Share

ಗಾಂವಟಿ ಕಥೆಗಳ ಸೊಗಸು
ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

ಪುಸ್ತಕ ಅವಲೋಕನ

 

ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಗಂಗೆ (ಕಥಾ ಸಂಕಲನ)

ಲೇ: ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕ ಹಿಚಕಡ

~

ವಿವಿಧ ಮಜಲುಗಳ ಕಥಾ ಹಂದರವನ್ನ ಚಂದದ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಹಣೆದುಕೊಟ್ಟಿರುವ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರ ಪ್ರಥಮ ಕಥಾ ಸಂಕಲನ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ತಲ್ಲಣಗಳನ್ನು ಎದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಾವೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಮೆಟ್ರೋಪಾಲಿಟನ್ ಕಥೆಗಳ ಅತೀತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೈ ಮರೆತವರಿಗೆ ಅಪ್ಪಟ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡಿನ ‘ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಗಂಗೆ’ ಸಂಕಲನದ ಕಥೆಗಳು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಮರಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಕಥಾ ಹಂದರಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಗಿದ್ದರೂ ಕಥೆಯ ಒಳಾಂತರಂಗ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳತೋಟಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಬದುಕೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಸುಖದ ಆಗರವೂ ಅಲ್ಲ, ಹಾಗಂತಾ ದುಃಖವೇ ಘನಿರ್ಭವಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಸಮಸಮವಾಗಿ ಬೆರೆತಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕಥೆಗಳು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುತ್ತವೆ. ಒಟ್ಟೂ ಹತ್ತು ಕಥೆಗಳಿರುವ ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯು ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ರಾಜಧಾನಿಯ ಶಿಷ್ಟ ಭಾಷೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗಿರುವ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಂಕೋಲೆಯ ತೀರಾ ಗ್ರಾಮ್ಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ದುಡಿಸಿಕೊಂಡ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರ ಶಕ್ತಿ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಸರಳ ಭಾಷೆಯ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಸೊಗಡಿನ ಈ ಕಥೆಗಳು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಧ್ವನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

‘ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿಯ ಕೋಳಿ ಮರಿಗಳು’ ಎಂಬ ಮೊದಲ ಕಥೆಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಹದ್ದು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಬೀಳಿಸಿದ ಮರಿಯೊಂದನ್ನು ಜತನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡ ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕನಸು. ಅವಳ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಡ ಒಡೆಯನ ಹತ್ತಿರ ಪಡೆದ ಮುವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯ ಸಾಲವನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ತೀರಿಸುವ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಗಂಡ ಸಾಯುವಾಗ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಹೊರೆಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತನ ಕೊನೆಯ ಆಸೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಆ ಹಣ್ಣು ಹಣ್ಣು ಮುದುಕಿಯಿದ್ದಳು. ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೋಳಿ ಮರಿ ಬೆಳೆದು ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡಿ, ಆ ಮರಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೊಂದೇ ನಾನಾ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲವಾಗಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎರಡು ಕೋಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಸ್ವಂತ ಮಗನೇ ಕದ್ದೊಯ್ದ ನಂತರವೂ ಇರುವ ಒಂದು ಹುಂಜವನ್ನು ಮಾರಿ ಮೂವತ್ತೈದು ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲ ಸಾಲ ತೀರುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ವಿಧಿ ಕಬ್ಬೆಕ್ಕಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೇ ಕಥೆ ‘ಬಾಳೆಗೊನೆ ಮತ್ತು ಚಿಗರೆಕೋಡು’ ಕೂಡ ಬಾಳೆಗೊನೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಹಿಂದೆಂದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಗರೆ ಕೋಡನ್ನು ಮಾರಿ ಮನೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸುಕ್ರು ಗೌಡ ಅಂಕೋಲೆ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿನ ಕೇಳಿ ಶಂಕರನ ದೌಲತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಲುಗಿ ಹಬ್ಬವೂ ಬೇಡ, ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯೂ ಬೇಡ, ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗದೇ ಮನೆ ಸೇರಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಕೊಂಡವ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿನಲ್ಲಿನ ಪೋಲಿಸರ ಆರ್ಭಟಕ್ಕೆ ನಡುಗಿ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮನೆಗೆ ಬಂದವನೇ ಅವ್ಯಕ್ತ ರೋಷ ಹೊಂದಿದ ಮುಖಭಾವದಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವನ್ನು ಬಾಳೆಗಿಡವನ್ನು ಕಡಿದೆಸೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ರೂಪಕವೆಂಬಂತೆ ಬಂದಿದೆ.

