Share

ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಶಬ್ದಗಳ ಜೊತೆ ಸರಸ
ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

ಪುಸ್ತ ಕ ಅವಲೋಕನ

ಹರಿದು ಕೂಡುವ ಕಡಲು (ಗಜಲ್‍ಗಳು)
ಲೇ: ಗಣೇಶ್ ಹೊಸ್ಮನೆ
ಪ್ರ: ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ, ಗದಗ
ಬೆಲೆ: ರೂ.60

 

ಣೇಶ್ ಹೊಸ್ಮನೆ ಕೃಷಿಕ. ಶಿರಸಿಯ ಜಾನ್ಮನೆಯ ಕೃಷಿಕ ಕವಿ. ಗಣೇಶ ಹೊಸ್ಮನೆ ಸಹೃದಯಿ ಮನುಷ್ಯ. ಪ್ರಚಾರ ಬಯಸದ, ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಬರೆಯುತ್ತಾ, ಲೋಕದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುತ್ತಾ, ಅದಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರು. ಕೃಷಿಯ ಬಿಡುವಿನ ನಡುವೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಗೆ, ಕರೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಬರುವ ಅವರು ಸಾಹಿತ್ಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಹ ಮೌನವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವರು.

ಅವರ ಗಜಲ್‍ಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸತ್ವಯುತವಾಗಿ ಬಳಸಿರುವುದು ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಗಜಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ತುಂಬಿದ ಅವರು, ನೆಲದ ಸತ್ವಯುವ ಗಜಲ್ ಬರಹಗಾರರ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ತುಂಬಾ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಗುಣ ಕವಿಗೆ ದಕ್ಕಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಗಣೇಶ್ ಅವರ ಗಜಲ್ ಓದಿದಾಗ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅಂಗೈನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ಹಿಡಿದು ತೋರಿಸುವ ಅವರ ಗಜಲ್‍ಗಳು, ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಿಡುವ ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಹದ್ದು. ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಪಾರ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೆಡಗು, ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಾನಿಧ್ಯದ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲವೂ ಹರಿದು ಕೂಡುವ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಚಲನೆಯನ್ನು ಗಜಲ್ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲೆ ಬೆಸೆಯುವ ಅವರು ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಬಗೆ ಸಹ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಜೀವನದ ತಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳ ಹೊರಡುವ ಕೃಷಿಕ ಕವಿಯನ್ನು ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಂಬನಿಗಳು ಚೆಲ್ಲಿವೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಖುಷಿಯಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗಿದೆಯೋ ಗೆಳೆಯಾ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಜೀವವಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕತ್ತಲಿದೆಯೋ ಗೆಳೆಯಾ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿವೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ!

ಈ ಗಜಲ್ ಓದುವಾಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೇ ಜಗಳ ಕೂಡ ಮಾಡಲಾರೆ ಎಂಬ ಕವಿ ಚಂಪಾ ಅವರ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ಕತ್ತಲಿರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು, ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಸಹ ಮಿಂಚಿಹೋಯಿತು. ಕೊಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹುಡುಕಬೇಕು. ದ್ವೇಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು. ಇದು ಬದುಕಿನ ತತ್ವ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಪಲಾಯನವಾದವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲ ತತ್ವವನ್ನು ಈ ಗಜಲ್ ನಿವೇದಿಸುತ್ತದೆ.

ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನು ಗಣೇಶ್ ಬೆಸೆಯುವ ಪರಿ ನೋಡಿ; ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಂತಿಯಾದರೂ ಇರಲಿ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ/ನಿನ್ನ ಒಲವಿನ ಬೆಳದಿಂಗಳಾದರೂ ಇರಲಿ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ/ ಬದುಕಲೇನಿದೆ ನನ್ನೊಳಗೆ? ಬರಿದೆ ನಶ್ವರವೆಲ್ಲ / ನಿನ್ನ ಜೀವದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ ಇರಲಿ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಾನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಾವನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯುವಾಗ `ಬೆಳಕು-ನೆರಳಿನಾಟದಲೇ ಬೆಳೆದು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ ಜಗವು/ಆಟ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಜೀವಗಳ ಕರೆಯದಿರು ಕತ್ತಲೆಯೇ!’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಗಜಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿರುವ ಪಾಪವನೆಂದಿಗೂ ಸಾವು ಕ್ಷಮಿಸದು ಹೊಸ್ಮನೆ/ಸಾವನೂ ಮರೆಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋವುಗಳೇ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಿವೆ! ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕ ವೈರುದ್ಧ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸುವ ಬಗೆ ಇದು.

ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ಮಾಡುವ ಇವರ ಮತ್ತೊಂದು ಗಜಲ್ ಹೀಗಿದೆ…

“ಮುಗಿಲು ಹನಿ ಚೆಲ್ಲುತಿದೆ,ಹಸಿರಾಗಿ ನೆಲದೊಳಗೆ ಚಿಗುರೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಬೀಜಗಳ ಹೊತ್ತು ಹೂವಾಗಿ ಅರಳೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ
ಮುನಿಸು, ಆಕ್ರೋಶ ದ್ವೇಷಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುವವು ಬರಸಿಡಿಲಿನಂತೆ
ಚೆಲ್ಲಿದ ಮುಗಿಲ ಹನಿಗಳಷ್ಟೇ ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಹಿಡಿಯೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ…” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದು ಸೋಲುತಲಿ ಜೀವನವ ಜಯಿಸೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ/ ಬೆರೆತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಆತ್ಮದೊಳಗಾದರೂ ಬದುಕಿ ಉಳಿಯೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ! ಎಂಬುದು ಕೃಷಿಕನ ತತ್ವ, ಕವಿಯ ತತ್ವವೂ ಕೂಡಾ ಆಗಿದೆ.

“ಕಾಗದದ ಚೂರಿನಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಜನರ ಕಿಮ್ಮತ್ತನು
ಕೈತುಂಬ ಉಳ್ಳವರ ನಡತೆಯಲಿ ಅನ್ಯಾಯ ಇರಬಾರದೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂಬಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳಗಿನ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಆದರ್ಶ ಹೇಳುತ್ತಾ ಟೊಳ್ಳುತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ವಿಡಂಬಿಸುತ್ತಲೇ ಪರಿಮಳದ ಹೂವುಗಳು ಕೆಸರಿನಲಿ ಅರಳಬಾರದೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ! ಎಂಬ ಆಶಾವಾದವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ ಕವಿ.

ನಾ ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದೆ ಬದುಕು ಎನ್ನುವ ಧರ್ಮ, ಯಾರನೂ ಕೊಲ್ಲಬೇಕಿಲ್ಲ ಅದಕಾಗಿ ನಾನು ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಓದುಗನ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ಜಗವ ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸಹೃದಯನಿಗೆ ಎಸೆಯುವ ಗಣೇಶ್, ಹರಿವ ಹೊಳೆಗಳ ಸುಳಿಯ ಸೆಳವನು ದಾಟಿ ಬಂದೆ/ ಹರಿಯಲಾಗದೇ ಅಲೆವ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳನು ದಾಟಿ ಬಂದೆ/ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಾನೆಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ/ ನನ್ನನ್ನು ಬರಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿಸಿ ಸದಾ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ!! ಎಂಬ ಆಶಯದ ಗಜಲ್ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರ ಬಯಕೆಯೂ ಆಗಿದೆ.

————-

ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

nhಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಹುಟ್ಟೂರು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಮೈದೂರು-ಚಿಗಟೇರಿ  ಬೆಳೆದ ಊರು. ಪಿಯು ಓದಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ. ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ., ಕವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ದಾವಣಗೆರೆ, ಸದಾಶಿವಗಡ ಮತ್ತು ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸದ್ಯ ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನವಾಹಿನಿ, ಜನಾಂತರಂಗ, ಲೋಕದರ್ಶನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ  ಇವರು, ಈ ಟಿವಿ ಕನ್ನಡ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಬಳಿಕ ಈಗ ಉದಯವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವರದಿಗಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2009ರಲ್ಲಿ ‘ಕಡಲದಂಡೆಗೆ ಬಂದ ಬಯಲು’ ಎಂಬ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ, 2013ರಲ್ಲಿ ‘ಬಿಸಿಲ ಬಯಲ ಕಡಲು’ ಎಂಬ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಣೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...