Share

ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ…
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ

 

 

 

 

 

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಈ ತಿಕ್ಕಲು ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಮಳೆಗಾಲ ನೆನಪಿಗೆ ಬಾರದೆ ಇರದು. ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಬರೀ ಮಳೆ. ಜೋರು ನೆಗಸು, ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಕೆಂಪು ನೀರು, ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಗಿಡ ಗಂಟೆ, ಗುಡಿಸಲು, ರುದ್ರ ರಮಣೀಯ. ಮಳೆ ಬಂತೆಂದು ಶಾಲೆಗೆ ರಜ ಕೊಡುವ ಮಜ ಮಾತ್ರ ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಪುಣ್ಯ. ಈಗೇನೋ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಳೆ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವರದಿ.

ಮಳೆ ಬಂತೆಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಕೊಡೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಒದ್ದೆಯಾಗುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಖುಷಿ. ಆಕಾಶವೇ ತೂತಾದ ಹಾಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಗೆ ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಸಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ನಿಂತು ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಒಂದು ಸುಖವೇ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಛಂದ ಮಾತ್ರ ಆ ದೇವರಿಗೇ ಪ್ರೀತಿ. ಬಿಸಿಲೆಂದರೆ ಕಡು ಬಿಸಿಲು ಸುರಿಸಿ, ಬಂದ ಬಿಸಿಲು ಸುಳ್ಳೇನೋ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಮಳೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜನಜೀವನವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಾ ಪಿಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಬಂದೇ ಇರದಂತೆ ವಾಪಸ್ ಆಗುವುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರವೂ ಸುಳಿವು ಕೊಡದಂತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮಳೆಯ ಬಗೆಗೆ ಈಗೀಗ ಹವಾಮಾನ ವರದಿಗಳು ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಯಿತು ಎಂದರೆ, ನಮಗೆ ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸ ತಟ್ಟನೆ ಆಗಬೇಕು. ಬೇಗ ಬೇಗ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮೆಟ್ರೋದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ನೆನಪಾದರು. ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಿಗೊಂದು ಮೆಟ್ರೋ ಟ್ರೇನ್ ಇದೆ. ಮೆಟ್ರೋ ಸ್ಟೇಷನ್ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಕಾಲಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಓಡುವ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಏನೋ ತಹ ತಹ. ಮೆಟ್ರೋ ಟ್ರೇನ್ ಬರಬೇಕು. ತಕ್ಷಣ ಹತ್ತಬೇಕು. ಹತ್ತಿ ಸೀಟ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಕೈಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ತಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾಕೆ ಈ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತ, ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ವೇಗ ಇರಬೇಕಾದರೆ ಇವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇನ್ನೆಂತಹ ಆವೇಗ ಇರಬೇಡ.

ನಾವು ಯೋಚಿಸುವ ವೇಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಬೇಕೆನ್ನುವ, ಬಹಳ ಸ್ಪೀಡ್ ಆದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಕಲವೂ ಇರುವಾಗ ಇಂತಹ ವೇಗ, ಭರಾಟೆ ಸಹಜವೇನೋ. ಯಾಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಧಾನ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಅಸಹನೆ ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನ ಅಸಹನೆ ಎನ್ನಲೋ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಎನ್ನಲೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು, ಕೋಪವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು. ಮಳೆ ನೋಡುತ್ತ ಕೂತೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೆ. ಆ ನಂತರ ಮಳೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಮಳೆಯ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಎಂತಹ ಬಿಸಿಲು ಬಂತು ಎಂದರೆ ಮುಗಿದ ಮಳೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಿಸಿಲಿನ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪು ತುಂಬ ಹಿತವೆನ್ನಿಸಿತು. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಳೆ ನೋಡಿದೆ, ಈಗ ಬಿಸಿಲನ್ನೂ ನೋಡೋಣ ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟು, ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಾಗಲೂ ಎಲ್ಲವೂ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ನಿಶ್ಚಿಂತವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು ಮಾತ್ರ ಏನೇನೋ ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಮೈಮರೆತು ಮಗ್ನರಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಮಳೆಯನ್ನು, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದು ಆಗತಾ ಇದೆ. ಯಾಕೋ ಇದನ್ನ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಗೆ. ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಕು. ನಾವು ಏನನ್ನೋ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸುಮ್ಮನೇ ಇದ್ದರೂ ತನ್ನಪಾಡಿಗೆ ತಾನು ಆಗುವ ಕೆಲಸಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಇವೆ.

ಮಳೆ ಬಂತು ಹಾಗೆ ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲೂ ಬರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಳೆಯನ್ನು ನೋಡುವ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಸಹಜ ತಾಳ್ಮೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಒಂದಾದ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಬಲಿತರೆ ಸಾಕು. ಕಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಸುಖಕ್ಕೂ ಇದೇ ಉತ್ತರ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇದುವೇ ನಾವು ಏರಬಹುದಾದ ಎತ್ತರ.

ನಮಗೆ ಇನ್ನೆಂತಹ ಅವಸರ, ಧಾವಂತ, ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿನ ಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗಿನ ಓಟ ಎಂದರೆ ನಾವು ಒಂದು ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿ ಇನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ 10 ಸೆಕೆಂಡ್ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡರು ಏನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಕುತೂಹಲ ಶುರು. ಅಂದರೆ ಅಂತಹ ತೀವ್ರ ತಹ ತಹ. ಹುಷಾರಿಲ್ಲವಾ ವೈದ್ಯರ ಮುಂದೆ ಕೂತು ಎದ್ದು ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ವಾಸಿ ಆಗಿಬಿಡಬೇಕು. ಅಷ್ಟು ಕ್ಷಿಪ್ರ. ಇದೊಂದೇ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲವುಗಳಿಗೂ ನಮಗೆ ಇಂತಹದೇ ವೇಗ. ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಕಾಯುವ ತಾಳ್ಮೆ ಇಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ಈಗ ತಾಳ್ಮೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳಲು ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವ ಹಾಗೆ. ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಎಲ್ಲ ಆಗತ್ತಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಆಗುವವರೆಗೂ ಕಾಯಬೇಕು.

ಒಂದೆಡೆ ಕೂತು ಸುಮ್ಮನೇ ಒಳಗನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅದೇ ಧ್ಯಾನವಂತೆ. ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು, ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನೇ ಸಾಕ್ಷೀ ಭಾವದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದರೂ ಸಾಕು ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕಾಲ ಬುಡದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಬೇಕು.

ಸುರಿವ ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ಕೇವಲ ತಾಳ್ಮೆ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯೂ ಹೌದು.

————-

ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ

286637_218799308166417_3412973_o[1]“ಒದ್ದೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರೀತಿ” ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಮೂಲಕ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಸುಧಾ ಶರ್ಮಾ ಚವತ್ತಿ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೇಖನ, ಅಂಕಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಿತರು. “ಆವಿಯಾಗಿದೆ ಮಾತು” (ಮಲ್ಲಿಗೆ), “ಷೇರೆಂಬ ಮಾಯಾಂಗನೆ” ( ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ), “ಪ್ರಾಫಿಟ್ ಪ್ಲಸ್” (ವಿಜಯವಾಣಿ) ಪ್ರಕಟಿತ ಅಂಕಣಗಳು. ಕಿರುತೆರೆ ಕಾರ್ಯರ್ಕಮಗಳ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಿರ್ಮಾಣ, ನಿರೂಪಣೆಯ ಅನುಭವ. ಈಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಇವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ. ಸಮೂಹ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯೂ ಇವರ ಉತ್ಕಟ ಪ್ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

Share

One Comment For "ಮಳೆ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ…
ಸುಧಾ ಶರ್ಮ ಚವತ್ತಿ ಕಾಲಂ
"

  1. nagraj Harapanahalli
    23rd August 2017

    ಮಳೆ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸಿನ ಕುರಿತು ಬರೆದ ಬರಹ ಇದು. ಕರಾವಳಿ ,ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆ ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅದಕ್ಕೂ ಅವಸರ. ಈಚೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಒಂದೆರಡು ದೀರ್ಘ ಮಳೆಯನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಒಂದೆರಡು ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದವು.ದಂಂಡೆ ಕಾಡಿದಷ್ಟೇ ಮಳೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ಪುಟ್ಟದಾಗಿ ಒಂದು ಚೆಂದ ಹಾಡಿನಂತಿದೆ.