ಇವೆರಡೂ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಶ್ರೇಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಶೋಷಣೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ತಟ್ಟುತ್ತದೆ. ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿಯ ಗಂಡ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಸಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಒಡೆಯನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜೀತ ಮಾಡಿದಾಗ್ಯೂ ಒಡೆಯನ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಸಾಲ ತೀರಿದೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಸಾಲಿಗಾಗಿ ಕಾತರಿಸಿ ಕಾದವನು ಕೊನೆಗೂ ಅದನ್ನು ಕೇಳದೇ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೂ ತೀರಿದೆ ಎಂದು ಆತನ ಒಡೆಯ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೆಂದು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಹೇಳಿದವನು. ಗಂಡನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೆ ಜೀವಮಾನವಿಡೀ ಜೀತ ಮಾಡಿದರೂ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲಾಗದ ತಿಪ್ಪಜ್ಜಿ ಕೊನೆಗೂ ಕೋಳಿ ಮಾರಿ ಸಾಲ ತೀರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಈಡೇರದೆ ಹತಾಶಳಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದ ಬಾಳೆಗೊನೆಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿನ್ನಲೆಂದು ಬಿಡದೇ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಿಂದೆಂದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಿಗರೆ ಕೋಡನ್ನು ಮಾರಿ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸುವ ಇರಾದೆಯಿಂದ ಪೇಟೆಗೆ ಬಂದ ಗೌಡ ಕೇಳಿ ಶಂಕರನ ಉಚಾಪತಿಯಿಂದ ನರಳಿ ಮನೆಯ ಬಾಳೆಗಿಡವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಡಿದು ಹಾಕುವುದು ಇಂತಹುದ್ದೊಂದು ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಉಳಿದ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು ಪದರ ಪದರವಾಗಿ ನಮ್ಮೆದುರು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಯೇ ಅನನ್ಯ. ಅಪ್ಪ ಯಾರು ಎಂದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ರಮೇಶ ಊರವರ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಸತ್ತು ತನ್ನ ಮಗಳ ಮದುವೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎಂದೋ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದವನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಆತನೇ ತನ್ನಪ್ಪ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತ, ಅವನ ಅಲ್ಪ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆದು ಅದನ್ನು ಅಧೀಕೃತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿದನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನ ಮೃಗೀಯತೆಯ ಅನಾವರಣಗೊಂಡರೆ, ಮನೆಯ ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ದೂರ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನಂತರ ಆ ಬೆಕ್ಕು ತನ್ನ ಮರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸುವ ಪರಿನೋಡಿ ವಿಹ್ವಲನಾಗುವ ನಿರೂಪಕ ಬೆಕ್ಕಿನ ಅಸಹಾಯಕತೆಗೆ ಮರಗುವುದು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಬೆಕ್ಕು ತನಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟೀತು ಎಂದೇ ಯೋಚಿಸಿ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುವುದು ಬೆಕ್ಕಿನ ಬಿಡಾರದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ ಚಿತ್ರದ ಕನ್ಯೆ ಸಾಕಾರಗೊಂಡು ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಈರ್ಶ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತರವೋ ಎಂಬಂತೆ ಅದೇ ದಿನ ಮರ ಮುರಿದು ಮರಣದ ಹೊಸ್ತಿಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಗೆಳೆಯ ಏನೂ ಅರಿಯದ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಬಾಳುಕೊಡುವಂತೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಬಯಸಿದ್ದು ಕಾಲಿಗೆಡರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಯಾರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರದ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಡುವ ಆತನ ನಿರ್ಧಾರದ ಕಥೆ ಇರುವ ‘ನಾಮಕರಣ’ ಕಥೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಸೆ, ಬಯಕೆ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ ಸ್ನೇಹದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳು ಸುಳ್ಳಿನ ಮಾತು ಹೇಳಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಬದುಕಿನ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿ ಸುರೇಶನಿಗೆ ಎಂತಾ ಆಯ್ತು ಇದ್ದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಹತ್ತಾರು ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಕಥೆಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಜೋಡೆತ್ತು ಮತ್ತು ರಾಮ ಹಾಗೂ ಭಗ್ನ ಮೂರ್ತಿ ಕಥೆಗಳು ಮಾಮೂಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾದರವನ್ನೇ ಬಿಚ್ಚಿಡುವ, ಆ ಮೂಲಕ ಗಂಡೆಂಬ ಗಂಡಿನ ಮರ್ಯಾದೆ ಮುಕ್ಕಾಗುವ ವಿಷಯ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಒಂದಿಡಿ ಸಂಸಾರದ ನೊಗವನ್ನು ತಾನೊಬ್ಬಳೇ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಹೆಣ್ಣು ಪಡುವ ನೋವಿನ ಚಿತ್ರಣವನ್ನೂ ಅದು ತೆರೆದಿಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಕಥೆ ‘ಮಂಡಕ್ಕಿ ತಿಂದ ಗಂಗೆ’ ಮಾತ್ರ ಸಾಂಗ್ಯಾ ಬಾಳ್ಯಾದ ಕಥೆಯನ್ನೊಳಗೊಂಡು ಮತ್ತದೇ ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾದರದ ಕಥೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಬಸಿರಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಸಮಾಜ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎದುರು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡದಿರುವುದನ್ನು ಗಂಗೆ ತುಂಬಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತನ್ನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಕಥಾ ಸಂಕಲನದ ಮತ್ತೊಂದು ಆಕರ್ಷಣೆ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಶಬ್ದಭಾರಗಳಿಂದ ಕಥೆ ನಲುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಥೆಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯೇ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಕಥಾ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬಹುದು. ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೂಗಿಗಿಂತ ಮೂಗುತಿ ಭಾರ ಎಂದೆನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸರಳವಾದ ಸುಲಲಿತವಾದ ಭಾವಗಳು ತನ್ನಿಂದ ತಾನೇ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟಂತೆ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ. ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳು ಅಂಕೋಲೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೇ ನಡೆಯುವ ಘಟನೆಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ 1963ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಲ್ಲೂ ಭಾಷೆಯು ಒಡಕನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಒಂದು ಕಥಾ ಸಂಕಲನಕ್ಕಾಗಿ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಕಾದ ಸಂಯಮಿ ಶಾಂತಾರಾಮ ನಾಯಕರು ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಕಾವ್ಯದಂತೆಯೇ ಕುಸುರಿ ಕೆತ್ತುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕಥೆಗಳು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಿವೆ. ಬತ್ತದ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತಿಷ್ಟು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿಸಲಿ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ.

