Share

ಗಾಂವಟಿ ಕಥೆಗಳ ಸೊಗಸು
ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

ಪುಸ್ತಕ ಅವಲೋಕನ

 

ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಗಂಗೆ (ಕಥಾ ಸಂಕಲನ)

ಲೇ: ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕ ಹಿಚಕಡ

~

ವಿವಿಧ ಮಜಲುಗಳ ಕಥಾ ಹಂದರವನ್ನ ಚಂದದ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಹಣೆದುಕೊಟ್ಟಿರುವ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರ ಪ್ರಥಮ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಎದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಾವೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಮೆಟ್ರೋಪಾಲಿಟನ್ ಕಥೆಗಳ ಅತೀತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೈ ಮರೆತವರಿಗೆ ಅಪ್ಪಟ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡಿನ ‘ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಗಂಗೆ’ ಸಂಕಲನದ ಕಥೆಗಳು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಮರಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಕಥಾ ಹಂದರಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಕಥೆಯ ಒಳಾಂತರಂಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳತೋಟಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಸುಖದ ಆಗರವೂ ಅಲ್ಲ, ಹಾಗಂತಾ ದುಃಖವೇ ಘನಿರ್ಭವಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಸಮಸಮವಾಗಿ ಬೆರೆತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕಥೆಗಳು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುತ್ತವೆ. ಒಟ್ಟೂ ಹತ್ತು ಕಥೆಗಳಿರುವ ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯು ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ರಾಜಧಾನಿಯ ಶಿಷ್ಟ ಭಾಷೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿರುವ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಂಕೋಲೆಯ ತೀರಾ ಗ್ರಾಮ್ಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರ ಶಕ್ತಿ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಸರಳ ಭಾಷೆಯ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡಿನ ಈ ಕಥೆಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

‘ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿಯ ಕೋಳಿ ಮರಿಗಳು’ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಕಥೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹದ್ದು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಬೀಳಿಸಿದ ಮರಿಯೊಂದನ್ನು ಜತನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡ ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕನಸು. ಅವಳ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಒಡೆಯನ ಹತ್ತಿರ ಪಡೆದ ಮುವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯ ಸಾಲವನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ತೀರಿಸುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಗಂಡ ಸಾಯುವಾಗ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಹೊರೆಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತನ ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಆ ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣು ಮುದುಕಿಯಿದ್ದಳು. ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೋಳಿ ಮರಿ ಬೆಳೆದು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡಿ, ಆ ಮರಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೊಂದೇ ನಾನಾ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲವಾಗಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎರಡು ಕೋಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಸ್ವಂತ ಮಗನೇ ಕದ್ದೊಯ್ದ ನಂತರವೂ ಇರುವ ಒಂದು ಹುಂಜವನ್ನು ಮಾರಿ ಮೂವತ್ತೈದು ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲ ಸಾಲ ತೀರುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿ ಕಬ್ಬೆಕ್ಕಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೇ ಕಥೆ ‘ಬಾಳೆಗೊನೆ ಮತ್ತು ಚಿಗರೆಕೋಡು’ ಕೂಡ ಬಾಳೆಗೊನೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಹಿಂದೆಂದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಗರೆ ಕೋಡನ್ನು ಮಾರಿ ಮನೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸುಕ್ರು ಗೌಡ ಅಂಕೋಲೆ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕೇಳಿ ಶಂಕರನ ದೌಲತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಲುಗಿ ಹಬ್ಬವೂ ಬೇಡ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯೂ ಬೇಡ, ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗದೇ ಮನೆ ಸೇರಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಕೊಂಡವ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿನಲ್ಲಿನ ಪೋಲಿಸರ ಆರ್ಭಟಕ್ಕೆ ನಡುಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದವನೇ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೋಷ ಹೊಂದಿದ ಮುಖಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವನ್ನು ಬಾಳೆಗಿಡವನ್ನು ಕಡಿದೆಸೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ರೂಪಕವೆಂಬಂತೆ ಬಂದಿದೆ.

