Share

ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ…
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಈ ತಿಕ್ಕಲು ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಮಳೆಗಾಲ ನೆನಪಿಗೆ ಬಾರದೆ ಇರದು. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಬರೀ ಮಳೆ. ಜೋರು ನೆಗಸು, ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಕೆಂಪು ನೀರು, ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಗಿಡ ಗಂಟೆ, ಗುಡಿಸಲು, ರುದ್ರ ರಮಣೀಯ. ಮಳೆ ಬಂತೆಂದು ಶಾಲೆಗೆ ರಜ ಕೊಡುವ ಮಜ ಮಾತ್ರ ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಪುಣ್ಯ. ಈಗೇನೋ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಳೆ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವರದಿ.

ಮಳೆ ಬಂತೆಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಕೊಡೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಒದ್ದೆಯಾಗುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಖುಷಿ. ಆಕಾಶವೇ ತೂತಾದ ಹಾಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಗೆ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಸಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ನಿಂತು ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಒಂದು ಸುಖವೇ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಛಂದ ಮಾತ್ರ ಆ ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ. ಬಿಸಿಲೆಂದರೆ ಕಡು ಬಿಸಿಲು ಸುರಿಸಿ, ಬಂದ ಬಿಸಿಲು ಸುಳ್ಳೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಮಳೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜನಜೀವನವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಾ ಪಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಬಂದೇ ಇರದಂತೆ ವಾಪಸ್ ಆಗುವುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರವೂ ಸುಳಿವು ಕೊಡದಂತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಬಗೆಗೆ ಈಗೀಗ ಹವಾಮಾನ ವರದಿಗಳು ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಯಿತು ಎಂದರೆ, ನಮಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸ ತಟ್ಟನೆ ಆಗಬೇಕು. ಬೇಗ ಬೇಗ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮೆಟ್ರೋದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ನೆನಪಾದರು. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಿಗೊಂದು ಮೆಟ್ರೋ ಟ್ರೇನ್ ಇದೆ. ಮೆಟ್ರೋ ಸ್ಟೇಷನ್ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಕಾಲಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಓಡುವ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಏನೋ ತಹ ತಹ. ಮೆಟ್ರೋ ಟ್ರೇನ್ ಬರಬೇಕು. ತಕ್ಷಣ ಹತ್ತಬೇಕು. ಹತ್ತಿ ಸೀಟ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಕೈಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ತಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾಕೆ ಈ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತ, ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ವೇಗ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಇವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇನ್ನೆಂತಹ ಆವೇಗ ಇರಬೇಡ.

ನಾವು ಯೋಚಿಸುವ ವೇಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಬೇಕೆನ್ನುವ, ಬಹಳ ಸ್ಪೀಡ್ ಆದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಕಲವೂ ಇರುವಾಗ ಇಂತಹ ವೇಗ, ಭರಾಟೆ ಸಹಜವೇನೋ. ಯಾಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಧಾನ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಅಸಹನೆ ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನ ಅಸಹನೆ ಎನ್ನಲೋ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಎನ್ನಲೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು, ಕೋಪವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು. ಮಳೆ ನೋಡುತ್ತ ಕೂತೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೆ. ಆ ನಂತರ ಮಳೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಮಳೆಯ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಎಂತಹ ಬಿಸಿಲು ಬಂತು ಎಂದರೆ ಮುಗಿದ ಮಳೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಿಸಿಲಿನ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು ತುಂಬ ಹಿತವೆನ್ನಿಸಿತು. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಳೆ ನೋಡಿದೆ, ಈಗ ಬಿಸಿಲನ್ನೂ ನೋಡೋಣ ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟು, ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಾಗಲೂ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಮಾತ್ರ ಏನೇನೋ ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಮೈಮರೆತು ಮಗ್ನರಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಮಳೆಯನ್ನು, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದು ಆಗತಾ ಇದೆ. ಯಾಕೋ ಇದನ್ನ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಗೆ. ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ನಾವು ಏನನ್ನೋ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸುಮ್ಮನೇ ಇದ್ದರೂ ತನ್ನಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಆಗುವ ಕೆಲಸಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಇವೆ.

ಮಳೆ ಬಂತು ಹಾಗೆ ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲೂ ಬರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡುವ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಸಹಜ ತಾಳ್ಮೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಒಂದಾದ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಬಲಿತರೆ ಸಾಕು. ಕಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಸುಖಕ್ಕೂ ಇದೇ ಉತ್ತರ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದುವೇ ನಾವು ಏರಬಹುದಾದ ಎತ್ತರ.