———–————-

ಶ್ರೀದೇವಿ ಕೆರೆಮನೆ

shrಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಅಂಕೋಲದವರು. ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿ. ಕವಿತೆ, ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳಿಂದ ಪರಿಚಿತರು.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 13 hours ago No comment

    ಯಾವುದೋ ಅಜ್ಞಾತ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆ

        ಕವಿಸಾಲು     ಚೌಕದೊಳಗೊಂದು ವೃತ್ತ ವೃತ್ತದೊಳಗೆ ಸರಸರನೆ ಓಡಾಡುವ ಅಂಕುಡೊಂಕಿನ ನಾಜೂಕು ಗೆರೆಗಳು ಬಾಗಿ ಬಳುಕಿನಲ್ಲೇ ಮೋಹ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ನೆಟ್ಟಕಣ್ಣು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡದಂತೆ ಮನವ ಸಮ್ಮೋಹನಗೊಳಿಸುವ ಗೆರೆಯ ಬೆಡಗುಗಳು ಎಳೆ ಎಳೆಯೊಳಗೂ ಮೋಹಕ ಬಣ್ಣ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಆವರಿಸುವ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ನೀಲಿ, ಹಸಿರು ಹಾಗೂ ನೇರಳೆ ಬಿಳಿಯ ರಂಗೋಲಿ ಹುಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಅಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಡುಗಪ್ಪಿನ ನೆರಳ ಛಾಯೆ ಸೆಳೆವ ಭಾವದೊಳಗೆ ...

  • 18 hours ago No comment

    ಕಲಿಸಲಾದೀತೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದನ್ನು?

        ಕವಿಸಾಲು     ಆಗೆಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೇನಲ್ಲ ಅದೇ, ಕಾಲಿಗೆ ಬರೀ ಬೆನ್ನತ್ತುವ ಹುಚ್ಚಿದ್ದಾಗ ಹೂ-ಚಿಟ್ಟೆ, ಆಕಾಶ, ನವಿಲು-ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಬರೀ ಬಣ್ಣ ಕಣ್ಣಲಿ ಅರಳುತಿದ್ದಾಗ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ನಡುಹಗಲು ಅವ ಬಂದ; ಧೀರ ಗಂಭೀರ ಅಶ್ವಸ್ಥ ನಿಲುವು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿಲ್ಲ ಹುಚ್ಚು ನಗೆಯಿಲ್ಲ ಕಣ್ಣಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು, “ಶ್… ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕು ಆರಕೇರದೆ ಮೂರಕಿಳಿಯದೆ ಉಸಿರೂ ನಿಂತ ಹಾಗೆ ಸ್ತಬ್ಧ ...

  • 2 days ago No comment

    ಯಾಕಿಷ್ಟು ನೋವಿಟ್ಟಿರುವೆ ದೇವರೆ… ಅದೂ ಹೆಣ್ಣಿಗೇ!

        ‘ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಹೋಗ್ತೀನಿ ಅನ್ನಬೇಕೇ ಹೊರತು ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ ಅಂತಾರೇನೇ ತಾಯಿ? ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು’ ಅಂತ್ಹೇಳಿ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ನೆಟಿಕೆ ತೆಗೆದು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೋಷ ನಿವಾರಿಸಿದ ಆ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಏನ್ ಹೇಳಲಿ?       ಹೃದಯವೇ ಚಿಕ್ಕದು.. ಆಸೆಯೂ ಚಿಕ್ಕದು… ಮಸ್ತಿ ಭರೇ ಮನ್ ಕಿ… ಮುಗ್ಧ ಕನಸೂ ಚಿಕ್ಕದು…ಂ A moment is… My wish comes ...

  • 2 days ago No comment

    ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ

        ಕವಿಸಾಲು     ತನ್ನೊಂದು ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದಲೇ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮರವ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದವಳು ನನ್ನಜ್ಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳು ಈ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ಕತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವಿನ್ನೂ ಹುಡುಗರು ಪೊದೆಮೀಸೆಯ ಅಜ್ಜ ಹೂಂಕರಿಸಿದರೆ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರದಂತೆ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಕಣ್ಣ ಮೊನಚಿನಿಂದಲೇ ಗದರಿಸಬಲ್ಲ ಗತ್ತಿನ ಅಜ್ಜನೂ ಕಳ್ಳ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೂಲೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೂರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಿಯ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೂ ಸಾಕಿತ್ತು ಅಜ್ಜಿಯ ಮುಂದೆ ಅಜ್ಜ ಹೀಗೇಕೆ ಮಗುವಿನ ಥರ? ...

  • 3 days ago No comment

    ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು

          ಕವಿಸಾಲು       ಇರುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಸದಾ ಅದರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ… ಇರುವುದೆಲ್ಲವನು ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಲೂ ಆಗದು. ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ. ಇರುವುದು ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದ್ದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆನ್ನುವುದೂ… ಇರುವುದು ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇಲ್ಲದೆಯೂ ಇದ್ದಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನೊಳಗಿನ ನಗುವಿನಂತೆ. ನನ್ನಂತೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಅದರಂತೆ ಇದರಂತೆ ಎದರಂತೆ ಎಲ್ಲದರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮದಂತೆ… ಇರುತ್ತದೆ ಇದ್ದೂ ...


Editor's Wall

  • 07 December 2017
    4 days ago No comment

    ಈಗಲೂ ಭಯತ್ರಸ್ತಳಾಗಿ ಬೆಂಗೊಟ್ಟು ಓಡುತ್ತೇನೆ..!

                          ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಯದಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಈ ನಂಜು ನಖಗಳ ಗೀರುಗಾಯಗಳ ನೋವನ್ನು ನೇವರಿಸುವವರು ಯಾರು?     ಮೊನ್ನೆ ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಒಕ್ಹಿ ಚಂಡಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಮೋಡ ಕವುಚಿದ ಮುಗಿಲಿನಡಿ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ಹಿನ್ನೀರು ಆವರಿಸಿದ ಆ ಉದ್ದಾನುದ್ದದ ಆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರುಮ್ಮನೆ ಬೀಸುವ ಶೀತಲ ...

  • 05 December 2017
    6 days ago No comment

    ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವಕರೆಲ್ಲ ಲೋಕನಿಂದಿತರೇ…!

            ಲಾಭ ಬಡುಕರ, ತೋರಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಚಿನ್ನದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವುದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ!         ತಾಯಿ ತೆರೇಸಾ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವಾಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರದ ಚರ್ಚ್ ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳೂ ಇಲ್ಲದ ವಿಧವೆಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ...

  • 04 December 2017
    1 week ago No comment

    ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು; ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

    ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಹೇಳುವೆ. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿರುವ ಯುವತಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶನಿವಾರ ರಾತ್ರಿ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಅದ್ಯಾರೋ ತನ್ನತ್ತಲೇ ಆಸೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದೊ ಅಲ್ಲವೊ ಎಂಬಂತಿದ್ದ ಅದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ದುಡ್ಡಿರುವವನು. ತರುಣ. ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿರುವವನು. ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರ. ಅವನೊಡನೆ ಬೆರೆತು ಕುಣಿಯಲು ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ...

  • 03 December 2017
    1 week ago One Comment

    ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು…

              | ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕಡಲು     ಕಮಲಾದಾಸ್ ಬದುಕೆನ್ನುವ roller coaster ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಏಳುಬೀಳುಗಳು. ಈ ಕವಿತೆ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳದ್ದು. ತಾವೇ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಇದು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಬೆಸ್ಟ್ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಕಮಲಾದಾಸ್, ಅದು ತುಸು ಅತ್ತಿತ್ತಲಾದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೇನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕವೇ ಇಲ್ಲದೆ! ...

  • 30 November 2017
    2 weeks ago No comment

    ಪೀಹೂ ಎಂದರೆ ಹಾಡುವ ಹೂ…

                          ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಪೂರ್ವ ದಿನವದು. ಸ್ವರ್ಗದ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ನನ್ನ ಮಡಿಲು ಸೇರಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಪುಕ್ಕ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹಾಡುವ ಹೂವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ನಾನಿದನ್ನು ಪೀಹೂ ಎಂದು ಕರೆದೆ. ಒಂದು ಹಳೆಯ ಹಕ್ಕಿಗೂಡಲ್ಲಿ ಪೀಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ತುತ್ತುಣಿಸಿದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಅಮ್ಮನೆಂದು ಭಾವಿಸಿತು.     ಆ ದಿನ ಕತ್ತಲು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಪೀಹೂ ...