Share

ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸೆನ್ನನು…
ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಾಲಂ

ಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪುಸ್ತಕವೊಂದು ಕೈಸೇರಿತ್ತು.

ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವಂತೆ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಿತ್ರರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ, ಆನಿವರ್ಸರಿಯಂಥಾ ವಿಶೇಷ ದಿನಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹಿಂದಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನನಗ್ಯಾರಪ್ಪಾ ಕಳಿಸಿದರು ಎಂದು ದಿನವಿಡೀ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೂ ಆ ದಿನ ಸಂಜೆ ಪುಸ್ತಕದುಡುಗೊರೆ ಕಳಿಸಿದ್ದು ಯಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ನನ್ನ ಮೂವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಏನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಅದು 2015ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಐದು.

ಸುಮ್ಮನೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯಲೆಂದು ಮನೆಪಾಠ ಕೊಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟು ದೂರ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದದ್ದೇ ಆವಾಗ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ಕಲಿಸುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯುಂಟಾಗಿತ್ತು. ಕಲಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕಲಿಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಹೌದಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಮಗುವಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರಂತೆಯೇ ಚಕ್ಕಳಮಕ್ಕಳ ಹಾಕಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಏನೇನೋ ಗಣಿತದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮೂವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಠ್ಯದಾಚೆಗಿನ ವಿಷಯಗಳ ಹೊಸ ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಲವು ಬಾರಿ ಒಂದು ತಾಸುಗಳ ತರಗತಿ ಒಂದೂವರೆ-ಒಂದೂ ಮುಕ್ಕಾಲು ತಾಸುಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಭಾನುವಾರವನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯದೆ ತರಗತಿ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಮೆಟ್ರೋ ಹಿಡಿದು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಬಾರಿ ದಿನಕ್ಕೈವತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದ್ದೂ ಇದೆ.

ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮದಲ್ಲದ ವಯಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯಿರಿ ಎಂಬ ನಾಣ್ಣುಡಿಯಿದೆಯಂತೆ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಅಂಥಾ ಸಂದರ್ಭಗಳು ನನಗೊದಗಿ ಬಂದವು. ಇಲ್ಲದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತಿಯೂ ಹೋಗಿದ್ದುಂಟು. ದಿನವಿಡೀ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಭಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಮತ್ತು ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಜನರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಲಾಭವೆಂದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಂಫರ್ಟ್ ಝೋನ್ ನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಮೂವರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯವನಾಗಿದ್ದರೆ ಹಿರಿಯವಳು ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದು ಬಾಲ್ಯದ ಹುಡುಗಾಟದ ಕಾಲವಾದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹುಡುಗಾಟದ ಪೊರೆಯನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರೌಢರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಾಣುವ ಹರೆಯ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಕುಡಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ನಮ್ಮದೇ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ‘ಗುರುದಕ್ಷಿಣಾ’ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲೂ ನಾನು ಸ್ಥಳೀಯ ಶಾಲೆಯೊಂದರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅರೆಕಾಲಿಕ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದೆ. ಇನ್ನು ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುವ ಅವಧಿಯ ಅನುಭವವೇ ಬೇರೆ. ಮನುಷ್ಯ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಮಗುವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾನಂತೆ. ಅಂತೂ ಸ್ಮಾರ್ಟ್‍ಫೋನುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರಸ್ಯದ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾನು ನಿತ್ಯದ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲೇ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ.

ಕೆಲದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಟೆಡ್ ಟಾಕ್ ಭಾಷಣಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ರೀಟಾ ಪಿಯರ್ಸನ್ ರವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಾದವು. ಅಂದಹಾಗೆ ಕಳೆದ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ರೀಟಾ. ಶಿಕ್ಷಕರ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸೌಹಾರ್ದಯುತ ಸಂಬಂಧವು ರೂಪುಗೊಂಡ ನಂತರವೇ ಉತ್ತಮ ಕಲಿಕೆಯು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. “ನಿಮಗೆ ಸಂಬಳ ಕೊಡುವುದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಖುಷಿಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ” ಎಂದು ಯಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಅಂದಿದ್ದರಂತೆ. “ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗದವರಿಂದ ಮಕ್ಕಳು ಏನನ್ನೂ ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತರಾಗುವುದೂ ಕೂಡ ಬೋಧನೆಯಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ರೀಟಾ. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬೆಸ್ಟ್-ಸೆಲ್ಲರ್ ಗಳಲ್ಲೊಂದಾದ ‘ತೊತ್ತೊಚಾನ್’ ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ ಜಪಾನಿನ ಖ್ಯಾತ ಟೆಲಿವಿಷನ್ ತಾರೆ ತೆತ್ಸುಕೊ ಕುರೊಯನಗಿ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದ ತೊಮೊಯೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಅಂಕಣದಲ್ಲೇ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ತೊಮೊಯೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಲೇ ರೀಟಾರ ಮಾತು ಅದೆಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ‘ತೊತ್ತೊಚಾನ್’ ಓದುತ್ತಾ ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೂ ನೆನಪಾಯಿತು.

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ವಲಯದಲ್ಲೇ ಶಿಕ್ಷಕವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಹಳ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು, ದೂರು-ಗೊಣಗಾಟಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ದಂಡೇ ಇದೆ. ಬೋಧನೆ ಇವರುಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ವೃತ್ತಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಸರ್ವಸ್ವವೂ ಹೌದು. ಈ ಬಾರಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನದಂದು ಇಂಥಾ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಂತತಿ ಸಾವಿರವಾಗಲಿ ಎಂಬ ಹಾರೈಕೆ ನನ್ನದು!

***************

ಮನೆಯೇ ಮೊದಲ ಪಾಠಶಾಲೆ, ಜನನಿ ತಾನೇ ಮೊದಲ ಗುರುವು:

ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನದ ಈ ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೂ ಕೂಡ ಒಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಲೇಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಪ್ರಾಯಶಃ ಜೀವನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಅಣುಅಣುವಿನಲ್ಲೂ ಇಳಿದುಹೋಗಿರುವ, ಉಳಿದುಹೋಗಿರುವ ಪಾಠಗಳೆಂದರೆ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಕಲಿತದ್ದು. ಅದು ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸೀರೆ ಉಡುವುದರವರೆಗೂ ಇರಬಹುದು. ಶೂ ಲೇಸ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಳ್ಳೆಯ ಅಪ್ಪನಾಗುವವರೆಗೂ ಇರಬಹುದು. ತಾಯಿಯೆಂಬ ಶಕ್ತಿಯು ಸದಾ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಲಹಿರುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಬೆತ್ತ ಹಿಡಿದರೆ ನೂರು ಬಾರಿ ಮಡಿಲಾಗಿ ಆಸರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತಾಯಂದಿರ ಹತ್ತುಹಲವು ಬಗೆಬಗೆಯ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು. ಆದರೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಹೋಗುವುದು ಕಮ್ಮಿ. ಇದು ಅಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಹೊಸದೇನೂ ಅಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಆದರೆ ಈ ಸೂಕ್ತಿಯು ಸೂಕ್ತಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದು ಬೇಡ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಪ್ಟೆಂಬರ್ ಐದರ ವಿಶೇಷ ನಮನವೊಂದು ಅವರಿಗೂ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.

“ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದ್ದ ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇನ್ನು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಅಮ್ಮ ಮೊನ್ನೆ ಪಟಪಟನೆ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದರೆ ಅವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನನಗೇ ಪುಳಕ. ಭೂಮಿತೂಕದ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಜೀವನಪ್ರೀತಿಗಳು ಅಮ್ಮನಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಬಂದ ವರಗಳು ಎಂದು ನಾನು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರೆದದ್ದಿದೆ. ಅಮ್ಮನ ಈ ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆ ಮತ್ತೆ ಆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹಸಿರಾಗಿಸಿತು. ಫುಲ್ ಟೈಮ್ ಟೀಚರ್ ಆದ ಮತ್ತು ಯಾವತ್ತಿಗೂ ರಿಟೈರ್ ಆಗದ ಶಿಕ್ಷಕಿಯೆಂದರೆ ಅದು ಅಮ್ಮನೇ!