    Reply

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 2 days ago No comment

    ಕ್ರೈಸ್ತರ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಅಭಿಯಾನದ ಕರೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ

        ಪ್ರಸ್ತಾಪ     ಹುಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ಭಟಿಸುವ ಹಿಂದುತ್ವದ ಸ್ವಘೋಷಿತ ವಾರಸುದಾರರು ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ಈ ದೇಶದವರಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ದೇಶದಿಂದ ಒದ್ದೋಡಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದಿನಾಚರಣೆ, ಗಣರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನೂ ಧ್ವಜಾರೋಹಣ ಮಾಡಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಹಾಡಿ ಆಚರಿಸಿಯೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಶುರುಮಾಡುವ ಕ್ರೈಸ್ತರಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮಾಡುವ ಸೇವೆಯನ್ನು ...

  • 2 days ago No comment

    ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ಹೆಂಗಸು

      ಕವಿಸಾಲು               ತಲೆಮಾರುಗಳ ಸ್ಥಿರತೆ ಕಮಾನ ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಬಾಗಿದ ಹುಬ್ಬುಗಳಲಿ ತೂಗಿ ಕಂದು ಕಣ್ಣುಗಳ ಆಳದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಅಡಗಿದ ಇನಿತಿನಿತು ಬಾಲ್ಯದ ಭಯಗಳ ನಡುವೆ ಇಣುಕುವ ವಿನಯದಿ ವಿಧೇಯ ಹೆಂಗಸಿದ್ದಾಳೆ, ಆಳಲ್ಲ ಬಾಯೆಂಬ ಬಾಯಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಪಳಗಿ ಸರಿಯೆಂಬುದ ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ಅರುಹಿ ಉದ್ದುದ್ದ ಭಾಷಣಗಳ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು ತೂಗಿ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಒಗಟಿನ ಜೀವನ ಸೌಂದರ್ಯವ ಆಸ್ವಾದಿಸುವಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಿದ್ದಾಳೆ, ಕಳೆಯಿಲ್ಲ ಶಿರವೆಂಬ ಶಿಖರವ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊನಾರ್ಕ್ ‘ಕಾಲ ದೇಗುಲ’

      ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ ...

  • 1 week ago No comment

    ಅಳಿದುಳಿದ ಊರಿನ ಹೂದೋಟದೊಳಗೆ

      ಕವಿಸಾಲು       ಯಾವ ಕತ್ತಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸದಿರಲಿ! ಹಗಲು ಸೂರ್ಯನ ಬಿಸಿಲ ಕುಣಿಕೆ ಬಿಗಿಬಿಗಿ ಉರಿಯುವ ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುವ ಭಯದ ಕಂಪನ ಬಿಸಿಯುಸಿರೂ ಧಗೆಯಾಗಿ ಅರಳಿದ ಮಲ್ಲೆಹೂಗಳು ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ ರಕ್ಕಸ ಗಣಕೊ ಭಾರೀ ಭೋಜನದೌತಣ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಕತ್ತು ಹಿಚುಕಿ ಭ್ರೂಣಗಳ ಕಲೆಸಿಹಾಕಿ ಕಟ್ಟಬಯಸಿದ ಭವ್ಯ ಸೌಧಗಳ ಬುನಾದಿಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳ ರಾಶಿ ಒರೆಯಲ್ಲವಿತ ಕತ್ತಿಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಒಳಕೋಣೆಯ ಸಂಚುಗಳು ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕೊಲ್ಲುವ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಜಾನೂ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ!

                      ನಾನು ಸಾಹಿತಿಯಾಗುವ ಕನಸನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವಳಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನೊಡನೆ ಒಡನಾಡುವಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಬರಹ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ!   ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ, ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಟೂನು ಚಿತ್ರಗಳು ಊರಿನ ಸಿನೆಮಾ ಟೆಂಟಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ಕಡಿಮೆ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲವೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾಮನ ಥಿಯೇಟರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ಸಿನೆಮಾ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 weeks ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    3 weeks ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    4 weeks ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    4 weeks ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...