ಇವೆರಡೂ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಶೋಷಣೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿಯ ಗಂಡ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಸಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಒಡೆಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜೀತ ಮಾಡಿದಾಗ್ಯೂ ಒಡೆಯನ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಸಾಲ ತೀರಿದೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸಿ ಕಾದವನು ಕೊನೆಗೂ ಅದನ್ನು ಕೇಳದೇ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ ತೀರಿದೆ ಎಂದು ಆತನ ಒಡೆಯ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೆಂದು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಹೇಳಿದವನು. ಗಂಡನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೆ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಜೀತ ಮಾಡಿದರೂ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲಾಗದ ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿ ಕೊನೆಗೂ ಕೋಳಿ ಮಾರಿ ಸಾಲ ತೀರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಈಡೇರದೆ ಹತಾಶಳಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದ ಬಾಳೆಗೊನೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿನ್ನಲೆಂದು ಬಿಡದೇ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಿಂದೆಂದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಗರೆ ಕೋಡನ್ನು ಮಾರಿ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುವ ಇರಾದೆಯಿಂದ ಪೇಟೆಗೆ ಬಂದ ಗೌಡ ಕೇಳಿ ಶಂಕರನ ಉಚಾಪತಿಯಿಂದ ನರಳಿ ಮನೆಯ ಬಾಳೆಗಿಡವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಡಿದು ಹಾಕುವುದು ಇಂತಹುದ್ದೊಂದು ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಉಳಿದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಪದರ ಪದರವಾಗಿ ನಮ್ಮೆದುರು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಯೇ ಅನನ್ಯ. ಅಪ್ಪ ಯಾರು ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ರಮೇಶ ಊರವರ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಸತ್ತು ತನ್ನ ಮಗಳ ಮದುವೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎಂದೋ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದವನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಆತನೇ ತನ್ನಪ್ಪ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತ, ಅವನ ಅಲ್ಪ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆದು ಅದನ್ನು ಅಧೀಕೃತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿದನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನ ಮೃಗೀಯತೆಯ ಅನಾವರಣಗೊಂಡರೆ, ಮನೆಯ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ದೂರ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನಂತರ ಆ ಬೆಕ್ಕು ತನ್ನ ಮರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುವ ಪರಿನೋಡಿ ವಿಹ್ವಲನಾಗುವ ನಿರೂಪಕ ಬೆಕ್ಕಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆಗೆ ಮರಗುವುದು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಬೆಕ್ಕು ತನಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟೀತು ಎಂದೇ ಯೋಚಿಸಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುವುದು ಬೆಕ್ಕಿನ ಬಿಡಾರದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರದ ಕನ್ಯೆ ಸಾಕಾರಗೊಂಡು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಈರ್ಶ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತರವೋ ಎಂಬಂತೆ ಅದೇ ದಿನ ಮರ ಮುರಿದು ಮರಣದ ಹೊಸ್ತಿಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಗೆಳೆಯ ಏನೂ ಅರಿಯದ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬಾಳುಕೊಡುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಬಯಸಿದ್ದು ಕಾಲಿಗೆಡರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಯಾರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರದ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಡುವ ಆತನ ನಿರ್ಧಾರದ ಕಥೆ ಇರುವ ‘ನಾಮಕರಣ’ ಕಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಸೆ, ಬಯಕೆ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ಸ್ನೇಹದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳಿನ ಮಾತು ಹೇಳಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಬದುಕಿನ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿ ಸುರೇಶನಿಗೆ ಎಂತಾ ಆಯ್ತು ಇದ್ದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಹತ್ತಾರು ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಕಥೆಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಜೋಡೆತ್ತು ಮತ್ತು ರಾಮ ಹಾಗೂ ಭಗ್ನ ಮೂರ್ತಿ ಕಥೆಗಳು ಮಾಮೂಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾದರವನ್ನೇ ಬಿಚ್ಚಿಡುವ, ಆ ಮೂಲಕ ಗಂಡೆಂಬ ಗಂಡಿನ ಮರ್ಯಾದೆ ಮುಕ್ಕಾಗುವ ವಿಷಯ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಒಂದಿಡಿ ಸಂಸಾರದ ನೊಗವನ್ನು ತಾನೊಬ್ಬಳೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಹೆಣ್ಣು ಪಡುವ ನೋವಿನ ಚಿತ್ರಣವನ್ನೂ ಅದು ತೆರೆದಿಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಕಥೆ ‘ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಗಂಗೆ’ ಮಾತ್ರ ಸಾಂಗ್ಯಾ ಬಾಳ್ಯಾದ ಕಥೆಯನ್ನೊಳಗೊಂಡು ಮತ್ತದೇ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾದರದ ಕಥೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಬಸಿರಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಸಮಾಜ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎದುರು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡದಿರುವುದನ್ನು ಗಂಗೆ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಕಥಾ ಸಂಕಲನದ ಮತ್ತೊಂದು ಆಕರ್ಷಣೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಶಬ್ದಭಾರಗಳಿಂದ ಕಥೆ ನಲುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಥೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೇ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಥಾ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬಹುದು. ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೂಗಿಗಿಂತ ಮೂಗುತಿ ಭಾರ ಎಂದೆನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸರಳವಾದ ಸುಲಲಿತವಾದ ಭಾವಗಳು ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟಂತೆ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ. ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳು ಅಂಕೋಲೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ 1963ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಲ್ಲೂ ಭಾಷೆಯು ಒಡಕನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಒಂದು ಕಥಾ ಸಂಕಲನಕ್ಕಾಗಿ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಕಾದ ಸಂಯಮಿ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರು ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಕಾವ್ಯದಂತೆಯೇ ಕುಸುರಿ ಕೆತ್ತುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕಥೆಗಳು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿವೆ. ಬತ್ತದ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ.