***************

ಸಾಮ್ ವೈಮ್ಸ್ ಎಂಬವರು ‘ದ ಗಾರ್ಡಿಯನ್’ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಆನ್ಲೈನ್ ಚರ್ಚೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಘಟನೆಯೊಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಕಾಡಿತ್ತು. ಆ ಕಥೆ ಹೀಗಿದೆ:

“ಆಗ ನನಗೆ ಏಳರ ಪ್ರಾಯ. ಅಪ್ಪ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ನಡೆದ ಭೀಕರ ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತವೊಂದರಲ್ಲಿ ಗಾಯಾಳುವಾದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನೌಕರಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅಮ್ಮನನ್ನು ವ್ಹೀಲ್-ಚೇರ್ ನಲ್ಲೇ ನೋಡುತ್ತಾ ವರ್ಷಗಳೇ ಸಂದಿವೆ. ನಾನು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನನ್ನು, ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮನನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಲಾದಮಟ್ಟಿಗೆ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಳವೊಂದನ್ನು ನೋಡಲು ಶಾಲಾ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ನನಗೆ ಹೋಗಲು ಆಸೆಯಿದ್ದರೂ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಹತ್ತು ಪೌಂಡ್ ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿನಗಳು ಸುಮ್ಮನೆ ಉರುಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಶಾಲಾಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಇನ್ನೇನು ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳು ಬಾಕಿಯುಳಿದಿದೆ ಎಂದಾದಾಗ ಅಮ್ಮನಿಗೊಂದು ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ ಬಂತಂತೆ. ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಇನ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ನನ್ನ ಇತಿಹಾಸದ ಶಿಕ್ಷಕಿ. “ನೀವ್ಯಾಕೆ ಹತ್ತು ಪೌಂಡ್ ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ? ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ದಿನ ಬೇರೆ ಕಮ್ಮಿ ಇದೆ” ಎಂದಿದ್ದರಂತೆ ಆಕೆ. ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಸದ್ಯ ನಾವು ಹಣ ಕೊಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹತಾಶೆಯ ಉತ್ತರ ಅಮ್ಮನಿಂದ ಬಂದಿತ್ತು. “ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅನುಮತಿ ಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಸಹಿ ಹಾಕಿ ಕಳಿಸಿಕೊಡಿ. ಏನಾಗುತ್ತದೆ ನೋಡೋಣ” ಎಂದಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಮಿಸ್ ಫೋನಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಮರುದಿನ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಘಟನೆಯೊಂದು ನಡೆದುಹೋಯಿತು. ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದ ಮಿಸ್ ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪೌಂಡಿನ ನೋಟನ್ನು ತುರುಕಿದರು. “ಸದ್ಯ ಇದನ್ನಿಟ್ಟುಕೋ. ನಂತರ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸದ ಅನುಮತಿ ಪತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಈ ಹತ್ತು ಪೌಂಡ್ ನೋಟನ್ನೂ ನನಗೆ ಕೊಡು. ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನ ಹಲವು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗಿರುವಷ್ಟು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಇನ್ಯಾರಲ್ಲೂ ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೋಗಲೇಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ಅದು ನೀನಲ್ಲದೆ ಇನ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ” ಅಂದಿದ್ದರಾಕೆ.

