Share

ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಶಬ್ದಗಳ ಜೊತೆ ಸರಸ
ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

ಪುಸ್ತ ಕ ಅವಲೋಕನ

ಹರಿದು ಕೂಡುವ ಕಡಲು (ಗಜಲ್‍ಗಳು)
ಲೇ: ಗಣೇಶ್ ಹೊಸ್ಮನೆ
ಪ್ರ: ಲಡಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶನ, ಗದಗ
ಬೆಲೆ: ರೂ.60

 

ಣೇಶ್ ಹೊಸ್ಮನೆ ಕೃಷಿಕ. ಶಿರಸಿಯ ಜಾನ್ಮನೆಯ ಕೃಷಿಕ ಕವಿ. ಗಣೇಶ ಹೊಸ್ಮನೆ ಸಹೃದಯಿ ಮನುಷ್ಯ. ಪ್ರಚಾರ ಬಯಸದ, ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಬರೆಯುತ್ತಾ, ಲೋಕದ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗುತ್ತಾ, ಅದಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರು. ಕೃಷಿಯ ಬಿಡುವಿನ ನಡುವೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಗೆ, ಕರೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಬರುವ ಅವರು ಸಾಹಿತ್ಯ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಹ ಮೌನವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವರು.

ಅವರ ಗಜಲ್‍ಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸತ್ವಯುತವಾಗಿ ಬಳಸಿರುವುದು ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ಗಜಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ತುಂಬಿದ ಅವರು, ನೆಲದ ಸತ್ವಯುವ ಗಜಲ್ ಬರಹಗಾರರ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ತುಂಬಾ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಗುಣ ಕವಿಗೆ ದಕ್ಕಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಗಣೇಶ್ ಅವರ ಗಜಲ್ ಓದಿದಾಗ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅಂಗೈನಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ಹಿಡಿದು ತೋರಿಸುವ ಅವರ ಗಜಲ್‍ಗಳು, ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಿಡುವ ಅವರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಹದ್ದು. ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಪಾರ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೆಡಗು, ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಾನಿಧ್ಯದ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲವೂ ಹರಿದು ಕೂಡುವ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿದೆ. ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಚಲನೆಯನ್ನು ಗಜಲ್ ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲೆ ಬೆಸೆಯುವ ಅವರು ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಬಗೆ ಸಹ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಜೀವನದ ತಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳ ಹೊರಡುವ ಕೃಷಿಕ ಕವಿಯನ್ನು ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಂಬನಿಗಳು ಚೆಲ್ಲಿವೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಖುಷಿಯಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗಿದೆಯೋ ಗೆಳೆಯಾ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಜೀವವಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ

ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕತ್ತಲಿದೆಯೋ ಗೆಳೆಯಾ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿವೆಯೆಂದು ತಿಳಿದೆ!

ಈ ಗಜಲ್ ಓದುವಾಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೇ ಜಗಳ ಕೂಡ ಮಾಡಲಾರೆ ಎಂಬ ಕವಿ ಚಂಪಾ ಅವರ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ಕತ್ತಲಿರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದು, ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಸಹ ಮಿಂಚಿಹೋಯಿತು. ಕೊಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹುಡುಕಬೇಕು. ದ್ವೇಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು. ಇದು ಬದುಕಿನ ತತ್ವ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಪಲಾಯನವಾದವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲ ತತ್ವವನ್ನು ಈ ಗಜಲ್ ನಿವೇದಿಸುತ್ತದೆ.

ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನು ಗಣೇಶ್ ಬೆಸೆಯುವ ಪರಿ ನೋಡಿ; ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಂತಿಯಾದರೂ ಇರಲಿ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ/ನಿನ್ನ ಒಲವಿನ ಬೆಳದಿಂಗಳಾದರೂ ಇರಲಿ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ/ ಬದುಕಲೇನಿದೆ ನನ್ನೊಳಗೆ? ಬರಿದೆ ನಶ್ವರವೆಲ್ಲ / ನಿನ್ನ ಜೀವದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೂ ಇರಲಿ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಾನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಾವನ್ನು ಕುರಿತು ಬರೆಯುವಾಗ `ಬೆಳಕು-ನೆರಳಿನಾಟದಲೇ ಬೆಳೆದು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ ಜಗವು/ಆಟ ಮುಗಿಯುವ ಮೊದಲೇ ಜೀವಗಳ ಕರೆಯದಿರು ಕತ್ತಲೆಯೇ!’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಗಜಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿರುವ ಪಾಪವನೆಂದಿಗೂ ಸಾವು ಕ್ಷಮಿಸದು ಹೊಸ್ಮನೆ/ಸಾವನೂ ಮರೆಸಿದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೋವುಗಳೇ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಿವೆ! ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕ ವೈರುದ್ಧ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸುವ ಬಗೆ ಇದು.

ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ಮಾಡುವ ಇವರ ಮತ್ತೊಂದು ಗಜಲ್ ಹೀಗಿದೆ…

“ಮುಗಿಲು ಹನಿ ಚೆಲ್ಲುತಿದೆ,ಹಸಿರಾಗಿ ನೆಲದೊಳಗೆ ಚಿಗುರೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ
ಪ್ರೀತಿಯ ಬೀಜಗಳ ಹೊತ್ತು ಹೂವಾಗಿ ಅರಳೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ
ಮುನಿಸು, ಆಕ್ರೋಶ ದ್ವೇಷಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುವವು ಬರಸಿಡಿಲಿನಂತೆ
ಚೆಲ್ಲಿದ ಮುಗಿಲ ಹನಿಗಳಷ್ಟೇ ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಹಿಡಿಯೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ…” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದು ಸೋಲುತಲಿ ಜೀವನವ ಜಯಿಸೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ/ ಬೆರೆತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಆತ್ಮದೊಳಗಾದರೂ ಬದುಕಿ ಉಳಿಯೋಣ ಜತೆಯಾಗಿ! ಎಂಬುದು ಕೃಷಿಕನ ತತ್ವ, ಕವಿಯ ತತ್ವವೂ ಕೂಡಾ ಆಗಿದೆ.

“ಕಾಗದದ ಚೂರಿನಲಿ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಜನರ ಕಿಮ್ಮತ್ತನು
ಕೈತುಂಬ ಉಳ್ಳವರ ನಡತೆಯಲಿ ಅನ್ಯಾಯ ಇರಬಾರದೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂಬಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳಗಿನ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ, ಆದರ್ಶ ಹೇಳುತ್ತಾ ಟೊಳ್ಳುತನದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ವಿಡಂಬಿಸುತ್ತಲೇ ಪರಿಮಳದ ಹೂವುಗಳು ಕೆಸರಿನಲಿ ಅರಳಬಾರದೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ! ಎಂಬ ಆಶಾವಾದವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ ಕವಿ.

ನಾ ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದೆ ಬದುಕು ಎನ್ನುವ ಧರ್ಮ, ಯಾರನೂ ಕೊಲ್ಲಬೇಕಿಲ್ಲ ಅದಕಾಗಿ ನಾನು ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯತ್ವವನ್ನು ಓದುಗನ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕಿದೆ ಎಂದು ಜಗವ ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸಹೃದಯನಿಗೆ ಎಸೆಯುವ ಗಣೇಶ್, ಹರಿವ ಹೊಳೆಗಳ ಸುಳಿಯ ಸೆಳವನು ದಾಟಿ ಬಂದೆ/ ಹರಿಯಲಾಗದೇ ಅಲೆವ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳನು ದಾಟಿ ಬಂದೆ/ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಾನೆಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ/ ನನ್ನನ್ನು ಬರಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನಾಗಿಸಿ ಸದಾ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ!! ಎಂಬ ಆಶಯದ ಗಜಲ್ ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರ ಬಯಕೆಯೂ ಆಗಿದೆ.

————-

ನಾಗರಾಜ್ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ

nhಹರಪನಹಳ್ಳಿ ಹುಟ್ಟೂರು. ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಮೈದೂರು-ಚಿಗಟೇರಿ  ಬೆಳೆದ ಊರು. ಪಿಯು ಓದಿದ್ದು ಕೊಟ್ಟೂರಿನಲ್ಲಿ. ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ., ಕವಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ. ದಾವಣಗೆರೆ, ಸದಾಶಿವಗಡ ಮತ್ತು ಭಟ್ಕಳದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಸದ್ಯ ಕಾರವಾರದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನವಾಹಿನಿ, ಜನಾಂತರಂಗ, ಲೋಕದರ್ಶನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ  ಇವರು, ಈ ಟಿವಿ ಕನ್ನಡ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿಗೆ ವರದಿಗಾರಿಕೆ ಬಳಿಕ ಈಗ ಉದಯವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ವರದಿಗಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 2009ರಲ್ಲಿ ‘ಕಡಲದಂಡೆಗೆ ಬಂದ ಬಯಲು’ ಎಂಬ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ, 2013ರಲ್ಲಿ ‘ಬಿಸಿಲ ಬಯಲ ಕಡಲು’ ಎಂಬ ಕವಿತಾ ಸಂಕಲನ ಪ್ರಕಟಣೆ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...