ನಮಗೆ ಇನ್ನೆಂತಹ ಅವಸರ, ಧಾವಂತ, ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿನ ಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗಿನ ಓಟ ಎಂದರೆ ನಾವು ಒಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿ ಇನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ 10 ಸೆಕೆಂಡ್ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು ಏನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಕುತೂಹಲ ಶುರು. ಅಂದರೆ ಅಂತಹ ತೀವ್ರ ತಹ ತಹ. ಹುಷಾರಿಲ್ಲವಾ ವೈದ್ಯರ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಎದ್ದು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ವಾಸಿ ಆಗಿಬಿಡಬೇಕು. ಅಷ್ಟು ಕ್ಷಿಪ್ರ. ಇದೊಂದೇ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಗೂ ನಮಗೆ ಇಂತಹದೇ ವೇಗ. ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಕಾಯುವ ತಾಳ್ಮೆ ಇಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ಈಗ ತಾಳ್ಮೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವ ಹಾಗೆ. ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಎಲ್ಲ ಆಗತ್ತಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಆಗುವವರೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕು.

ಒಂದೆಡೆ ಕೂತು ಸುಮ್ಮನೇ ಒಳಗನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಧ್ಯಾನವಂತೆ. ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು, ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನೇ ಸಾಕ್ಷೀ ಭಾವದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದರೂ ಸಾಕು ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕಾಲ ಬುಡದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಬೇಕು.

ಸುರಿವ ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಕೇವಲ ತಾಳ್ಮೆ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯೂ ಹೌದು.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

One Comment For "ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ…
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. nagraj Harapanahalli
    23rd August 2017

    ಮಳೆ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಬರಹ ಇದು. ಕರಾವಳಿ ,ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆ ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅದಕ್ಕೂ ಅವಸರ. ಈಚೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಒಂದೆರಡು ದೀರ್ಘ ಮಳೆಯನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಒಂದೆರಡು ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದವು.ದಂಂಡೆ ಕಾಡಿದಷ್ಟೇ ಮಳೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಪುಟ್ಟದಾಗಿ ಒಂದು ಚೆಂದ ಹಾಡಿನಂತಿದೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 2 days ago No comment

    ಎರಡು ಕವಿತೆಗಳು

        ಕವಿಸಾಲು         ಸುನಾಮಿಯ ಊರಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟುಗಳ ರಟ್ಟು ಮಾಡದ ಒಡಲು ಸುನಾಮಿ ತವರಾದ ಕಡಲು ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲು ಹುಡುಕಿ ಹೊರಟವು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳಷ್ಟೂ ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹೊರಳಿ ಪೊರೆ ಕಳಚಿ ನಚ್ಚಗಾದವು ಅದೇ ಕ್ಷಣದೊಳಗೆ ಅರಳಿಬಿರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಹೂವುಗಳು ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಗೆ ಬೆಂದು ಬಾಡಿ ಉದುರಿಬಿದ್ದವು ನೆಲಕೆ ಶಬ್ದಗಳ ಮುಕ್ಕಳಿಸಿ ಉಗಿದ ರಭಸಕೆ ಊರ ತುಂಬಾ ನೆರೆ ಪರಿಹಾರದ ಗಂಜಿಕೇಂದ್ರಗಳಲಿ ...

  • 5 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 6 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...


Editor's Wall

  • 22 February 2018
    17 hours ago No comment

    ಮೂಳೆಯ ಹಂದರವೊಂದುಳಿದು…

                      ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ನಟ್ಟ ನಡುವೆ ಸಾವು ಬದುಕಿನ ಸಮರದೊಳಗೆ ಅದೆಂಥಾ ಮೀನು ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು! ಅದರ ಅಂದವೇನು, ಚಂದವೇನು? ಅದರ ಮೌಲ್ಯವೇನು, ಗಾತ್ರವೇನು? ಹಿರಿಮೆ – ಗರಿಮೆಯೇನು?   ಮೈ ಏಕ್ ಜರ್ರ ಬುಲಂದೀ ಕೋ ಛೂನೆ ನಿಕಲಾ ಥಾ ಹವಾ ನೆ ಥಮೆ ಕೆ ಜಮೀನ್ ಪರ್ ಗಿರಾ ದಿಯಾ ಮುಝಕೋ ನಝೀರ್ ...

  • 15 February 2018
    1 week ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...