———–————-

ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

shrಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಅಂಕೋಲದವರು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಕವಿತೆ, ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳಿಂದ ಪರಿಚಿತರು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 3 days ago No comment

    ಈ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿತಿಯೊಡನೆ…

        ಸಣ್ಣಕಥೆ ಮೂಲ ಇಂಗ್ಲೀಷ್: ಸುಲಮಿತ್ ಈಶ್-ಕಿಶೋರ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಉದಯ್ ಇಟಗಿ       ಸಂಜೆಯ ಆರು ಘಂಟೆಗೆ ಆರು ನಿಮಿಷ ಮಾತ್ರ ಬಾಕಿಯಿದೆ – ಹಾಗಂತ ನಗರದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ದುಂಡನೆಯ ಗಡಿಯಾರ ಹೇಳಿತು. ಎತ್ತರದ ಹದಿಹರೆಯದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆಗಷ್ಟೆ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಾಡಿ ಕಂದಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನೊಮ್ಮೆತ್ತಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ...

  • 4 days ago No comment

    ಯಾವುದು ಈ ಧಾವಂತದ ದಿಕ್ಕು?

      ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರವೇಶ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ನ್ಯಾಯವಲ್ಲದ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾರ ತುರಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಆಹ್ವಾನ.       रिमझिम गिरे सावन, सुलग सुलग जाये मन भीगे आज इस मौसम में लगी कैसी ये अगन ಏನೋ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ, ಏನೋ ಒಂದು ಉರಿ, ಏನೋ ಒಂದು ಚಡಪಡಿಕೆ, ಒಂಥರಾ ಬೂದಿ ...

  • 6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು…

          ಕವಿಸಾಲು       ಕಾಲವೊಂದಿತ್ತು… ಕೈಯ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದು ಕುರುಳ ತಿದ್ದುವ ನೀರೆ ನಾನಾಗ.. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ… ಈಗ, ಆ ಕನ್ನಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ… ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮೋಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ.. ನೆರಿಗೆ ತುಂಬಿದ ಕೈ.. ನರೆಗೂದಲು ತುಂಬಿದ ಬೆಳ್ಳಿಬುಟ್ಟಿ ತಲೆ.. ಆಸರೆ ಬಯಸುವ ದೇಹ… ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸುವ ಕಂಗಳು… ನಗುವ ಹುಡುಕಿ ಬಿರಿಯಲೆಳಸುವ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ‌.. ‌ಹೃದಯದಾಳದಿಂದ ಬಂದರೂ ನಾಲಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ನುಡಿಗಳು ...