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರೆದುರು ನಿಂತಿದ್ದ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟು ಅತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ಈಗಲೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ…

———

ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್

ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಿನ್ನಿಗೋಳಿಯವರಾದ ಪ್ರಸಾದ್ ನಾಯ್ಕ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಸುರತ್ಕಲ್ (ಎನ್.ಐ.ಟಿ.ಕೆ) ನಿಂದ 2011ರಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಜಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಇಲಾಖೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುರುಗ್ರಾಮ್ ಆದ ಹರಿಯಾಣದ ಗುರ್ಗಾಂವ್ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರರಾಜಧಾನಿಯಾದ ನವದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೂರದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ `ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಫ್ ಅಂಗೋಲಾ’ ದೇಶದ ವೀಜ್ ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಯೋಜನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಓದಿನ ಪಯಣದಲ್ಲೇ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ, “ತಾನೂ ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ” ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಅರಿವಾದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಿಂದ, ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಕಥೆಗಳು, ಲೇಖನಗಳು, ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಲಲಿತ ಪ್ರಬಂಧಗಳು, ಮಿನಿ ಸರಣಿ ಬರಹಗಳು, ವ್ಯಕ್ತಿಚಿತ್ರಗಳು, ಅನುವಾದಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದುವ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ ಬರೆಯುವ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರವಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇಶ ಸುತ್ತುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸ.

Share

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Recent Posts More

  • 7 days ago No comment

    ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳೇಕೆ ಭಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ?

          ಕವಿಸಾಲು           ತಿರುಕನ ಕನಸಲ್ಲ ನನ್ನದು ತಿರುಕನಲ್ಲ ಕಣ್ರಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮರುಕ ಗಿರುಕ ಎಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸಲ್ಲ ಅವ್ರು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿ ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಳ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕೂತಿರಬಹುದು ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕೋ ನಾನು ತಿರುಕ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕು? ತಿರುಕನದೇನೋ ಕನಸಿತ್ತು ನನ್ನದು ಕೂಡಾ ಕನಸೆಂದು ಆ ಕೋಟೆ ಒಳಗಿರುವವರು ಕನವರಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ...

  • 1 week ago No comment

    ಕೊಂಕಣಿ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನರಸಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ

        ಅತಿಥಿ           ಈ ಬಾರಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಎರಡು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೂ ಇದು ಸತ್ಯ. ಪ್ರಮಾದವೇನಾದರೂ ಆಯಿತೇ? ಒಂದೇ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಂಚಿರಬಹುದೇ? ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸಿ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ಉತ್ತರ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ 2018ರ ಕೇಂದ್ರಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಯುವ ಪುರಸ್ಕಾರ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೊಂಕಣಿ ಕವಯತ್ರಿ ವಿಲ್ಮಾ ...

  • 2 weeks ago No comment

    ಸಾಹಸದ ಆ ನಿಮಿಷಗಳು

            ಮೊದಲ ಬಾರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಈ ಜಿಗಿತದ ರೋಚಕತೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.         ಬ್ಯಾಂಕರುಗಳು, ಅಕೌಂಟೆಂಟುಗಳು ವರ್ಷದ ಮೊದಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಾರ್ಚಿ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಭಾರೀ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗುವಂತೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ದಂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಧಾವಂತ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾರ್ಚಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟ್ ನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಪ್ರಸಾದ್ ಪಟ್ಟಾಂಗ | ಫಿಫಾ ಫಿವರ್

    ಅಂದು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಬೇರೇನನ್ನೋ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ಆವರಣದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಬಂದವರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಗವಿರುವಂಥದ್ದು. ಜೊತೆಗೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮೈದಾನದಂತಿರುವ ಜಾಗವನ್ನೂ, ಈಜುಕೊಳವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸುಸಜ್ಜಿತ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟ್. ನಾನು ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಲುವಾಂಡಾಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೇ ನನಗೆ ಅನ್ನದಾತರು. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳೇ. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯೊಬ್ಬ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆರ್ಡರ್ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದಿಟ್ಟು ...

  • 3 weeks ago No comment

    ಸವಿತಾ ನಾಗಭೂಷಣ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ | ದಾರಿಯೇ ದೈವ… ವೈಷ್ಣೋದೇವಿ

    ಪ್ರವಾಸಿ ಸವಿತಾ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ   ಇದು ನಾನು 2011ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಸಮೂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ದರ್ಜೆಯ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣದ ಮೂಲಕ ಕೈಗೊಂಡ ಭಾರತ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬರೆದ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ. ಇದು ಈಗಾಗಲೇ 12 ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಡಿ ಎಸ್ ನಾಗಭೂಷಣ ಅವರ ಸಂಪಾದಕತ್ವದ ‘ನವ ಮಾನವ’ ಸಮಾಜವಾದಿ ಮಾಸಿಕದ (ಈ ಪತ್ರಿಕೆ ನವೆಂಬರ್ 2011ರ ...


Editor's Wall

  • 11 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಜೈಲಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾ?

    ಭಾರತದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಧಾನಿ ಜವಾಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಅವರ ಆತ್ಮಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ, ಅವರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಕುರಿತ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. “ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ್ದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಬಟುಕೇಶ್ವರ್ ದತ್, ವೀರ್ ಸಾವರ್ಕರ್ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಯಾರಾದರೊಬ್ಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಹೋಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರಾ? ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಭ್ರಷ್ಟನೊಬ್ಬ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಗ್ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ...

  • 10 May 2018
    2 months ago No comment

    ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ; ವಾರವಿಡೀ ಬಿಡುಗಡೆ!

    ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅದರ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೂ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬಂಥ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿರ, ಲಕ್ಷದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಣ ಸುರಿದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುವ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಕುರಿತ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಪ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ? ದುಡ್ಡಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಬೇಡುವ ಶ್ರಮ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಹಾಲ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕಾದಲ್ಲಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತುಮಾಡುವುದು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಂದುವಂತೆ ದಿನಾಂಕ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದು, ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು, ...

  • 03 May 2018
    2 months ago No comment

    ಕಾದಂಬಿನಿ ಕಾಲಂ | ಏನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬದುಕು ದೂಡಬೇಕು

                      ಆಗೆಲ್ಲ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ, ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ವರ ಕೊಡುವ ಕಥೆಗಳು ಮಸ್ತು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಟಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.   ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇವೆಲ್ಲ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಘಟಿಸಿತ್ತೋ ಅರಿಯೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ನೆರೆಮನೆಯ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂಕಕ್ಕ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ...

  • 30 April 2018
    3 months ago No comment

    ಅತ್ಯಾಚಾರ, ಹೋರಾಟದ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು

    ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆಯೇ ಇಂಥದೊಂದು ಘಟನೆಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಘಾತದಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಗೆಲುವಾದವಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮತ್ತೆ ಗಂಭೀರಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತು. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸೂ ಒಡೆದುಹೋಗಿದೆ.   ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟ, ಸಮಾಜದೆದುರು ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುಖವಾಡ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿರುವಷ್ಟೂ ವಾಮಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಂಥ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿಟ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಅಗಾಧ ಸಾಗರದ ನಟ್ಟ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ...

  • 28 April 2018
    3 months ago No comment

    ಮೈಬಣ್ಣವೆಂಬ ಮಾನದಂಡ ಮತ್ತು ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯ ರಾಜಕಾರಣ

    ಈ ‘ವಿಪ್ಲವ’ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥವಾದುದಾಗಿದೆ. ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದನ್ನು ತನ್ನ ಪರಮೋನ್ನತಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುವ ಈ ಕುರೂಪವು ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರಗಳ ಮೂಲಕ, ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಗೈಯುತ್ತಿದೆ. 21 ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಅಂದರೆ 1997ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಸುಂದರಿ ಪಟ್ಟ ಗೆದ್ದ ಡಯಾನಾ ಹೇಡನ್ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ತ್ರಿಪುರಾ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ವಿಪ್ಲವ್ ಕುಮಾರ್ ದೇವ್ ...