊಟ್ಟಿಲು ಎಲ್ಲಿ/ ನಿನ್ನ ಮಮತೆಯ ಮಡಿಲು ಎಲ್ಲಿ/ ಮಗು ತಾಯಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ದೇವರನ್ನು/ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ/ ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ/ (ಇದರ ಹೆಸರು ಏನೆಂದು)

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿ ಎಂಬ ಕವತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದ ನವಿರುತನ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿದ ಬಗೆ ಆದ್ರತೆಯಿಂದ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿ ಹೀಗಿರದಿದ್ದರೆ ಹೇಗಿರಬಹುದಿತ್ತು/ಬಹುಶಃ/ ನಸುಕಿನ ಬೆಳ್ಳಿಚುಕ್ಕಿಯಂತಿರಬಹುದಿತ್ತು/ಪುನುಗುಬೆಕ್ಕು ಪಾದಸೋಕಿಸದೆ ನಡೆದು/ಪರಿಮಳವನ್ನಷ್ಟೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಸಿಹೋದಂತಿರಬಹುದಿತ್ತು.

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಹೀಗಾಗಬಾರದು ಸಖಿ/ ನೀ ಸತ್ತರೆ ಸುಡುತ್ತಾರೆ/ ನಾ ಸತ್ತರೆ ಹೂಳುತ್ತಾರೆ/ ನಿನ್ನ ಉಸಿರ ಉಬ್ಬಸ /ರಂಗೋಲಿ ಬೆರಳುಗಳು/ಮುತ್ತುಗಳ ಬೈತಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ತುಟಿ/ ಮತ್ತೆ, ನಾನೇ ಕೈಯಾರೆ ತೊಡಿಸಿದ ಮೂಗುತಿ/ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಆಯೋಧ್ಯೆ / ಎಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾ ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತವೆ/ ಒಂದು ದಿನ ಸಾಯಂಕಾಲ/ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಧರ್ಮದ ಗಡಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕವಿತೆ ಸಾರುತ್ತಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ದಿನ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನೋವು ಇಣುಕಿದೆ.

ಪ್ರತಿಮೆಗಳು ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿವೆ. ನದಿಯೊಂದು ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದಂತೆ/ಜಲದ ಕಂಬಗಳ ಹೂತು/ ಎಲೆಗಳು ಉದುರಿವೆ ಹಳದಿ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಾಗಿ/ ಹಾದರಗಿತ್ತಿ ಕೋಗಿಲೆಗೆ ಹಾಡಲು ಹೇಳಿ/ಬಿಸಲು ತಲವಾರು ಝಳಪಿಸಿ ಒಡೆದ ಕನ್ನಡಿ ಚೂರು/ ಕರೆಂಟು ತಂತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂಟಿ ಬುದ್ಧನ ಹಾಗೆ/ಬೋಧಿ ವೃಕ್ಷವೆಂಬಂತೆ ಕೂತ ಕಾಗೆ/ತಾಯಿತನ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ/ತಬ್ಬಲಿತನ ಗಂಡಿಗೆ/ಬುದ್ಧನೆಂದರೆ ತಳವಿರದ ತತ್ರಾಣಿ/ ಹೀಗೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯದ ಶಕ್ತಿ ಹೇಳುವ ಸಾಲುಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅರೀಫ್‍ರ ಹುಲಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಹಾಗೆ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿನ ಬೆನ್ನುತಿರುಗಿಸಿ ಮರೆಯಾಗುವುದು ಮೋಜು ಎನಿಸುತ್ತಿತ್ತು/ ನಿನ್ನ ನಿತಂಬ ನನ್ನ ನೋಡಿ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿ ನಗುತ್ತಿತ್ತು/ ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ನನ್ನ ಮೋಹದ ಹೆಂಗಸೆ ನಿನಗೆ/ ಎಂದು ಓದುವಾಗ ಬೋದಿಲೇರ್‍ನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಮಿಶ್ರಣದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವಂತಿರುವ ಅರೀಫ್ ಕಾವ್ಯ ಬಿಸಿಲ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೆರಳು ನೀಡುವ ಒಂಟಿ ಮರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

————-

ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

nhಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಹುಟ್ಟೂರು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಮೈದೂರು-ಚಿಗಟೇರಿ  ಬೆಳೆದ ಊರು. ಪಿಯು ಓದಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ. ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ., ಕವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ದಾವಣಗೆರೆ, ಸದಾಶಿವಗಡ ಮತ್ತು ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸದ್ಯ ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನವಾಹಿನಿ, ಜನಾಂತರಂಗ, ಲೋಕದರ್ಶನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ  ಇವರು, ಈ ಟಿವಿ ಕನ್ನಡ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಬಳಿಕ ಈಗ ಉದಯವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವರದಿಗಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2009ರಲ್ಲಿ ‘ಕಡಲದಂಡೆಗೆ ಬಂದ ಬಯಲು’ ಎಂಬ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ, 2013ರಲ್ಲಿ ‘ಬಿಸಿಲ ಬಯಲ ಕಡಲು’ ಎಂಬ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಣೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...