  • 1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...


Editor's Wall

  • 15 February 2018
    6 days ago No comment

    ಭ್ರಷ್ಟತೆಯೆಂಬ ಕೊಳಚೆಯ ಹರಿವೊಡೆದು…

                        ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಾವು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆವಾ? ಭ್ರಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆವಾ?   ನಾನು ತುಂಬ ಸಣ್ಣವಳಿದ್ದಾಗ ನಾವು ಆ ಮನೆ ಖರೀದಿಸಿದ್ದೆವು. ಅದರ ಎದುರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ಗಲ್ಲು ಇತ್ತು. ನಾನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅದರ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಆಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಕ್ಷರಗಳು ಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ಓದತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ...

  • 12 February 2018
    1 week ago No comment

    ಇಳಿಸಂಜೆಯ ಪ್ರೀತಿ

    ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಷಣಗಣನೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲೀಗ ಕ್ಷಣಗಳು ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾರದಷ್ಟು ಸುಂದರ. ನೆನಪುಗಳು ಬರೋಬ್ಬರಿ ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಸಾಕು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಂದು ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕ್ಷಣಗಣನೆಯ ಕಾಲವದು. ಈ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಿದ್ದು ಆ ಭೇಟಿಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಈಗಿರುವುದು ಇನ್ನೇನು ಈ ಕ್ಷಣವು ಮುಗಿದು ಹೋಗಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂಬ ಆತಂಕದ ಕ್ಷಣಗಣನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭೇಟಿಯ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago One Comment

    ತ್ಯಾಗಮಯಿ ತಾಯಿ ಕನಲಿದಳೇ ಎಂದು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ…

      ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಯಮಾನ ಕೊನೆಗಾಣುವವರೆಗೂ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಕೇಡುಗಾಲವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.     ಒಂದು ವರದಿಯನ್ನೋದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ತನ್ನ ಇವತ್ತಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬೇಕಿದ್ದ 6 ಕೋಟಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಆ ದೇಶ. ಅಲ್ಲೀಗ ಮದುವೆಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಥದೊಂದು ವಿಪರೀತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದು ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಮಗು ಎಂಬ ನೀತಿ. ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ...

  • 11 February 2018
    1 week ago No comment

    ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ಜೀವ

            | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ… (Next to Indira Gandhi) ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕವಿತೆಯ ಅನುವಾದ       ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಐದು ವರ್ಷದವಳಿರುವಾಗ ಅವರೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಮಕ್ಕಳು ಬಿಳಿಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೊಡಬೇಕೆಂದು. ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಂತಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಬಡಕಲಾಗಿದ್ದ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಲಿಪ್ ...

  • 08 February 2018
    2 weeks ago No comment

    ಇದು ಕ್ರಾಂತಿ ಪರ್ವ

                      ಪ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ನೀತಿಯೆಡೆಗೆ ಆಡಳಿತ ವೈಖರಿ ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನದಟ್ಟು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಬೇಕಾದವರೇ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಣ್ಣೀರು ಹೊಯ್ಯೊತ್ತಿರಬಹುದೇ ಎನ್ನುವ ಗುಮಾನಿ ಕಾಡದಿರುವುದಿಲ್ಲ.   ಮೊನ್ನೆ ಮನ್ಸೋರೆ (ಮಂಜುನಾಥ ಸೋಮಕೇಶವ ರೆಡ್ಡಿ) ನಿರ್ದೇಶನದ ‘ಹರಿವು’ ಚಿತ್ರ ನೋಡುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡೆನೋ! ಆಶಾ ಬೆನಕಪ್ಪ ಅವರು ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ...